การรู้สึกว่าเรื่องราวมีองค์ประกอบคล้ายงานวรรณกรรมเป็นเรื่องปกติ เพราะผู้เขียนบทมักใช้เทคนิคการปูแบ็กกราวด์ตัวละครและการวางพล็อตที่ได้แรงบันดาลใจจากรูปแบบนิยาย รวมทั้งบางครั้งมีการร่วมมือกับนักเขียนนิยายเพื่อเขียนขยายเนื้อหาในรูปแบบหนังสือหลังจากละครออกอากาศ แต่กรณีของ 'หัวใจเทวพรหม' เป็นกรณีที่เริ่มจากบทก่อน จึงเห็นการออกแบบตัวละครให้เหมาะกับการแสดงโดยเฉพาะ ฉากที่เน้นการสื่ออารมณ์ผ่านนักแสดง และการปรับคิวภาพเพื่อให้คนดูอินตามส่วนต่อส่วนได้ง่ายขึ้น ต่างจากนิยายที่มักใช้คอนเท็กซ์เชิงภายในของตัวละครมากกว่า ตัวอย่างจากต่างประเทศเช่น 'Game of Thrones' ที่ยกเนื้อหามาจากนวนิยาย 'A Song of Ice and Fire' จะมีความลึกของรายละเอียดเชิงบรรยายซึ่งต่างจากงานต้นฉบับสำหรับหน้าจอโดยตรง