เวน่อม1 ใครรับบทเอ็ดดี้ บร็อกและเวน่อม

เราเป็นคนชอบบทซับซ้อนที่ทั้งตลกและมืด เฉพาะเรื่องแบบที่ตัวละครหนึ่งต้องต่อสู้กับตัวตนอีกด้านหนึ่งทำให้ตื่นเต้นเสมอ ใน 'Venom: Let There Be Carnage' นักแสดงหลักที่รับบทเป็นเอดี้บร็อกและเป็นเสียงของเวน่อมก็คือ Tom Hardy — เขายังสวมบทบาทนี้ตั้งแต่ภาคแรกด้วย การแสดงของเขาไม่น่าจะถูกจำกัดแค่การพูดหรือท่าทาง เพราะการทำงานร่วมกับเอฟเฟกต์และการพากย์ตัวประหลาดภายในทำให้เห็นความยากของงานแบบนี้ คนที่เล่นเป็นเอดี้ต้องแสดงทั้งอารมณ์ของคนธรรมดาและการโต้ตอบกับสิ่งที่เป็นอวัยวะภายในอีกฝ่าย เรื่องนี้เห็นได้ชัดในฉากโต้ตอบระหว่างเอดี้กับเวน่อม ที่เสียงและมุมกล้องช่วยสร้างความสัมพันธ์แบบเพื่อนร่วมบ้านที่แปลกประหลาด Tom Hardy จัดการทั้งร่างกาย น้ำเสียง และจังหวะการพูดให้แตกต่างพอที่จะทำให้ทั้งสองบุคลิกมีตัวตนแยกจากกัน แถมยังคงความเป็นคาแรกเตอร์ไว้ได้ตั้งแต่ฉากตลกไปจนถึงจังหวะเข้มข้น เมื่อมองความสำเร็จของบทนี้ มันไม่ได้เป็นแค่การใส่เครื่องแต่งกายหรือการใช้สเปเชียลเอฟเฟกต์เท่านั้น แต่เป็นการทำให้ผู้ชมเชื่อว่ามีสองจิตวิญญาณซ่อนอยู่ในตัวเดียวกัน การได้เห็น Tom Hardy เล่นทั้งเอดี้และให้เสียงเวน่อมทำให้หนังภาคต่อมีพลังของตัวเอง ไม่เหมือนใคร และเป็นเหตุผลที่คนจำนวนมากพูดถึงผลงานนี้หลังดูจบ

ครั้งแรกที่ได้เจอเรื่องราวของ 'เวน่อม' ทำให้ผมหยุดคิดไม่ได้ว่าสิ่งมีชีวิตสองแบบจะผสานกันได้อย่างไรในเชิงอารมณ์และพลัง ในมุมมองแบบคนอ่านการ์ตูนเก่า ๆ ผมมองความสัมพันธ์ของ 'เวน่อม' กับ 'เอ็ดดี้ บร็อก' เป็นความผูกพันแบบที่เริ่มจากความแค้นร่วมกัน: เดิมทีตัวสมไบโอต (สิ่งมีชีวิตต่างดาว) ไปเกาะกับ 'ปีเตอร์ พาร์คเกอร์' ทำให้เขามีพลังพิเศษ แต่เมื่อปีเตอร์ปฏิเสธเพราะรู้ว่ามันมีอิทธิพลกับจิตใจ มันจึงหนีมาเกาะกับเอ็ดดี้ ซึ่งตอนนั้นกำลังมีความเกลียดชังต่อสไปเดอร์แมนเต็มหัวใจ ความโกรธและความอับอายของเอ็ดดี้เข้ากันได้ดีกับความต้องการของสมไบโอต ผลลัพธ์คือการรวมตัวที่มีพลังมหาศาลและสามารถใช้ความรู้สึกของเจ้าภาพเพื่อขับเคลื่อนเจ้าเอเลี่ยนตัวนั้น หลังจากอ่านหลายตอน ผมเลยชอบคิดว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่เกินคำว่าเจ้านาย-สัตว์เลี้ยง เพราะทั้งสองมีบทสนทนาในหัว มีการโต้เถียง แบ่งปันเป้าหมาย และบางครั้งก็มีความเห็นต่างอย่างรุนแรง พลังของ 'เวน่อม' ทำให้อดทนต่อโลกภายนอกแทน 'เอ็ดดี้' แต่ในขณะเดียวกันก็ผลักดันให้เอ็ดดี้ทำสิ่งที่เขาอาจไม่เลือกทำเอง นั่นแหละคือเสน่ห์: เป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ทั้งร่วมมือ ทั้งขัดแย้ง และท้ายที่สุดก็มักพัฒนาไปสู่การเป็นฝ่ายปกป้องในแบบของตัวเอง ซึ่งทำให้เรื่องราวของพวกเขามีมิติและกระตุ้นความคิดในแนวศีลธรรมเสมอ

พอเอ่ยถึงนักแสดงนำในหนัง 'Venom' ภาคแรก ชื่อที่โผล่มาทันทีคือนักแสดงที่รับบทเอ็ดดี้ บร็อก ซึ่งก็คือทอม ฮาร์ดี (Tom Hardy) ที่แสดงในเวอร์ชันภาพยนตร์ปี 2018 ภายใต้การกำกับของรูเบน เฟลิชเชอร์ งานนี้ทอมไม่ได้มาแค่เป็นหน้าโปรโมทธรรมดา แต่รับบทเป็นตัวละครหลักที่มีความซับซ้อนทั้งในมิติของคนและสิ่งมีชีวิตต่างดาวที่เกาะอยู่กับเขา โดยบทบาทของเอ็ดดี้ต้องแบกรับทั้งความเป็นนักข่าว นักสืบหาเรื่องคดี และการปรับตัวเมื่อถูกสิ่งมีชีวิตซิมไบโอตจับคู่กับเขา ทำให้การแสดงต้องมีการผสมผสานระหว่างความดราม่าและสเก็ตช์คอมเมดี้ที่ไม่ง่ายนัก การถ่ายทอดบุคลิกสองแบบของเอ็ดดี้กับเวนอมเป็นสิ่งที่เด่นมากในการแสดงของทอม ฮาร์ดี โดยที่การสื่อสารระหว่างคนกับสิ่งมีชีวิตนั้นถูกทำให้เห็นผ่านการเคลื่อนไหว สีหน้า และน้ำเสียง ซึ่งในหลายฉากจะเห็นเขาต้องเปลี่ยนมุมมองอย่างฉับพลันจากคนที่พยายามรักษาความปกติไปสู่การถูกครอบงำด้วยอารมณ์ที่ดิบกว่า ทั้งนี้ยังมีนักแสดงร่วมที่ช่วยเสริมเรื่องราวให้สมบูรณ์อย่างมิเชล วิลเลียมส์ (Michelle Williams) ในบทแอนน์ เวย์อิ้ง คู่รักเก่าและผู้ช่วยทางกฎหมายของเอ็ดดี้ รวมถึงริซ อาเหม็ด (Riz Ahmed) ในบทคาร์ลตัน เดรก ที่เป็นเสนาธิการขององค์กรวิจัยและกลายเป็นตัวร้ายสำคัญของเรื่อง ฉากการปะทะทางอารมณ์ระหว่างตัวละครเหล่านี้ทำให้ภาพยนตร์มีจังหวะทั้งตึงและหย่อน แม้ว่าภาพรวมของภาพยนตร์จะได้รับความคิดเห็นผสมทั้งชื่นชมและคำวิจารณ์ แต่หลายคนเห็นตรงกันว่าความมีเสน่ห์และความกล้าของทอม ฮาร์ดีช่วยพยุงเรื่องไว้ได้มาก ในมุมมองของแฟนหนังอย่างผม การมีทอม ฮาร์ดีเป็นแกนกลางทำให้ภาพลักษณ์ของ 'Venom' ภาคแรกมีความเป็นไปได้ที่จะพัฒนาเป็นแฟรนไชส์ เขานำความไม่คาดคิดและความมีมิติของตัวละครเข้ามาได้ดีจนแม้ผู้ชมจะติเรื่องโครงเรื่องหรือการตัดต่อบางจุด แต่ส่วนที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเอ็ดดี้กับเวนอมกลับทำให้ฉากหลายฉากน่าจดจำ ทั้งมุกตลกแบบมืดๆ การใช้เสียงที่ทำให้เห็นความแตกต่างระหว่างสองจิตใจ และการแสดงออกทางร่างกายที่เต็มไปด้วยพลัง สิ่งเหล่านี้ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวหนังแม้จะไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็มีเสน่ห์แบบที่หาได้ยากในหนังซูเปอร์ฮีโร่ยุคใหม่ และทอม ฮาร์ดีก็คือหัวใจของสิ่งนั้น

รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งเมื่อนึกถึงข่าวภาคต่อของ 'Venom' และถ้าต้องบอกแบบตรงไปตรงมา ตอนนี้สิ่งที่ยืนยันชัดเจนที่สุดคือ ทอม ฮาร์ดี จะกลับมาในบท เอ็ดดี้ บรอค/เวน่อม — นั่นคือแกนหลักของทั้งซีรีส์ โดยทอมยังมีบทบาทสำคัญทั้งในการแสดงและการผลิต ทำให้การมีเขากลับมาสร้างความต่อเนื่องด้านคาแรคเตอร์ได้มาก ประเด็นที่แฟนๆ ถกเถียงคือ นักแสดงคนอื่นๆ ยังไม่มีการประกาศรายชื่อแบบเต็มรูปแบบ แต่แฟนตัวยงหลายคนหวังว่าจะได้เห็น วูดดี้ ฮาร์เรลสัน ในบท คลีตัส แคสซาดี้/คาร์เนจ กลับมาอีกครั้งตามร่องรอยจากภาคก่อน และมิเชล วิลเลียมส์ ก็มีโอกาสกลับมาเป็น แอนน์ เวย์อิง ซึ่งช่วยเติมมิติด้านความเป็นมนุษย์ให้กับเรื่องราว ในฐานะแฟนที่ดูมาตั้งแต่ 'Venom: Let There Be Carnage' ผมคาดหวังว่าทีมสร้างจะเลือกนักแสดงหลักเท่าที่จำเป็นเพื่อให้ความเข้มข้นกับความสัมพันธ์ของเวน่อมและเอ็ดดี้ มากกว่าการเพิ่มตัวละครเยอะๆ — ถ้ามีการประกาศอย่างเป็นทางการ พอออกมาจริงๆ คงได้เห็นภาพรวมของทีมงานและบทบาทได้ชัดเจนขึ้น แต่ตอนนี้ทอม ฮาร์ดี คือชื่อที่ต้องจดไว้ก่อนเป็นอันดับแรก

โปสเตอร์กับเทรลเลอร์ทำให้ความคาดหวังพุ่งแรงจนพูดไม่หยุด — นักแสดงหลักของ 'Venom 3' ยังคงเป็น Tom Hardy ซึ่งรับบทเป็น Eddie Brock และเป็นเสียงให้กับเวน่อมด้วย ความรู้สึกที่มีต่อการเห็นเขากลับมารับบทซ้ำทำให้ผมนึกถึงเสน่ห์ของตัวละครคู่เดิมที่เล่นได้ทั้งดิบและขำในจังหวะที่เหมาะสม การที่คนเดิมกลับมาในบทนำแบบนี้ช่วยให้โทนเรื่องต่อเนื่องยิ่งขึ้น และทำให้การรอคอยภาคใหม่มีเหตุผลมากขึ้น ถ้าจะเปรียบเทียบกับหนังซูเปอร์ฮีโร่ทั่วไป ผมชอบว่าการเล่าเรื่องของ 'Venom' ให้ความสำคัญกับเคมีระหว่างคนกับสิ่งมีชีวิตควบคู่ไปกับฉากแอ็กชัน Tom Hardy เป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้ความสัมพันธ์นั้นดูน่าสนใจ ฉะนั้นเมื่อถามถึงนักแสดงหลัก คำตอบสั้นๆ ที่ตรงที่สุดคือ Tom Hardy — เขายังคงเป็นศูนย์กลางที่ดึงสายตาทุกครั้งที่หน้าจอเปิดขึ้น

รายชื่อนักแสดงหลักใน 'เวน่อม 2' ที่เด่นชัดที่สุดคงหนีไม่พ้น Tom Hardy, Woody Harrelson และ Michelle Williams ซึ่งแต่ละคนมีบทบาทที่ชัดเจนและส่งผลต่อโทนหนังอย่างมาก ผมชอบวิธีที่ Tom Hardy เล่นสองบทในคนเดียว—Eddie Brock กับเสียงของ Venom ในตัว—โดยทั้งสองบุคลิกทั้งต่อต้านและเสียดสีกันเอง ทำให้หนังยังรักษาความตลกปนรุนแรงไว้ได้อย่างมีเสน่ห์ ในทางการแสดง เขาไม่เพียงแค่เป็นหน้าไล่ล่าข่าวหรือฮีโร่แนวลบๆ แต่ยังต้องเล่าเรื่องความสัมพันธ์ที่ยากจะนิยามระหว่างมนุษย์กับสิ่งมีชีวิตต่างดาวในร่างเดียวกัน Woody Harrelsonรับบท Cletus Kasady ที่มีพลังทะลุทะลวงและความบ้าบิ่นจนเป็นภัยคุกคาม เขามีเคมีที่ตึงและน่ากลัวกับตัวละครที่กลายเป็น Carnage ส่วน Michelle Williams ในบท Anne Weying ทำหน้าที่เป็นเสียงมนุษย์ที่ย้ำเตือนความเป็นมนุษย์ของ Eddie—เธอให้มิติทางอารมณ์ที่หนักแน่นและเป็นจุดยึดให้คนดูในฉากที่ความบ้าคลั่งพุ่งทะยานไปไกล นอกจากนี้ยังมีนักแสดงสมทบอย่าง Reid Scott ที่เล่นเป็น Dan ผู้ซึ่งเป็นภาพสะท้อนความปกติในชีวิตของ Anne ทำให้ความสัมพันธ์ต่างๆ มีความสมดุล ไม่รู้สึกแห้งหรือเต็มไปด้วยเอฟเฟกต์เพียงอย่างเดียว

ชื่อนักแสดงที่รับบท Vanya ในเวอร์ชันของ Netflix คือ Elliot Page. การเล่นบทนี้ทำให้ผมหยุดดูไม่ได้ตั้งแต่ฉากแรก เพราะการแสดงของเขาเต็มไปด้วยความเปราะบางและความไม่แน่นอนที่เข้ากับคาแรกเตอร์ได้ดี การเอ็นเนอร์จีเงียบๆ ของ Vanya ถูกถ่ายทอดออกมาทางสีหน้า ท่าทาง และการเล่นดนตรี ซึ่งฉากที่เขาซ้อมไวโอลินหรือเปียโนเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของการสื่ออารมณ์โดยไม่ต้องพูดมาก มุมหนึ่งที่ผมชอบเป็นพิเศษคือการเปลี่ยนแปลงเมื่อพลังของ Vanya เปิดเผย — การเปลี่ยนจากคนธรรมดาเป็นแรงทำลายที่ไม่ตั้งใจเป็นช็อตที่ทำให้คนดูต้องทบทวนและเห็นความซับซ้อนของตัวละครมากขึ้น Elliot Page จับอารมณ์นี้ได้อย่างละเอียด ทำให้ตัวละครไม่กลายเป็นคนร้ายแบบแนวราบ แต่เป็นบุคคลที่มีทั้งความเจ็บปวด ความโกรธ และความสับสนในตัวเอง การรับชมบทนี้จึงเหมือนการตามอ่านบทกวีที่รุนแรงและเศร้าในเวลาเดียวกัน

เวลาที่มีคนถามเรื่องพากย์ไทยของหนังบล็อกบัสเตอร์ ผมมักจะนึกถึงเครดิตท้ายเรื่องก่อนเลย เพราะนั่นแหละคือแหล่งที่ชัดเจนที่สุดว่าคนพากย์เป็นใคร สำหรับ 'เวน่อม 2' (ชื่อทางการ 'Venom: Let There Be Carnage') ฉบับพากย์ไทย ข้อมูลชื่อนักพากย์ที่แน่นอนจะอยู่ในเครดิตของหนังหรือในสื่อจำหน่ายอย่างเป็นทางการเท่านั้น ผมเองชอบดูเครดิตท้ายฉากหลังจากจบหนัง เพราะส่วนใหญ่ผู้จัดจำหน่ายในไทยจะระบุชื่อนักพากย์หลักไว้ชัดเจน ถ้าเป็นดีวีดี/บลูเรย์หรือสตรีมมิ่งที่มีเวอร์ชันพากย์ไทย ก็จะมีรายละเอียดในหน้าเมนูหรือข้อมูลภาพยนตร์ ในฐานะแฟนเสียงพากย์ ผมจะบอกว่าถ้าต้องการยืนยันชื่อคนพากย์จริง ๆ ให้เปิดเครดิตท้ายเรื่องหรือเช็กกับเพจอย่างเป็นทางการของผู้จัดจำหน่ายในไทย — นั่นแหละจะได้คำตอบที่ชัวร์ และได้เห็นรายชื่อทีมพากย์ทั้งหมดด้วย ความรู้สึกส่วนตัวคือการรู้ชื่อนักพากย์ช่วยให้เราติดตามผลงานต่อได้ง่ายขึ้น

ความคิดแรกที่ผุดขึ้นคือว่าการนั่งดู 'เวน่อม' ภาคแรกก่อนจะช่วยเติมเต็มอรรถรสได้มากกว่าที่คิด ฉันเป็นแฟนหนังที่ชอบชนิดชวนให้หัวใจเต้นกับตัวละครที่ซับซ้อน และสำหรับฉัน 'เวน่อม' ภาคแรกไม่ใช่แค่หนังซูเปอร์ฮีโร่ธรรมดา แต่มันวางรากฐานให้กับความสัมพันธ์ระหว่างเอ็ดดี้และสิ่งมีชีวิตที่มาหลอมรวมกับเขา ความตลกขบขันมืดๆ ความไม่ลงรอยกัน และจังหวะการสร้างตัวตนของสิ่งมีชีวิตผูกมัดกับอารมณ์ผู้ชมอย่างแยบยล การดูภาคแรกช่วยให้ฉากในภาคต่อมีน้ำหนักมากขึ้น เมื่อเห็นความเปลี่ยนแปลง นิสัยที่ต่างออกไป หรือการตัดสินใจที่โผล่ขึ้นมา จะเข้าใจได้ว่ามันมาจากรากเหง้าแบบไหน เหมือนเวลาที่ฉันดูฉากสำคัญใน 'Spider-Man' แล้วกลับไปดูต้นกำเนิดอีกครั้ง ภาพบางภาพ การกระทำบางอย่างมันได้มิติและเชื่อมต่อกันอย่างเป็นธรรมชาติมากกว่าแค่ดูภาคต่อคนเดียว อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณต้องการแค่ความบันเทิงแบบไวฟิตและชอบให้หนังเดินหน้าเร็ว เห็นพล็อตชัดเจนภาคต่อโดยไม่ต้องปูพื้นมากมาย ก็พอจะข้ามภาคแรกได้โดยไม่เสียใจสุดโต่ง แต่ใจลึกๆ ฉันชอบรสชาติจากการได้ดูการเติบโตของตัวละครจากจุดเริ่มต้น การดูครบทั้งสองภาคทำให้ฉันได้รับประสบการณ์ที่ครบถ้วนกว่า และยังมีรายละเอียดเล็กๆ ที่พาไปเชื่อมโยงกับทิศทางของตัวละครในอนาคตด้วย — นี่คือเหตุผลที่ฉันแนะนำให้ดูภาคแรกก่อนถ้ามีเวลาและอยากอินจริงๆ

พูดตรงๆว่าชื่อ 'นิยายรักได้แรงอก' ฟังแล้วชวนคิดว่ามันเป็นนิยายที่เน้นอารมณ์หนักและจังหวะหัวใจพุ่งพล่านมากกว่าจะเป็นคำจำกัดความที่ตายตัว งานแนวนี้มักมาจากนักเขียนอิสระบนแพลตฟอร์มออนไลน์ ผู้แต่งจะฉวยโอกาสปั้นฉากดราม่า ใส่ฉากพีคให้ผู้อ่านร้องไห้หรือยิ้มจนอกพอง แล้วตามด้วยการเยียวยาและการเติบโตของตัวละคร ประเด็นที่มักเห็นคือความรักแบบขัดแย้ง (enemies-to-lovers), ความสัมพันธ์ที่มีปมจากอดีต และการคืนดีที่ค่อยๆ สร้างความไว้ใจใหม่ขึ้นมา ฐานผู้อ่านมักอยากได้ความเข้มข้นทั้งในด้านอารมณ์และความสัมพันธ์ จึงไม่แปลกที่งานเหล่านี้จะผสมทั้งฉากหวาน ฉากชวนลุ้น และบทสนทนาที่โหลดอารมณ์สูง ฉันชอบที่งานแบบนี้ให้ผู้เขียนทดลองเทคนิคการเล่าเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นการใช้มุมมองหลายตัวละครหรือการตัดสลับเวลา เพื่อทำให้คนอ่านรู้สึกเหมือนอยู่ในวงวนอารมณ์ไปพร้อมกับตัวเอก ผลลัพธ์คือความพึงพอใจแบบหนักๆ ที่บางครั้งก็ถอนหายใจตามได้ดีที่สุด