สถานที่ถ่ายทำ Jirisan อยู่ตรงไหนในเกาหลีใต้?

ความเข้มข้นในตอนแรกของ 'Jirisan' ทำให้เริ่มสงสัยทันทีว่าเรื่องราวทั้งหมดมีต้นทางจากนิยายหรือเหตุการณ์จริงหรือเปล่า เมื่อได้นั่งพิจารณาจากเครดิตและสไลซ์ของเรื่อง จะเห็นว่าซีรีส์นี้เป็นผลงานต้นฉบับที่เขียนขึ้นโดยนักเขียนชื่อดังคนหนึ่งของเกาหลี แต่ไม่ได้อ้างอิงจากหนังสือเล่มใดเล่มหนึ่งหรือบันทึกเหตุการณ์จริงชัดเจน งานเขียนดึงเอาบรรยากาศ ความท้าทายของการปฏิบัติงานในอุทยาน และตำนานท้องถิ่นมาผสมกับพล็อตดราม่าและปริศนาเป็นหลัก สิ่งที่ทำให้ฉันหลงใหลคือความรู้สึกสมจริงในฉากกู้ภัยและการทำงานของเจ้าหน้าที่ ซึ่งน่าจะมาจากการศึกษาข้อมูลและการปรึกษากับผู้เกี่ยวข้องจริงๆ แต่แก่นเรื่องหลักยังคงเป็นนิยายที่ออกแบบมาเพื่อความตื่นเต้นและปมปริศนา มากกว่าจะเป็นการดัดแปลงจากนิยายที่มีอยู่แล้วเหมือนอย่างที่นักเขียนเจ้าของผลงานก่อนหน้านี้เคยทำใน 'Signal' ฉะนั้นถ้ามองหาต้นฉบับหรือบันทึกจริงตรงๆ จะต้องบอกว่าไม่มี แต่ความสมจริงของรายละเอียดใน 'Jirisan' ทำให้เรื่องเล่าเข้าถึงได้และมีน้ำหนักพอที่จะเชื่อได้

ไม่คาดคิดเลยว่าจุดหักมุมที่ทำให้เรื่อง 'Jirisan' เดินจากความลี้ลับไปสู่ความเจ็บปวดของความเป็นมนุษย์คือการเปิดเผยว่าภูเขาไม่ได้มีคำสาป แต่ถูกใช้เป็นที่ซ่อนความผิดของคนทั่วไป ฉันยอมรับว่าช่วงแรก ๆ ดูเหมือนว่าภัยที่เกิดขึ้นจะเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติ แต่เมื่อมีการค้นพบห้องใต้ดินและของใช้ของผู้สูญหาย ความเป็นไปได้ทั้งหมดถูกเบี่ยงกลับมาสู่ฝ่ามือของมนุษย์ ความจริงที่ถูกเปิดเผยทีละน้อยว่าเหยื่อบางคนถูกล่อลวงและถูกทิ้งไว้เพราะความเห็นแก่ได้ของคนในชุมชน ทำให้ฉากที่เคยหวังพึ่งพาอารมณ์สยองกลับกลายเป็นบทวิพากษ์ทางสังคมอย่างหนัก ตอนที่ได้ฟังบันทึกเสียงเก่า ๆ ที่เชื่อมโยงกับคนในท้องถิ่น ฉันรู้สึกว่าจุดหักมุมนั้นไม่ใช่แค่เซอร์ไพรส์ แต่เป็นการฉายภาพว่าความจริงเจ็บปวดกว่าการคาดเดาใด ๆ — มนุษย์ทำร้ายมนุษย์ โดยมีภูเขาเป็นพยานเงียบ ๆ และนั่นทำให้ตอนท้ายตรึงใจยาวนาน

พอได้ดู 'Jirisan' ครั้งแรก ฉันสะดุดใจกับธีมหลักที่วนซ้ำอยู่ตลอดการเดินเรื่อง — เมโลดี้เครื่องสายเรียบ ๆ ผสมกับเสียงพัดลมลมเย็น ๆ ของภูเขา มันกลายเป็นเพลงที่แฟนไทยหยิบมาใช้ซ้ำในมุมโซเชียล เพราะมีความทรงจำแน่นและตรงกับภาพของความยิ่งใหญ่แต่เปราะบางของเรื่อง ฉันเป็นคนชอบเพลงประกอบที่ทำให้ภาพยนตร์/ซีรีส์กลายเป็นภาพจำได้ทันที และธีมหลักของ 'Jirisan' ตอบโจทย์นี้อย่างแรง มันไม่ใช่แค่ทำนองสวย แต่มีจังหวะและการเรียงเครื่องดนตรีที่ทำให้คนรู้สึกถึงความสูงชันของภูเขา ความเสี่ยงในการปีนป่าย และความเงียบของป่าในเวลาเดียวกัน เสียงนี้เลยถูกแชร์ในคลิปไฮไลต์ฉากปีนป่ายหรือฉากที่ต้องตัดสินใจสำคัญ ๆ จนทำให้คนไทยจดจำและพูดถึงกันเยอะขึ้น ระหว่างบทเพลงทั้งหมดของซีรีส์ ชิ้นนี้คือที่คนส่วนใหญ่หยิบมาฟังซ้ำเมื่อคิดถึงบรรยากาศของเรื่อง

ยอดเขาในเรื่องยังคงตามมาหลอกหลอนความคิดผมเสมอเมื่อพูดถึง 'Jirisan'. Jun Ji-hyun รับบทเป็น 'Seo Yi-kang' เจ้าหน้าที่อุทยานผู้ช่ำชองและมีทักษะการปีนเขาที่เฉียบคม เธอเป็นตัวละครหลักที่พาเรื่องไปข้างหน้า ทั้งความสามารถทางเทคนิคและอดีตที่ซ่อนเร้นช่วยขับเคลื่อนเนื้อหาได้อย่างมีพลัง Ju Ji-hoon เล่นบทเป็นชายหนุ่มที่เข้ามาในโลกของผู้พิทักษ์ภูเขา ซึ่งเป็นคนที่ค่อย ๆ เผยอดีตและแรงจูงใจของตัวเองออกมา เขาทำหน้าที่เป็นคู่หู/เงาให้กับ Seo Yi-kang ในหลายจังหวะ ส่วนตัวละครสมทบที่คนจดจำได้แก่ Sung Dong-il, Oh Jung-se และ Kim Joo-hun—พวกเขาเติมมิติให้ทั้งเรื่องด้วยบทบาทหัวหน้าหน่วยอุทยาน เพื่อนร่วมทีม และผู้ที่เกี่ยวข้องกับปริศนาในภูเขา ผมชอบที่หลายคนไม่ได้ถูกเขียนเป็นแบน ๆ แต่ละคนมีเหตุผลที่ทำในสิ่งที่ทำ ทำให้การแม็ปตัวละครกับนักแสดงหลักรู้สึกครบและมีน้ำหนัก เมื่อลงมือดูชื่อและบทบาทแล้ว มันก็ชัดเจนว่าทีมแสดงแบกเรื่องไว้ได้ดี

ฉากสุดท้ายของ 'Jirisan' ให้ความรู้สึกเหมือนภูเขากำลังบอกเล่าเรื่องราวของตัวเองผ่านสัญลักษณ์ซ้อนชั้นที่ไม่เรียบง่ายเลย ภาพหมอกหนา ป่าไม้ที่ดูมีชีวิต และทางเดินที่ทอดยาวจนมองไม่เห็นปลาย คือการสื่อสารแบบเงียบ ๆ ว่าภูเขาเป็นทั้งผู้คุ้มครองและผู้พิพากษาไปพร้อมกัน ในมุมมองของผู้ชมคนหนึ่ง ฉากนี้ทำให้ผมคิดถึงความเป็นอนิจจังของการสูญหายและการค้นพบ — มันไม่ใช่แค่การตามหาคน แต่เป็นการตามหาเรื่องราวที่ภูเขาเก็บไว้ โทนสีเย็นและทางเดินที่ถูกปิดกั้นด้วยเงาทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์ของความทรงจำที่ไม่ยอมปล่อยให้ผ่านไปง่าย ๆ ผมรู้สึกว่า 'Jirisan' ปิดฉากด้วยความเคารพต่อธรรมชาติและความไม่รู้แน่นอนของชีวิต ซึ่งยังคงติดอยู่ในใจหลังจากฉากสุดท้ายเงียบลง