สมาชิกของ ที-อารา ตอนนี้มีผลงานเดี่ยวอะไรบ้าง?

นานๆ ทีจะมีวงที่เราเห็นการกลับมารวมตัวกันบ่อยพอให้ใจชื้น — ชื่อที่แฟนไทยมักพูดถึงก็คือ 'T-ara' ซึ่งตอนนี้โดยทั่วไปแล้วฉันมองว่าไลน์อัพหลักประกอบด้วย คิวรี, อึนจอง, ฮโยมิน, จียอน, โซยอน และโบรัม ฉันติดตามวงนี้ตั้งแต่ยุคที่เพลงอย่าง 'Bo Peep Bo Peep' ดังไปทั่ว ทำให้จำได้ว่าพื้นฐานเสียงและคาแรกเตอร์ของแต่ละคนชัดเจนมาก คิวรีมักรับบทเป็นแกนกลางอารมณ์ของวง อึนจองกับจียอนขยับไปงานแสดงบ่อย ฮโยมินมีงานโซโล่และสไตล์แฟชั่น โซยอนเด่นเรื่องเสียงร้อง ส่วนโบรัมก็มีผลงานด้านวาไรตี้และโชว์ต่างๆ แม้บางคนจะมีสัญญาแยกหรือพักกิจกรรมร่วมกัน แต่ถ้าพูดถึงสมาชิกที่แฟนๆ นับว่าเป็นไลน์อัพปัจจุบัน ก็มักจะหมายถึงหกคนนี้แหละ ลักษณะการกลับมาของพวกเขาอาจไม่สม่ำเสมอ แต่พอรวมกันทีไรก็ยังให้ความรู้สึกย้อนวัยและเต็มไปด้วยเคมีแบบเดิมๆ

หลายคนอาจสงสัยว่าช่วงที่ไม่ได้ดูคอนเสิร์ตใหญ่ของวง ฉันมักจะติดตามผลงานนอกวงของสมาชิกแทททูคัลเลอร์อย่างใจจดใจจ่อเสมอ — บางคนชอบทำเพลงเดี่ยว บางคนชอบทำงานเบื้องหลัง และบางคนก็ขยับขยายไปทำโปรเจกต์ที่ไม่เกี่ยวกับดนตรีโดยตรง ในฐานะแฟนรุ่นเก่าที่ตามวงนี้มาตั้งแต่ยังเล่นตามผับเล็ก ๆ ผมสังเกตเห็นรูปแบบการเคลื่อนไหวที่หลากหลาย: สมาชิกบางคนปล่อยซิงเกิลเดี่ยวเป็นครั้งคราวเพื่อทดลองสไตล์ใหม่อย่างอิเล็กทรอนิกส์หรืออะคูสติก อีกคนให้ความสำคัญกับการแต่งเพลงและโปรดิวซ์ให้ศิลปินอื่น ทั้งงานเขียนเมโลดี้/เนื้อร้องและการนั่งมิกซ์ในสตูดิโอ นอกจากนี้ยังมีคนที่รับงานแสดงสดแบบไปแจมกับศิลปินอินดี้หรือเข้าร่วมเทศกาลเพลงเฉพาะกลุ่ม ทำให้เราได้เห็นมุมที่ไม่ค่อยเปิดเผยในโซเชียลของวง กิจกรรมที่ไม่ใช่ดนตรีก็พบได้บ่อยเช่นกัน — บ้างทำคอนเทนต์วิดีโอสั้นบนแพลตฟอร์มต่าง ๆ เล่าเบื้องหลังการทำเพลงหรือไลฟ์สตรีมซ้อมกีตาร์ บ้างเปิดเวิร์กช็อปสอนเทคนิคการร้องหรือการเล่นเครื่องดนตรีให้กับคนรุ่นใหม่ บางคนเลือกลงทุนในธุรกิจเล็ก ๆ เช่น คาเฟ่หรือแบรนด์ไลฟ์สไตล์ ซึ่งเป็นวิธีที่ดีในการสร้างฐานแฟนที่ต่างไปจากการออกเพลงเพียงอย่างเดียว เห็นได้ชัดว่าการขยายตัวออกนอกกรอบวงช่วยให้สมาชิกแต่ละคนได้ทดลองตัวตนและทักษะใหม่ ๆ โดยที่ยังรักษาเอกลักษณ์เสียงของวงไว้อยู่ เสียงบางชิ้นที่ได้ยินในโปรเจกต์เดี่ยวกลับทำให้มองวงใหญ่ขึ้นอีกแบบหนึ่ง — เป็นความสนุกที่แฟนอย่างฉันติดตามแล้วรู้สึกเติมเต็ม

การได้ติดตามผลงานเดี่ยวของสมาชิกเค-โอติกมันทำให้เห็นด้านที่ต่างออกไปจากภาพรวมวงอย่างชัดเจน — คนที่เคยเป็นเสียงนำในเพลงป๊อปอาจจะหันไปโฟกัสเพลงบัลลาดซึ้ง ๆ ในซิงเกิลเดี่ยว ส่วนคนที่เคยเป็นแร็ปเปอร์จะโชว์ความเป็นตัวเองผ่านฟีเจอริ่งและโปรเจกต์ฮิปฮอปแบบเข้มข้น ในมุมของแฟนรุ่นเก่า ฉันมองว่าความสำคัญอยู่ที่การได้เห็นศิลปินทดลองพื้นที่ใหม่ ๆ บางคนทำเพลงเดี่ยวเป็นอัลบั้มเต็ม บางคนเลือกออกซิงเกิลทีละเพลงเพื่อรักษาอิมแพ็ค บางคนขยับไปเล่นละครหรือรับงานพากย์ซึ่งทำให้พลังการแสดงอีกด้านถูกเปิดออก ฉันชอบที่บางคนใช้โอกาสนี้แต่งเพลงให้ศิลปินอื่นหรือทำงานเบื้องหลังอย่างการโปรดิวซ์ ซึ่งเห็นพัฒนาการทั้งด้านเสียงและมุมมองการทำงาน พอเป็นคนติดตามนาน ๆ ก็ชอบจับรายละเอียดเล็ก ๆ อย่างการเลือกค่าย การร่วมงานกับโปรดิวเซอร์อินดี้ หรือการปล่อยเพลงผ่านแพลตฟอร์มโซเชียล ที่ทำให้แต่ละคนมีเอกลักษณ์เดี่ยวของตัวเองแตกต่างจากภาพรวมวง นี่แหละคือเสน่ห์ของผลงานเดี่ยวที่ทำให้แฟน ๆ อยากติดตามต่อไป

ย้อนเวลากลับไปที่จุดเริ่มต้นของวง 'T-ara' จะเห็นว่ากลุ่มนี้เดบิวต์ครั้งแรกในปี 2009 โดยสมาชิกหลายคนเริ่มก้าวเข้าสู่วงการพร้อมกันในปีนั้น ในภาพรวม สมาชิกหลักที่เป็นส่วนหนึ่งตั้งแต่ปี 2009 ได้แก่ อึนจอง (อึนจอง), คิวริ (Qri), ฮโยมิน (Hyomin), โซยอน (Soyeon), โบรา (Boram) และจียอน (Jiyeon) — ทั้งหกคนนี้ถูกนับว่าเป็นสมาชิกเดิมที่เปิดตัวพร้อมกับชื่อวงและผลงานแรก ๆ ของวง ส่วนสมาชิกที่เข้ามาในเวลาต่อมาคือ ฮเวยอง (Hwayoung) ที่เข้าร่วมวงหลังจากการเดบิวต์เริ่มต้น และอารีม (Areum) ที่ตามมาในปีหลัง ๆ ทำให้ช่วงหนึ่งวงมีสมาชิกหลายคนและสร้างสีสันที่หลากหลายให้กับการทำงานเพลงและการโปรโมต พอพูดถึงรายละเอียดเชิงปีแบบแยกกัน ทีนี้สามารถสรุปแบบเรียงตามชื่อได้ว่า อึนจอง — เดบิวต์กับวงในปี 2009; คิวริ — เดบิวต์กับวงในปี 2009; ฮโยมิน — เดบิวต์กับวงในปี 2009; โซยอน — เดบิวต์กับวงในปี 2009; โบรา — เดบิวต์กับวงในปี 2009; จียอน — เดบิวต์กับวงในปี 2009; ฮเวยอง — เริ่มโปรโมตกับวงหลังจากช่วงเปิดตัวหลัก (เข้าร่วมในช่วงหลังของปีหรือปีถัดมาเมื่อเทียบกับสมาชิกเดิม); อารีม — เข้าร่วมและเริ่มโปรโมตในช่วงปีต่อ ๆ มา การเรียงลำดับนี้สะท้อนการก้าวเข้าสู่วงการของแต่ละคนในฐานะสมาชิกของ 'T-ara' มากกว่าการนับปีที่แต่ละคนอาจเคยเริ่มงานในวงการบันเทิงแบบเดี่ยว ๆ ก่อนหน้านั้น ซึ่งบางคนอาจมีงานแสดงหรือการฝึกซ้อมมาก่อนหน้า แต่การนับปีที่ชัดเจนที่สุดสำหรับคนส่วนใหญ่คือปี 2009 ที่เป็นปีเดบิวต์ของวงและของสมาชิกหลัก ท้ายที่สุด เรื่องราวของสมาชิกแต่ละคนในวง 'T-ara' เป็นภาพรวมที่ผสมผสานระหว่างการเดบิวต์พร้อมกัน การเข้าร่วมทีหลัง และการแยกย้ายกันในช่วงเวลาต่อมา ซึ่งทำให้มีทั้งช่วงเวลาที่วงแข็งแกร่งและช่วงเปลี่ยนผ่าน การรู้ปีเดบิวต์ช่วยให้มองเห็นกรอบเวลาในการเติบโตของแต่ละคนและของวงโดยรวม สำหรับแฟน ๆ ที่ติดตามมาตั้งแต่เริ่มต้น มันให้ความรู้สึกเหมือนเห็นการเติบโตแบบเรียลไทม์ของศิลปินคนโปรด — และสำหรับฉันแล้ว เรื่องราวการเปลี่ยนแปลงของสมาชิกเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้การติดตามวงมีมิติและน่าจดจำ

แฟนเพลงของ 'ที-อารา' หลายคนคงพอจำได้ว่าวงนี้มีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกที่ชัดเจนหลายครั้ง โดยสมาชิกที่ออกจากวงอย่างเป็นทางการมีหลัก ๆ อยู่สามช่วงคือ ฮวายอง (Hwayoung) ออกจากวงในช่วงกลางปี 2012, อารึม (Areum) ประกาศยกเลิกการเป็นสมาชิกในปี 2013, และโบรัมกับโซยอน (Boram และ Soyeon) ที่ไม่ได้ต่อสัญญากับต้นสังกัดในปี 2017 ทำให้สถานะของทั้งสองกับวงเปลี่ยนไป หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้ สมาชิกที่เหลืออย่างคิวรี (Qri), อึนจอง (Eunjung), ฮโยมิน (Hyomin) และจียอน (Jiyeon) ยังคงทำกิจกรรมร่วมกันต่อไปในรูปแบบต่าง ๆ และมีผลงานชุดหนึ่งในปี 2017 ที่โปรโมทด้วยสี่คนนี้ เหตุการณ์ที่เด่นชัดที่สุดคือกรณีของฮวายองที่ออกจากวงในเดือนกรกฎาคม 2012 ซึ่งเป็นช่วงที่มีข่าวใหญ่และความขัดแย้งระหว่างสมาชิกกับสื่อ ทำให้สถานการณ์ค่อนข้างตึงเครียดและมีผลต่อภาพลักษณ์วงในเวลานั้น ตามมาด้วยการเสริมสมาชิกใหม่คืออารึมในช่วงกลางปี 2012 แต่เธออยู่กับวงได้ไม่นานนักและประกาศยกเลิกการเป็นสมาชิกในช่วงกลางปี 2013 ด้วยเหตุผลที่ต้องการมุ่งไปทำงานด้านอื่น ๆ มากขึ้นและหาทิศทางในเส้นทางการเป็นศิลปินของตัวเอง สถานการณ์พวกนี้ทำให้แฟนคลับทั้งรุ่นเก่าและรุ่นใหม่ต้องปรับตัว เพราะตัวตนและไลน์อัพของวงมีการเปลี่ยนแปลงบ่อยพอสมควร จุดเปลี่ยนอีกครั้งเกิดขึ้นเมื่อถึงเวลาหมดสัญญาของสมาชิกบางคนในปี 2017 ซึ่งโบรัมและโซยอนตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับต้นสังกัด ทำให้ทั้งคู่แยกจากบริษัทที่ดูแลวงเดิมไป โดยข่าวออกมาตรงกับการประกาศต่อสัญญาของสมาชิกสี่คนที่เหลือ สถานการณ์นี้ทำให้รูปแบบการโปรโมทของ 'ที-อารา' เปลี่ยนไปชัดเจนเพราะมีการโฟกัสที่สี่คนหลักในช่วงนั้น ผลงานที่ปล่อยหลังจากการต่อสัญญาของสี่คนนั้นจึงสะท้อนความพยายามในการเดินหน้าต่อของวง แม้ว่าบรรยากาศช่วงก่อนหน้าจะเต็มไปด้วยความซับซ้อนทั้งเรื่องข่าวและทิศทางการงานของสมาชิกแต่ละคนก็ตาม มองจากมุมแฟนแล้ว การเห็นสมาชิกที่คุ้นเคยออกไปทีละคนเป็นเรื่องที่รู้สึกผสมปนเป ทั้งความเสียดายที่ไม่เห็นไลน์อัพเดิมครบเหมือนแรกเริ่ม แต่ก็เคียงด้วยความเข้าใจว่าทุกคนย่อมมีเส้นทางชีวิตและเป้าหมายของตัวเอง การที่สมาชิกบางคนเลือกเดินต่อในทิศทางใหม่หรือไม่ต่อสัญญากับต้นสังกัดไม่ได้ลดคุณค่าของผลงานเก่าที่ตระเตรียมไว้เลย และส่วนตัวก็ยังชอบเพลงเก่า ๆ ของพวกเขาและติดตามข่าวคราวผลงานของสมาชิกทั้งหลายด้วยความชื่นชมและความหวังว่าจะได้เห็นพัฒนาการของแต่ละคนต่อไป

ฟังนะ การจะสรุปผลงานเดี่ยวของสมาชิกวงนี้ทำให้ใจเต้นได้ทุกที ฉันชอบเริ่มที่คนที่เปลี่ยนภาพลักษณ์มากที่สุด นั่นคือ 'Harry Styles'—อัลบั้มเดบิวต์ 'Harry Styles' กับซิงเกิลเปิดตัว 'Sign of the Times' เป็นการแสดงให้เห็นว่าการเดินออกจากกรอบบอยแบนด์แล้วกล้าเป็นศิลปินแบบผู้ใหญ่ได้จริงๆ เสียงของเขาเต็มไปด้วยเสน่ห์และความคลาสสิก นอกเหนือจากนั้น 'This Town' ของ 'Niall Horan' และอัลบั้ม 'Flicker' แสดงด้านโฟล์ก-ป็อปที่ใสและบอบบาง ส่วน 'Strip That Down' ของ 'Liam Payne' เป็นตัวอย่างชัดเจนของการหันไปทำเพลงป็อป-ฮิปฮอปสำหรับตลาดสากล ในทางเดียวกัน 'Just Hold On' ของ 'Louis Tomlinson' (ร่วมงานกับ Steve Aoki) ทำให้เห็นว่าลุคโซโล่ของเขาเน้นพลังและอารมณ์ ตรงกันข้ามกับ 'Mind of Mine' ของ 'Zayn' ที่เปิดมาเป็นแนวอาร์แอนด์บีเต็มตัวโดยมี 'Pillowtalk' เป็นซิงเกิลติดหู ภาพรวมสำหรับฉันคือทุกคนมีทิศทางเป็นของตัวเอง บางคนยึดแนวดนตรี ใครอีกคนเลือกขยับไปทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์ต่างแนว นี่แหละที่ทำให้การติดตามงานเดี่ยวของพวกเขาน่าติดตามมากขึ้น

พูดถึงตำแหน่งของสมาชิก 'T-ara' แล้วฉันมักจะคิดถึงการแบ่งบทบาทแบบที่เห็นได้บนเวทีมากกว่าตำแหน่งอย่างเป็นทางการ ฉันเห็น Qri เป็นคนที่รับหน้าที่เป็นศูนย์กลางภาพลักษณ์ของวง — มักยืนตำแหน่งกลางในช็อตที่เป็นภาพนิ่งและมิวสิกวิดีโอ เช่น ใน 'Roly-Poly' เธอดูเป็นตัวแทนความสง่างามและความนิ่งของวง ส่วน Hyomin สำหรับฉันคือคนที่แบกรับส่วนของแร็ปและการแสดงแฟชั่นเป็นหลัก งานของเธอเด่นในเรื่องสไตล์และการคอสตูม Boram กับ Soyeon มักถูกมองว่าเป็นแกนเสียงประสานหลักที่ช่วยพยุงเมโลดี้ในบทเพลงช้า ๆ จึงรู้สึกได้ว่าพวกเธอมีบทบาทหนักด้านพาร์ตร้อง ส่วน Jiyeon จะโดดเด่นด้วยตำแหน่งมักเนะและภาพลักษณ์เวที — เธอเป็นคนที่แฟน ๆ มองว่าเป็นตัวดึงสายตาเวลาเต้นหรือถ่ายใกล้ ๆ สุดท้าย Eunjung มักรับหน้าที่ผสมระหว่างร้องและการแสดงเวที เธอมีความยืดหยุ่นในการปรับบทบาท ทำให้วงบาลานซ์ได้ดี นี่คือมุมมองของคนที่ชอบดูการจัดวางบนเวทีมากกว่าป้ายตำแหน่งอย่างเป็นทางการ

สายแฟนเก่าจะรู้ว่าช่วงเวลาที่เราตามดู 'T-ara' มันเต็มไปด้วยเพลงติดหูและภาพลักษณ์ที่เปลี่ยนไปตามยุคสมัย — ดังนั้นขอไล่เรียงปีเกิดและอายุของสมาชิกแต่ละคนแบบตรงไปตรงมานะครับ (อายุคำนวณถึงวันที่ 31 มกราคม 2026) Qri (อี จีฮยอน) — เกิดปี 1986 (12 ธันวาคม 1986) อายุ 39 ปี: เสียงนิ่ง ๆ และความเป็นผู้นำของเธอทำให้ผมประทับใจเสมอ คอนเซ็ปต์สายแฟชั่นของ Qri ก็ยังคงมีเสน่ห์ Boram (ชอน โบราม) — เกิดปี 1986 (22 มีนาคม 1986) อายุ 39 ปี: บุคลิกสดใสและพลังงานเวทีของเธอเป็นหนึ่งในภาพจำของวง ยิ่งดูยิ่งรู้สึกว่าเวลาทำอะไรเธอไม่มากนัก Soyeon (พัค โซยอน) — เกิดปี 1987 (5 ตุลาคม 1987) อายุ 38 ปี: เสียงหวานแต่มีพลังในการร้องและการแสดง เธอเป็นอีกคนที่มีบทบาทชัดเจนในการร้องไลน์ของวง Eunjung (แฮม อึนจอง) — เกิดปี 1988 (12 ธันวาคม 1988) อายุ 37 ปี: นอกจากงานเพลงแล้วผลงานการแสดงของอึนจองก็เด่น ทำให้เห็นมุมที่หลากหลายของเธอ Hyomin (พาร์ค ซุนยอง) — เกิดปี 1989 (30 พฤษภาคม 1989) อายุ 36 ปี: สไตล์และการคอสตูมของเธอเยอะมาก เสียงและการแร็ปบางครั้งก็ทำให้เพลงมีมิติขึ้น Jiyeon (พาร์ค จียอน) — เกิดปี 1993 (7 มิถุนายน 1993) อายุ 32 ปี: จียอนเป็นตัวแทนรุ่นเด็กของวงในช่วงที่เดบิวต์ มุมบนเวทีและภาพลักษณ์โซโลของเธอก็โดดเด่น Hwayoung (ฮอ ฮวายอง) — เกิดปี 1993 (22 เมษายน 1993) อายุ 32 ปี: เป็นสมาชิกที่เข้ามาแล้วสร้างสีสัน แม้เรื่องราวในวงจะมีช่วงขึ้นลง แต่ผลงานของแต่ละคนก็ยังจำได้ Areum (อี อารึม) — เกิดปี 1992 (10 พฤศจิกายน 1992) อายุ 33 ปี: เข้ามาช่วงหลังและมีผลงานกับวงไม่นานแต่ก็ทิ้งความทรงจำไว้ในความเป็นแฟนคลับ รายการข้างต้นเน้นสมาชิกที่มีบทบาทชัดเจนในประวัติของวงและรวมถึงสมาชิกที่เคยเปลี่ยนผ่านไปมา ซึ่งแต่ละคนมีคาแรคเตอร์กับช่วงเวลาที่แฟน ๆ จดจำได้ต่างกันไป ผมชอบมองย้อนดูผลงานเก่า ๆ ของวงแล้วเห็นการเติบโตของสมาชิกแต่ละคน ทั้งจากท่าเต้น การร้อง และงานนอกวงการ มันเป็นความทรงจำที่อบอุ่นและมีพลังมาก ๆ สำหรับคนที่โตมากับเพลงของพวกเธอ

บอกเลยว่าการแยกวงของสมาชิกวันไดเรกชันเปิดโอกาสให้แต่ละคนได้โชว์ตัวตนผ่านงานเดี่ยวแบบจัดเต็ม ผมติดตามมาตั้งแต่ช่วงแรก ๆ เลยเห็นชัดว่าทิศทางงานของแต่ละคนต่างกันทั้งด้านดนตรี ภาพลักษณ์ และการทำงานร่วมกับคนอื่น ๆ เริ่มจากคนที่โดดเด่นทางด้านการเป็นศิลปินครบเครื่องอย่าง 'Harry Styles'—เขาปล่อยอัลบั้มโซโลก้าวหน้าและเป็นงานที่มีสไตล์ชัดเจน เช่น 'Harry Styles' และ 'Fine Line' ที่ทำให้ผมรู้สึกว่าเขาไปไกลจากบอยแบนด์แล้ว นอกจากงานเพลง Harry ยังลองเล่นหนังฉบับใหญ่ด้วยบทใน 'Dunkirk' ซึ่งทำให้ภาพลักษณ์ของเขาเป็นมากกว่าคนร้องเพลง และทัวร์เดี่ยวอย่าง 'Love On Tour' ก็ยืนยันว่าพลังเวทีของเขาไม่ธรรมดาอีกด้วย ต่อด้วยเสียงนุ่มละมุนของ 'Niall Horan' ที่เลือกเดินเส้นป๊อป-ฟอล์ก มีอัลบั้มอย่าง 'Flicker' ที่เน้นเมโลดี้และกีตาร์เป็นหลัก เพลงฮิตอย่าง 'Slow Hands' ทำให้เขามีภาพเป็นนักร้องโซโลที่โฟกัสที่เพลงสไตล์สบาย ๆ และทัวร์เล็ก ๆ แบบใกล้ชิดแฟนเพลง ส่วน 'Louis Tomlinson' เลือกผสมผสานป๊อปร็อกและเพลงที่มีเนื้อหาส่วนตัว อัลบั้ม 'Walls' รวมถึงซิงเกิลที่ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ชื่อดังอย่าง 'Just Hold On' (กับ Steve Aoki) แสดงให้เห็นว่าเขาไม่กลัวทดลองเสียงดิบ ๆ และยังมีเพลงเข้มข้นอย่าง 'Back to You' ที่ร่วมงานกับศิลปินคนอื่น ๆ ด้วย ฝั่ง 'Liam Payne' ทางเดียวที่เห็นชัดคือการเน้นซิงเกิลและคอลแลบกับศิลปินสายฮิปฮอป-อาร์แอนด์บี เพลงอย่าง 'Strip That Down' และ 'Familiar' ช่วยวางตำแหน่งเขาในโลกเพลงแดนซ์ตามกระแส รู้สึกว่า Liam เลือกที่จะเป็นคนที่จับเทรนด์และทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์หลายคนเพื่อหาหนทางของตัวเอง มากกว่าจะรีบออกอัลบั้มแบบเต็ม ๆ สรุปแล้วการแยกทางทำให้แต่ละคนได้ทดลองสิ่งใหม่ ๆ และผมชอบที่จะเห็นว่าแต่ละคนเลือกเส้นทางที่ตรงกับความชอบส่วนตัวของเขา — บางคนเป็นนักทดลอง บางคนกลับมาที่รากของเมโลดี้ และทั้งหมดนี้ให้ความรู้สึกว่าแม้จะแยกกัน แต่ความเป็นศิลปินยังคงเติบโตอยู่เสมอ

เวลาเล่าเรื่องงานเดี่ยวของสมาชิกอินฟินิททีไร ฉันมักจะนึกถึงความหลากหลายที่แต่ละคนเลือกเดิน — บางคนเน้นเพลง บางคนดันไปทางงานแสดง บางคนผสมทั้งสองแบบ ซองกยู (Sungkyu) เป็นคนที่เด่นเรื่องงานโซโล่ด้านเพลงที่สุดในสายตาฉัน — เขาออกอัลบั้มเดี่ยวและมีคอนเสิร์ตของตัวเองหลายครั้ง ทำให้เสียงร้องและสไตล์เพลงของเขาได้พื้นที่ชัดเจนกว่าตอนอยู่ในวง ฉันชอบเวลาที่เขามีเพลงโซโล่เพราะมันเผยมุมอารมณ์แบบนักร้องนำเต็มๆ แอล (Kim Myungsoo) เดินไปทางงานแสดงค่อนข้างชัด เขามีผลงานซีรีส์และละครเวทีที่ทำให้คนจดจำด้านการแสดงได้ดี โดยหนึ่งในผลงานที่คนพูดถึงกันบ่อยคือ 'Shut Up Flower Boy Band' ซึ่งเป็นจุดเริ่มที่ทำให้ชื่อเขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงมากขึ้น ฮโย (Hoya) เลือกเส้นทางที่ผสมระหว่างเต้น ร้อง และแสดง ก่อนจะตัดสินใจเดินออกจากวงในปี 2017 เพื่อมาทำงานเดี่ยวเต็มตัว ผลงานของเขาหลายชิ้นเน้นโชว์การเต้นและสไตล์ดนตรีที่ต่างออกไปจากเพลงของวง ทำให้รู้สึกว่าเขาใช้โอกาสนี้แสดงความเป็นศิลปินเดี่ยวได้เต็มที่ คนอื่นๆ อย่างอูฮยอน (Woohyun), ดงอู (Dongwoo), ซองยอล (Sungyeol) และซองจง (Sungjong) ก็มีผลงานเดี่ยวในรูปแบบต่างๆ — มีซิงเกิล โอเอสที งานมิวสิคัล และงานแสดงย่อยๆ ที่ช่วยให้แต่ละคนได้โชว์สีสันเฉพาะตัว ฉันมองว่าเสน่ห์ของอินฟินิทไม่ได้หายไปเมื่อสมาชิกทำงานเดี่ยว แต่มันกลับขยายความหมายของบทบาทแต่ละคนให้ชัดขึ้น ซึ่งทำให้ฉันสนุกกับทั้งผลงานกลุ่มและงานเดี่ยวควบคู่กันไป