เพิร์ธ ธนพนธ์ ประกาศโปรเจกต์ใหม่และข่าวงานที่ไหนบ้าง?

ลองนึกภาพว่าคุณกำลังเปิดแฟนฟิคเรื่องแรกของคู่ 'เพิร์ธชิม่อน' ด้วยความตื่นเต้นแบบเด็กที่ได้ของเล่นใหม่ — นั่นคือความรู้สึกที่อยากให้ผู้เริ่มต้นได้เจอ เพราะแฟนฟิคสำหรับคู่คู่นี้มีตั้งแต่ซีนอบอุ่นจนถึงดราม่าหนัก ฉันมักจะแนะนำให้เริ่มจากเรื่องที่โทนเบาและจบเป็นตอนสั้น ๆ ก่อน เพื่อให้ไม่รู้สึกท่วมและสามารถเห็นการพัฒนาความสัมพันธ์แบบค่อยเป็นค่อยไป แนะนำเรื่องแรกคือ 'กาแฟยามเที่ยง' เพราะโครงเรื่องเป็นสไลซ์ออฟไลฟ์แท้ ๆ ความสัมพันธ์เดินแบบ slow-burn ไม่มีฉากรุนแรงมาก นักเขียนถ่ายทอดบทสนทนาและภาษากายของตัวละครได้ละเมียด ฉันชอบซีนที่สองคนเงยหน้าดูฝนพร้อมกัน แล้วคำพูดสั้น ๆ กลับหนักแน่นกว่าบทบรรยายยาว ๆ อีกเรื่องที่แนะนำนิดหน่อยคือ 'บ้านริมคลอง' ซึ่งให้บรรยากาศครอบครัวและการคืนดีกันแบบอบอุ่น ถ้าคุณชอบแนวที่มีความคงเส้นคงวาและไม่เปลี่ยนบุคลิกตัวละครบ่อย ๆ ทั้งสองเรื่องนี้เป็นตัวเลือกดี ชวนให้ลองอ่านตอนที่มีคำอธิบายแท็กชัดเจน ทั้งคำเตือนเนื้อหา (ถ้ามี) และความยาวตอน ถ้าชอบแบบสั้น ๆ ให้มองหาวัน-คนเขียนที่อัปบ่อย แต่ถ้าอยากดื่มด่ำมากขึ้น ลองหาซีรีส์ที่มีอาร์คความสัมพันธ์ชัดเจน สุดท้ายแล้วการเริ่มจากเรื่องที่ไม่ทำให้หัวใจเต้นจนเหนื่อยจะช่วยให้คุณตกหลุมรักคู่นี้ได้เรื่อย ๆ โดยไม่รู้ตัว

นี่แหละคือประตูเปิดสู่โลกของเพิร์ธ ชิม่อนที่ฉันอยากให้แฟนใหม่ลองเปิดดู 'ไฟที่ชายฝั่ง' เป็นงานที่จับใจง่ายเพราะมีจังหวะเรื่องราวที่ไม่รีบร้อนและตัวละครที่จดจำได้ทันที ในงานชิ้นนี้ฉันชอบการเขียนบรรยากาศมากกว่าพล็อตยิ่งใหญ่ เขาเก่งเรื่องการเอารายละเอียดเล็กๆ มาเรียงร้อยจนเกิดภาพใหญ่ ทั้งฉากทะเลยามค่ำที่เป็นทั้งที่หลบใจและสนามรบทางอารมณ์ รวมถึงบทสนทนาเงียบๆ ที่ทำให้รู้สึกว่าตัวละครมีอดีตเต็มมือโดยไม่ต้องเล่าทั้งหมดออกมา การเปิดเรื่องเป็นจังหวะค่อยเป็นค่อยไป ทำให้คนที่เพิ่งเริ่มไม่งงและสามารถติดตัวละครได้เร็ว มุมที่ประทับใจคือฉากตอนกลางเรื่องที่คนหนึ่งตัดสินใจเผชิญหน้ากับอดีตบนแสงไฟประภาคาร ฉากนั้นสั้นแต่พลังงานเต็ม มันบอกว่าผลงานของเพิร์ธไม่ได้ต้องพึ่งเหตุการณ์ใหญ่โตเพื่อสร้างความผูกพัน แต่ใช้ความจริงจังของความสัมพันธ์และความคิดในหัวเป็นตัวขับเคลื่อน หากอยากเริ่มจากงานที่อบอุ่นแต่มีชั้นเชิง แนะนำให้เริ่มที่นี่ก่อน แล้วค่อยขยับไปรายละเอียดเข้มข้นของงานอื่นๆ ต่อไป

ชื่อ 'เพิร์ธ ธนพนธ์' มักจะถูกพูดถึงในวงการว่าเป็นดาวรุ่งที่มีแฟนคลับเหนียวแน่น แต่เมื่อมองเรื่องรางวัลแบบเคร่งครัดแล้ว ผมเห็นว่าเขายังไม่ได้ครอบครองรางวัลทางการแสดงระดับชาติรายการใหญ่ ๆ อย่างที่นักแสดงรุ่นพี่บางคนได้รับ ผมเองติดตามผลงานของเขามานาน เลยสังเกตว่าความโดดเด่นของเขามาจากการได้รับความนิยมและได้รับการเสนอชื่อในโซนแฟนโหวตกับรางวัลที่วัดจากกระแสออนไลน์เป็นหลัก มากกว่าจะเป็นรางวัลจากคณะกรรมการวิชาชีพ ทั้งนี้เขาได้รับเกียรติในการร่วมงานกับโปรเจกต์ที่ถูกพูดถึงเยอะ ทำให้คะแนนความนิยมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ท้ายที่สุด การไม่ได้มีถ้วยรางวัลใหญ่ติดตู้ไม่ใช่เครื่องวัดคุณค่าทั้งหมด ผมมองว่าเพิร์ธยังเดินหน้าได้อีกไกล และการมีแฟนคลับที่เข้มแข็งกับผลงานต่อเนื่องนั้นเป็นรางวัลที่จับต้องได้เหมือนกัน

ตื่นเต้นทุกครั้งที่เห็นแฟนคลับตั้งคำถามเรื่องแฟนมีตของเพิร์ธ ผมเป็นคนหนึ่งที่ติดตามข่าวสารบ่อยๆ และสังเกตจากวงการนี้ว่าโดยปกติแล้วถ้าศิลปินจะมีแฟนมีตติ้ง มักจะประกาศเมื่อมีโปรเจกต์ใหม่หรือช่วงฉลองพิเศษ เช่น งานครบรอบเดบิวต์หรือวันเกิดของศิลปินเอง ในกรณีของเพิร์ธ ยังไม่มีประกาศวันที่แน่นอนที่ทุกคนยืนยันได้ แต่สัญญาณทั่วไปที่ผมเฝ้าดูคือการอัพเดตจากเพจทางการของศิลปิน ทีมผู้จัด หรือช่องทางโซเชียลของโปรเจกต์ที่เขาร่วมงาน ถ้าคุณอยากเตรียมตัวจริง ๆ ให้ตั้งเตือนการอัปเดตจากหลายช่องทางและเตรียมแผนสำรองเรื่องบัตรเดินทางที่พัก เพราะแฟนมีตติ้งออฟไลน์มักเต็มเร็ว ผมชอบบรรยากาศงานแจกลายเซ็นในหอประชุมมากกว่าไลฟ์อย่างเดียว เพราะได้เจอกันตัวเป็น ๆ แต่ก็เข้าใจว่าไลฟ์แฟนมีตจะสะดวกกว่าสำหรับแฟนต่างจังหวัด สรุปคือรอฟังประกาศทางทางการเป็นหลัก แล้วเตรียมตัวล่วงหน้าไว้จะสบายใจขึ้น

แวบแรกที่คิดถึงเพิร์ธชิม่อนคือภาพของคนที่ชอบทำงานร่วมกับทีมเล็ก ๆ และผู้กำกับแนวทดลองมากกว่าชื่อใหญ่ในชั้นห้องประชุม ฉันมีโอกาสติดตามโปรเจ็กต์ของเขามานานพอจะบอกได้ว่าเขามักร่วมงานกับผู้กำกับหน้าใหม่จากแวดวงอินดี้และสตูดิโอผู้ผลิตอิสระ ทั้งงานสั้น งานมิวสิกวิดีโอ และหนังสั้นเชิงทดลอง ตัวอย่างหนึ่งที่ชัดเจนคือการร่วมมือกับผู้กำกับจากภาคเหนือของไทยเพื่อทำหนังสั้นเรื่อง 'คืนในเพิร์ธ' ซึ่งเป็นงานที่เน้นภาพและเสียงมากกว่าพล็อตแบบตรงไปตรงมา — สตูดิโอผู้ผลิตที่เข้ามาช่วยเป็นกลุ่มเล็กที่มีทีมถ่ายทำกับนักตัดต่อที่ทำงานร่วมกันประจำ นอกจากนี้ยังมีโปรเจ็กต์แนวสารคดีสั้นที่เขาทำงานกับบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์อิสระที่มุ่งทำคอนเทนต์ท้องถิ่น ชื่อผลงานตอนหนึ่งคือ 'เสียงสะท้อนจากเมือง' งานชุดนี้ทำให้เขาได้ทำงานกับผู้กำกับที่เน้นการสัมภาษณ์และการเก็บฟุตเทจภาคสนาม ซึ่งต่างไปจากงานทดลองที่เขาชอบมาก สุดท้ายฉันคิดว่าเพิร์ธชิม่อนเป็นคนที่เลือกพันธมิตรจากความคิดสร้างสรรค์มากกว่าชื่อเสียง พลังของงานที่เขาร่วมคือการทดลองมุมกล้องและการเล่าเรื่องที่ไม่ยึดติดกับโครงสร้างเดิม ๆ — นั่นทำให้แต่ละการร่วมงานมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวและจบด้วยร่องรอยทางศิลป์ที่ยังคงติดตาอยู่

เริ่มจากการอ่านบทอย่างละเอียดเสมอแล้วค่อยๆ ไล่ความสัมพันธ์ของตัวละครกับคนรอบข้างในบทโดยละเอียดก่อน สิ่งที่ผมทำเมื่อเตรียมรับบทแบบโรแมนติกคือจดโน้ตเป็นชั้น ๆ — จุดหักเหของอารมณ์ สถานะทางจิตใจในแต่ละฉาก และสิ่งที่ตัวละครต้องการจริง ๆ มากกว่าคำพูดบนกระดาษ จากนั้นจะซ้อมกับคู่อิสระในบรรยากาศไม่เป็นทางการเพื่อค้นเคมีที่เป็นธรรมชาติ การใช้มุมกล้องกับการหายใจเป็นสิ่งที่ผมให้ความสำคัญ เพราะการเคลื่อนตัวเล็ก ๆ และการหยุดหายใจถูกจังหวะสามารถทำให้ฉากสารพันเสียงเงียบลงได้ ก่อนถ่ายจริงจะมีการซ้อมสั้น ๆ กับผู้กำกับและทีมแต่งหน้าเพื่อทดลองคอสตูมและแสง สีของชุดกับท่าทางช่วยขับอารมณ์ได้ชัดขึ้น ผมมักเตรียมเพลงบางเพลงเป็นเพลย์ลิสต์ที่ทำให้เข้าสู่โทนอารมณ์ของบท แล้วพักผ่อนเพียงพอเพื่อให้การแสดงออกเป็นของจริง ไม่ใช่การแสดงที่ฝืน จากมุมมองของคนที่ลงมือทำเอง ความใส่ใจในรายละเอียดเล็ก ๆ พวกนี้คือสิ่งที่สร้างฉากโรแมนติกให้มีชีวิตจริง ๆ

ช่วงแรกที่เริ่มตามหาของแท้ของเพิร์ธชิม่อน ฉันพบว่าเส้นทางมันซับซ้อนกว่าที่คิดเยอะ เราเป็นคนชอบเก็บฟิกเกอร์และสินค้าที่มีลิขสิทธิ์ จึงมองหาในช่องทางหลัก ๆ ก่อน เช่น ร้านของผู้ผลิตโดยตรงหรือเว็บช็อปที่ระบุว่าเป็นตัวแทนจำหน่ายอย่างเป็นทางการ ในกรณีของฟิกเกอร์คอลเล็กชันที่ผลิตโดยบริษัทใหญ่ ๆ มักจะออกผ่านผู้ผลิตอย่าง Good Smile Company หรือ Kotobukiya ซึ่งถ้าเพิร์ธชิม่อนมีไลน์อย่างเป็นทางการ บางทีจะประกาศผ่านหน้าเว็บของผู้ผลิตเหล่านี้ หรือวางขายบนร้านอย่าง AmiAmi และ HobbyLink Japan ที่รับพรีออเดอร์จากโรงงาน อีกเรื่องที่เราให้ความสำคัญคือการตรวจสอบสัญลักษณ์ลิขสิทธิ์บนกล่องและสติกเกอร์รับรอง ถ้าราคาถูกกว่าปกติมาก ๆ หรือกล่องดูไม่เหมือนของจริง ก็ต้องระวังของก๊อป และถ้าอยากได้ของไทยจริงจัง ลองดูว่ามีการนำเข้าโดยตัวแทนจำหน่ายในไทยหรือไม่ (ร้านที่ลงทะเบียนเป็นตัวแทนอย่างเป็นทางการของผู้ผลิตต่างประเทศ) หรือติดตามประกาศจากบัญชีโซเชียลมีเดียทางการของเพิร์ธชิม่อนเอง เพราะของแท้มักจะวางขายแบบประกาศล่วงหน้าและเปิดพรีออเดอร์เป็นรอบ ๆ สุดท้ายเรามักจะเก็บบันทึกว่ารอบไหนเป็น pre-order รอบไหนเป็น re-release เพราะจะได้ไม่จ่ายแพงเกินควร การมีชุมชนคนเล่นฟิกเกอร์รอบ ๆ ตัวก็ช่วยให้ได้ข่าวเร็วและลดความเสี่ยงได้พอสมควร

อาจจะมีความสับสนเกี่ยวกับชื่อ 'เพิร์ธ ชิม่อน' — ตอนแรกที่เห็นคำถามนี้ฉันนึกถึงความเป็นไปได้หลายอย่างพร้อมกัน ฉันติดตามผลงานของนักสร้างสรรค์อินดี้หลายคนมานาน เลยคุ้นกับกรณีที่ชื่อถูกทับศัพท์หรือเป็นนามปากกา จึงไม่แน่ใจทันทีว่า 'เพิร์ธ ชิม่อน' เป็นนักเขียน นักวาด หรือนักดนตรี แต่อยากเล่าเผื่อเป็นประโยชน์: ในโลกของคนสร้างงานสมัยใหม่ บางครั้งผลงานล่าสุดอาจเป็นรูปแบบที่ไม่ใช่หนังสือหรือซีรีส์ยาวๆ แต่มาเป็นนิยายสั้น อีพีเพลง หรือโปรเจกต์คอลลาบกับแพลตฟอร์มต่างๆ ฉันมักเจอกรณีที่คนชื่นชอบงานหนึ่งแล้วตามต่อไปเจอผลงานปลายทางที่หลากหลาย เหมือนกับการเห็นนักเขียนที่เราชอบลองทำมังงะสั้นแบบหน้าสีหนึ่งตอน คล้ายความรู้สึกที่ได้เห็นผู้แต่งคนโปรดขยับสไตล์ไปทางใหม่ๆ เหมือนตอนที่ตัวละครจาก 'Bakuman' ลองทำโปรเจกต์ข้ามแนว ถ้าต้องบอกความคิดส่วนตัวแบบแฟนๆ ฉันคิดว่าถ้า 'เพิร์ธ ชิม่อน' มีฐานแฟน งานล่าสุดน่าจะเป็นงานที่สะท้อนการทดลองทางสื่อ — อาจเป็นซิงเกิลดิจิทัล นิยายสั้นตีพิมพ์บนแพลตฟอร์มอิสระ หรือคอลเล็กชันงานภาพสั้นๆ ที่แชร์ในช่องทางเฉพาะกลุ่ม เหมือนกับนักสร้างสรรค์รุ่นใหม่ที่ชอบปล่อยอะไรสั้นๆ ก่อนจะรวมเล่มเป็นผลงานใหญ่ ซึ่งในแง่ของการติดตามมันก็มีเสน่ห์แบบไม่คาดเดา ทำให้รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งเมื่อเห็นชื่อเขาปรากฏอีกที