8 Novel(s) Related To Mentor Quotes

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

Habang nagsisimula ang mentoring session, nakaupo si Samuel sa harap ng maliit na grupo ng kabataan. Hindi siya nagsuot ng suit. Simpleng polo lamang at slacks. “Hindi ako narito para sabihing perpekto ang mundo,” sabi niya sa kanila. “At hindi rin ako narito para sabihing perpekto ako.” Tahimik ang mga estudyante. “Marami akong nagawang mali,” dagdag niya. “At kung may isang bagay akong natutunan, iyon ay ang kahalagahan ng pagtatanong bago ka pumirma sa anumang desisyon.”

Ang sagot ni Moose. Kumunot nag noo ni Wilbur at tinanong niya, “Bakit kailangan ng mentor mo ng pera?” “Hindi pera. Mga sakripisyo.” “Anong sinabi mo?” Ang tanong ni Wilbur habang nakakunot ang noo. Nabigla si Moose. Mabilis niyang sinagot, “Ah, wala.” “Maging tapat ka, kung hindi,” Ang malamig na pananakot ni Wilbur.

Sa sandaling iyon, sinabi ng lalaking nakaputi, "Hindi ka lang malupit, kundi napakasama mo rin! Lahat ng tagumpay mo ngayon ay dahil sa iyong mentor." Ngumiti ang lalaking nakaitim at sinabi, "Ang pinakaayaw ko sa lahat ay ang mga peke at mapagpanggap na taong tulad mo. Kung ikaw ang nasa posisyon ko, baka mas malala pa ang ginawa mo! Tigilan mo ang kasasalita na para bang ikaw na ang pinakamalinis na tao sa buong mundo." Suminghal ang lalaking nakaputi, "Totoo ngang sayang lang ang oras ko sa pakikipag-usap sa'yo!'

Madami akong gustong sabihin ngunit sisimplehan ko nalang. “I have known him since I was in my early 20’s. Ang sabi nila, lahat daw successful na tao ay may mentor. And yes, Mr.Joaquin Dela Vega is my mentor. Lahat ng meron ako ngayon utang ko sa kanya dahil kung hindi niya ako tinuruan, kung hindi niya ako binigyan ng chance siguro ay wala ako dito sa kinatatayuan niyo ngayon. I was just a simple intern before, pero… pinagkatiwalaan niya ako. He brings out the best in me and I will be forever thankful and grateful for that. Ang maaalala ko sa kanya ay yung mga pagkakataon na gustong-gusto niyang nagkukwento ako tungkol sa akin, sa buhay ko at kung paano siya magpayo. I will those times na siya na yung tumayong tatay ko dahil maaga akong nawalan ng magulang. He gave me the truest intentions at hindi ni ya ako itinuring na iba kaya maraming maraming salamat po, Sir Joaquin, I promise that I will give back at… ipagpapatuloy ang mga magagandang kasanayan na ibinahagi mo sa akin.” Pinalakpakan nila ako dahil ako na pala ang huling nagsalita ng gabing iyon.

Dinuraan niya ang larawan. He never saw anger as a weakness. To him, it was power—raw, burning, and necessary. It was the fire that forged real leaders. Not like his brother, who always chose calm and diplomacy, but the kind who waited in silence, calculated every move, and struck with precision when the time was right. Kinuha niya ang framed quote na nakasabit sa dingding. Galing pa ito sa business mentor niyang Intsik sa Shanghai. "The tiger who waits in the tall grass lives longer than the lion who roars at dawn."

“Kung hindi niyo kayang bigyan ng kahit kaunting respeto ang mentor ko, wala nang puntong manatili pa ako rito. Mag-ingat kayo.” Mabilis siyang pinigilan ni Zac. “Pakiusap, Mr. Loggins. May iba pa bang paraan para tulungan ang tatay ko? Hindi mo kailangang mag-alala tungkol sa pera—” “Sinabi ko na sa'yo,” malamig na singhal ni Abel. “Hindi ko nga matuloy ang problema, lalo nang hindi ako makakatulong. Gawin mo dapat ang sinabi ng mentor ko, at puntahan mo siya kung gusto mong mabuhay ang tatay mo. Mag-ingat kayo.”

“Kung malakas ka sa loob, magkakaroon ka parin ng diwa ng martial arts kahit na baldado ka. Ang mentor mo ang pinakamagandang halimbawa. Kahit na mapanghamon at mayabang siya, kaya niyang tiisin ang resulta ng pagkabigo niya. Sa ganitong pananaw, mas malakas siya kaysa sa iyo!” Sumagot si Nanako, kasing lungkot ng gabi ang kanyang mga mata, “Sinubukang magpakamatay ng mentor ko ngayong araw sa pamamagitan ng pagkagat sa dila niya. Naniniwala ako na kung magagalaw niya ang mga kamay niya, pipiliin niyang mag hara-kiri…”