เมโลดี้หม่น ๆ ใน 'Se7en' ทำให้ฉันนึกถึงงานใหญ่อีกชิ้นของ Howard Shore อย่าง 'The Lord of the Rings' ในแง่ของการสร้างโลกด้วยเสียง แต่สองงานนี้ใช้วิธีต่างกันอย่างสิ้นเชิง: ที่หนึ่งใช้ธีมใหญ่เพื่อบอกเล่าเรื่องราว มุมของ 'Se7en' กลับใช้พื้นเสียงและเนื้อสัมผัสเพื่อขับอารมณ์