77 Novel(s) Related To Godmother Quotes

Pinilit ni Damien na ngumiti, tiningnan niya si Sofia at sinabi, "Totoo, hindi lahat ng tao handang maging magulang o kaya'y kaya maging magulang. Pero narinig mo na ba ang kwento ng isang mahirap na babae na nahihirapan pang makakain kaya gusto na niyang mamatay, tapos isang araw nanganak siya ng isang bata? Ginawa ng babaeng 'yon ang lahat para makakain ang anak niya, pinrotektahan niya ang anak niya kahit na kailangan niyang harapin ang bagyo at tirik ng araw araw-araw. Alam mo ba kung bakit ginawa ng babaeng 'yon ang lahat para sa anak niya? Kasi ang dating walang laman niyang kaluluwa ay may dahilan na ngayon kung bakit dapat siyang maging mas malakas dahil may taong kailangan niyang protektahan. Kahit alam niyang mahirap ang buhay niya, pero kap ag tumingin siya, nakikita niya ang magandang ngiti ng anak niya at sinasabi, ang mundo ko ay ang anak ko. Baka nakalimutan mo, pero walang tao sa mundo na nabubuhay nang walang problema at responsibilidad." Pinigilan ni Sofia ang luha niya, nanahimik siya sandali para maproseso ang sinabi ni Damien, pagkatapos ay tiningnan niya si Damien at sinabi, "So gusto mo ba akong pilitin na manganak ngayon?"

' Para sa akin, ang motto na 'yon ay para sa mga taong tamad at walang diskarte sa buhay; ginagamit ang itsura para gawing ticket sa instant pagyaman. Wala naman akong pakialam sa motto na 'yon ni Mama dahil kay Ate Diana niya lang naman palaging sinasabi 'yon. Kung tutuusin, nakatulong ang pagiging malandi ni Mama—ay este—ang pagpatol niya kay Tito Arthur, dahil kung wala ang huli ay baka patay na kami ngayon dahil sa gutom.

Suminghot siya. "Gusto kong palagi kang malusog. 'Wag na 'wag mong pababayaan ang sarili mo. And promise me, Athie. Aalagaan mo ang mommy mo. 'Wag kang magtatanim ng galit sa kanya. 'Wag mo siyang iiwan. Gawin mo kung anong hindi ko magagawa para sa kanya. Take a good care of your mom for me. Huwag na huwag mo siyang iiwan, promise me. She needs you. Be her light, Athie. Please? Could you do that for me, angel?" "Dad! Dad! Please. B-bakit hindi ikaw. Dad, ikaw dapat!"

Ang pamilyang binuklod ng matatag na pananampalataya ay kailan man ay hindi matitibag ng demonyo. "Makakaya natin ito mga anak, alam kong hindi tayo pababayaan ng Dios sa lahat ng ating mga dadaanan pang mga pagsubok. Kung buhay lang sana ang inyong ama, matutuwa iyon sa atin, ang makitang masaya tayo at puno ng pagmamahal ay isang kaligayahan iyon sa kanya," madamdaming turan ni Girlie sa mga minamahal niyang mga anak.

Mapaklang tawa ang sagot ng Ginang sa kanya. “Lahat tayo, iha may kanya-kanyang kwento sa buhay. Walang perpektong buhay dito sa mundo. Depende nalang sa atin kung paano natin resulbahin ang mga drama ng tadhana na inilaan sa atin. Tandaan mo, iha. Hindi sa lahat ng panahon ay nasa isang mahirap na sitwasyon ka. Ang kailangan mo lang ay magsumikap at wag mawalan ng pag-asa. Trust yourself. Look at me. Hindi mo akalain na ang mukhang ito halos sumuko na rin noon?” Ramdam ni Amber ang sensiridad sa boses ng Ginang. Huminga siya ng malalim at ngumiti.

biro niya. Natawa rin ang ginoo na sinabayan ng pag-iling. “Look at you now– standing tall, making your own way in this world . . . You’re such an amazing woman. But no matter how big you get, no matter how far you go . . . In your Dad’s eyes, you’ll forever be my little baby girl. My beautiful princess, the light that first filled my whole world with joy.” Naging masagana ang dumadaloy na luha sa kaniyang pisngi.

Si Mommy. "Di naman na niya ako tinuturing na kaibigan Mom e. Kaya baka matauhan kung matatalo ko na siya next school year." Lumapit si Daddy sa akin. Inakbayan niya ako. "Basta anak, kahit pa anong ipaglalaban mo, huwag mong kalimutang lumaban ng patas. Hindi lang sa pag-aaral, pati sa iyong buhay, doon ka lagi sa kung ano ang sinasabi ng batas at tama sa mata ng tao at Diyos. Iwasan mong makaapak ng buhay ng iba. Kung tama at dapat ang paniniwala mo at ginagawa, hindi ka kailanman magkakamali. Walang kang pagsisihan, maliwanag?"

"You are not the darkness you endured. You are the light that refused to surrender." - John Mark Green I should have known from the very start that Alorica hates me to the pits of hell. Because my mother ruined her family. I should have known she can do everything to make me pay for it.

Not just amazed pero talagang sobra din akong natamaan. Tsk! Isa pa yon. Para talagang may mahika ang bawat salita nun dahil napapasunod ako eh! Tipong ayaw ko na makagawa ng mali o makasakit ng kapwa dahil talagang natamaan ako ng mga salita nun. Dinaig pa niya ang pangaral nina Daddy Maximus at Mama Thalia. And thinking that those words of wisdom were coming from her, from such an innocent poor and unexperienced young woman was literally unbelievable!

Gomez sa anak? "Iyan na nga ang gagawin ko, Mr. Del Fuego. Thank you so much for everything. Napaka-swerte ko parin dahil nakakakilala ako ng katulad niyo na handang dumamay sa kapighatian ko. Masakit aaminin ko. Pero alam ko namang may Dios na nakikinig at nagmamasid sa ating mga tao. Hayaan ko na lang na ang galit ng Dios ang siyang magwawagi. Kasi, kung paiiralin ko ang galit ko, it's useless. Gusto kong magalit kay mommy pero mas nanaig sa puso ko ang pagmamahal na para sa kanya. K—kahit ni minsan hindi ko naramdaman ang pagmamahal niya simula bata pa lamang ako," mapait na tugon ni Gretel sa dalawang kaharap.

Buti na lang at nagsalita si Zian, "Godmother! Inutusan ni Mommy si Godmother na magdala nito sa amin!" Nagkunot ang noo ni Zack at iniisip, at tinantiya kung sino ang godmother ng mga bata. Naisip niya ang huling pagkikita kay Jenny, at nagkaroon siya ng pagdududa. Hindi mukhang maaasahan ang babaeng iyon.

“Sometimes the best things arrive slowly.” “Maybe,” sagot niya, sabay bitaw ng mahinang tawa at pag-angat ng balikat. “Or maybe I’m meant to be the cool aunt. At least ako yung godmother na sobrang magpapaspoil sa batang yan. I’ll teach all the naughty things na bawal gawin.” “Via,” sabi ko, pero bigla niyang kinausap yung tiyan ko. “I’ll be the tita who will take you out for your first Valentine’s gift shopping without mommy knowing,” tuloy niya nang nakangiti nang pilya. “At ako rin yung magtuturo mag-drive pag hindi nakatingin ang parents mo.”

“Mga normal na pakiusap lang ng isang ama sa nobyo ng kanilang anak.” “Gaya ng?” Medyo nanlaki ang mata niya at nakaawang pa ang labi niya. Tumawa si Goddy sa reaksyon niya. “Gaya ng ‘wag raw kitang sasaktan,” “Daddy…” aniya. Ngumiti siya kay Goddy. “Isa kasi ’yan sa kinakatakutan niya. Kaya pagpasensyahan mo na siya, mahal.”

And as she said those words, a cold wind embraced her as she saw her mother smiling while floating on top of the grave as she uttered a word. "I admire you, honey, for being strong lady, and you achieved your dream in life without using our connection as you live your life alone and far from us. You dreamed high as you drive high the airplane up in the sky. I'm so proud of you, honey. Just keep up what you are as who you are, and I'll be watching you. I love you, honey, baby." Nakangiti ito habang kausap siya.

"Godmother... please, she wants to meet you in person. Idol ka niya." "Hmp! Ganyan ka kapag may kailangan ka. Kung ako may kailangan sa'yo lagi mong binabalewala!" Panunumbat nito sa kanya. "Alright, alright. Ano ang kailangan mo sa akin, godmother?" "I need you for my creation. Ikaw ang gusto kong maging model—" "Godmother—" "Devi! Matagal-tagal nang naging modelo kita. Hindi mo na ulit ako pinagbibigyan. Remember, sa'yo nagsimula ang lahat kaya nakilala ako. Now, hindi mo pa rin ako pagbibigyan?"

Mother offers habang pinapahid nito ang luha ko. Ngumiti ako at umiling dito. "Kaya ko ho Mother. Don't bother, ako na lang ho ang bahala sa lahat." I refuse. "Ikaw ang bahala hija. Now, smile Klara. Smile and stop those negative thoughts. You should always think positive. Huwag kang panghinaan ng loob. God has his ears to listen. He also has his mercy to help you in your most difficult situation. Don't stop believing, just always pray and wait for the best and the right time to come. Hindi natutulog ang Diyos nating lahat hija. Tandaan mo 'yan."

Bigla ay tinamaan ako ng malakas sa mga sinabi ni Mommy. Napaisip ako at para bang nabuhayan ng loob. "Remember, Eizzrie. We don't get young, we get old and as we age, we experience rocky roads ahead of us, but in the end, as we reach our destination, we will be feeling the best feeling of all time, kasi sabi nga nila, mas masarap ang tagumpay kapag nanggaling ito sa pinaghirapan. Same with love, the more na nasasaktan ka, once you find the right one, sobra mo itong papahalagahan at tatawanan mo na lang ang mga nakaraan mo," Mom said then she chuckled as she caress my hair.

Wala akong magagawa kundi tanggapin, pagalingin at magpatuloy sa paraang sa tingin ko ay gumagana para sa akin. Pinunasan ng matandang babae ang kanyang mga luha at binigyan ako ng isang ngiti. I could see how she was trying to accept everything that had happened in her life and I hate the people who broke her, number one being Geralt. Karapat-dapat na sunugin ang damuhan na iyon nang walang hanggan. "I am an amazing mother on earth, aren't I?" tanong niya at seryoso akong tumango sa kanya at sinabing, "the best."

"Si Mama lang ang meron ako, at hindi matutumbasan ng kahit anong kayamanan ang Mama ko!" "I can let go of the throne but I can't let go of my mother."

Hindi naman kailangan ng sobrang arte, pero kailangan din namang hindi ako mukhang nawalan ng laban sa buhay. Madalas kasi kapag lumalabas kami ni Nanay, siya pa ang mas napapansin ng mga tao. Kahit may edad na, grabe ang aura niya. Tipong kapag magkasama kami, minsan parang siya pa ang anak at ako ang kasama niyang assistant. Naalala ko tuloy ang isa niyang iconic na sermon: “Alam kong napakaganda mo, pero may igaganda ka pa. Iyan lang ang sandata mo sa lahat ng laban. Dapat pagbutihin mo na.”