93 Novel(s) Related To Quote Of The Day For Work

natatawang anas ko. "Hindi gano'n 'yon. Totoo naman sinabi ko, kayo ang pahinga ko sa nakakapagod na mundo." "Sus! Ang cheesy mo hindi bagay. Bakit ang aga mo yata?" saad ko na ikinatawa niya. "Wala naman gaano ginagawa sa work kaya umuwi na ako." sagot ito "Sinabi ko naman sayo you should always focus on yourwork, huwag mo kaming alalahanin kasi okay naman kami. Marami kanang nagawa para sa aming mag ina," wika ko

“Salamat dito, ha. Nag abala ka pa. Kaya ka hindi nagkakanobyo kasi wala ka ng ginawa kundi magtrabaho. Subukan mo kayang lumabas-labas. Mas nakaka-inspire kaya magtrabaho ng may inspirasyon. Sa kakatrabaho mo baka mamatay ka ng hindi nakakaranas ng sarap. Baka mamatay ka sa paghihirap. Ikaw din, baka mamatay kang hindi nakakaranas kung paano maging maligaya.” Namumulang tinulak ko ito palabas ng kwarto. “Umalis ka na nga kung ano-ano pa ang sinasabi mo!” “Hahahaha! Oo na! Oo na aalis na! Binibiro lang naman kita. Ikaw kasi masyado kang seryoso sa pagtatrabaho. Nakalimutan mo ng mag enjoy sa buhay. Kung inaamag lang ang love life malamag inaamag na iyang sa’yo!”

Isinubsob niya ang sarili sa trabaho hindi lamang para matutunan ang pamamalakad ng kompanya kundi para makalimot—makalimot kahit panandalian lang. "Huwag mo masyadong ibabad ang iyong sarili sa trabaho, Seraphina," marahang wika ng kanyang tiyuhin habang pinapanood siyang hindi man lang kumukurap sa harap ng laptop. "It’s not good for you... and for you—"

Gusto ko po sanang mag - day off ] Sa takot na magbago pa ang kanyang isip ay mabilis niyang pinadala ang mensahe. Bigla ay hindi siya mapakali. Naalala pa niya ang mukha nito nang humingi siya ng leave rati. Isa pa, kababalik pa lang ng mga empleyado sa trabaho tuwing Lunes. Tiyak na maraming nakabinbin na trabaho. [Okay, okay. I'll find someone to help you with your work. Kung may tanong ka pa, sabihin mo lang ng diretso sa akin ]

'Yesterday is one's mystery but today will be Celestine's glory,' iyan ang nasa isipan ko ngayon. Hindi ako dapat magpaapekto sa nangyayari. Kinabukasan nga ay maaga pa akong pumasok sa opisina at nagpatuloy sa pagtatrabaho na parang walang nangyari at napansin iyon ng mga katrabahong walang ginawa kundi ang magbulungan, magpetiks at magtsismisan sa oras ng trabaho lalo na kapag wala ang kanilang mga amo. 'Darn! This is not a place for me!'

“ Ikaw naman kasi, ano ba ang iniisip mo at lumilipad ang utak mo habang nasa trabaho. “ sermon niya sa akin. Minsan talaga ang bilis ng mood swing ng lalaking ito. “ I am just sleepy kaya natutulala ako. “ pagpapalusot ko sa kaniya dahil siguradong hindi na niya ako titigilan kung aaminin ko na siya ang iniisip ko. “ You wanna end this day early? Gusto mo maghalf day? “ nag – aalalang tanong niya sa akin. “ Huwag ka mag – alala kaya ko pa. “ nakangiti kong turan saka hinawakan ang pisngi niya. “ Huwag mo masyadong sagarin ang sarili mo sa trabaho. “ pagpapaalala niya sa akin. Well, being secretary ng isang CEO, masyado akong madaming ganap sa buhay.

dagdag pa ni Cameron habang nagsusulat, "you will have your lunch here. Sa office ko. To make sure you’re actually eating and not just drowning yourself in work." ​"Sir, parang sobra naman po yata 'yan," mahinang reklamo ko. "Anong sasabihin ng ibang empleyado?" ​"Let them talk," he said coldly. "I don't pay them to gossip. I pay them to work. And I'm paying you to stay healthy and be the best version of the face of this company. Understand?" ​Wala akong nagawa kundi tumango. "Yes, Sir."

Inalis ko ang atensyon ko sakaniya at tinabi muna 'yung pagkain para sa lunch ko mamaya. "Nasa opisina ka so, do your job woman." Matigas na wika nito bago tumayo at lumapit sa akin. Kita ko ang pag igting nang panga n'ya habang ang adams apple n'ya ay umaalon rin. "Iwasan mo na makipag landian sa oras nang trabaho. Kasi kapag hindi mo tinigilan 'yan wala tayong matatapos na trabaho sa gagawin ko sayo," banta n'ya.

Iba yung pakiramdam na masaya ka sa mga paligid mo especially sa mga nakakasama mo lalo na kung friends mo. "So, kamusta ang work mo sa company niyo?" curious na tanong ni Atlas sa'kin. "Hmm.. okay naman medyo hussle lang ang mga binibigay na gawain sakin, you know naman si daddy di pwedeng special treatment sakin sa company. " simpleng sagot ko dito. "Para daw balang araw kapag ako na ang hawak ng company namin e, alam ko na ang hirap ng mga taong hahawakan ko, I need to appreciate their work. And I really enjoy what I am doing in our company."

Hindi niya kailanman inisip na ganito magsisimula ang unang araw niya rito. “Paano mo nagawang magpahuli sa unang araw mo?” patuloy na sermon ng head manager. “Hindi ka ba marunong sa oras? O sadyang wala kang pakialam sa trabaho mo?” Nagsimula nang magbulungan ang mga empleyado, at ang ilan ay hindi na nagpipigil sa pagtawa. “Wala pang isang araw, pero sablay na agad.”

Minsan ay hindi ko talaga mapigilan na hindi gumanti nang pakikipagbangayan sa kanya. "It's okay," wika ni Chairman Emilio. "You can go. Pangalawang araw niyo ngayon sa trabaho kaya kailangan niyo talagang pumasok. Para maging maganda kayong halimbawa sa ating mga empleyado. Ganyan dapat ang mindset ng mga nasa posisyon." "I'm leaving, too." Napatingin ako sa ama ni Josh. "Tea is a good idea. Magpapahanda ako."

Ngayon n'ya lang naalala na hindi pa pala s'ya nag-aalmusal. "H-Hindi pa po," nahihiyang sagot n'ya rito. "At bakit? It's almost nine in the morning at hindi ka pa kumakain? Paano ka makakapag trabaho ng maayos kung gutom ka? I don't like employee na hindi kumakain ng maayos kaya kung gusto mong manatili sa trabaho mo kumain ka sa oras," parang tatay na sermon nito sa kan'ya.

“H-how was your day, by the way?” "Boring, you didn't bother to visit me in the office." anitong nilakipan ng pagtatampo ang boses. “Dahil baka ma–cancel na naman ang meeting mo at baka bumagsak pa ang company mo kapag araw-araw akong magpupupunta sa opisina mo,” nangingiting aniya.

Kahit ako, napanganga sa biglang pagsabi niya nun. “Sa work, ganoon naman dapat ‘di ba? Ako nga, kapag first day ko sa work, hindi talaga ako kumikibo, pinapakita ko na seryoso ako sa trabaho ko. Kaya dapat, Ipe, Poge at Uda, gawin ninyo ang lahat ng makakaya ninyo. Kailangan kasi nating makabenta ng marami. Saka, dapat sa isang araw, marami tayong nagagawa para mas maganda,” pangaral ni Larkin sa kanila na tuluyan na talagang naging seryoso. “Y-yes, boss, magseseryoso na kami,” sabay-sabay naman nilang sagot.

Wala naman akong kasalanan, gusto ko lang namang makalayo pero bakit hindi nila ako pinapalabas? Hanggang sa hindi ko namalayang napalakas na pala ang iyak ko at tuluyan na akong humagulhol. Nanghihina akong umupo sa harapan ng mga gwardiya. "Ayawg hilak Day, wa baya namo ka unsaa. Mawad-an niya mig trabaho ani." (Wag kang umiyak Day, baka isipin nilang may ginawa kami sayo, baka matanggal kami sa trabaho neto.)

“Kakaiba ka talaga, Zeno! Kahit bakasyon mo, trabaho pa rin nasa isip mo.” “Siguro rin kasi ayokong nababasa at ayokong nasa ilalim masyado ng araw. I’ll burn under the sun.” “Hindi lang workaholic, bampira rin pala. Kaya ka pala nagrereply sa mga text ko na anong oras na ah!” hindi pa rin humuhupa ang kanyang pagtawa. “Kailangan mo talaga mag-let loose noh! Ayos lang na magkasunburn kasi experience din. Ilang araw kang hindi makakagalaw nang maayos pero ayun yung batid na sobra kang nag-enjoy sa swimming.”

"wala tayo sa opisina,kaya hindi kita boss ngayon." Nagpamaywang ito."yes, we're not in the office but it's still your work time." Masama ko siyang tiningnan, nagpamaywang rin ako at taas noo ko siyang tiningala."bobo!"mataas ang boses kong sabi sa kanya."still work time ka dyan! pagkatapos mo akong dalhin dito sa bahay mo at utusang magluto sasabihin mo ngayon oras pa ng trabaho ko? kapal din ng mukha sir! this is my first day at work as your secretary,but what did you make me do today? naging tagaluto mo! bweset! bigwasan kita diyan eh!"gigil na sabi ko.

sound. "My boss will not fire me, even i sit here all day." Nag abreast-siete ito sa harap niya. "And why is that?" Tanong niya muli sa rito. Ang bait naman ng boss nito kong ganun, na hahayaan ang employees nito na upo buong araw na walang ginagawa at hindi nasisisante. "Cause, I'm the boss." Turo nito sa sarili na nagpagulat sa kanya.

"Just keep driving... papasok pa ako sa trabaho!" Eh siya? May trabaho ba siya? Feeling ko wala kasi mukhang hindi siya nag-aalala! Sabagay attorney nga naman siya, pirma pirma lang tapos sesweldo na agad... Iniisip ko pa lang ang trabaho ko mamaya ay nawawalan na ako ng gana. "I think you need to leave. Everybody has a hangover from last night," he suggests. "I can't! Bawal! Kaka-day-off ko pa lang! Baka masuspend na ako niyan!"

Minsan pang nadagdagan ang lungkot niya ng araw na iyon. “Fighting lang Tracy! Huwag mong susukuan ang asawa mo,” sabi ng isang bahagi ng utak niya. Bumuntong-hininga siya at saka inihanda na rin niya ang sarili sa pagpasok niya sa trabaho sa araw na iyon. “NAKU paano na tayo nito? May trabaho pa kaya tayong aabutan dito sa High Scape?”