สาวเทพธิดา Novels & Stories

ทหารสวรรค์นับแสนแสนนาย กล่าวพร้อมกันทำให้เสียงดังสนั่น สะเทือนกึกก้องไปทั่วท้องฟ้า เผ่าปีศาจ "หึ มาแล้วสินะ ข้าจะดู นางจะต้านข้าได้นานสักแค่ไหน" "ขอนายท่านอย่าประมาท นางเป็นถึงเทพสงครามของเผ่าเทพ ชื่อเสียงและความเก่งกาจเป็นที่ล่ำลือ นายท่านโปรดระวังตนด้วยด้วยขอรับ" ไป่ร ุ่ย (ปีศาจนกดึกดำบรรพ์คนสนิทราชาปีศาจ)

บทที่ 14 กระต่ายย่างแสนอร่อย สิ้นเสียงสตรีนางหนึ่งผ่านพ้นไป บิดาจึงเอ่ยถามด้วยความใคร่รู้หลังเสียงของอีกฝ่ายช่างคุ้นเคยราวกับเคยได้ยินที่ใดมาก่อน “เจ้าสนทนากับผู้ใดหรือ เสียงช่างคุ้นนัก” “ป้าซุนที่อยู่ตรงข้ามเรือนของเราขอรับ นางมาขอแบ่งปันสมุนไพรในตะกร้าของข้าน่ะ เพียงแต่เจินเจิน ไม่ยินยอมที่จะให้ก็เลยทำร้ายนางไป”

เซบาสเตียนพยายามสลัดความกังวลออกไปแต่ร่างกายนั้นไวกว่าเมื่อเท้ายาวรีบวิ่งกลับขึ้นรถพร้อมทั้งสตาร์ทขับออกไปด้วยความเร็ว มันต้องไม่เป็นอย่างที่เขาคิดสิ… เอี๊ยดดด! เท้ายาวรีบก้าวลงรถแล้ววิ่งแจ้นกลับเข้าไปในห้อง เขาไม่รู้หรอกว่าภรรยาจะอยู่บนห้องรึเปล่า แต่ก้าวแรกที่เขาเลือกคือมุ่ งขึ้นไปบนห้องตามความรู้สึก พอเปิดประตูเข้ามา ภาพที่เห็นก็ทำเอาเขาถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อเทพธิดาของเขานอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงดั่งว่าไปเพลียจากอะไรมา และทุกสิ่งก็ดูปกติดี ความกังวลเมื่อครู่ถึงได้เลือนหายไป

"บังอาจนัก เห็นข้าแล้วยังไม่ทำความเคารพ ข้าคือเทพธิดาจากแดนสวรรค์เชียวนะ แต่เพราะต้องมาชดใช้บาปจึงต้องมาคอยช่วยมนุษย์ตัวเล็ก ๆ เช่นเจ้า ข้าจึงต้องมาอยู่ในร่างจิ้งจกบัดซบตัวนี้!" เสิ่นลี่จูถึงกับเงยหน้าขึ้นไปมองจิ้งจกตัวนั้นอีกหน ตอนนี้ในใจคลายความหวาดกลัวลงไปได ้มากแล้ว แต่เมื่อได้ยินที่เทพธิดาจิ้งจกเอ่ยออกมานางก็ถึงกับย่นหัวคิ้ว

“ไม่ไหว... พี่เนื่องจ๋า... น้ำเพชรเย็นไม่ไหวแล้ว น้ำเพชรคิดถึงพี่เนื่องเหลือเกิน พี่เนื่องจ๋า ช่วยน้ำเพชรนะจ๊ะ ช่วยน้ำเพชร” เนื่องประคองสองแก้ม มองลึกเข้าไปในดวงตาลุ่มหลงเขา ‘คุณน้ำเพชร’ บุตรสาวคนเดียวของพระอรรถ สาวน้อยผู้บริสุทธิ์ผุดผ่อง แต่หลงรักเขาตั้งแต่แรกเห็ น หล่อนมาดักรอ ณ จุดนี้แทบทุกวัน แต่เขาไม่เคยล่วงเกินหล่อนมากไปกว่ากอดจูบ แต่ยามนี้น้ำเพชรกำลังเรียกร้องสิ่งที่มากกว่านั้น

อิสลินกล่าวขณะเดินนำหน้าเซอร์เรนัล์ฟเข้าไปถึงวิหารจำลองทรงกลมโอบไว้ด้วยเสาไพลอนค้ำหลังคาซึ่งมียอดรูปโดมและภายในนั้นมีรูปประติมากรรมเทพีอัฟโฟรไดท์อยู่ตรงกลาง แดดในยามบ่ายสาดส่องลงกระทบปลายไม้ของต้นลินเดนมากมายที่ปลูกตลอดแนวทางเดินปูลาดด้วยหิน “ที่นี่เหมือนสรว งสวรรค์แห่งเทพที่มีเทพีแห่งความงามสถิตอยู่ อัฟโฟรไดท์เป็นความงามในอุดมคติที่ไม่มีวันตาย”

“เพคะ...” พระนมก้มหน้ารับบัญชาก่อนถอยออกไปขณะที่เจ้าหญิงแรกรุ่นยังทรงทอดพระเนตรข้ามเวิ้งฟ้าที่ลาดลงไปบรรจบกับผืนธาราอันอุดมสมบูรณ์ซึ่งหล่อเลี้ยงดินแดนสองฟากฝั่งลุ่มน้ำไนล์มานับพันปี เนเฟอร์ติตียังทรงคาดหวังถึงความฝันอันงดงามเบื้องหลังกำแพงหินแห่งมหาวิหารของนครธ ิบส์ นางคือธิดาผู้เป็นที่รักยิ่งของฟาโรห์รามเสสที่สองซึ่งประสูติแต่พระนางเนเฟอร์ตารีมเหสีเอก ความรักเป็นล้นพ้นจากพระราชบิดามิเคยให้พระฉวีผุดผาดนั้นได้สัมผัสกับไอดินและรอยทรายแม้เพียงสักหน

หญิงสาวเอ่ยถามบิดา “เหยาเอ๋อร์ เจ้าเป็นเทพธิดาที่มีสายเลือดอสูร เจ้าเหมาะสมที่ยืนเคียงข้างจ้าวอสูรมากกว่าพี่สาวเจ้า” “แต่...”

นางถานโมโหมาก “ลูกสาวของข้าเหมือนกับเจ้าหรืออย่างไร? ลูกสาวของข้าเป็นเทพธิดาจากสรวงสวรรค์ลงมาจุติ เจ้าเป็นใคร? ช่างกล้าเทียบกับลูกสาวของข้า!” หรงจือจือพยักหน้า เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเทพธิดาถูกยกเลิกการแต่งงาน

ซูเหยา หญิงผู้มีชาติกำเนิดสูงศักดิ์ รูปโฉมเลิศล้ำ พรสวรรค์ทางวิญญาณเกินผู้ใด ผู้คนต่างยกย่องว่าเป็นเทพธิดา เป็นนางฟ้าในใจบัณฑิตทั่วหล้า และเป็นหญิงในฝันที่ผู้ชายทั้งเมืองหลวงถวิลหา แต่ในท้ายที่สุด หญิงงามผู้สูงศักดิ์คนนั้นกลับยอมลดตัว