42 Novel(s) Related To Photography Quotes

It’s a dslr cam. “hindi ka naman prepared sa lagay na yan ah” he smiled at me. “capturing the moments will never expire. Mind can lie but photos don’t” then he proceed in taking picture. I was busy admiring the nature when I heard a click malapit sakin. Nang lingunin ko si mavis ay muli akong nakarinig ng click at nakitang nakatutok ito sakin.

Mabuti na lamang at hindi nahirapan sa akin ang photographer sa pagkuha ng mga larawan. "Tapos na ang pictorial, hindi mo na kailangan pang ipakita ang iyong katawan para lang makuha ang atensyon ng mga lalaki." Isang malamig na boses iyon buhat sa aking likuran. Madilim ang awrang lumapit ito sa amin. Kasama nito si Vera na halos hindi na bitawan ang lalaki. Hindi ko nagustuhan ang sinabi nito na tila nang i-insulto. Katatapos lamang nang aming pictorial kaya hindi pa ako nakapagpalit ng damit.

sagot niya habang nasa camera pa rin ang atensyon. He is actually insisting on taking a picture of me with the beautiful sunset as my background kahit na masyado akong malikot. Hindi ko nga alam kung maganda ba ang mga kuha niya. Well, hindi naman kasi talaga ako mahilig mag picture. Mas gusto ko pa ang mag-enjoy kaysa ang kumuha ng picture ng sarili ko bilang remembrance. And if ever na hindi maganda ang mga kuha niya sa akin ay aasarin ko talaga siya ng bonggang bongga. Nagfefeeling photographer, eh, hindi naman maganda kumuha ng picture.

( " Nahh... I just remember, Mr. Alfred Eisenstaedt and his famous ' V-J Day in Times Square photograph '. " Tugon ni Fred sa kabilang linya. Napakunot noo ako dahil sa sinabi nito habang palihim na nakikinig sa usapan nila. " Ito na naman ang IQ ng ating photographer na si Fred " Natatawang bulong ni Snooker sa isang tabi habang kumukuha ng panibagong tranquilizer bullets. ( " You know about ' The embracing kiss of a sailor to a dental assistant '?... It was just like that. " )

Kadalasang umaabot ang kanilang mga usapan hanggang madaling araw, puno ng tawanan at mga ideya na lumalabas mula sa kanilang mga isip. “Cearina, sa palagay mo, dapat ba tayong kumuha ng photographer?” tanong ni Ezekiel habang nagbabalot ng mga idea sa notebook. “Oo, mahalaga ang mga litrato, kasi ito ang magiging alaala natin. Pero gusto ko ng photographer na kayang ipakita ang tunay na emosyon ng ating kasal,” tugon ni Cearina. “Gusto ko ang mga candid shots, y’know? Yung mga nakuhanan na hindi napaghandaan.”

Sinabi niya, , "You are not very enthusiastic. The photographer always asked you to get closer to me. If you get closer, you will be like frozen and will not move.” Nagtatawanan lang sila sa isa't isa. "Lucky, huwag mo nang banggitin ang kasunduan sa hinaharap. Huwag mong sabihin na walang kasunduan. Kahit na meron, malamang itinapon ko na ito sa kanal." Tiningnan siya ni Lucky, tiningnan ito ng mabuti.

It told a story, and for a moment, I wished I could tell the story too. “You’re good at this,” I said, surprised by how much I meant it, “Pwede na,” I jokingly added. “Thanks,” he replied, leaning back. “I try.” I hesitated before asking, “Why photography?” He looked over at me, surprised by the question. “Bakit hindi?” “Napaka palaaway mo naman ha, pero, seriously,” I pressed. “You could’ve done anything. Why this?” He chuckled and looked thoughtful for a moment, then answered, “Because it’s honest. A camera doesn’t lie. It shows you the world exactly as it is, not how people want it to be.”

‘For what? “Why do I have lots of photos?” Gulong tanong nito. Wala namang masama sa mga kuha sa larawan pero nakakapagtaka lang na halos sa kanya naka focus ang camera, pero kung tutuusin ay hindi naman s’ya ang public figure.

patuloy ng photographer. "Okay salamat." Pagkatapos ay nagtanong si Avery, "Ang ibang tao ba ay karaniwang kumukuha ng ganoon karaming photographer para sa kanilang mga kasalan?" "Karaniwan, ang mga ordinaryong tao ay hindi kumukuha ng ganoon karami, ngunit ikaw at si Mr. Foster ay hindi mga ordinaryong tao," nakasimangot na sabi ng photographer. "Ikaw at si Mr. Foster ay napakagandang tao. Napakamakabuluhan na kumuha ng higit pang mga larawan upang panatilihin bilang mga alaala para sa hinaharap."

Sumagot si Quinn, “Hindi! Gusto kong sunduin kita! Hindi mo kailangang mag-alala. Magsusuot ako ng disguise at hindi ako makikilala ng paparazzi!” “Kalimutan mo na.” Sumagot si Charlie, “Sobrang galing na ng paparazzi sa panahon ngayon. Maraming artista ang madalas na iniisip na natago nila ang sarili nila nang mabuti pero nakunan pa rin sila ng litrato ng paparazzi.”

It was hauntingly beautiful. "Last shot, Liana. Look at the camera like you're looking at someone you hate but can't forget," utos ng photographer. Hindi ko alam kung nananadya ba ito pero tumingin pa rin ako nang diretso sa camera habang iniisip na sinasakal ko na sa leeg si Lucas, kaso…

Sigaw naming lahat habang nakatayo sa gitna ng hagdan at nakahilera para sa picture taking. He spends hours capturing memories, organizing group shots, intimate couple portraits, heartwarming family moments, and cherished friend gatherings. Each click of the camera brings joy, and I find myself unable to wipe the smile from my face, even as the clock ticks towards midnight.

" Sir, hindi ako ganoon ka-confident para maghubad. Tsaka hindi ako maganda. Hindi rin ako bagay sa—" " Hindi dahil nude photography ang propesyon ko, hindi na ako puwedeng kumuha ng ibang klase ng litrato, " saad ni Javier saka inayos ang kaniyang camera. " May kaniya-kaniyang taglay na kagandahan ang mga babae, Anna. Maniwala ka sa isang photographer kapag sinabihan kang maganda ka. " Napalabi si Anna, nagsimulang mag init ang magkabilang pisngi niya." Maganda ba ako, Sir? "

tanong niya. “Oo, eh,” tumatawang sabi nito. “As a matter of fact, pakiramdam ko ay naliligaw pa rin ako hanggang ngayon. Hindi ko pa rin alam kung ano ang gusto kong mangyari sa buhay ko. Yes, I love photography pero hindi naman yata puwedeng ituon ko ang buong buhay ko sa photography. Gusto ko rin namang magkaroon ng sarili kong buhay. Ayaw kong forever na akong nagbibigay-buhay sa mga larawan,” sabi nito.

Utos ni Zik Kay kuyang photographer. "Ah-- Sige, Po." "Ready? 1,2,3 Smile." *Captured* *Captured* *Captured* *Captured* *Captured* "Perfect" rinig kong komento ni kuyang photographer kaya napangiti na lang ako. "Bagay na bagay kayo." dagdag at nakangiting sabi ni kuyang Photographer. "Yeah, Of course." sagot ni Zik at ako naman ay ngumiti lang.

Hearts are never broken and the smiles are taken as a very valuable and irreplaceable treasure. Random lang ako kumuha ng mga litrato, sa mga bagay na magaganda at sa mga bagay na hindi mo araw-araw nakikita, it may be called "weird" but it's beautiful. Photography is art. And the best art that I have ever photographed is her.

Rinig kong sabi ng photographer. May iilan ding in-instruct ang photographer samin. Pagkatapos kami kunan ay tinignan namin 'yon, at maganda lahat ang mga kuha. Kahit sa litrato ay makikita mo 'yong emosyon sa mukha naming lima. "Handa na po kayong lahat?" "Kanina pa po kami handa, hindi pa ba tayo tapos dito? May pupuntahan pa sana ako." sabi ko.

“You only fight when no one’s watching.” “Because I don’t fight for show, Damian. I fight when it matters.” Tumigil siya. Then softly, halos bulong, “And did I matter to you?” Hindi ko siya sinagot. Kasi kahit gusto kong sabihing “You wish,” hindi ko kayang sabihin nang hindi nababasag ang boses ko. “Perfect!” tawag ulit ng photographer. “Last few frames before we wrap up!”

“Para kang diwata. A goddess of memory and life.” Natawa ako. “Ikaw talaga. But thank you. For making this happen.” “Kahit paulit-ulit mo akong pagalitan sa gitna ng shoot, worth it lahat.” “Love, I’m pregnant. May excuse ako.” “True. Pero kahit hindi ka buntis, bossy ka talaga.” Nagharutan kami saglit habang nasa ilalim kami ng golden afternoon light. Tapos dumating ang assistant photographer at may inabot sa akin—isang printed frame.

Naawa lang ako sa mga taong pinag-bantaan niya na mawawalan ng trabaho kapag hindi nakahanap ng photographer. Nag-magandang loob lang naman ako. “Why are you all so quite? Dissapointed because you found out that she is not a professional? Why? Is this your basis for a good photographer? O, well. Hindi ko naman kayo masisisi kung gano’n but let me remind you. Many people have talent that is not seen or noticed because others prefer those with a degree but sometimes people without a degree are the best and good. Why don’t we try people like Ms. Garcia? Not a professional but has a great talent equal to a professional. Don’t underestimate people like them. Minsan bigyan din natin sila ng tyansa kesa ibaba sila dahil hindi lang nakatapos."