26 Novel(s) Related To Coaching Quotes

Nagsisunuran naman ang mga teammates nito. “Good job, Zantillan, good job!” ang halos isinisigaw na nito. “Hindi ako nagkamali sa pagtitiwala sa iyo." Puno ng pagmamalaki na dugtong pa ng coach. "Salamat, coach," tugon ni Clark na hinihingal pa. Sandali pa ay sabay-sabay itong inangat ng mga kapwa nitong manlalaro habang sabay-sabay na isinisigaw ang pangalan ng binata.

reklamo ko. "Tol, babae ‘yan. Minsan, kahit hindi sila nagsasalita, kailangan mo silang lambingin. Kahit kasalanan nila, dapat ikaw ang lumapit." "Kailan ka pa naging relationship coach?"

Saad ng kanan kamay ng coach ni Cain. "Hey! Concentrate! What did I tell to you? Focus!" Wika ng coach nito. Napangisi si Cain habang matatalim ang titig kay Xavier na tahimik lang. "Back off! I know what I am doing right now!" Angil ni Cain sa mga kasama. Napailing na lang ang mga ito dahil ni isang beses hindi niya pinakinggan ang mga ito.

Panay nga ang nuod niya sa bawat praktis namin kung kaya ang damdaming kusa na lamang umusbong sa kaibuturan ko ay lalo pang lumalim sa bawat araw na lumalapit siya sa akin. "okey guys that's enough. Magpahinga na kayo para may lakas kayo bukas. Remember our main goal understood?" sabay sabay kaming tumango kay coach. Humakbang na ako palapit sa bag kong nakapatong lamang sa bench sa gilid di kalayuan sa amin. Dinampot ko ang tubig at uminom. Pawisan na ako sa ilang oras na praktis.

sigaw ng isa pa. Sunod-sunod silang lumapit may tapik sa balikat, may yakap, may high five. “Congrats!” “Grabe ka kanina!” “Hindi ka na tao, beast ka na!” Napatawa ako habang tinatanggap ang lahat ng pagbati. Kahit ang coach namin ay lumapit seryoso ang mukha pero may bakas ng pagmamalaki sa mga mata. “Magandang laro,” sabi niya. “Pero sa susunod, huwag ka nang masyadong magpakabayani.”

mahinahon na sabi ni coach sa akin. Naitikom ko ang bibig ko, "But coach, I come here very pratice to see the changes in the rituals, so that I will not have a hard time to adjust soon," pagdadahilan ko, pero umiling lang si coach sa akin. "Raven, hija, kung gusto mong bumalik sa pag cheerleading ulit, mas mabuti kung huwag mong pupwersahin ang sarili mo ngayon. Baka mas lumala pa ang kalagayan ng paa mo," seryoso ng sabi ni coach sa akin.

At nang sumunod si Elmhurst ay saka lamang natuon ang atensyon niya rito. At kung nasa tabi lang siya nito ay baka binatukan na niya ito nang makita ang posture nito. Animo nakalimutan nito ang itinuro niya kahapon. Kaya lahat ay sumemplang at nakarinig na naman ito ng sermon kay Coach. "Dumba*s!" bulong niya nang maupo ito sa may harapan niya. Nahihiyang ngumiti ito sa kaniya. "I really hate this sport!"

“Coach miss ko na po kayo at ang management natin hindi ko rin po akalaing makakabalik pa ako dito dahil ang daming nangyari sa buhay ko nitong mga nakaraan” “Hindi mo alam kung gaano kalaki ang naitulong mo sa amin dahil kung hindi dahil sa’yo hindi na sana muling magbubukas ang management na ito at tuluyan na kaming magsasara” “Coach hindi naman po ako ‘yon team effort po ‘to at hindi ko rin kayang gawin ang lahat kung wala kayo at ang mga kasama ko dito” “Luna huwag kang magpaka-humble dahil deserve mo lahat ng credit na ‘to at proud ako sa kung sino ka ngayon at sa kung ano ang narating mo”

"Pero kung talagang di ako papalarin, okay lang naman sa akin. At least I did my best." "Hey, ano ka ba." Pagco-comport nito sa akin. Tinapik-tapik pa nga nito ang balikat ko. "Don't say that, believe in yourself. You can do this, I am counting on you." Pilit akong ngumiti kay Coach. Alam ko, ramdam ko na kahit hindi man sabihin nito ay alam kong mas pabor ito sa akin kesa kay Lance. "Salamat Coach."

she asked. They all nodded. Okay naman talaga sa totoo lang. Iyon lang naman ang concern ng dalawa na hindi sila masyadong maka-catch up sa discussion ni Kevin, pero all in all, okay naman at may natutunan naman sila lalo na si Karina. Iba pala talaga ang epekto kung gutom ka sa pag-abot ng mga pangarap mo. Kakaibang motivation ang nagagawa nito sa iyo. “That is good, and if you have questions, please don’t hesitate to ask your coach Kevin, okay? He is one of the best. I think you are not aware of that.”

Mahina akong nagpupumiglas dahil ramdam ko ang hapdi ng tenga ko mula sa pagkakapingot ni coach. “Aray! Coach naman! Halatang na-miss mo ako eh! I miss you too, Coach! Aray, Coach!” Wika ko at nagsipaghiyawan naman yung mga ka-team ko. Ganito kami sa tuwing nale-late ako sa training namins. “Cali lang malakas!” “Na-miss mo naman pala kasi, Coach!” “Lakas, Cali!” “Magsitigil kayo!” Suway ni Coach Henry kaya naman napatigil ang iba. Ang iba naman ay palihim na tumatawa.

"Thank you, Coach." Ngumiti itong tinapik ako sa balikat. "Malaki ang tiwala ng team na makakasungkit ka ng medalya, Marcus. May isang buwan pa naman tayo para mag-ensayo. Ang mahalaga ay nagi-improve ka araw-araw kaya hwag mong i-pressure ang sarili at katawan mo," paalala pa nitong ikinangiti at tango ko habang naglalakad kami ng hallway patungo sa locker's.

Pano ngumisi pa ang kumag. “Dae. Wag ka munang mag-practice ngayon.” Seryosong sabi sa akin ni Coach. Agad naman akong napasimangot at nagprotesta, “Pero coach ok lang -----“ naputol na lang ang sasabihin ko kasi biglang nagsalita si Coach.

Tiningnan niya ang mukha ko, tila ba problemado na ganon ang inabot ko. "Mauna ka na umuwi. Huwag ka munang mag training ngayon." "Kaya ko naman po, coach." Kahit na masakit ang mukha ko, kaya ko naman. Ang unfair naman non sa iba kong kasama kung uuwi ako kaagad.

Hindi ko naman pati sila kilala maliban kay Monalisa na nakaupo sa pinakaunahan kasama ang coach nito. “Huwag kang ma-intimidate sa kanilang presensiya lalong-lalo na kay Monalisa,” usal ni Coach Idy sa aking tabi. I smirked. “Sila dapat ang ma-intimidate sa akin, Coach.” She chuckled. “Ang yabang pero alam kong may ibubuga ka naman talaga sa kanila lalong-lalo na kay Monalisa basta’t huwag mong kalilimutan ang mga itinuro ko sa iyo sa training.”

Naramdaman ko naman ang paghawak niya sa kamay ko at pagpisil pa rito. Tumayo na si Coach at saka pa nag-inat. “Aalis na ako kaagad, bro, may training pa ako kina Santiago, eh.” “Sige na, umalis ka na. Ingat ka na lang g*go ka.” “T*ngina mo, ang sweet mo talaga.” Ibinaling sa akin ni Coach ang tingin niya. “Bye, Ciashet. I hope you’ll move on on that kind of pain. Huwag ka mag-alala, King is there to help you with that,” He said with a wink of an eye.

Ani ni coach pagka-ahon ko sa pool. "Oo naman sympre ako paba?"nakangising sagot ko sa kanya. "Yan ang gusto ko mataas ang confidence mo"natutuwang sabi ni coach. "Baka kamo hambog"singit ng isang ka teammates ko. Natatawa nalang ako na inilingan sila. Pumanhik nako sa restroom to take a bath at makauwi na din for sure nakaabang na sakin si Scar sa gate.

Bulong ko kay Quen dahilan para mapalikwas ito. “Coach,” aniya nang makatayo at makita si coach John. “Hi, Coach! May training po pala kayo, sayang naman, hindi makaka-attend si Quen.” Nang sabihin ko iyon ay agad akong nilingon ni Quen kaya’t malawak ko siyang nginitian para asarin siya. Sinamaan ako nito ng tingin bago niya tapunan ng tingin si Coach. Pa-simple niya akong sinipa pero agad ko naman iyong naiwasan habang palihim na tumatawa.

Sagot ko. "Ikaw kasing bata ka, sinabi naman namin sayong kahit hindi ka na magpunta at may pasok ka pa. Masyado mong inaabuso ang katawan mo hijo!" Sabat naman ng isang lalaking coach na medyo may katandaan na mula sa english department. Damien gave him a timid smile. "Ayos lang po. Hindi ko mapalalagpas ang first competition na ako ang mentor." Sabi niya sabay lingon sa akin.

Pagkatapos niyang magsalita, tumingin siya nang mapanghamak kay Charlie bago niya sinabi, “Mr. Quinton, magaling lang magsalita ang binatang ito, pero wala siyang kahit anong tunay na abilidad. Imposible para sa kanya na magkaroon ng totoong karanasan at alkas. Kung hahayaan mong mag-ensayo si Aurora sa ilalim niya, magsasanhi ka lang ng pagkaantala sa maliwanag na hinaharap ni Aurora! Ang isang talentadong atleta tulad ni Aurora ay dapat sanayin ng isang propesyonal na coach tulad ko para mailabas ko ang buong potensyal niya.” Nang marinig ni Graham na nagiging bastos nang paulit-ulit si Hanson kay Charlie, sumigaw siya nang galit, “Coach Zavier, bibigyan kita ng respeto dahil lang tinuruan at sinanay mo si Aurora nang mahigit isang taon ngayon. Kung patul oy kang magiging bastos kay Master Wade, huwag mo akong sisihin kung magiging bastos ako sa iyo at hindi kita gagalangin!”