22 Novel(s) Related To Clouds Quotes

Under the setting sun, the sky was as beautiful as a painting, especially the fiery clouds, which were breathtaking. “Didn't you say you had a question for me?” “Hmm…”

Sumilip ako sa labas ng bahay namin at tumingala sa langit kasabay ng paguhit ng isang matamis na ngiti sa aking mga labi. Clouds! Clouds give me hopes whenever I am looking at them. They bring positivity to me at sobrang nakagagaan sa pakiramdam kapag tinitignan ko sila kaya madalas talaga akong tumititig sa kanila kapag wala akong magawa o kaya kahit may pupuntahan ako ay hindi ko nakalilimutang tumingala sa langit at pagmasdan ang kanilang natatanging kagandahan. Bigla nalang akong mapapangiti kapag nakikita sila. In fact, I am smiling right now because of them at mas gumaan ang pakiramdam ko dahil napagmasdan ko sila ngayon.

Dugtong nito habang dahan-dahang tumayo. "Noon iyon, sino ba ang lampa na ngayon?" sarkastikong sagot ni Cloud sa kanya. "Naku, kung hindi ka lang pinakamagaling na abogado ngayon—" "And thank you for that!" putol ni Cloud sa iba pa sanang sasabihin ng pinsan.

Nasasaktan din sila dahil ako na lang palagi ang inaalala nila. Ngumiti ako kay Clouie, "lalo ka na... 'Wag mong pilitin na maging masaya kung malungkot ka... Umiyak ka kung subrang bigat na ng nararamdaman mo. It's okay to cry when there's too much on your mind. The clouds rain too when things get heavy."

Palong-palo ang mga salitang binitawan niya. "Ulap, your feet is on the ground. Heads up. Look at the sky—the clouds, see the birds—" "I don't want to die, Synec. I don't want you to look at the sky remembering me. I don't want the sky turns to gray and you say It's me being in sorrow."

Hindi ako umimik, tumingin ako sa labas ng bintana. The sea of clouds is enthralled, and the sun's rays create a warm golden glow on the world below. It's as if they are telling me a secret—that even in the darkest of times, there is always beauty to be found, if only we take the time to look for it.

"Sshhhh wag ka ng umiyak. You're killing me" Am I killing you? Or you are killing me? "Cloud. I'm sorry. Sorry sa lahat. Sorry dahil wala akong magagawa para protektahan ka kahit kaninuman or even to myself" Hinarap ako ni Cloud. He looked at me and smiled. Pinunasan nya ang mga luha ko. "Ano bang sinasabi mo? You don't need to protect me from you" Cloud. "Masasaktan kita"

“Hmph. sa tingin mo ba ay kaya mo akong higitan dahil lang sa marami kayo? Tignan natin kung may kakayahan kayo!” Malamig na suminghal si Cloud, at puno ng panlilibak ang kanyang mga tingin. “Sugod!”

So cute. “B-Bakit naman?” Lumapit ako lalo at hinapit siya sa baywang bago ko itinuro ang mga ulap. “Can you see those clouds?” tanong ko sa kaniya. “O-Oo naman.” “Those clouds are on the horizon. It looks beautiful when watching it,” I said. “But there’s an omen saying that clouds on the horizon… means that something bad is about to happen.” And yet, there is.

“Hey!” Hindi na niya ito binigyan pa ng pagkakataong magsalita. Tumayo na siya sa pool at naglakad sa may railing. She looked at the sky. It looks like a deep ocean of midnight blue, scattered with faint stars like pearls resting beneath dark waves. The moon glows through the clouds like a lantern under rippling water, its light spreading softly across the horizon. The thick clouds resemble brushstrokes on a painting—layered, moody, and full of quiet movement, making the whole sky look like a dreamscape or a cosmic sea suspended above the earth.

dagdag na usisa pa ni Cloud na parang nakalimutan nang magpapahinga kami. Hays. 'Di lang talaga mga girls ang machika. "Nagpapahinga na sa mga kuwarto nila, mga pagod sa biyahe." "Ah, gano'n ba? Nga pala, ayos 'tong lugar. Ang ganda," puri ni Cloud habang inililibot ang tingin sa paligid. Which is totoo naman talaga at super agree ako, pero hindi pa kaya matatapos ang mga itong mag-usap?

napapatango tango pang sabi nito. "C-CLOUD?! W-What are we doing here?" Kinakabahang anas ko habang nakatingin sa gusaling nasa harap ko, Bar---where most people are wild, full of smokes and different kinds of drinks that can make a person insane which is not my type dahil ni minsan sa buhay ko ay hindi ako nag bar. "Are you stupid? Were here to make fun!" Masayang masayang anas ni Cloud pero bakas ang pang iinsulto sa boses niya.

Siguro dahil sa kadilimang hatid nito kaya masasabi kong masalimoot nga. Bigla ko tuloy naalala ang isang uri ng ulap na kung tawagin ay Nimbus Clouds… isang grupo ng mga ulap na ang hatid ay ulan, may dala-dalang ulan. Tapos nakikita ito sa tuwing may kulog at kidlat… speaking of kulog at kidlat, naalala ko na naman si Tungkung Langit.

Napaiwas ako ng tingin at sa malayo tumingin para maghanap ng maisasagot. “By… by nature! Oo, tama. By nature. Ang ganda kasi ng clouds today, ’di ba? Parang ang sarap gawan ng concept para sa roof deck,” palusot ko kahit tirik na tirik ang araw at wala namang masyadong ulap. Nangunot ulit ang noo niya. Tumingala siya sa langit bago muling ibinalik ang tingin sa akin.

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

Then he said, “It means Athena and I are helping each other.” “Like teammates?” Clyde glanced at me. I forced myself to smile. “Yes. Like teammates.” Cloud thought about it seriously. “Then you should not make her cry. Teammates don’t do that.” Clyde’s face shifted. “I’ll remember that,” he said. Cloud nodded, satisfied for now. Then he turned to me. “Do you cry loud?” I blinked. “Excuse me?” “Because if you cry loud, I can hear from my room.”

I love the rain, the sound, the smell, the feeling it makes you feel na para bang alam niya 'yong kalungkutan na nararamdaman mo and it's there to comfort you. Sining Fedeli: The rain will stop, the night will end, the hurt will fade. Hope is never lost that it can't be found... I send him an inspirational quote na sinearch ko pa sa g****e. He replied at nagsend pa ako ulit. I tried to call him dahil baka he needed to hear my voice. Baka lang naman he wanted to talk and I'm free to be his listener whenever.

nginitian ako ni Cloud habang nasa akin ang mga mata nya na binabanggit ang mga katagang yun. "Hay nakong bata ka! Oo na at wala na akong masabi kaya uwi na at malapit na maggabi tingnan mo pa ang langit, kaya umuwi kana ngayon din at bago pa magbago ang isip ko," pagtataboy ni mama kay Cloud.

Hindi ko maiwasang muling mapangiti habang hinaharangan ang view nito kay Vier. "You'll only experience cloud nine in your dreams, Cloud!"

I answered as I make myself busy to my phone. "Advanced talaga mag isip si Hitler, sa napaka-imposible pang tao ang iisipin namin na pupuntahan niya. Salute!" ani Cloud na iiling-iling habang tumatawa. Ang sarap talagang bugbogin ng isang ‘to. "That's it. Kaya hindi ka namin mahanap," singit ni Camille na tumatango-tango pa saka siya ngumiti na parang hangang-hanga sa akin. I just smiled as I shook my head.