หนังเดอะร็อค เรื่องไหนทำรายได้สูงสุด

บอกเลยว่า หนังที่ทำเงินสูงสุดของเดอะร็อคคือ 'Jumanji: Welcome to the Jungle' — ประมาณ 962 ล้านดอลลาร์ทั่วโลก ซึ่งตัวเลขนี้แซงหน้าผลงานอื่น ๆ ของเขาอย่างชัดเจน ในมุมมองของแฟนหนังที่ติดตามเส้นทางอาชีพของเขามาตั้งแต่เริ่มดัง ผมเห็นว่าความสำเร็จของ 'Jumanji: Welcome to the Jungle' เกิดจากหลายอย่างผสมกัน ทั้งการใช้ชื่อ 'Jumanji' ที่มีฐานแฟนเดิม, เคมีที่ลงตัวของนักแสดง รวมถึงการเป็นหนังครอบครัวที่เข้าถึงกลุ่มผู้ชมกว้าง การตลาดและการฉายในหลายตลาดทั่วโลกก็ช่วยดันตัวเลขให้พุ่งสูงขึ้นมากกว่าหนังแอ็กชันสำหรับผู้ใหญ่เพียงเรื่องเดียว พูดถึงการเปรียบเทียบ ตัวอย่างเช่น 'Fast & Furious Presents: Hobbs & Shaw' ทำรายได้ระดับหลายร้อยล้านเช่นกัน แต่ยังไม่ถึงจุดเดียวกับ 'Jumanji' ส่วนหนังอย่าง 'Central Intelligence' ก็มีแฟนเยอะแต่เป็นสเกลต่างกัน ความหลากหลายของผู้ชมที่เข้าชมทั้งครอบครัวและวัยรุ่นทำให้ 'Jumanji' เป็นผลงานที่เดอะร็อคได้ประโยชน์ทั้งในแง่ชื่อเสียงและค่าตัว นี่เป็นเหตุผลที่ผมมองว่าเรื่องนี้คือจุดสูงสุดของรายได้ในพอร์ตฟิล์มของเข

ไม่ต้องคิดนานเลย—หนังแอ็กชันของเดอะร็อคที่ทำรายได้สูงสุดคือ 'Furious 7' และตัวเลขโลกาภิวัตน์ทำให้มันยืนหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย ผมยกเรื่องนี้ขึ้นมาด้วยความรู้สึกเหมือนคุยกับเพื่อนที่ชอบหนังบล็อกบัสเตอร์: 'Furious 7' สร้างรายได้รวมทั่วโลกกว่า 1.5 พันล้านดอลลาร์ ซึ่งมากกว่าผลงานแอ็กชันของเขาเรื่องอื่น ๆ ทั้งหมดอย่างชัดเจน เหตุผลไม่ได้มีแค่ว่าเป็นหนังเร็วแรงแบบรถแข่ง แต่รวมทั้งความผูกพันของแฟรนไชส์ ระบบแฟนเบสที่แน่นสุด ๆ และองค์ประกอบดราม่าที่เกิดขึ้นภายนอกจอซึ่งดึงคนเข้าฉาย มุมมองส่วนตัว ผมชอบว่ามันเป็นงานทีม: เดอะร็อคเองเป็นหนึ่งในแรงขับเคลื่อน แต่ความสำเร็จมาจากการผสมผสานระหว่างตัวละครเก่า ๆ ฉากแอ็กชันที่ใหญ่โต และการเข้าถึงตลาดต่างประเทศได้เป็นอย่างดี เทียบกับหนังอย่าง 'Jumanji: Welcome to the Jungle' ซึ่งก็ทำเงินมหาศาลเหมือนกัน แต่สไตล์คนละแบบ—เรื่องหลังเน้นครอบครัวและคอมเมดี ส่วน 'Furious 7' ใช้ความเป็นแฟรนไชส์แอ็กชันเข้มข้นจนทำรายได้ทะลุ สรุปสั้น ๆ แบบไม่เป็นทางการ: ถามว่าเดอะร็อคเรื่องไหนทำเงินมากสุด ก็เลือก 'Furious 7' ได้เลย เพราะตัวเลข บรรยากาศแฟรนไชส์ และแรงดึงดูดทางอารมณ์มันรวมกันจนกลายเป็นหนังที่คนทั่วโลกต้องไปดู

บอกเลยว่าถ้าพูดถึงภาพรวมตัวเลขรายได้แบบไม่ปรับเงินเฟ้อ ภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดที่ครองแชมป์ตลอดกาลคือ 'Avatar' ผลงานของเจมส์ คาเมรอน ที่ทำรายได้ทั่วโลกประมาณ 2.92 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ตัวเลขอาจมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยจากการฉายซ้ำและการรายงานล่าสุด) ซึ่งความสำเร็จของเรื่องนี้ไม่ได้มาเพียงแค่เนื้อหา แต่เป็นการปฏิวัติการฉายด้วยเทคโนโลยี 3D และโลกแพนโดราที่คนดูอยากเห็นบนจอขนาดยักษ์ การแข่งชิงตำแหน่งเคยดุเดือด—'Avengers: Endgame' เคยแซงขึ้นมาเป็นแชมป์ชั่วคราว แต่เมื่อมีการฉายซ้ำของ 'Avatar' ตัวเลขก็ขยับกลับมา ณ จุดนี้ผมมองว่าแชมป์คือเรื่องที่ได้รับทั้งความนิยมระดับโลกและการสนับสนุนจากการฉายซ้ำ การเปรียบเทียบรายได้แบบไม่ปรับเงินเฟ้อนั้นสะท้อนถึงกำลังของตลาดปัจจุบัน เช่น การขยายตัวของตลาดจีนและการขายตั๋วไอแม็กซ์ที่มีราคาสูงกว่าเดิม ส่วนตัวผมรู้สึกว่าตัวเลขบอกเล่าเรื่องราวมากกว่าความนิยมชั่วคราว เพราะมันรวมทั้งความอยากดูซ้ำ การลงทุนทางการตลาด และเทคโนโลยีที่ดึงคนเข้ามาในโรง ถ้าวัดกันที่ยอดรวมทั่วโลกแบบดิบๆ 'Avatar' ยืนหนึ่ง แต่ถาอยากเปรียบเทียบแบบอื่นก็มีมุมมองที่น่าสนใจอีกเยอะ

รายชื่อหนังของ 'เดอะร็อค' ที่ได้รับรางวัลมีไม่กี่เรื่องที่โดดเด่นในสายตาฉัน เพราะบางเรื่องชนะรางวัลจากสถาบันวิชาการ บางเรื่องได้รางวัลจากแฟน ๆ และบางเรื่องก็เป็นรางวัลทางเทคนิคที่คนทั่วไปอาจมองข้าม หนึ่งในเรื่องที่ชัดเจนที่สุดคือ 'Moana' — งานเพลงและการออกแบบแอนิเมชันของหนังเรื่องนี้ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง ฉันรู้สึกว่าบทเพลงและการแสดงเสียงของตัวละครช่วยยกระดับความสำเร็จเชิงรางวัลของหนัง ทั้งในรางวัลของสมาคมนักวิจารณ์และรางวัลด้านเพลง/แอนิเมชันที่หลากหลาย อีกเรื่องที่แฟน ๆ ชอบโหวตให้ชนะบ่อย ๆ คือ 'Jumanji: Welcome to the Jungle' ซึ่งคว้ารางวัลจากคนดูในงานรางวัลประเภทยอดนิยมและรางวัลแฟน ๆ หลายงาน ผลงานนี้ทำรายได้และได้รับความนิยมจนได้รับการยกย่องในหลายเวที

มุมมองของนักวิจารณ์โดยรวมมักจะมองว่า 'Fast Five' เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในเส้นทางภาพยนตร์แอ็คชั่นของเขาและมักถูกยกให้เป็นผลงานที่ดีที่สุดในเชิงพาณิชย์และอิทธิพลต่อแฟรนไชส์ ผมชอบวิเคราะห์ว่าทำไมภาพยนตร์เรื่องนี้ถึงได้ใจนักวิจารณ์ในบางแง่มุม ไม่ใช่เพราะบทบาทของเขาเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการผสมผสานระหว่างการกำกับที่รวดเร็ว การเขียนบทที่ทำให้ตัวละครกลุ่มทำงานเข้าขากัน และการปรากฏตัวของเขาในฐานะตัวละครที่เติมความหนักแน่นให้เรื่องราว หลังจากที่แฟรนไชส์หน้าเบื่อ ๆ มาแล้ว 'Fast Five' กลับมาเติมพลังด้วยฉากไล่ล่าที่ออกแบบอย่างชาญฉลาดและการเล่นตัวละครแบบทีม งานภาพและจังหวะการตัดต่อทำให้อะดรีนาลินสูงขึ้นและนักวิจารณ์ชื่นชมการเปลี่ยนทิศทางนี้ ในฐานะแฟนภาพยนตร์ ผมยังมองว่าความสำเร็จของเขาในเรื่องนี้ไม่ใช่แค่ความแข็งแกร่งทางกาย แต่เป็นเสน่ห์เชิงดาราที่ทำให้บทฮอบส์ดูสมจริงและไม่เป็นเพียงเครื่องจักรทำลายล้าง นักวิจารณ์หลายคนชี้ว่าการร่วมงานกับนักแสดงคนอื่น ๆ ในเรื่องทำให้เขาดูเป็นส่วนหนึ่งของทีมและนั่นคือสิ่งที่ยกระดับหนังจากแอ็คชั่นบริสุทธิ์ไปสู่หนังบล็อกบัสเตอร์ที่มีชั้นเชิง ซึ่งสำหรับผมคือเหตุผลหลักที่ทำให้ 'Fast Five' ถูกมองว่าเป็นหนึ่งในผลงานดีที่สุดของเขา

ยากจะบอกว่ามีหนังสายลับไทยเรื่องเดียวที่ทำรายได้สูงสุดแบบชัดเจน เพราะแนวสายลับไม่ใช่หมวดที่วงการหนังไทยผลิตออกมามากหรือโดดเด่นทางรายได้เหมือนกับหนังผีหรือคอมเมดี้ ผมมองว่าพอพูดถึงหนังไทยที่ทำเงินสูงสุด ผู้คนมักนึกถึงงานอย่าง 'Pee Mak' ที่ทำรายได้ทะลุพันล้านบาท ซึ่งเป็นหนังคอมเมดี้-สยองขวัญ ไม่ได้เป็นหนังสายลับ แต่สะท้อนว่ารสนิยมคนดูบ้านเราชอบความบันเทิงแบบต่างออกไปจากแนวสืบสวนสายลับแบบตะวันตก เมื่อเทียบกันตรงๆ หากต้องการชื่อหนังสายลับไทยที่เป็นที่รู้จัก ก็มีหนังบางเรื่องหรือบางตอนที่ใส่องค์ประกอบสืบสวนและสายลับเข้ามา แต่ผลงานเหล่านั้นไม่ถึงกับขึ้นแท่นผู้นำบ็อกซ์ออฟฟิศ การจะบอกว่าหนังสายลับไทยเรื่องไหนทำรายได้สูงสุดจึงมักลงเอยที่คำตอบว่าไม่มีเรื่องหนึ่งเรื่องใดที่โดดเด่นกว่ากันอย่างชัดเจน และถาเป็นคนอยากสัมผัสบรรยากาศสายลับจริงๆ ผมจะแนะนำให้ลองมองซีรีส์หรือผลงานต่างประเทศควบคู่ไปด้วย เพราะแนวนี้ที่ผลิตอย่างต่อเนื่องและมีงบประมาณใหญ่จะให้กลิ่นอายสายลับได้ชัดกว่า

นี่คือไทม์ไลน์หนังของเดอะร็อคที่ผมเก็บรวบรวมเรียงตามปีฉายให้ครบเท่าที่ทราบ ผมมักชอบย้อนดูพัฒนาการบทบาทของเขา จากตัวประกอบในงานบล็อกบัสเตอร์ยุคต้น จนกลายเป็นพระเอกแอ็กชันคอมเมดี้และเจ้าพ่อหนังครอบครัวในเวลาต่อมา รายชื่อนี้ผมจัดเป็นลำดับปีเพื่อให้เห็นภาพการเติบโตและการเลือกโปรเจ็กต์ของเขาชัดขึ้น 2001 — 'The Mummy Returns' 2002 — 'The Scorpion King' 2003 — 'The Rundown' 2004 — 'Walking Tall' 2005 — 'Be Cool' 2005 — 'Doom' 2006 — 'Gridiron Gang' 2006 — 'Southland Tales' 2007 — 'The Game Plan' 2008 — 'Get Smart' 2009 — 'Race to Witch Mountain' 2010 — 'The Tooth Fairy' 2010 — 'Faster' 2011 — 'Fast Five' 2012 — 'Journey 2: The Mysterious Island' 2013 — 'Snitch' 2013 — 'Fast & Furious 6' 2014 — 'Hercules' 2015 — 'Furious 7' 2015 — 'San Andreas' 2016 — 'Central Intelligence' 2016 — 'Moana' 2017 — 'The Fate of the Furious' 2017 — 'Baywatch' 2017 — 'Jumanji: Welcome to the Jungle' 2018 — 'Rampage' 2018 — 'Skyscraper' 2019 — 'Fighting with My Family' 2019 — 'Fast & Furious Presents: Hobbs & Shaw' 2019 — 'Jumanji: The Next Level' 2021 — 'Jungle Cruise' 2021 — 'Red Notice' 2022 — 'Black Adam' 2022 — 'DC League of Super-Pets' 2023 — 'Red One' นี่เป็นลิสต์ฉบับรวบรัดที่รวมทั้งบทแสดงและงานพากย์/คาเมโอหลัก ๆ ของเขา แบบนี้ช่วยให้มองเห็นพัฒนาการจากบทเล็ก ๆ ไปสู่บทนำได้ชัดขึ้น

เราแทบจะพูดได้เลยว่าซีนที่แฟน ๆ ของเดอะร็อคต้องรู้จาก 'Fast Five' คือฉากขโมยตู้งบประมาณมหึมาในริโอ — มันเป็นฉากที่รวมทั้งความบ้าพลัง ความคิดสร้างสรรค์ของแผนการ และความเป็นฮีโร่แบบบ็อกซ์ออฟฟิศแบบเต็มขั้น ฉากเริ่มด้วยการที่ทีมต้องลากตู้นิรภัยขนาดยักษ์ผ่านถนนแคบ ๆ ของริโอ แล้วเจอกับการไล่ล่าจากตำรวจท้องถิ่น จังหวะการตัดต่อ เสียงเครื่องยนต์ และความเท่ของรถทุกคันทำให้ความตึงเครียดพุ่งปรี๊ด ผมชอบมุมที่กล้องโฟกัสไปที่หน้าของฮ็อบส์ (เดอะร็อค) — ไม่ใช่แค่เพราะกล้ามหรือความดุดัน แต่เพราะวิธีที่เขาใช้ร่างกายและนิ่งเป็นเสาหลักให้ฉากนั้นทั้งฉาก อีกจุดที่สะกดตาคือการปะทะกันแบบตัวต่อตัวของฮ็อบส์กับตัวละครของทีม — มันไม่ใช่แค่การชกต่อย แต่เป็นการต่อสู้ของอุดมคติสองแบบที่ต่างกัน ฉากนี้แสดงให้เห็นว่าเดอะร็อคไม่ได้มาแค่เพื่อฉากแอ็กชันหนัก ๆ แต่ยังขายเคมีและความเป็นผู้นำได้ชัดเจนกว่าแค่ท่าไม้ตายเดียว ฉากตู้นิรภัยเลยกลายเป็นฉากพูดถึงกันตลอดในวงแฟน ๆ เพราะมันจับเอาทุกองค์ประกอบของหนังแอ็กชันในยุคหนึ่งมารวมไว้ในช่วงเวลาสั้น ๆ — สนุก ตื่นเต้น และจำง่าย

บอกเลยว่าเรื่องที่มักถูกยกขึ้นมาคือ 'Pee Mak' — หนังที่ผสมความสยองกับคอมเมดี้ได้เก่งจนคนทั่วไปเข้าถึงได้ง่ายและกลายเป็นปรากฏการณ์ทางตั๋วในบ้านเรา ฉันมีความรู้สึกว่าความสำเร็จของ 'Pee Mak' ไม่ได้มาจากความน่ากลัวล้วนๆ แต่มาจากการจับองค์ประกอบหลายอย่างมาผสมกันอย่างลงตัว เดิมทีคนไทยคุ้นเคยกับเรื่องผีแบบโบราณอยู่แล้ว พอใส่มุกตลก ตัวละครที่น่ารัก และการโปรโมตที่ทำให้คนอยากดูเป็นกลุ่ม เป็นครอบครัว ก็กลายเป็นภาพยนตร์ที่ดึงคนดูได้หลากหลายวัย ฉันจำได้ในช่วงฉายมีคนตบเท้าเข้าชมทั้งวัยรุ่น ผู้ใหญ่ และผู้ที่ไม่ค่อยดูหนังผีโดยปกติ ซึ่งทำให้รายได้สะสมพุ่งสูงกว่าหนังผีที่ตั้งใจทำให้ขนลุกอย่างเดียว นอกจากนั้น ฉันมองว่าจังหวะการฉายกับกระแสโซเชียลมีผลมาก การมีนักแสดงที่เป็นที่รักและมุกที่คนพูดตามได้ช่วยขยายฐานคนดูให้เป็นประชากรกว้างขึ้น สรุปแล้วสำหรับการจัดว่าเป็นหนังสยองขวัญที่ทำรายได้สูงสุดในประเทศเมื่อคำนึงถึงความเป็นที่นิยมและตัวเลขโดยรวม 'Pee Mak' มักจะถูกยกเป็นคำตอบแรกของคนส่วนใหญ่ และสำหรับฉันมันเป็นตัวอย่างชั้นเยี่ยมของการทำหนังที่เข้าใจผู้ชมกว้างๆ