ใครบ้างเป็นผู้พากย์เสียง Barbatos ในเวอร์ชันต่างๆ?

ในประสบการณ์เดินตลาดและช็อปออนไลน์บ่อย ๆ สินค้าที่มักเห็นคนถือออกจากร้านบ่อยที่สุดคือชุดพลาสติกประกอบขนาดเล็กที่ราคาเข้าถึงได้ — รุ่น 'Barbatos' ในซีรีส์ 'Mobile Suit Gundam: Iron-Blooded Orphans' แบบ 1/144 (High Grade) นี่แหละขายดีที่สุด ผมชอบเพราะชุดพวกนี้เหมาะกับคนหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นมือใหม่ที่อยากลองประกอบครั้งแรกหรือคนที่ชอบสะสมเพราะขนาดไม่ใหญ่และมีท่าทางพอประมาณ ชุด 1/144 มักมาพร้อมชิ้นส่วนที่ประกอบง่าย ติดแน่น และสีพลาสติกที่พอดีสำหรับการประกอบเร็ว ๆ ทำให้คนไทยที่มองหาของขวัญหรือของเล่นสะสมราคาไม่แพงมักเลือกแบบนี้ เพิ่มเติมคือรุ่นลิมิเต็ดหรือสีพิเศษของ 1/144 ก็ช่วยดึงดูดได้ แต่ภาพรวมแล้วปัจจัยที่ทำให้ขายดีคือราคา ขนาด และความเป็นไอคอนของ 'Barbatos' ในชุมชนแฟน ๆ — นั่นแหละที่ทำให้เห็นกล่องแบบนี้ในตะกร้าได้บ่อย ๆ

การคอสเพลย์ 'Barbatos' แบบหุ่นยนต์ต้องเตรียมโครงสร้างเป็นหลัก มากกว่าการตัดชุดธรรมดา ผมเริ่มจากคิดเรื่องสเกลก่อนเลย ถ้าทำเป็นหุ่นยักษ์เต็มตัว (อ้างอิงจาก 'Mobile Suit Gundam: Iron-Blooded Orphans') ต้องมีโครงภายในที่รองรับน้ำหนักและการเคลื่อนไหว — ฉันจึงเลือกใช้ท่อ PVC เป็นแกนหลัก ผสมกับแผ่นโฟม EVA หนาเพื่อขึ้นรูปเกราะชิ้นใหญ่ ปลายขาและไหล่ทำจากโฟมหลายชั้นเสริมด้วย Worbla หรือโฟมความหนาแน่นสูง ถ้าต้องการผิวแข็งจริงๆ ให้เคลือบด้วยไฟเบอร์หรือใช้แผ่นพลาสติกเช่น sintra ชิ้นส่วนเล็กๆ ที่ต้องเตรียมคือเข็มขัด สายรัดแบบปรับได้ แผงหน้าปัดปลอม ปุ่ม LED สีแดง/ฟ้านิดๆ สำหรับตาและจุดไฟเล็กๆ ผมมักใช้เซอร์กิตง่ายๆ กับแผงแบตเตอรี่แบบถอดได้เพื่อความปลอดภัย ในกระเป๋าเดินทางสำหรับขึ้นงานจะมีปืนกาวแท่ง สกรูแบบสั้น เทปผ้า กาวยาง และชุดซ่อมฉุกเฉิน สุดท้ายอย่าลืมอุปกรณ์ความปลอดภัยอย่างหน้ากากกันฝุ่น แว่น และถุงมือสำหรับงานไฟฟ้า — งานหนักแบบนี้จะสนุกมากถ้าเตรียมตัวดี แต่ก็ต้องยอมรับว่าต้องแลกมากับเวลาและแรงกายเยอะ

มีหลายครั้งที่ผมเจอทีมที่ใช้ 'Barbatos' แล้วศัตรูถูกกวาดเรียบเพราะการจัดการพื้นที่ของเขาเป็นเลิศ ผมมักจะแนะนำให้มองเป็นทีมแบบ 'วาป-ปะทะ-จบ' — เรียกศัตรูมารวมกัน สร้างปฏิกิริยา แล้วปล่อยตัว DPS ลงไปเก็บฝุ่น สเปคที่ผมชอบที่สุดคือใส่ 'Barbatos' เป็นตัวควบคุมหลัก พร้อม DPS แบบ Pyro ที่ทำปฏิกิริยาได้ดี เช่นเอา 'Diluc' มาเป็นแนวหน้า และรองด้วย 'Xingqiu' เพื่อเพิ่มคอมโบไฮโดรให้เกิด Vaporize บ่อยขึ้น ส่วนตำแหน่งสุดท้ายผมมักใส่ 'Bennett' เพื่อฟื้นพลังและบัฟพลังโจมตีในช่วงสำคัญ ตัวอย่างการหมุนคือ 'Barbatos' ดึงมารวม กลุ่มศัตรูได้รับการปั่นด้วยลม จากนั้น 'Xingqiu' เปิดคอมโบ Hydro แล้ว 'Diluc' ปิดด้วยท่ารุนแรง ที่สุดท้าย 'Bennett' อยู่ข้างหลังคอยฮีลและบัฟ ผมคิดว่าแนวนี้สมดุลดี ระหว่างการควบคุม พลังทำลาย และความอยู่รอด เหมาะกับการเล่นแบบกระชับที่ไม่ต้องพึ่งสกิลเฉพาะเจาะจงมากมาย และยังปรับแต่งง่ายถ้าต้องการเปลี่ยน DPS เป็นคนอื่นที่พึ่งพา Vaporize ได้เช่นเดียวกัน

ต้นตอชื่อ 'Barbatos' มาจากคัมภีร์เวทเก่า ๆ ที่จัดรวมเป็นส่วนหนึ่งของตำนานปีศาจยุคกลางอย่างชัดเจน โดยเฉพาะใน 'Lesser Key of Solomon' ซึ่งมักถูกเรียกว่า 'Ars Goetia'. เราอ่านรายละเอียดของตำราพวกนั้นมานานพอที่จะบอกได้ว่าบทบาทของ 'Barbatos' ในต้นฉบับคือผู้อธิบายลักษณะทางจิตวิทยาและสัญลักษณ์: เป็นดยุกที่ปรากฏเมื่อดวงอาทิตย์อยู่ในราศีธนู ช่วยเปิดเผยขุมทรัพย์ในที่ซ่อน และมีความสามารถคุยกับสัตว์ บางเล่มบันทึกว่าเขามาพร้อมกับกษัตริย์สี่องค์และข้าราชบริพารจำนวนมาก มุมมองส่วนตัวผมคือสิ่งที่ทำให้ชื่อนี้น่าสนใจสำหรับนักเขียนสมัยใหม่คือความหลากหลายของภาพจำ—ทั้งเป็นปีศาจที่มีอำนาจ และเป็นสัญลักษณ์ของความรู้ลับหรือการเดินทางค้นหาขุมทรัพย์ ชื่อและฟังก์ชันจาก 'Ars Goetia' จึงถูกดัดแปลงในสื่อต่าง ๆ ไปตามรสนิยมของผู้สร้าง ซึ่งทำให้รากตำนานเดิมยังคงมีชีวิตในรูปแบบใหม่ ๆ

ชื่อ 'Barbatos' กระแทกเข้ามาแบบหนักแน่น เหมือนเครื่องจักรเก่า ๆ ที่ยังมีลมหายใจและความทรงจำติดอยู่ด้วยกัน ฉันมอง 'Barbatos' เป็นทั้งเศษซากจากสงครามและหน้าต่างที่มองเห็นอดีตของโลกในเรื่อง — มันไม่ใช่แค่หุ่นยนต์ แต่เป็นตัวแทนของมรดกความรุนแรงที่ถูกทิ้งไว้ให้คนรุ่นหลังต้องรับผิดชอบ การเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของ 'Barbatos' ตลอดเรื่องทำให้ฉันนึกถึงการเติบโตของตัวละคร: แต่ละแผล แต่ละชิ้นส่วนที่ถูกต่อเติมแสดงถึงทางเลือกที่ต้องทำและต้นทุนที่ตามมา เมื่อชิ้นส่วนไม่สมบูรณ์ก็สะท้อนความเปราะบางของผู้ใช้งาน และเมื่อมันถูกปรับให้ทรงพลังขึ้นก็สะท้อนความพร้อมจะต่อสู้เพื่อความอยู่รอด เปรียบเทียบกับความเป็นสัญลักษณ์ในงานอย่าง 'Neon Genesis Evangelion' ผมเห็นว่าทั้งสองต่างใช้เครื่องจักรเป็นกระจกสะท้อนความขัดแย้งภายในของมนุษย์ แต่ 'Barbatos' มันหนักแน่นกว่าในแง่ของชะตากรรมทางสังคม: เป็นเครื่องมือ—บางครั้งก็เป็นโศกนาฏกรรม—ที่บอกเล่าเรื่องการสืบทอดบาดแผลจากรุ่นสู่รุ่น และทำให้ฉันคิดถึงว่าพลังนั้นต้องแลกมาด้วยอะไรบ้าง