แง่มุมที่ฉันชอบเป็นพิเศษคือความสำคัญของ 'การจดจำ' ในหนัง — การใส่รูปในตู้บูชาหรือการเล่านิทานให้รุ่นต่อไปฟังกลายเป็นวิธีการให้คนที่จากไปยังมีชีวิตอยู่ต่อ ทั้งนี้องค์ประกอบดนตรีและฉากอารมณ์ทำให้เรื่องนี้มีมิติคล้ายกับงานที่ใช้เรื่องความตายเป็นการสำรวจความสัมพันธ์อย่าง 'The Book of Life' แต่โทนของ 'Coco' อบอุ่นและเป็นส่วนตัวมากกว่า