87 Novel(s) Related To Missing Friends Quotes

"You deactivated all your social media accounts and I cannot reach your number. Hindi mo man lang ako na-miss!" Huminga nang malalim si Yamirah at hinaplos-haplos sa likod ang kaibigan. "I missed you. Every single minute. And... that's exactly the reason why I didn't contact anyone here. Baka bigla akong umuwi."

sobrang namimiss ko na ang babaeng yon Mabuti na lang talaga at may video call "Hi friend! i miss you!" "I miss you too! sobrang busy mo at hindi ka nakakatawag sa akin" "Ayy ano ka ba! syempre nagpapayaman ang friend mo noh! hahaha" Natawa ako, "Kamusta ka naman diyan?" "Ayos naman kahit na minsan nalulungkot kasi ako lang mag isa, pero sa tingin ko okay na to"

Takot na baka iniwan na nila ako. I tried many times to had contact with her, but her phone is off. I also tried to ask her bestfriend or others friends but their answer is still the same. Hindi nila kasama si Fimescar. Na babalot nang takot ang aking puso, takot na baka kung ano nangyari sa kanila, takot na baka hindi ko na sila makita pa. Inabal ko na din sila Ommet, Floyd, Wroen at Geror para hanapin si Fimescar pero umaga nalang wala pa din kami lead kung na saan siya.

“Mabuti at nakauwi ka ngayon? Sakto may reunion.” “Naku, recently lang nag-confirm ng attendance! Mabuti at kaunti lang talaga ang pupunta sa mga inimbitahan ko kung hindi baka wala ka nang space dito!” Natawa ako roon at humingi ng sorry. Late ko na rin naman kasi narecieve at nabasa. “Imposible namang mawala ‘yan!” sabat ng best friend ko. “Grabe din, walang update sa social media o baka ibang account lang talaga ang ginagamit.”

"Kaya pasensya ka na kung naging makasarili ako. Because of my jealousy and lack of trust... lumayo ka sa akin." Tears rolled down on my cheeks. "I'm not mad at you. Kilala mo 'ko, hindi ako nagtatanim ng galit sa mga taong mahal ko. Kasalanan ko rin kung nakakaramdam ka ng ganyan, kung pinagseselosan mo 'ko. It's normal. Alam kong patay na patay ka kay Quin, eh. Mahal mo 'yon kaya hindi kita masisisi." "Sorry pa rin. Sana maibalik natin ang dati nating nakasanayan. I really miss my best friend at the same time my cousin."

Bahagya akong ngumiti, sinusubukang magpatawa kahit kaunti, para lang gumaan ang bigat ng pag-uusap. Pero siya naman ngayon ang napabuntong-hininga. Napayuko. Tahimik na pumatak ang luha mula sa kanyang mga mata. “I really miss Sych... everyday,” bulong niya. “She was my only best friend. Kaya sana, bago ako tuluyang mawala... magkaroon ng hustisya ang pagkamatay niya.” Wala akong nasabi agad. Dumukot ako ng tissue box sa center table at inabot iyon sa kanya.

I miss her so much! Kinuha ko ang picture frame niyang nasa mesa ko, "g-good morning, Muffin," bati ko sa kanya. Tumulo ang isang butil ng luha ko, "thank you for visiting me in my dreams again. Huwag ka sanang mapapagod na bisitahin ako sa panaginip, ha?" pinunasan ko ang pisnge ko, "I miss you so much, Muffin. So damn much!" Mahinang sabi ko.

umiiyak kong sigaw habang patuloy ang paghagulgol. Sobrang sakit pala talaga kapag hindi mo siya nakita kahit sa huling beses lang. Sobrang sakit na dito ko na siya matatagpuan, nakalibing na sa ilalim ng lupa at hinding-hindi ko na makikita pa. I don't know why no one notified me that my best friend just died.

I will miss you forever. Till we see each other again. Love, Lola Raquel I wiped my tears and turned off my phone after reading Lola Raquel's letter to me. I took a photo of it so that every time I misses her I will just open my phone and read it. It's the nth time I've been reading this letter she left me before she died, but still the same emotion was there every damn time I'm reading it. It's been months but the pain of losing her is still there.

"Si Potchi... siya ang kasama ko no'ng mawala ang best friend ko. Kay Potchi ko iniiyak lahat ng hinanakit ko nang mawala siya. Si Potchi ang kasama ko kapag malungkot ako, siya ang nakakakita ng ups and downs sa mga kinakaharap kong sitwasyon. Si Potchi na lang din ang tanging memories na naiwan sa akin ng kaibigan ko. Ngayon wala na siya, s-silang dalawa.. wala na... Wala na ang dalawang importante sa buhay ko. P-paano na 'ko? I-iniwan na nila akong dalawa." Hindi ko inaasahan na ganito kalalim ang babaeng 'to. Sa kabila ng pagiging masayahin, pala-bungisngis, at pagiging makulit ay may sakit din pala siyang dinadala. Akala ko ako lang ang miserable ang buhay, siya rin pala. Speechless ako sa mga narinig ko mula sa kanya. Hindi ko alam kung paano mag-re-response. Oo, nawalan din ako ng alaga pero, iba naman ang sitwasyon ni Aerielle.

Kahit sa kaunting araw lamang ng hindi pagkita-kita ay parang isang taong nangulila ang puso ko sa kanila. Paano pa kaya kung taon ang lumisan na hindi ko sila nakikita... My friends were the first person who shielded me in my life. They were the one who gave protection to the fragileness of my bones. If by time, it will took us years to see each other again. I don't think I can function properly without their concerns, jokes and laughs. They are for keeps. They are for life.

Time heals almost everything. Life moves on, but some moments stuck forever. Kung ito lang ang tanging paraan upang maalala ka every single day—hindi na ako aalis pa. "Losing you actually most painful and loss myself. Forever you in my heart—Christopher Vicente." Days 1690—The End

May kulang pa din sa buhay ko na umaasa pa din akong mababalik ang dating kami. Wala na akong na sagap na balita sakanya when I already lost my connection from my friends, other relatives, and last from him. I have my new account to I* but I'm posting with limited. Baka kasi may maipost lang akong ibang picture ay magkaroon na naman ng chismiss saakin sa social media.

prof jay stated coldly, dàmn it! “Jaz!” maarte ko ngang sabi but he just stared at me with a poker face. “Okay po, I'll just fix my things tapos pupunta na po ako” I can feel the sadness on my best friend's voice, parang t4nga naman kasi si Arjay eh. “I'll see you later, Freya! I miss you!!” she added, halatang pilit lang yung saya sa boses niya kasi wala naman talaga kaming privacy sa mansion.

Hindi ko alam kung tamang desisyon ba na sabihin ko kay Gretta ang totoo. Pero kasi nahihirapan ako sa sitwasyon ko ngayon. Gusto ko lang ng may makausap tungkol dito na alam kong mapagkakatiwalaan ko. I suddenly missed Neri and Joyce. They were always there whenever I needed a friend to talk to. Pero ngayon kasi, malayo sila sa akin at alam kong busy rin sila.

God, she’s tearing up because of her best friend’s almost blotter file. “I missed you too, girl. So, what’s up?” sarcastic na lamang na banat nito, halatang iniiwasan ang anumang seryosong paliwanag. Napapikit si Trixie. “Wow. What’s up?” Trixie quoted in the mid air what Racey said. “Iyan lang ang sasabihin mo after weeks of ghosting me? Care to explain, Racey Quinn Andrada?” Trixie is getting really impatient. Tumayo siya nang diretso at pinamaywangan ang kaibigan.

"I hope the twins are okay. Or that they are now with their parents. You sister must be devastated today. She must be worried about you by now." In the dimness, she traced the contours of her surroundings, seeking solace in the darkness that enveloped her. The stench of death lingered, an unwelcome companion to her thoughts. The lifeless form before her served as a stark reminder of the perilous journey that had brought her to this desolate place. "I wish I've met you at a different circumstance. We could have been friends." her eyes welled up again, silent sobs filled her. "I wish my friends will still remember me. I hope they are not thinking that I am dead."

Kaya sumeryoso na rin ako kasi mataman niya akong tiningnan. Kinilig naman ako nu'ng time na 'yon kahit alam kong bunga lang 'yon ng reincarnation. At everytime maiisip ko ang mga sinabi niya, hindi ko maiwasang malungkot Nakaka-miss talaga ang mga time na sobra pa kaming close sa isa't isa. 'Yong hindi ako natutulog kapag wala pa ang 'goodnight' niya at ganu'n din siya sa akin. Nakaka-miss 'yong time na nagpapalitan kami ng chat sa messenger, 'yong tinatanong niya ako kung okay lang ba ako. At 'yong time na nagtatawanan kaming dalawa habang nag-uusap. I missed all these things at paulit-paulit ko itong naaalala, every now and then.

malungkot na wika ni Ara at may pilit na ngiti sa labi. "Losing a friend it doesn't mean you won't meet another, there are people that'll enter our life to become a lesson so that when the right person comes you're already prepared. " wika ni Grey na nakapag patingin sa direksyon niya si Ara

"Mami-miss kita, Cris..." Sumeryoso rin ito. "Ikaw lang ba? Kahit nga ako eh, sobrang miss na rin kitang kasama at kausap tuwing gabi bago matulog. Basta lahat ng bonding natin ay nami-miss ko na talaga. Oh, I really miss you, my best friend." she said in a sad tone.