89 Novel(s) Related To Beautiful Eyes Quotes

Hindi kasi niya maiwasang isipin na kaya dinidistansiya nito ang sarili sa kanya ay dahil sa nawawala na ang pagmamahal nito sa kanya, na pinandidirian na siya nito ngunit parang imposible naman iyon dahil kapag tumitingin ito sa kanya ay nakikita niya kung gaano kalaki ang pag-ibig nito sa kanya. Hindi nga ba eyes are the window of the sould. Sa kaisipang may amnesia siya pero nagawa niyang maisip ang quote na iyon, parang gusto niyang matawa ng husto. Natigilan lang siya nang makita niyang titig na titig ito sa kanya na parang may gustong itanong. Well, parang gusto nga rin niyang itanong dito iyong tungkol sa boses ng batang babae na narinig niyang tumawag sa kanya ng Mommy.

Ngayon ko lang kasi nakita ang mga mata niya nang malapitan. I don't know what it is. But Brodie's eyes are captivating. "Shocks, pusa ka ba?" wala sa sariling tanong ko. Nagtagpo agad ang kilay niya. "What?" "I-I mean, look at your eyes. It's beautiful. You have green eyes with a blue-ish around. My God! You have awesome eyes!" Ngumiti ako. Ngayon lang ako nakakita ng mga matang ganito.

There are tears in my eyes. I think it is a sin to be happy this much. “Mahal na mahal kita.” She smiled. Her eyes are sparkling. She may not say it now, but soon. I know.

"My eyes color change depending on my mood. Such this eyes are rare. I don't know if I am lucky or unlucky having this eyes." "It's beautiful. I already seen that kind of eyes in my dreams. Haha it's weird, right? You're lucky to have that eyes color you know." "You seen my eyes on your dreams?" gulat na tanong nito. Napalunok siya. She bit her lower lips because of her garrulity. Did she really say it? Gosh! She didn't know kung bakit komportable siyang kausap ito. "Oh well...hmm yeah."

Siguro ito na ang tinutukoy na, “Beauty is in the eye of the beholder.” Pero bago pa man maabot ng kamay niya ang mukha ni Raven, biglang nagising siya sa sarili. Napahinto siya sa paggalaw. Ramdam niya, talagang na-attract siya kay Raven… talagang nahulog ang puso niya. Pero kahit ganun, ayaw niyang makita ni Raven agad ang damdamin niya.

“Do you expect me to contradict you? Tell you that you still look beautiful? Na kahit mukha kang longganisang tao ay ikaw naman ang pinaka-magandang longganisang taong nakita ko? “Your chocolate eyes still sparkle with life and that makes you beautiful. Your lips are too hot to be called anything but beautiful. Masyado ka nang banidosa at sobrang laki ang tiwala sa sarili mo. Kaya hindi ko na sasabihin pa iyon sa iyo,” seryosong wika niya.

Dahil sa mukhang meron ako, palaging nasa peligro ang buhay ko. "You know what, girl. You are naturally beautiful. Kahit hindi ka pa lagyan ng makeup, para ka paring may make-up. Tingnan mo nga naman 'yang pink lips mo, gosh! Ang mga attractive eyes mo, jusko! Mata mo palang nakakabighani na girl!"

“Your eyes are blinded with your worries. The sunset is so beautiful, yet you can’t see it.” Sinundan ko ng tingin ang tinuro niyang sunset at tama nga siya. The sunset looks so beautiful but… I don’t find it captivating at all. Maybe… maybe I’m just really blinded. Blinded by my worries and now I can't see beauty in anything I looked at. Not at all

Magkadikit kami ngayon at parehong nakatutok sa TV. "Wifey," mahinang bulong ko at agad naman niya akong tinignan. Those beautiful eyes, her eyes were the type of brown that was like a sweet chocolate, a sweet caramel chocolate. Her eyes reminded of so much life...life that I have wasted. "Hmm?" "Naging masaya ka rin ba sa piling ko?" Hindi ko mapigilang hindi maitanong.

She smells good. And the more I look at her, the more she become more attractive to me. How can you be so effortlessly beautiful? Naningkit ang mata ko’t napayukom ang kamao sa loob ng aking mga bulsa. Although there’s something blocking my throat that can’t let out those words, I do want you to look at me the way I look at you. You’re beautiful more than the eyes can see. And I don’t want to continue this current relationship with you,

Parang gusto kong malunod sa mga titig nya. "Your eyes, they speak volumes without saying a word. They tell tales of laughter, of tears, of dreams yet to be fulfilled. They're a window to your soul, and I find myself lost in them every time I look." Ross said. May lumapit pa ang kanyang mukha saakin na mas ikinabilis ng tibok ng puso ko. Ngayon ko lang napansin na mugto ang kanyang mga mata. "The moment I laid my eyes on you, I knew that I found my home."

Staring to his eyes are like drowning to ocean, she is barely breathing but happy to be drowned. Staring to her solemn eyes are like dancing to fire, catching stars and holding the universe beneath his arms. "Thank you for your wonderful entry! Let's give them a big applause!" Nahinto ang pakikipagtitig nila sa isa't-isa nang marinig ang boses ng emcee.

Paramg may mga paru-parong naglalampungan sa loob ng tiyan ko. "You're so beautiful!" Mariin ko pang ipinikit ang pagkakasara ng mga mata ko. Nananaginip yata ako at kung ano-ano na ang naririnig ko. "Beautiful inside and out..." napamulagat ako. Sa aking pagmulat, nakasalubong ng mga mata ko ang itim na mga mata Ali. Nakatitig.

Ako ay nanatiling nakahiga sa damuhan dahil gustong-gusto kong tingnan ang maulap na kalangitan. "Hindi din naman Amor, beauty is in the eye of the beholder diba? And when it comes to love lahat pantay-pantay walang maganda, walang pangit, walang mayaman, walang mahirap. All in love is fair." Pero kung ako lang ayokong maging masyadong maganda. Kaya nga muntik ng... "Baka nasasabi mo lang yan dahil maganda ka, samantalang kaming medyo tagilid pa ay nangangara na maging maganda kahit konti man lang.

Kaya napatitig ako sa mukha niya at sa mga mata niyang bigla ay lumamlam. Nanginit naman bigla ang mga mata ko habang sinasabi niya iyon para bang nakikiusap siya na sana at tanggapin ko siya ng buo sa kabila ng hindi niya magandang pagkatao. His eyes are too expressive... And those can tell it all.

Naiinis na utos niya pero tumatawa pa rin ito. “Ikaw naman ang makakapagsabi dahil nakikita mo ikaw sa salamin.” “Ikaw nga ang magsabi.” “Malamang. Lahat nga ng babae nakatingin sa'yo kahit saan. Parang pumupuso ang mga mata nila, sa totoo lang.” “How about your eyes.” Umiwas ito ng tingin kaya agad niyang hinawakan sa baba at iniharap sa kanya.

“Hindi iyon ang ibig kong sabihin. Guwapo ka na e, mas tumingkad ang mga mata mo kapag nakatawa ka at masaya.” “That’s the first time someone had noticed something about my eyes.” “Talaga? Sa ilang babaeng papalit palit mong kasama sa labas?” That was out of curiosity! And blame it to her slippery tongue, she just said it without thinking! It’s too late when she realized.

Napaatras nga lang ang ulo ko ng yumuko ito at pinakatitigan ang mukha ko, napa kurap kurap ako. “W-What are you doing?” nauutal kong aniya. Nginitian naman ako nito at nung ngumiti siya parang…bigla akong nawala. Umiling iling ako, anong pinagsasabi mo Azeria?! Maghunos dili ka nga! “Your eyes were beautiful, matang gusto kong bubungad sa akin sa bawat umaga.” “W-What?”

Tumagal ang tingin niya sa asul kong mga mata. I can't blame him, though. Many people say that my eyes can really catch people's attention. They say my eyes feel hypnotizing when I look at them. I couldn't help but agree because when I saw myself in the mirror, when I looked into my blue eyes... I felt like I was drowning in the ocean.

sabi naman nung isa at winawagaygay pa ang kaniyang mga kamay. "Oo nga sis. Di ka ba humaharap sa salamin para tingnan ang mukha mo?" "Tumitingin naman minsan." "Oh, e hindi mo ba nakikita kung gaano ka kaganda?" "Nakikita naman pero di ko masabing maganda talaga ako. Kumbaga e subjective lang, masasabi kong maganda ako para sa sarili ko, pero di ko masasabing ganon din ang nakikita ng iba sakin. Naniniwala kasi ako na beauty is in the eye of the beholder." nagpalakpakan sila bigla kaya nahihiya kong nilibot ang tingin saka sila sinaway.