มุมมองประวัติศาสตร์ที่ถ่ายทอดผ่านเวทีและภาพยนตร์ทำให้อันนาในเรื่อง 'The King and I' กลายเป็นตัวอย่างของการย้ายสื่อได้อย่างมีรสชาติ
ฉันเห็นอันนาในรูปแบบละครเวทีดั้งเดิมอย่าง 'The King and I' ที่แปลงมาจากเหตุการณ์และความทรงจำ ซึ่งถูกดัดแปลงมาเป็นภาพยนตร์เพลงคลาสสิกในยุค 1950s และต่อมาได้ถูกตีความใหม่ในภาพยนตร์อย่าง 'Anna and the King' ฉบับปี 1999 ด้วยโทนและน้ำหนักทางอารมณ์ที่ต่างกัน เวทีละครบอกเล่าเรื่องด้วยเพลงและการออกแบบฉาก ในขณะที่ภาพยนตร์มุ่งเน้นภาพรวมและมุมมองผู้ชมที่กว้างขึ้น
เพลงโปรดของลูกสาววัย 8 ขวบของฉันเลยนะ 'For the First Time in Forever' จาก 'Frozen' มันเป็นเพลงที่แสดงความตื่นเต้นและความหวังของอันนาเมื่อได้ออกจากปราสาทครั้งแรก ท่อนฮุกที่ร้องว่า 'First time in forever...' นี่แหละที่ทำให้เด็กๆ ฮัมตามได้ง่ายๆ
สิ่งที่ชอบคือการเปลี่ยนอารมณ์ในเพลง จากความกระตือรือร้นตอนต้น สู่ความสับสนเมื่อพบว่าอลิซาเบธปฏิเสธเธอ เสียงเพลงของคริสเต็น เบลล์เหมาะกับตัวละครสุดๆ ทำให้เรารู้สึกร่วมไปกับเจ้าหญิงผู้น่าสงสาร