โรมาริโอ เคยเล่นให้สโมสรไหนบ้างในยุโรป?

ชื่อของโรแบร์โต บาจโจ้ยังคงก้องอยู่ในความทรงจำของแฟนบอลรุ่นเก่า ๆ เสมอ — ผมมักนึกภาพตอนเขาพาตัวเองผ่านแนวรับด้วยเทคนิคเฉพาะตัวและลูกยิงที่คมกริบ เมื่อพูดถึงสโมสรที่เขาเคยเล่น ต้องไล่เรียงตั้งแต่จุดเริ่มต้นในระดับอาชีพกับ Vicenza แล้วก้าวขึ้นมาเป็นดาวเด่นที่ 'Fiorentina' ซึ่งเปิดประตูสู่ความโด่งดังระดับชาติ ย้ายจากฟลอเรนซ์ไปสู่ 'Juventus' เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในเส้นทางของเขา — การย้ายทีมครั้งนั้นสร้างความอื้อฉาวและอารมณ์หลากสีให้แฟนบอล แต่ที่นั่นบาจโจ้ก็ยังแสดงฝีเท้าจนได้รับการยอมรับในวงกว้าง ต่อจากนั้นเขาผ่านช่วงเวลาที่ 'AC Milan' แล้วไปอยู่กับ 'Bologna' ก่อนย้ายสู่ 'Inter' และปิดอาชีพในระดับสโมสรที่ 'Brescia' ซึ่งเขาทำหน้าที่เป็นผู้นำในสนามให้ทีมเล็ก ๆ ได้มีช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยม ในระดับทีมชาติ เขาเป็นหนึ่งในหน้าเด่นของทีมชาติอิตาลี มีบทบาทสำคัญในฟุตบอลโลกหลายครั้งโดยเฉพาะใน '1990' ที่เล่นในบ้าน และทัวร์นาเมนต์ปี '1994' ที่ทุกคนยังพูดถึงภาพจบแม้จะเป็นความเจ็บปวดจากการยิงจุดโทษพลาดในนัดชิง ซึ่งกลายเป็นส่วนหนึ่งในตำนานของเขา โดยรวมผมมองว่าเส้นทางอาชีพของบาจโจ้เต็มไปด้วยทั้งความรุ่งโรจน์และความมนุษย์ธรรมดา ๆ ที่ทำให้เขาเป็นนักเตะที่คนรักและจดจำได้ไม่ลืม

หลังจากเลิกเล่นฟุตบอลอย่างเป็นทางการ ผมจำได้ว่าภาพของโรมาริโอไม่ได้หายไปไหนแค่บนสนาม แต่มันย้ายไปสู่สนามการเมืองแทน เขาเข้าสู่เส้นทางนักการเมืองอย่างจริงจัง ทั้งการลงสมัครและได้รับเลือกในระดับชาติ ทำให้ชื่อของเขาเริ่มผูกติดกับบทบาทสาธารณะมากขึ้นกว่าสมัยเป็นนักเตะ ในมุมมองของผม นี่คือการเปลี่ยนแปลงที่น่าสนใจเพราะคนที่เคยชินกับการตะบันประตู กลายมาเป็นคนพูดเรื่องนโยบายสาธารณะและการปกครอง การทำงานของเขามักเน้นไปที่ประเด็นเกี่ยวกับกีฬา สวัสดิการ และการต่อสู้กับคอร์รัปชั่นในวงการสปอร์ต ซึ่งบางครั้งเห็นได้จากการอภิปรายในสภาหรือการให้สัมภาษณ์กับสื่อ ผมชอบที่เขาใช้ความชัดเจนแบบนักสู้เมื่อพูดถึงเรื่องสาธารณะ ถึงแม้ว่าสไตล์จะขัดแย้งหรือมีทั้งคนชอบและไม่ชอบ แต่การเห็นอดีตดาวยิงระดับโลกหันมาทำงานด้านการเมืองเต็มตัว มันให้ความรู้สึกว่าฟุตบอลสามารถเป็นสะพานพาไปสู่การเปลี่ยนแปลงสังคมได้จริง

เราเคยตามดูเส้นทางอาชีพของ 'หลุยส์ ฟิโก้' อย่างใกล้ชิดตั้งแต่สมัยเขายังเป็นดาวรุ่งที่โปรตุเกส จังหวะชีวิตของเขาชัดเจนและคม — เริ่มจากที่ 'Sporting CP' ซึ่งเป็นรังที่ปั้นให้เขามีทักษะการเลี้ยงบอลและวิสัยทัศน์กลางสนาม ช่วงนั้นเขาดูเป็นปีกที่ชอบรุกและเปิดบอลให้เพื่อนร่วมทีมบ่อย ๆ จนทีมใหญ่ในยุโรปเริ่มสนใจ จากนั้นเขาย้ายไปเล่นให้ 'Barcelona' ในกลางยุค 90 ซึ่งที่นั่นเขากลายเป็นตัวหลักในแนวรุก พัฒนาฝีเท้าไปอีกขั้น และมีช่วงเวลาที่แฟนบอลยังพูดถึงการเชื่อมเกมกับผู้เล่นระดับท็อปของทีม การย้ายออกจากบาร์เซโลนากลายเป็นหนึ่งในข่าวใหญ่ของวงการบอลยุคนั้น และส่งผลให้เส้นทางต่อไปของเขาในสเปนเข้มข้นขึ้น ก้าวต่อมาเป็นช่วงที่เขาร่วมทีม 'Real Madrid' ในยุคที่ทีมรวมดาวดังมากมาย การเล่นให้สองสโมสรคู่ปรับทำให้ภาพลักษณ์เขาถูกพูดถึงกว้างมาก ทั้งความสำเร็จและความขัดแย้งตามมาด้วย หลังจากนั้นปิดท้ายอาชีพในระดับสโมสรยุโรปด้วยการย้ายไป 'Inter Milan' ที่อิตาลี ซึ่งเขาเติมเต็มบทบาทผู้เล่นประสบการณ์สูง และช่วยทีมในเวทีลีกและถ้วยยุโรปจนกระทั่งแขวนสตั๊ด — นี่คือรายชื่อหลักของสโมสรที่เขาเล่นให้ในยุโรป และแต่ละช่วงก็มีความทรงจำแบบเฉพาะตัวที่ต่างกันไป

ในฐานะแฟนบอลรุ่นเก๋าที่โตมากับบอลยุค 90 ผมมองว่าโจทย์นี้ต้องแยกประเภทการนับก่อนเลย เพราะคำว่า 'สถิติยิงประตูสูงสุด' อาจหมายถึงทั้งในระดับลีกหรือรวมทุกถ้วยที่เล่นในฤดูกาลนั้น ถ้าโฟกัสที่ผลงานในลีกอย่างเดียว ฤดูกาลที่โดดเด่นที่สุดของโรมาริโอคือฤดูกาล 1993–94 ขณะเล่นให้ทีมในสเปน ยิงประตูถล่มทลายและถูกยกย่องว่าสมกับการเป็นหนึ่งในกองหน้าที่คมที่สุดยุคนั้น การเล่นแบบเจาะช่องและจบสกอร์เฉียบแหลมทำให้สถิติในลีกฤดูกาลนั้นเป็นที่จดจำสำหรับแฟนบอลหลายคน ผมยังจำบรรยากาศในสนามและการเรียกชื่อตอนเขาทำประตูได้อยู่เลย

โรมาริโอถูกใช้งานเป็นกองหน้าตัวเป้าแบบคลาสสิกของทีมชาติบราซิล ผมชอบเรียกเขาว่า 'คนจบสกอร์' มากกว่าจะเรียกเป็นเพลย์เมกเกอร์ เพราะจุดแข็งของเขาคือการเข้าไปอยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้องแล้วจบสกอร์อย่างเฉียบขาด ความทรงจำของผมกับโรมาริโอมักจะพุ่งกลับไปที่ช่วงศึกฟุตบอลโลก 1994 เมื่อเขาเป็นหัวใจในแนวรุกของบราซิล ไม่ได้วิ่งขึ้นลงทั้งสนามเพื่อสร้างเกม แต่จะเลือกจังหวะที่สำคัญ วิ่งทะลุช่อง และเก็บบอลในเขตโทษได้เยี่ยม ผมชอบสไตล์ที่ไม่ต้องพาดพิงทักษะโชว์เหนือ แต่วางตำแหน่งและจบสกอร์อย่างแม่นยำ นั่นแหละทำให้เขาเป็นกองหน้าตัวเป้าที่ทีมต้องการในยุคนั้น มองย้อนกลับไป ความเรียบง่ายแต่เด็ดขาดของโรมาริโอเป็นสิ่งที่ทำให้เขาโดดเด่นในทีมชาติ เขาอาจจะไม่ได้วิ่งพล่านเหมือนปีกสมัยใหม่ แต่ทุกครั้งที่บอลเข้ามาใกล้กรอบเขตโทษ ฉันมักจะรู้สึกว่านี่แหละโอกาสยิงประตูที่แท้จริง

ไม่มีอะไรจะยิ่งใหญ่ไปกว่าการได้เห็นชื่อเขาเป็นแชมป์โลกบนกระดาษแข็งของทีมชาติ — นั่นคือรางวัลใหญ่ที่สุดชิ้นหนึ่งในอาชีพของโรมาริโอ: 'FIFA World Cup' ปี 1994 ที่บราซิลคว้าแชมป์ได้สำเร็จ และเขาเป็นหัวใจสำคัญของทีมในทัวร์นาเมนต์นั้น ผมยังจำความรู้สึกตอนดูรายชื่อผู้เล่นไม่ได้ แต่สิ่งที่ติดตาคือการเล่นแบบเด็ดขาดของเขาในกรอบเขตโทษ ความสามารถในการจบสกอร์ที่ทำให้ทีมเดินหน้าไปไกล ทั้งในรอบแบ่งกลุ่มและน็อกเอาต์ เขาไม่ได้เป็นแค่นักเตะยิงประตู แต่ยังเป็นตัวตัดสินเกมในช่วงเวลาสำคัญ การได้แชมป์โลกสำหรับเขาไม่ใช่เพียงเหรียญหรือถ้วย แต่มันเป็นการยืนยันว่าความสามารถของเขาสามารถพาทีมชาติไปถึงจุดสูงสุดได้จริงๆ มองย้อนกลับ ผมคิดว่านี่คือช่วงที่เขากลายเป็นชื่อที่คนทั่วโลกจดจำได้ทันทีเมื่อพูดถึงกองหน้าระดับตำนาน — และแชมป์โลกนั้นคือสัญลักษณ์ที่ชัดเจนที่สุดของความสำเร็จในอาชีพผู้เล่นของเขา

ริโอเดจาเนโรคือเมืองที่โรมาริโอถือกำเนิดและเป็นพื้นเพที่หล่อหลอมเขาขึ้นมา ฉันชอบคิดถึงภาพเด็กผู้ชายวิ่งเล่นฟุตบอลบนถนนย่านชานเมืองของริโอ—นั่นแหละบรรยากาศที่ทำให้โรมาริโอมีทักษะเฉียบคมและไหวพริบแบบฉบับบราซิล เขาเกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม 1966 ในเมืองริโอเดจาเนโร ซึ่งสภาพแวดล้อมรอบตัวเต็มไปด้วยเสียงฮือฮาของฟุตบอลริมถนนและคาเฟ่เล็กๆ ที่คนรักบอลมักรวมตัวแลกเปลี่ยนเรื่องราว ผมชอบเล่าเรื่องว่าการเติบโตที่ริโอไม่ได้เป็นเพียงแค่ที่อยู่ แต่มันคือโรงเรียนชีวิตที่สอนทั้งความไว คล่องแคล่ว และความมั่นใจ เวลาที่โรมาริโอก้าวขึ้นสู่ทีมเยาวชนแล้วต่อยอดไปยังสโมสรใหญ่ของเมือง เขาเอาพื้นฐานจากถนนมาใช้จนกลายเป็นนักเตะที่ทีมในเมืองต้องจับตามอง ความทรงจำพวกนี้ทำให้ผมเห็นว่าแลนด์สเคปของเมืองเดียวสามารถสร้างดาวระดับโลกได้จริงๆ

สภาพเมืองที่ถูกทำลายยังวนเวียนอยู่ในหัวเวลานึกถึงฉากเก่า ๆ ของจักรวาลนี้ ฉันโตมากับการดูทีมรวมตัวครั้งแรกใน 'The Avengers' — ช็อตที่นาตาชาเตะตัดเข้าไปในความโกลาหลของการสู้รบในนิวยอร์กยังจำได้ชัด เธอไม่ได้เป็นตัวเอกแบบเด่นสุด แต่บทบาทของเธอเป็นเสมือนเส้นใยที่ร้อยทีมเข้าด้วยกัน: การช่วยอพยพพลเรือน การต่อสู้แบบใกล้ตัว และความนิ่งของเธอเมื่อต้องตัดสินใจในภาวะคับขัน ทำให้ฉากในเมืองใหญ่ไม่ได้เป็นแค่บรรยากาศแอ็กชัน แต่แสดงให้เห็นว่าเธอเป็นทั้งสายลับและเพื่อนร่วมทีมที่พึ่งพาได้ ความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ พัฒนาใน 'Avengers: Age of Ultron' ให้มุมมองใหม่ว่าคนที่เคยเป็นสายลับเยือกเย็นก็มีช่องว่างให้คนอื่นเข้าไปเติมได้ ฉากที่เธอและอีกคนค่อย ๆ เปิดใจกันในช่วงเวลาเงียบ ๆ ของหนังเป็นตัวอย่างการเล่าคาแรคเตอร์ที่ฉันชอบ — นาตาชาไม่ได้แค่ต่อสู้ เธอสะท้อนอดีตและความเปราะบางของคนอื่นด้วยการเป็นผู้ฟังและผู้ยอมเสี่ยงเมื่อจำเป็น เมื่อรวมภาพรวมทั้งหมด นาตาชาในสองภาคนี้ทำหน้าที่ทั้งเป็นนักสู้ ผู้หนีอดีต และจุดเชื่อมความสัมพันธ์ของทีม ซึ่งฉากต่าง ๆ ในสองหนังนั้นทำให้เธอดูน่าสนใจและซับซ้อนกว่าที่คิด เหลือความประทับใจและคำถามให้คิดต่อหลังไฟสงบลง

ปัจจุบัน โจนาธาน เดวิดสังกัดสโมสร 'ลิลล์' ในลีกเอิงของประเทศฝรั่งเศส, และผมก็มักจะตามผลงานเขาในฐานะแฟนบอลที่ชอบดูเกมลีกรอบยุโรปเป็นประจำ การย้ายจาก 'Gent' มาอยู่กับ 'ลิลล์' ถือว่าเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้สไตล์การเล่นของเขาเห็นผลชัดขึ้น: ความเร็วในการฉีกแนวรับ เทคนิคการจบสกอร์ และความขยันวิ่งเพื่อทีมถูกใช้ได้เต็มที่มากกว่าเดิม ซึ่งผมคิดว่าเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เขากลายเป็นตัวหลักของทีมในเส้นทางแข่งขันระดับสูงของลีกฝรั่งเศส ความสามารถในการเปิดบอลให้เพื่อนหรือการเลี้ยงตัดเข้าเขตโทษยังทำให้โค้ชใช้งานเขาได้หลายรูปแบบ มุมมองส่วนตัวคือชอบดูเขาเล่นในจังหวะที่ต้องแก้ไขสถานการณ์ในกรอบเขตโทษ เพราะจะเห็นความเฉียบคมของการตัดสินใจและการเลือกทิศทางยิง ซึ่งช่วยให้ทีมเก็บแต้มสำคัญได้หลายเกม ผมยังชอบว่าเขาไม่ใช่กองหน้าที่รอรับบอลเพียงอย่างเดียว แต่มีบทบาทในการเชื่อมเกมกับปีกและกองกลางด้วย นั่นทำให้ 'ลิลล์' ได้ประโยชน์ทั้งในแง่การโจมตีตรงและการเปิดพื้นที่ให้เพื่อนร่วมทีม นับจากที่เขามาเล่นในยุโรปจนถึงตอนนี้เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ผมคาดหวังว่าจะได้เห็นความก้าวหน้าอีกมาก สมองการเล่นและทัศนคติบนสนามยังเป็นจุดที่ผมมองว่าน่าจะพาเขาไปไกลกว่าแค่ระดับสโมสรในฝรั่งเศสได้อีก

ล่าสุดผมได้ติดตามข่าวการซื้อขายอย่างตั้งใจและสรุปสั้นๆเลยว่า โรม รังสิมันต์ยังไม่ได้ย้ายออกจากสโมสรเดิมในการเปิดตลาดล่าสุด — ไม่มีการประกาศย้ายแบบเป็นทางการจากทั้งสองฝ่าย ผมรู้สึกว่าเป็นสถานการณ์ที่ค่อนข้างปกติสำหรับนักเตะวัยนี้ บางครั้งมีข่าวลือเยอะ แต่ถ้าดูจากสัญญาและบทบาทในทีม โรมยังคงมีความสำคัญกับแผนการทำทีม แม้จะมีความสนใจจากหลายทีม ความเสถียรภาพด้านตำแหน่งและการรับประกันเวลาลงเล่นมักจะเป็นเหตุผลที่นักเตะเลือกอยู่ต่อมากกว่าการย้ายแบบรีบๆ นอกจากนี้เรื่องเงื่อนไขส่วนตัว เช่น ค่าเหนื่อยหรือการย้ายต่างจังหวัด ก็อาจทำให้การย้ายเลื่อนหรือยุติลง ผมเลยมองว่าแฟนบอลควรตั้งความหวังแบบสมเหตุสมผล — ติดตามประกาศจากสโมสรเป็นหลักจะชัวร์ที่สุด และถ้าโรมตัดสินใจย้ายจริง ๆ นั่นจะต้องเป็นการย้ายที่มีการเจรจาและประกาศชัดเจน ไม่ใช่แค่ข่าวลือทั่วไป