เฉินกวนซี แสดงซีรีส์เรื่องใดที่คนไทยควรดู

ลองเริ่มจากภาพยนตร์ที่ทำให้คนหลายรุ่นเห็นภาพเขาเป็นครั้งแรก: 'Gen-Y Cops' นี่แหละที่ควรดูถ้าต้องการเข้าใจเฉิน กวานซี ในมุมของนักแสดงหนุ่มพลังเต็มเปี่ยม ฉันชอบมุมที่หนังให้เขาเป็นหนึ่งในแก๊งเด็กยุคใหม่ — การแสดงยังมีความสด ความซน และเต็มไปด้วยพลังที่บอกได้เลยว่าเป็นคนที่มาไกลกว่าบทเดิม ๆ บทบาทในเรื่องช่วยให้เห็นว่าเขาไม่ได้เป็นแค่นักร้องหรือหนุ่มแฟชั่น แต่ยังสามารถรับบทแอ็กชันและซีนคอมเมดี้ได้ด้วย ความเป็นคนมีเสน่ห์แบบไม่ตั้งใจของเขาในฉากสื่อสารกับเพื่อนร่วมทีมทำให้คนจดจำได้ง่าย ถ้าได้ดูงานยุคแรก ๆ แบบนี้ประกอบกับมิวสิกวิดีโอหรือแฟชั่นช็อต จะเข้าใจพัฒนาการของเขาตั้งแต่เด็ก ๆ จนถึงช่วงที่กลายเป็นบุคคลสาธารณะมากขึ้น — ทั้งด้านภาพลักษณ์และมุมมองส่วนตัวที่เปลี่ยนไปตามเวลา

ชื่อซีรีส์ที่คนไทยมักจะนึกถึงเมื่อนึกถึงหลินอวี่เซินคือ 'It Started with a Kiss'—งานคลาสสิกสายโรแมนติกคอมเมดี้ที่ทำให้เธอกลายเป็นชื่อคุ้นหูแบบสุดๆ. ฉันจำความรู้สึกตอนดูตอนแรกได้เหมือนภาพช็อตหนึ่ง:บทของเธอเป็นสาวธรรมดาที่ดันตกหลุมรักกับหนุ่มสุดเพอร์เฟกต์ ความเก่งในการเล่นมุกและการแสดงออกทางอารมณ์ทำให้ฉากเล็กๆ หลายฉากแทบจะยิ้มตามได้เลย เสน่ห์ของเรื่องไม่ได้อยู่แค่ความฮาหรือฉากหวาน แต่มันคือการเติบโตของตัวละครที่ดูจริงจังแต่ไม่หนักเกินไป ซึ่งทำให้คนดูเชื่อมโยงได้ง่าย นอกจากนั้นยังมีต่อภาค 'They Kiss Again' ที่ขยายความสัมพันธ์และแสดงมิติของผู้ใหญ่ขึ้น ทำให้เห็นฝีมือการปรับอารมณ์ของหลินอวี่เซินในฉากที่ต้องบาลานซ์ระหว่างความน่ารักและความจริงจัง ถ้าชอบซีรีส์ที่เต็มไปด้วยโมเมนต์น่ารัก ผสานกับการเคมีที่เข้ากันของนักแสดง นี่เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีมากและดูได้เพลินๆ เหมาะกับคนนั่งดูยามเย็นหรืออยากรีแลกซ์กับซีรีส์เก่าๆ ที่ยังคงเสน่ห์

พูดตรงๆเลยว่าฉันมักจะแนะนำคนที่อยากเห็นฟ่านเฉิงเฉิงในมุมอบอุ่นและเป็นธรรมชาติให้มองหาซีรีส์แนววัยรุ่น-โรแมนติกที่มีช่วงเวลาทางดนตรีหรือกิจกรรมกลุ่มเข้ามาเกี่ยวข้อง เพราะบทแบบนี้ช่วยให้เขาได้โชว์เสน่ห์สดใสทั้งในการแสดงหน้ากล้องและการแสดงออกทางกายภาพ ฉันชอบเวลาที่เขาต้องสื่ออารมณ์ผ่านสายตาและท่าทางมากกว่าพูดยาวๆ เหมือนฉากที่ยืนเงียบๆ แล้วสายตาพูดแทนคำพูดหลายประโยค ในมุมมองของคนดูทั่วไป นี่คือประเภทซีรีส์ที่ให้ความบันเทิงแบบไม่ต้องเครียดมาก ดูแล้วรู้สึกผ่อนคลาย เหมาะกับการเปิดช่วงเย็นหรือวันหยุด คุณจะเห็นพัฒนาการของเขาจากบทสนับสนุนเป็นบทนำ ด้วยการค่อยๆ งัดความเป็นผู้ใหญ่และความละเอียดอ่อนออกมา ทำให้การติดตามซีซันต่อไปน่าสนใจ ส่วนตัวแล้วฉันชอบฉากที่เขาต้องแสดงร่วมกับนักแสดงที่มีเคมีเข้ากัน เพราะนั่นคือจุดที่เขาเติบโตสุด ๆ และแฟนๆ จะได้เห็นทั้งความเปราะบางและความมั่นใจในเวลาเดียวกัน ท้ายที่สุดคนไทยที่ชอบซีรีส์โรแมนติกมีความสุขกับการดูการเดินเรื่องแบบค่อยเป็นค่อยไป และฟ่านเฉิงเฉิงทำได้ดีในแนวนี้ — ดูแล้วค่อนข้างได้ใจแฟนคลับแน่นอน

ผลงานภาพยนตร์ที่ทำให้ชื่อของเฉิน กวานซีโดดเด่นในสายตาของคนดูไทยและฮ่องกงมีหลายเรื่องที่ผมมักจะหยิบมาพูดถึงเสมอ หนึ่งในนั้นคือ 'Gen-X Cops' ซึ่งเป็นภาพยนตร์แนวแอ็กชันวัยรุ่นที่ให้ความรู้สึกสดและเท่ ฉากบู๊แบบหนุ่ม ๆ จังหวะเร็ว และเคมีระหว่างนักแสดงทำให้หนังเรื่องนี้กลายเป็นจุดเริ่มต้นที่คนจดจำเฉิน กวานซีได้ดี ในมุมมองของคนดูรุ่นเดียวกับผม หนังเรื่องนี้ทำให้เขาดูเป็นคนรุ่นใหม่ มีสไตล์ และกล้าเล่นบทที่ต้องการพลังจากหน้าจอ อีกเรื่องที่ผมยังรู้สึกว่าต่างจากงานแบบบันเทิงคือ 'Initial D' ซึ่งแม้จะเป็นภาพยนตร์ที่เน้นรถแข่ง แต่วิธีที่เฉิน กวานซีรับบทสนับสนุนและเติมบรรยากาศให้กับเรื่องช่วยให้เห็นมิติการแสดงอีกด้านหนึ่งของเขา นี่ไม่ใช่แค่การขับรถให้เราตื่นเต้น แต่มันเป็นการวางตัวบนจอที่ทำให้ตัวละครมีเสน่ห์ ถ้าพูดถึงงานที่ท้าทายมากขึ้น 'Dog Bite Dog' คือหนังอีกแนวที่ผมคิดว่าแสดงให้เห็นว่าเขาเลือกบทที่หนักและมืดกว่า เป็นผลงานที่ทำให้คนเห็นว่าฝีมือการแสดงของเขาไม่ได้จำกัดอยู่แค่บทเท่ ๆ แต่พร้อมรับความซับซ้อนของตัวละคร จะว่าไป การดูผลงานของเขาครั้งละเรื่องเหมือนเปิดมุมมองใหม่ ๆ เสมอ ลองย้อนกลับไปดูแต่ละเรื่องอีกครั้งแล้วคุณอาจจะเห็นพัฒนาการที่น่าสนใจเช่นกัน

เคยสงสัยเหมือนกันว่าถ้าจะเริ่มดูผลงานของเฉินเสี่ยวอวิ๋น ควรเริ่มจากตรงไหนก่อน เพราะงานของเขามีสเปกกว้างทั้งดราม่า พีเรียด และโรแมนติก แต่ถาต้องเลือกเพียงเรื่องเดียว ฉันมักจะแนะนำให้เริ่มจากผลงานที่เป็นจุดเปลี่ยนในอาชีพของเขา — งานชิ้นนั้นจะโชว์การเติบโตทางฝีมือและความหลากหลายทางสีหน้าอารมณ์อย่างชัดเจน ตอนดู ฉันชอบจับมุมที่เขาไม่พูดมากแต่สายตาสื่อความหมายได้ทั้งฉาก เหตุผลที่อยากให้เริ่มจากผลงานแบบนี้เพราะมันเหมือนการเปิดแผงควบคุมของนักแสดง: มีฉากที่ต้องแบกรับคาแรกเตอร์หนัก ๆ มีจังหวะที่ต้องปล่อยอารมณ์ท่วม และมีมู้ดที่เปลี่ยนจากสงบเป็นระเบิดได้อย่างละมุน การได้เห็นทั้งมุมเงียบและมุมระเบิดของเขาจะทำให้เข้าใจว่าทำไมคนดูถึงยกให้เขาเป็นคนที่ดูแล้วน่าติดตาม อีกอย่างที่ชอบคือความสมดุลระหว่างการกำกับ การตัดต่อ และดนตรีประกอบในผลงานชิ้นนั้น — ทุกองค์ประกอบช่วยขับเคลื่อนการแสดงของเขาให้เด่นขึ้นโดยไม่โดดจนเกินไป บทบาทบางตัวต้องการเคมีที่แน่นกับคู่พระ-นาง ฉากที่เขาต้องสร้างสายสัมพันธ์ลูกเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ กับตัวประกอบหรือพื้นที่ฉาก จะเป็นตัวชี้วัดว่าคู่แสดงและทีมงานช่วยกันผลักดันภาพรวมได้ดีแค่ไหน ถ้าอยากได้คำแนะนำแบบจับต้องได้จริง ๆ ให้มองหาซีรีส์ที่มีทั้งฉากเผชิญหน้าอารมณ์หนัก ๆ ฉากเรียบง่ายที่ต้องใช้สายตา และช่วงพีคที่คนดูจะพูดถึงนานหลังจากจบ ตอนดูแล้วฉันมักจะจดฉากโปรดไว้เพื่อบอกต่อ เพราะนั่นคือช่วงที่นักแสดงคนหนึ่งได้กลายเป็น ‘นักแสดง’ จริง ๆ — ไม่ใช่แค่หน้าตาดีบนจอ แต่เป็นคนที่ทำให้เรารู้สึกตามได้จนลืมเวลานั่งดูเลยล่ะ

ชื่อของเฉินอวี้เหลียนมักจะผุดขึ้นมาในใจทันทีเมื่อพูดถึงบทนางเอกเย็นชาแต่เปราะบางที่หลายคนยังจำได้ไปตลอด — เธอรับบทเป็น '小龍女' หรือที่หลายคนเรียกกันว่า 'เสี่ยวหลงหนู' ในซีรีส์คลาสสิก 'The Return of the Condor Heroes' ซึ่งกลายเป็นต้นแบบตัวละครหญิงในนิยายกำลังภายในยุคหลัง ๆ ไปเลย การตีความของเธอไม่ใช่แค่ความงามนิ่ง ๆ แต่มีความละเอียดอ่อนทางอารมณ์ที่ทำให้ฉากเงียบ ๆ หลายฉากมีน้ำหนัก เช่นฉากที่ตัวละครเผชิญกับความโดดเดี่ยวหรือการตัดสินใจแทบไม่ต้องพูดอะไร แต่สายตาและน้ำเสียงสื่อความได้ทั้งหมด ฉากคู่กับพระเอกกลายเป็นความทรงจำร่วมของแฟน ๆ วัยรุ่นยุคนั้น และยังถูกหยิบยกพูดถึงจนถึงวันนี้ มุมมองส่วนตัวคือถ้าอยากจะเข้าใจว่าทำไมบทตัวละครแบบนี้ถึงตราตรึงผู้ชม ลองดูซีรีส์ตอนฮิต ๆ ของเธอสักตอนแล้วสังเกตการเล่าเรื่องผ่านทางความเงียบและจังหวะช้า ๆ ของการแสดง จะเห็นว่าการแสดงแบบละเอียดน้อย ๆ นี่แหละที่ทำให้บทบาทมีพลัง และนั่นคือเหตุผลที่หลายคนยังย้อนกลับมาดูซ้ำ ๆ

ซีรีส์ที่เฉินเจ๋อหยวนแสดงนำอย่าง 'The Untamed' นับเป็นผลงานที่สร้างปรากฏการณ์ได้อย่างแท้จริง ฉากต่อสู้ที่สวยงามและเคมีระหว่างตัวละครหลักดึงดูดผู้ชมทั่วเอเชีย อีกเรื่องที่ต้องพูดถึงคือ 'Joy of Life' แม้เขาไม่ได้เป็นตัวละครหลัก แต่บทบาทของเฉินเจ๋อหยวนในฐานะ Fan Xian ก็แสดงให้เห็นฝีมือการแสดงที่ยอดเยี่ยม เรื่องราวการเมืองและการแก้แค้นที่ซับซ้อนทำให้ซีรีส์เรื่องนี้แตกต่างจากงานอื่นๆ ในแนวเดียวกัน

เสียงเพลงของเฉินกวนซีไม่ได้เป็นสิ่งที่ผมคุ้นเคยกับซีรีส์ทีวีมากนัก แต่มุมมองส่วนตัวของผมคือเขามีบทบาทชัดเจนในฐานะศิลปินที่ปล่อยซิงเกิลและอัลบั้มส่วนตัวมากกว่าจะเป็นคนที่ทำเพลงประกอบซีรีส์อย่างสม่ำเสมอ ถ้าดูจากเส้นทางอาชีพ เฉินกวนซีมีช่วงที่โฟกัสกับการปล่อยเพลงของตัวเองและการร่วมงานกับโปรดิวเซอร์/ศิลปินอื่น ๆ มากกว่า งานเพลงของเขามักปรากฏในบริบทของภาพยนตร์หรือโปรเจกต์พิเศษบางงานแทนที่จะเป็น OST ของซีรีส์โทรทัศน์ยาว ๆ ซึ่งเป็นเรื่องปกติของศิลปินในวงการฮ่องกง/จีนที่แบ่งเวลาไปทั้งการแสดงและงานเพลง ในฐานะแฟนเพลงที่ติดตามผลงาน บางครั้งผมก็รู้สึกว่าความทรงจำเกี่ยวกับเพลงของเขาจะติดอยู่กับภาพยนตร์หรือมู้ดเฉพาะมากกว่าการเป็นบทเพลงประกอบเรื่องยาว ดังนั้นถาคนอยากเจอเพลงของเขาในบริบทซีรีส์ อาจต้องค้นในคอลเล็กชันเพลงประกอบภาพยนตร์หรือซิงเกิลของเขามากกว่ารายการทีวีที่มี OST เป็นหลัก สรุปแล้วหัวใจของงานเพลงเฉินกวนซีอยู่ที่ซิงเกิล/อัลบั้มและการร่วมงานพิเศษ มากกว่าจะเป็นการทำ OST แบบต่อเนื่อง

คนไทยรู้จักเฉินซีผ่านซีรีส์จีนหลายเรื่องที่โด่งดังมากในบ้านเรา น่าจะเป็น 'The Untamed' ที่ทำให้ชื่อเธอติดเทренด์ทวิตเตอร์อยู่หลายเดือน ฉากที่เธอรับบทเป็น Wen Qing ถึงแม้จะไม่ใช่ตัวละครหลัก แต่การแสดงที่เต็มไปด้วยพลังและความเปราะบางของเธอก็ตราตรใจผู้ชมไทยมาก อีกเรื่องที่หลายคนยกให้เป็น 'hidden gem' คือ 'Joy of Life' เธอรับบทนักแสดงสมทบอย่าง Fan Xian's younger sister ถึงบทบาทจะเล็กแต่กลับจำง่ายเพราะความน่ารักสดใสแบบเฉพาะตัว หลายคนบอกว่ารอคอยฉากของเธอตลอดทั้งเรื่องเลยทีเดียว

หลายคนคงรู้จักลี อารึมจากบทสมทบที่ทิ้งความประทับใจ แม้จะไม่ได้เป็นตัวเอก แต่การปรากฏตัวของเธอมักถูกพูดถึงในวงเพื่อนฝูงและคอมเมนท์ออนไลน์ ฉันเคยดูซ้ำ 'Goblin' กับเพื่อนจนร้องไห้กันทั้งห้อง แล้วคอยมองหาทุกช็อตที่มีนักแสดงสมทบคนนี้ เพราะเธอใส่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ลงไปในฉาก ทำให้ตัวละครสั้นๆ มีชีวิตขึ้นมาจริง ๆ อีกผลงานที่คนไทยชอบดูและมักเชื่อมโยงถึงเธอคือ 'Crash Landing on You' ซีรีส์ที่กวาดใจคนดูทั้งประเทศด้วยเคมีระหว่างตัวละครและเพลงประกอบ ส่วน 'Descendants of the Sun' ยิ่งเป็นตำนานที่คนไทยดูวนได้ตลอด คนที่ติดตามการแสดงแบบละเอียดจะเห็นว่าบทสมทบในเรื่องพวกนี้มักเป็นเวทีให้ลี อารึมแสดงความสามารถ แม้จะเป็นเวลาไม่มากแต่ส่งผลต่ออารมณ์ฉากใหญ่ เสียงตอบรับจากแฟนไทยมักพูดถึงความคลาสสิกของซีรีส์ทั้งสามเรื่องและการที่นักแสดงสมทบอย่างลี อารึมเติมเต็มฉาก ทำให้เรื่องราวดูสมบูรณ์ไม่ขาดตกบกพร่อง — นี่แหละเหตุผลที่ชื่อเธอถูกจดจำ แม้จะไม่ขึ้นปกโปสเตอร์ก็ตาม