35 Novel(s) Related To Being Ignored Quotes

Pero mataman pa rin ang tingin sa akin. I shook my head. Peke akong tumawa. "Hindi talaga, Senyor. Sobrang abala ko lang sa mga bagay-bagay kaya hindi kita masyadong pinapansin." He only sneered in response. He took a step forward. Halos mag dikit na ang aming katawan kung hahakbang pa siya. "Well, I hope this is your only reason. I hate being ignored when I want attention." Kumunot ang noo ko.

Napatayo ako noong seryoso niya akong tinitigan sa mga mata habang papalapit siya sa kinaroroonan ko na walang alinlangan, mabigat ang bawat hakbang. “Why are you ignoring me?” agarang tanong niya sa mababang tono. Hindi ko napigilan na mapalunok ng laway. Ramdam ko ang init ng tingin niya na parang tumatagos sa kaluluwa ko. “I am not ignoring you, Mr. CEO,” mabilis kong tanggi, pero ang totoo ay talagang iniiwasan ko siya mula kanina, matapos niyang akong i-corner sa washroom.

sagot ko, grateful. “You’re welcome, minsan lang naman.” Another vibration. Mabilis kong kinuha ang phone. Napapikit ako for a second. Sht, Zach Matthew Vaughn, pwede ba?* Dahan-dahan kong binuksan ulit ang message niya sa ilalim ng mesa… Unknown Number: Ignore me again and I’ll come there myself. Dmn it! Wala na akong peace sa lalaking ’to. Hindi ko siya maintindihan!*

Lalo lang itong nabuhay dahil nakita ang pagpasok ko. I ignored to all of it at dire-diretso ang hakbang patungong opisina. My team greeted me warmly. Umaga palang pero abala na kami. Mineeting ko sila about the reports na naiwan ko week ago. Marami din akong hahabuling trabaho dahil sa halos ilang araw kong absent. All of them are mum about the issue. My team didn't even mention a bit of it at kontento na ako 'roon. Mas gusto kong mag-focus sa trabaho maghapon kaysa pagtuonan ang walang kwentang bagay na 'yun.

Nakita din kaya niya kung ano yung nangyari? Pinili kong wag na munang mag-isip ng kung ano-ano at pinansin nalang ang kalagayan ni Elise. "Elise... okay ka lang??" Zenice asked while cupping her face. Wala kaming narinig mula sakanya. Nakatingin lang siya sa kawalan. Na parang walang naririnig o nakikita. "Elise!" tawag ulit ni Zenice sa pangalan nito habang nakahawak sa magkabilang balikat niya.

anas ko nang mapagsino ito. “Girl, ikaw nga. Kumusta na? Ang tagal nating hindi naguusap, akala ko kinalimutan mo na ako, hindi kasi kita makontak ng isang taon. Kaya inisip ko na huwag ka na lang kontakin after that, feeling ko kasi you ignored me. Anyari ba? Hindi rin kasi nagsasabi sina Maurice dahil ayaw nilang sa kanila manggaling.” “It’s a long story, pero hindi kita inignore ano. Tsaka, nowadays hindi rin ako active sa socmed, busy sa work at sa paghahanda ng wedding.”

AIDAs "You're not gonna talk? You will keep ignoring me?" he nagged while driving. I looked to the window, to my side and just ignored his remarks. I, then, put my arms across my chest. At dahil hindi ko siya pinapansin the whole ride namin ay nanahimik na siya. Alam niya kasi na kahit anong gawin, or sabihin niya ay hindi ko siya sasagutin.

“O ano? Itutuloy mo pa ba? Baka nga magulo pa ang buhay—“ “Ignore it.” Putol ni Fred sa sinasabi ni Paul. He’s right. I will ignore it. We have been ignoring these messages from unknown numbers and social media accounts. Nagsimula ito noong mailabas ang tungkol sa huling habilin na iniwan para sa akin. Tumigil lang kung sino ang taong ito noong nakaraang taon kaya nagtataka ako kung bakit nag-message na naman.

Pina-ilaw ko ito at nakitang may isang mensahe na dumating. Nagdalawang-isip pa kong buksan ito. Pero sa bandang huli ay binasa ko na rin. Lance: Hey. Just wondering. Why do you keep on ignoring me this past few days? Have I done something wrong? Pagkabasa ko ng mensahe niya ay pinatay ko ng muli ang ilaw ng phone ko at ibinalik ito sa pinaglalagyan kanina. Halos isang linggo na rin akong hindi nagre-reply sa mga text at chat niya. Hindi ko na rin kasi alam kung ano ang sasabihin ko.

Ngunit nang lingunin ko siya ay nakatingin lang siya sa jga estante na parang walang naririnig. He kept ignoring the call. This time, napakunot na ang noo ko. “Jacob…” sabi ko. “Hm?” “Your phone." Bulalas ko. “It can wait.” Tumunog ulit iyon. “Someone seems persistent.” He sighed quietly, clearly annoyed now. “It’s nothing important. It can wait," pagpupumilit niya ng desisyon niya. Napabuntong-hininga ako at humarap sa kanya.

Tumango lang ako. "You keep ignoring my messages. I didn't receive any responses from you even once." Paliwanag niya pero napangisi ako ng mapait. "Iyon lang?" giit kong tanong. "Iyon lang ba ang dahilan kung bakit? Napakababaw mo naman."

Mas importante Kasi Ang pagkakaibigan namin. At mahal ko Ang kaibigan ko. At ayaw Kong Masira Ang pagkakaibigan namin dahil lang sa lalaki. Kaya pinatawad ko Ang kaibigan ko. Besh... sorry na... ayaw ko Lang masaktan ka. Okey lang iyon.... dahil mas importante Ang pagkakaibigan natin Kaysa sa sinong lalaki. Oo... masakit for the second time na iniigore ka Ng crush mo.

Ang random naman ata niya para itanong sa akin iyon. I ignore it, but his name popped up in my notification once again. @nathanieldlv: Did I do something wrong that you're ignoring me? I've stared at his message towards me. I rolled my eyes. Was this how he captured every woman's heart? Nakakairita at cringe naman kung ganoon. Hindi ko iyon nireplayan dahil wala naman akong pake sa kanya. At anong ginawa niya, wala naman diba? Kaya bahala siyang manigas diyan!

Pero masakit pa rin. Hindi niya makalimutan kung paano siya tinignan at halos tapakan ng mga ito kanina, kung paanong pinilit niyang ngumiti habang siya’y pinupuna. At ngayon, biglang parang walang nangyari? ‘You ignored me earlier…’ mahigpit niyang naisip. ‘Tapos ngayon, parang wala lang?’ Napakuyom siya ng bahagya ng kamay.

At habang tumatagal yung katahimikan niya. mas lalo akong kinakabahan. Hindi ko alam kung galit ba siya o ano. Mas nakakatakot pa minsan kapag hindi siya nagsasalita. Mahigpit kong niyakap yung portfolio ko habang pilit umiiwas ng tingin sa kanya. “Kaya mo pala akong i-ignore,” bigla niyang sabi nang mababa ang boses. Napakurap ako.

Huminga naman ito ng malalim. " i dont know either. Maybe you had change me." He said kaya napatingin ako sa kanya. "i've never done like this before but i never regret doing it with you. I actually liked it and im gonna like it more and more." Sabi nya sabay ngiti. Napangiti na lang din ako sa sinabi nya. " but if youre not used to it, should i ignore you again?" Tanong nito. Umiling agad ako. No way! This is way better than being ignored! " then get used to this." Sabi nya sabay hawak sa kamay ko then smiled at me. " lets go?"

Ngiti ng lalaking alam niyang may hawak siyang hindi ko maipaliwanag. Sa isang meeting, habang nagpapaliwanag ako sa harap, napansin kong abala siya sa phone. Pagkatapos ng meeting, lumapit siya. “You ignored me the whole day.” “Busy lang po ako.” “Busy avoiding me,” sabi niya, parang alam na niya ang totoo. “Sir, trabaho lang po ito.” “Right,” bulong niya. “Then why are you blushing?”

"Sa palagay ko ay hindi magandang ideya ang hapunan na ito." Itinaas ko ang isang kamay na parang pinipigilan niya. "Nakakahiya ang sitwasyon and Ignoring it isn't going to make it any better. I felt awkward, too. But if we're going to move forward, we have to address it, not ignore it." Wala siyang sinabi, at hindi pa rin siya tumitingin sa akin.

" Isip niyo pala ako ng magandang caption. Wala akong mahanap na magandang quatation. " " Azami, itigil mo na nga muna 'yan. Iyong script mo ang basahin at pagtuunan mo ng pansin, hindi 'yong kung anu-ano. Ibigay mo saakin cellphone mo. " Sinubukan ni Manager Kara na agawin ang cellphone nito pero mabilis itong inilayo ito ni Azami.

Suhestiyon pa ni Lazarus at tila napaisip naman si Austin at napatango. Pinaypay niya ito para maagaw ang atensyon. "Hello?" Agaw niya sa atensyon nang dalawang lalaki na tila binalewala na siya. "Ok, sir you need it now?"maging si Lazarus ay akala mo hindi siya naririnig. "Yes, I need it now" And she was totally ignored pinagkrus niya ang braso sa dibdib and gave the two men a deadpan expression.