ใครเป็นนักร้องหลักของเพลงประกอบโทรุมายฮีโร่

เพลงประกอบของซีซั่น 5 ของ 'มายฮีโร่ อคาเดเมีย' แต่งโดย Yuki Hayashi ซึ่งเป็นคนแต่งเพลงหลักให้กับซีรีส์ตั้งแต่ซีซั่นแรกจนถึงปัจจุบัน ท่ามกลางฉากบู๊ระเบิดและโมเมนต์ดราม่าหนัก ๆ เสียงดนตรีของเขาช่วยก้าวนำอารมณ์ไปได้อย่างแม่นยำ เสียงออร์เคสตราเข้ม ๆ ผสานกับซินธ์สมัยใหม่และการใช้เพอร์คัชชันที่หนักแน่น สร้างทั้งพื้นที่กว้างและจังหวะตึงเครียด ในซีซั่น 5 จะได้ยินการปรับธีมเก่า ๆ ให้มีโทนเข้มขึ้น หรือสลับมาเป็นเวอร์ชันที่อารมณ์นิ่งกว่า เพื่อรับกับพล็อตที่เน้นการประลองและผลกระทบทางจิตใจของตัวละคร สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันประทับใจคือความสามารถในการสลับมู้ดจากฉากต่อสู้ไปสู่ฉากที่ต้องการความอ่อนโยนโดยไม่สะดุด ท่อนเมโลดี้สั้น ๆ ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ประจำตัวตัวละครหลายตัว และบางครั้งมีการหยิบธีมที่คุ้นเคยมาทำเป็นเวอร์ชันใหม่ซึ่งเพิ่มน้ำหนักให้ซีนได้มากกว่าหนึ่งเท่า นั่งดูแล้วรู้สึกว่าดนตรีไม่ใช่แค่พื้นหลัง แต่เป็นตัวเล่าเรื่องร่วมกับภาพ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้ฉากสำคัญ ๆ ของซีซั่นนี้ยังติดตาไปอีกนาน

โครงเสียงของหนังที่มีฮีโร่พลังเทพเจ้าน่าจะเป็นสิ่งที่หลายคนจดจำก่อนฉากต่อสู้เสียอีก ฉันชอบว่าซาวด์แทร็กของ 'Thor' แต่ละภาคให้สีเสียงไม่เหมือนกันเลย—จากความยิ่งใหญ่แบบโอเปร่าในภาคแรกที่มีผลงานของ Patrick Doyle ไปจนถึงความเป็นร็อก-คอมิดี้ใน 'Thor: Ragnarok' ที่ Mark Mothersbaugh เติมลูกเล่นแปลกๆ ให้คาแรกเตอร์ ความเปลี่ยนผ่านอีกจุดที่เด่นคือเสียงดนตรีของ 'Thor: Love and Thunder' ที่ Michael Giacchino มาเติมองค์ประกอบสมัยใหม่และธีมที่ติดหู ทำให้เพลงประกอบไม่ใช่แค่แบ็กกราวด์ แต่กลายเป็นตัวขับเคลื่อนอารมณ์ฉากหนึ่ง ๆ ได้จริงๆ นอกจากคอมโพสิตอร์แล้ว บางครั้งหนังเลือกหยิบเพลงป็อปหรือร็อกจากศิลปินดังมาช่วยสร้างโมเมนต์ เช่นการใช้ 'Immigrant Song' ของ Led Zeppelin ในการเปิดฉากหรือเทรลเลอร์ของ 'Ragnarok' ที่ทันทีที่จังหวะก้าวเข้ามาก็ทำให้ทุกฉากรู้สึกมีพลังและสนุกขึ้น จบด้วยความประทับใจจากทั้งเมโลดี้และการเลือกเสียงที่เหมาะกับโทนเรื่อง

เสียงดนตรีของ 'มายฮีโร่' ซีซั่นแรกยังคงติดหูฉันทุกครั้งที่นึกถึงฉากฮีโร่ลุกขึ้นสู้ — คนนั้นคือ Yuki Hayashi (ยูคิ ฮายาชิ) ผู้แต่งเพลงประกอบหลักที่ทำให้ซาวด์แทร็กของเรื่องมีพลังและเอกลักษณ์ชัดเจน ในมุมมองของคนที่ชอบวิเคราะห์ดนตรี ฉันชอบการผสมผสานระหว่างออร์เคสตราและอิเล็กทรอนิกส์ที่เขาใช้ ทำให้ทั้งฉากดราม่าและฉากแอ็กชันมีอารมณ์ร่วมอย่างต่อเนื่อง เพลงอย่าง 'You Say Run' กลายเป็นธีมฮีโร่ที่ไม่ต้องมีคำบรรยายก็เข้าใจความหมายของความกล้าและความหวังได้ทันที ส่วนตัวฉันมักจะย้อนกลับไปฟังซาวด์แทร็กเวลาต้องการพลังใจ งานของฮายาชิไม่ได้เป็นแค่องค์ประกอบประกอบฉาก แต่เป็นตัวผลักดันอารมณ์ที่ทำให้ตัวละครอย่างเดคุหรือออลไมท์โดดเด่นขึ้นมาอย่างชัดเจน นี่คือเหตุผลที่ชื่อของเขายังคงถูกพูดถึงเมื่อพูดถึงซาวด์ของซีซั่นแรก

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ยินเพลงเปิดของ 'My Hero Academia' ซีซั่น 1 ฉันรู้สึกเหมือนถูกดึงเข้าไปในโลกของฮีโร่ทันที — เสียงกีตาร์สดที่เปิดขึ้น เบสที่หน่วงพอให้ใจเต้นตาม และคอรัสที่ชวนร้องตามจนลืมตัว เพลงนั้นคือ 'The Day' ขับร้องโดยวง 'Porno Graffitti' ซึ่งเป็นวงร็อคญี่ปุ่นที่มีเอกลักษณ์ด้านเมโลดีและพลังในการเล่าเรื่องผ่านดนตรี ความจริงที่น่าจดจำคือเพลงนี้ออกมาในปี 2015 และกลายเป็นหนึ่งในเพลงเปิดที่แฟน ๆ ของซีรีส์ยกให้เป็นสัญลักษณ์ เพราะมันจับความรู้สึกของเริ่มต้น การต่อสู้ และความมุ่งมั่นของตัวละครได้อย่างพอดี ในฐานะคนที่ชอบวิเคราะห์เพลงเปิดอนิเมะ ฉันชอบโครงสร้างของ 'The Day' มาก ท่อนเวิร์สค่อย ๆ ปูพื้นด้วยเมโลดีกีตาร์และเสียงร้องที่เรียบ แต่พอเข้าท่อนคอรัสกลับระเบิดด้วยพลัง ทำให้ภาพการต่อสู้และการเติบโตทางอารมณ์ของมิโดริยะ (และเพื่อน ๆ) ถูกขับเน้นขึ้นมาชัดเจน เหตุผลหนึ่งที่แฟน ๆ ชื่นชอบเพลงนี้น่าจะเป็นเพราะมันไม่พยายามเยอะเกินไป — เป็นร็อคที่เป็นมิตรกับหู แต่ยังคงความเข้มข้นและอิมแพ็กต์ จังหวะและคีย์เปลี่ยนที่ถูกวางไว้อย่างมีชั้นเชิงช่วยให้เปิดทีไรรู้สึกเหมือนกำลังเริ่มภารกิจครั้งใหม่เสมอ อีกมุมที่ฉันชอบคือการที่เพลงกับภาพเปิดทำงานร่วมกันได้ลงตัว: คำร้องที่พูดถึงการต่อสู้และการไม่ยอมแพ้ แมทช์กับภาพซีนสำคัญ ๆ ของตัวละครที่แสดงให้เห็นความฝันและความมืดมนในบางช่วง ทำให้เพลงไม่ใช่แค่ซาวด์แทร็ก แต่กลายเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์การเล่าเรื่องเลย การรู้ว่าเพลงนี้มาจากวงที่มีประสบการณ์และสกิลในการเขียนเมโลดี ทำให้ความภูมิใจในฐานะแฟนเพิ่มขึ้นอีกนิด เวลาฟังแล้วก็ยิ้มในใจทุกครั้งที่ท่อนฮุกมาถึง — นั่นแหละคือพลังของเพลงเปิดที่ดี มันทำให้ฉันอยากก้าวเข้าไปในเรื่องราวทุกครั้งที่ได้ยิน

ตื่นเต้นมากที่เห็นว่าอัลบั้มเพลงประกอบกำลังจะออกแล้ว — ความคาดหวังเรื่องนักร้องหลักนี่ชวนคิดอยู่เสมอ เราเชื่อว่านักร้องหลักของเพลงใหม่มักจะเป็นคนเดียวในสามกลุ่มหลัก: ศิลปินป็อป/ร็อกชื่อดังที่รับหน้าที่ร้องเพลงไตเติล, วงหรือโปรเจกต์พิเศษที่นักแต่งเพลงตั้งขึ้นสำหรับงานนั้น ๆ, หรือทีมพากย์/ตัวละครของซีรีส์เองที่ร้องเป็นซิงเกิลประกอบ ในกรณีคลาสสิกที่เห็นบ่อย ๆ ศิลปินดังอย่าง LiSA เคยเป็นเสียงประจำให้กับเพลงเปิดที่กลายเป็นไอคอนของอนิเมะ จนทำให้คนจดจำอัลบั้มได้มากขึ้นจากแค่ชื่อเพลงเดียว เมื่อมองจากมุมเรา ตัวเลือกแรกดูปลอดภัยที่สุดถ้าสตูดิโออยากให้เพลงโปรโมตตีคนวงกว้างทันที แต่ถ้าผลงานเน้นบรรยากาศเชิงละครหรือคาแรคเตอร์ เพลงหลักอาจมาจากทีมพากย์หรือโปรเจกต์พิเศษที่แต่งมาเพื่อโลกของเรื่อง ก็จะได้ความเข้าถึงแฟนซีรีส์ลึกกว่า ทั้งหมดนี้ทำให้การเดาว่านักร้องหลักคือใครกลายเป็นเรื่องสนุกเหมือนลุ้นของขวัญชิ้นหนึ่ง — ไม่ว่าจะเป็นชื่อศิลปินที่คุ้นเคยหรือเสียงใหม่ที่ทำให้เราตกหลุมรักอีกครั้ง ผมรู้สึกว่าการที่อัลบั้มมีนักร้องหลักชัดเจนคือสัญลักษณ์ของงานที่ตั้งใจ และนั่นเองที่ทำให้รอไม่ไหวจริง ๆ

ย้อนไปตอนที่ฉายรอบโรงครั้งแรก ความรู้สึกตื่นเต้นมันยังติดอยู่กับผมอยู่เลย — เพลงประกอบที่เล่นตอนฉากเปิดและคอรัสหนักๆ ในภาพยนตร์เรื่องนั้นให้บรรยากาศแบบชาตินักรบและรวมพลังของฮีโร่ แต่ตรงนี้ต้องยอมรับตรงๆ ว่าชื่อศิลปินและชื่อเพลงที่แน่นอนไม่กระจ่างในความทรงจำของผมเต็มร้อย เพลงแนวนี้ในผลงานครอสโอเวอร์ของสองแฟรนไชส์มักจะเป็นผลงานร่วมของศิลปินจากฝั่งซูเปอร์เซนไตและวงที่คุ้นเคยกับเพลงไรเดอร์ เช่น กลุ่มที่ร้องเพลงธีมซูเปอร์เซนไตหรือวงที่ทำเพลงให้ไรเดอร์ อารมณ์เพลงจะเป็นแบบพลังพลุ่งพลั่กและคอรัสใหญ่ ทำให้เหมาะกับซีนรวมพลฮีโร่ ตอนดูแล้วผมชอบตรงที่ทำนองมันเรียบง่ายแต่ติดหู จบด้วยท่อนฮุกที่ยกอารมณ์ทั้งโรงได้เลย

เพลงนี้มีชื่อไทยว่า 'มาเป็นเจ้าหญิงของข้าเถอะ' แล้วเสียงร้องหลักของวงดนตรีหรือโปรเจกต์นั้นมักจะปรากฏในคิรดิตของซาวด์แทร็ก ซึ่งในประสบการณ์ของฉัน สิ่งที่ทำให้คอนเฟิร์มได้ชัดเจนคือการดูชื่อศิลปินที่ติดกับเพลงบนแผ่นซาวด์แทร็กหรือในข้อมูลของสตรีมมิง ฉันเคยเจอกรณีคล้ายๆ กันกับเพลงจากอนิเมะบางเรื่องที่มีทั้งเวอร์ชันร้องโดยศิลปินภายนอกและเวอร์ชันที่เป็นเพลงของตัวละคร เช่นเพลงเปิดของ 'Fate/stay night: Unlimited Blade Works' ซึ่งมีศิลปินหลักชัดเจนคือ 'Aimer' แต่ก็มีการทำคัฟเวอร์หรือเรียบเรียงใหม่โดยวงที่แตกต่างกันได้ ฉะนั้นถ้าเพลงที่คุณพูดถึงเป็นเพลงประกอบจากซีรีส์หรือเกม หนึ่งในวิธีที่เชื่อถือได้คือเช็กชื่อศิลปินที่ระบุบนแผ่นหรือเมตาดาต้าของไฟล์เพลง ท้ายสุดฉันมองว่าเรื่องแบบนี้มักจะชวนให้แฟนๆ เก็บสะสมข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ สนุกดี เวลาเจอเวอร์ชันที่ชอบก็จะรู้ว่าควรตามหาศิลปินคนไหนต่อ เสียงร้องหลักมักเป็นคนที่เครดิตตรงคำว่า 'Performed by' หรือชื่อศิลปินในหน้าซิงเกิล ซึ่งถ้าชอบสไตล์ก็จะตามไปฟังเพลงอื่นๆ ของเขาได้ต่อ

เพลงประกอบของ 'My Hero Academia' มีพลังจนทำให้ผมยิ้มได้ทุกครั้งที่ได้ยิน ผมชอบคิดว่าเพลงคืออีกหนึ่งตัวละครในเรื่อง และคนที่รับหน้าที่เขียนเพลงประกอบต้นกำเนิดของบรรยากาศแบบนี้คือ Yuki Hayashi เขาเป็นคนแต่งสกอร์หลักให้กับภาพยนตร์ชุดของแฟรนไชส์นี้ เช่น 'My Hero Academia: Two Heroes' และ 'My Hero Academia: Heroes Rising' งานของเขาผสมระหว่างออเคสตราเต็มรูปแบบกับซินธ์ที่ทันสมัย ทำให้ฉากบู๊มีแรงฉุดและฉากซึ้งกลายเป็นแบบจำที่คมชัด สไตล์ของ Hayashi ช่างชำนาญในการใช้ธีมซ้ำ (leitmotif) เพื่อเชื่อมโยงตัวละครกับอารมณ์ ฉากต่อสู้ที่ผมชอบมักจะเริ่มจากบีทเรียบๆ แล้วค่อยๆ ขยายออกด้วยเปียโน สายเครื่องเป่าและคอร์ดสตริง ทำให้หัวใจเต้นตามไปด้วยได้ง่ายๆ นี่แหละที่ทำให้ฉากสุดท้ายของหลายเรื่องมีพลังมากกว่าภาพล้วนๆ เมื่อคิดถึงเพลงประกอบของภาพยนตร์ชุดนี้ ผมมักจะหยุดฟังเพื่อแยกชิ้นเครื่องดนตรีต่างๆ เหมือนฟังหนังสือเสียงที่บอกเล่าเรื่องราวแทนคำพูด ซึ่งนั่นก็เป็นเหตุผลว่าทำไมผมถึงติดตามผลงานของเขาต่อไปอย่างไม่เบื่อ

เพลงประกอบจากหนังซุปเปอร์ฮีโร่ที่ทำให้คนบนรถไฟยิ้มจนลืมลงผิดสถานีบ่อยๆ คือ 'Spider-Man: Into the Spider-Verse' กับแทร็ก 'Sunflower' ที่ร้องโดย Post Malone และ Swae Lee ฉากที่เพลงนี้วนมาในหัวหลังจากดูจบไม่ได้เป็นฉากโชว์พลัง แต่เป็นการปิดท้ายที่อบอุ่นซึ่งเชื่อมโยงกับความสัมพันธ์ระหว่างไมลส์กับครอบครัวและความเป็นฮีโร่ที่ไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ เพลงมีเมโลดี้ติดหู เสียงร้องของทั้งสองคนให้ความรู้สึกหลวมๆ แต่ใส่อารมณ์ได้เยอะ จังหวะกับคอร์ดง่ายๆ กลับทำให้ฉากสุดท้ายยืดออกเป็นความรู้สึกที่ทั้งเศร้าและหวังพร้อมกัน ท่อนฮุคที่ร้องว่า "you're a sunflower" กลายเป็นตัวแทนความอบอุ่น ไม่ใช่แค่ประกอบหนัง แต่กลายเป็นเพลงที่ฟังแล้วนึกถึงการก้าวผ่านความกลัว เพลงนี้เล่นได้ทั้งในรถ กิจกรรมกับเพื่อน และเป็นเพลงอำลาที่พอดีสำหรับเรื่องราว Coming-of-age แบบฮีโร่ การดูแล้วเปิดเพลงนี้วนต่อมันให้ความรู้สึกเหมือนได้จดบันทึกเรื่องราวของไมลส์ไว้ในหัวใจ พอย้อนกลับมาฟังอีกครั้งก็ยังมีความสดใหม่ เพราะซาวด์สมัยใหม่ผสมกับเนื้อร้องเรียบง่ายมันทำให้หนังการ์ตูนซูเปอร์ฮีโร่เรื่องหนึ่งกลายเป็นประสบการณ์ดนตรีที่เชื่อมต่อกับชีวิตประจำวันอย่างไม่คาดฝัน — เพลงแบบนี้แหละที่ทำให้การ์ตูนฮีโร่มีบทเพลงที่คนร้องตามได้จริงๆ