อนิเมะองค์หญิงเว่หยางมีตอนทั้งหมดกี่ตอน?

เจ้าดวงดาวที่พลัดมาคล้ายความฝัน โคจรร้อยรอบพันหมื่นครั้ง ดั่งสวรรค์สรรสร้างแลเป็นใจ แม้นชีวิตมิอาจยึดติดวาจาใด ไฉนต้องใคร่ครวญ แค่ยอมเจ้าอยู่ในใจ เมื่อมีรัก ข้าพร้อมภักดิ์ยากปล่อยวาง *** เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหลือกาลเวลายังมีเจ้า… ใครจะคาดคิดว่าจอมทัพหนุ่มผู้เหี้ยมโหดกำลังสู้ศึกกลางสมรภูมิรบอย่างดุเดือดเลือดพล่าน จักบังเอิญปลดปล่อยเหรินเซียนตนหนึ่งออกมาจากกำไลหยกลายคราม นางผู้มีเชื้อสายความร้ายกาจฝังลึกแต่จำต้องเก็บกดเอาไว้ด้วยคัมภีร์คุณธรรมกับคำสอนทั้งอาราม จนบรรลุขั้นเซียน *** พบกับเรื่องราวความรักขององค์ชายนักรบผู้เย็นชากับเซียนน้อยไร้เดียงสาผู้นำพาความน่ารักสดใสมาย้อมหัวใจพยัคฆ์ร้ายอย่าง ‘อ๋องทมิฬ’ ให้กลายเป็นสีสันอันอ่อนหวาน หลอมละลายทั้งสองเข้าด้วยกัน *** เพราะความผูกพันก่อเกิดจากโชคชะตา วาสนาจึงเชื่อมต่อตลอดกาล..

ใบ้แล้วอย่างไร สติแล้วอย่างไร หล่อเหลาถึงเพียงนี้ แถมยังเป็นพระชายาท่านอ๋องอีกด้วย ชีวิตมีแต่ความสุขสบาย มาทำภารกิจให้เสร็จแล้วกลับโลกปัจจุบันของตัวเองดีกว่า บทนำ เสี่ยวลี่ สาวยุคปัจจุบันเสียชีวิตแล้วทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายที่เคยอ่าน ร่างที่เข้ามาอยู่คือ “พระชายาอ๋องเจ็ด” สตรีร้ายกาจที่ทุกคนรังเกียจ สามีของนางคือ “ท่านอ๋องใบ้” ผู้เสียสติหลังถูกวางยาพิษในวัยเด็ก แต่ด้วยความหล่อระดับเทพ นางจึงไม่คิดหย่ากลับพยายามจีบสามีทุกวัน สิ่งที่นางไม่รู้คือท่านอ๋องไม่ได้ใบ้ ไม่ได้บ้า และกำลังวางแผนโค่นบัลลังก์อยู่เงียบ ๆ และนางเองก็มีระบบมิติติดตัวมาด้วยหลังจากทะลุมิติ ระบบได้บอกแก่นางว่า “โฮสต์ โปรดระวังสามีของท่านมีค่าความอันตราย 99%” ระบบที่ติดตัวมีภารกิจให้นางทำหากจบภารกิจจะส่งตัวนางกลับโลกเดิม คือ ต้องเปลี่ยนชะตาตายของเจ้าของร่างเดิม สืบหาความลับในวัง เพิ่มค่าความโปรดปรานของพระเอก อย่างนี้เสี่ยวลี่ในร่างของไป๋หลินเหย่จะทำได้หรือไม่ และต้องพบเจออันตรายและเรื่องราวมากมายเข้ามาไม่เว้นแต่ละวัน และความลับที่อ๋องเซียวหนานซ่อนเอาไว้ ดึงให้นางตกอยู่ในอันตราย ชีวิตของนางจะได้กลับไปยังโลกปัจจุบันหรือไม่?

นางเคยตายอย่างไร้ค่า ถูกหักหลัง ถูกทรยศ และไร้โอกาสแม้แต่จะเอ่ยคำแก้ตัว เมื่อสวรรค์มอบชีวิตใหม่ให้ หลี่อันกลับลืมตาขึ้นในร่างของ "องค์หญิงเก้า" ผู้ถูกทอดทิ้ง ถูกวางยา และถูกส่งไปแต่งงานกับแม่ทัพผู้เกลียดชังราชวงศ์จนสุดหัวใจ ทุกคนต่างรอให้นางพ่ายแพ้ พี่สาวต่างแม่รอเหยียบย่ำ แต่พวกเขาไม่รู้ว่า องค์หญิงผู้แสนอ่อนแอได้ตายไปแล้ว ผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือหญิงสาวผู้ผ่านความตายมาแล้วหนึ่งครั้ง และจะไม่ยอมก้มหัวให้ผู้ใดอีก

"ข้ามิใช่สตรีที่อ่อนแอ ไม่ว่าผู้ใดมายุ่งกับผู้ชายของข้าข้าจัดการไม่เว้นหน้า ไม่ว่าท่านจะเป็นสามีของข้าเองก็ตาม" หนิงเอ๋อ องค์หญิงกาลกิณีที่ถือกำเนิดในค่ำคืนแห่งความโศกเศร้า นางถูกตราหน้าว่าเกิดมาทำให้ราชวงศ์เสื่อมเสียเป็นเหตุให้มารดาของตนเองต้องมาตายหลังจากที่คลอดนางมาได้ไม่กี่ชั่วยาม นางมิเคยได้รับความรักความเมตตาจากบิดาที่เป็นฮ่องเต้แม้แต่น้อย แต่นางมิใช่สตรีที่อ่อนแอการที่นางโดนเนรเทศออกมาอยู่นอกวังทำให้นางมีจิตใจแข็งแกร่งและมิเคยยอมผู้ใด ในเมื่อขึ้นชื่อว่าเป็นตัวซวยนางจึงใช้ชีวิตไม่สนฐานะองค์หญิงเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งวันหนึ่งนางได้พบเจอกับ หางเฟิง นายโลมรูปงามที่สุดแห่งหอนายโลมและเขายังเป็นเด็กน้อยที่เคยพูดคุยกับนางเมื่อยังเยาว์วัยทำให้นางพอคลายเหงาได้บ้าง แต่ทว่าการที่นางพบเจอกับหางเฟิงและเลี้ยงดูเขานั้นถึงหูของฝ่าบาท เพื่อไม่ให้ราชวงศ์เสื่อมเสียไปมากกว่านี้ฝ่าบาทจึงได้เขียนราชโองการให้องค์หญิงหนิงเอ๋อได้เข้าพิธีแต่งงานกับ แม่ทัพหลิวอี้เฟย เรื่องวุ่นวายก็ได้ก่อกำเนิดขึ้นเพราะแม่ทัพหลิวอี้เฟยนั้นมีสตรีที่อยู่ในดวงใจของเขาอยู่แล้ว

ความไว้ใจนำพามาสู่ความหายนะ! การกลับมาครั้งนี้นางจะทวงคืนความยุติธรรมหาผู้ที่อยู่เบื้องหลังที่ทำให้นางต้องพบชะตากรรมที่โหดร้าย แม้แต่ผู้เป็นสามีนางก็ไม่ยกเว้น "สวี่หยาง"สตรีที่ขึ้นชื่อเรื่องความดุร้ายที่ฆ่าได้แม้กระทั่งสาวใช้ที่จงรักภักดีเพียงเพราะทำน้ำแกงหกมาสู่การวางยาสตรีอีกนางที่ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องสาวของตนเพียงเพราะความอิจฉาริษยาที่สามีของตนรับนางเข้ามาเป็นอนุในเรือนทำให้นางได้รับบทลงโทษ แต่ทว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมิใช่ความผิดของนางรวมทั้งเรื่องสาวใช้ที่จงรักภักดีที่ต้องตายด้วยเช่นกัน! แต่นางยังไม่ทันได้ปริปากแม้จะโต้แย้งความผิดครั้งนี้ก็ถูกเสิ่นเกาหลานผู้เป็นสามีจับตัวไปคุมขังทำร้ายร่างกายเพื่อให้นางยอมรับผิดจนกระทั่งมีผู้มาช่วยชีวิตของนางเอาไว้ได้! สวี่หยางเจ็บใจเคียดแค้นนางจะไม่ยอมให้ตนเองต้องตกเป็นผู้ถูกกล่าวหา นางจะหวนกลับไปสืบหาคนที่ใส่ร้ายนางและปกป้องเจี่ยฟางน้องสาวที่ถูกปองร้ายในยามนี้….

ชาติก่อนนางเป็นเพียงองค์หญิงผู้อ่อนแอมิอาจปกป้องใครได้ทั้งยังจบชีวิตด้วยเงื้อมมือของชายผู้เป็นสวามี เมื่อได้ย้อนกลับมาอีกครั้งนางสัญญาว่านางจะไม่ยอมให้ทุกอย่างเป็นเช่นเดิมต่อให้ต้องร้ายกาจเพียงใดก็ตาม