24 Novel(s) Related To Self Reflection Quotes

"Wag kang matakot Aurora... tutulungan kita." Nagulat ako ng magsalita ang reflection ko sa salamin. Teka hindi naman ako nag salita pero bakit ang reflection ko, parang may sariling itong buhay? Nakaramdam nanaman ako ng takot. Umatras ako mula sa salamin, 'Hindi. Hindi ito totoo.' Anang isip ko. Umiling uling ako para mawala ang nakikita ko, sinampal ko pa ang sarili ko na baka nanaginip ako pero hindi, totoo itong nakikita ko.

Bumulong siya sa sarili: “I’ve been running nonstop… it’s time to pause, reflect, and recharge.” Kinuha niya ang journal at sinimulang isulat ang mga saloobin: > “I’ve been through manipulation, jealousy, and professional sabotage… but I am stronger now. I have my focus. I have my mind. I have my skills.” Bawat salita ay parang maliit na sandata, nagpapaalala sa kanya na kahit gaano ka-busy o ka-stressful ang buhay, may karapatan siyang huminga at magpahinga.

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

To love yourself is to find the peace of mind you need so nothing can stop you in pursuing for the things you want and for the world. The change you want to the world always start with you. How did I forget about what my young innocent self thought of? I always forget where I started. I don't have to dwell in the past, all I have to do is to look back and be proud of the journey. I got distracted from my deep thoughts when I heard someone from my back cleared his throat. It was a deep one so I'm sure it's a guy. I turned around to see who it was and to my surprise, I didn't believe it was Eros!

Mapait ako na pangiti sakin sarili, sakin itsura. Looking into the mirror led me to the truth, showed me what I really fear the most. I saw how hurt I am by recalling my mistakes. I deeply sighed and wiped my tears. I swear to myself. "Despite all disappointments, hardship, mistakes, pain, and fears you won't repeat some because you need a fresh start though you need to walk through that hurting path. I will survive, I have to survive."

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

"I always believe that striving to be the best is not about a life of constantly beating or competing with other people so that you can be at the top. It's not about stepping down others so you can be above, rather, it is conquering a greater enemy other than the people around you. And that person is you...yes you! The person in front of you when you're looking at the mirror, nothing but you and yourself. " "Everyone fails but not all who fail is a failure, for failures are only for those who did not have the courage to stand up after they fall." I paused and look at them again, remembering the younger version of myself. Remembering those times that I stopped believing in myself, those times that I was so broken and devastated.

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

“Lahat napansin. Takot lang silang umamin.” Parang may kumurot sa dibdib ko. Hindi takot, kundi lungkot. “That’s how he wins,” sabi ko. “He doesn’t need to fire people. He just makes them small.” “Then don’t let him shrink you.” sagot niya. Madaling sabihin. Mahirap gawin. --- Pag-uwi ko, napatingin ako sa reflection ko sa glass wall. Pagod. Magulo ‘yung buhok. Hindi ko na halos makilala ‘yung babae sa tapat ko.

I meet new people every day, most of them have considerable power and influence in their hands. Nakakabawi na. Nakakabangon na ulit. Bumabalik na ang dating kumpyansa. Hindi na muling magpapa-api. Ito ang palagi at paulit-ulit kong paalala sa aking sarili tuwing nakakadama ako ng panghihina. Sinasambit ko ito na parang personal na mantra para mas maging matatag. Ilang beses kong kinumbinsi ang aking sarili na kaya ko nang harapin si Ryan nang hindi naaapektuhan dahil sa natamo kong tagumpay sa Lumina.

“Hindi siya pwedeng mawala.” Doon siya natahimik. Napatingin siya sa sariling repleksyon sa salamin sa harap niya, parang ngayon lang niya narinig ang sarili niyang sinabi. Dahan-dahan siyang napailing at napatawa nang mahina, pero halatang may halong pagkabaliw ang tawang iyon. “Listen to yourself, Rafael…” “Hindi pwedeng mawala?”

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hinding-hindi ko na muling tatahakin ang lumang daan. Ang landas na patutunguhan ko ngayon ay bago na, at ako ang masusunod sa bawat hakbang na gusto kong lakaran.” “Maraming salamat, Ms. Raven Santana. That’s a very inspiring speech. Everyone, let’s congratulate this awesome lady on winning a gold medal inspite of all what happened!”

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

"Na ang ibig sabihin ini-reflect mo iyong mga tamang naggawa o desisyon mo sa kanya, pinapakita mo kung gaano ka kahalaga para sayangin nya. Pinatunayan mo ang mga bagay kung bakit ka nga nya tatangapin." "Huwag ka munang mag tanong sa iba, Kase wala sa iba ang sagot sa tanong mo. Dahil hawak mo iyon." Huling sinabi ko at proud na tumayo. "Then if my self-reflection believes that she'll be mine then... be mine."

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

"Walang sinuman ang may karapatang magtakda ng halaga mo kundi ikaw lang. At tandaan mo, may mga tao na makikilala ang totoong ikaw. Hindi mo kailangang magpanggap para magustuhan ka ng iba. Ang pinakamahalaga ay maging tapat sa iyong sarili." Habang patuloy silang naglalakbay, si Veronica ay medyo mas magaan ang pakiramdam. Bagamat may mga tanong pa rin sa kanyang isipan, nararamdaman niyang unti-unti niyang natutuklasan ang tamang landas. Hindi na niya kailangang mag-alala sa mga iniiwasan niyang tingin. Ang mahalaga ay ang kanyang lakas na matutong tanggapin ang sarili sa kabila ng lahat ng hamon.

“Wala ‘to.” “Anong wala? Hindi ako maniniwalang wala. Nakikita mo ba ang sarili mo ngayon? You are so miserable!” Nang dahil sa sinabi niyang ‘yon, napatingin ako sa reflection ko bintana. Mukha akong ewan. “Maliit na problema lang ‘to. Tara, bumalik tayo roon.”

"When I proudly raised my hand during recitation in class, only to come up with a wrong answer. They mocked me after that. I'm too boastful to be wrong." Napaismid ako nang mahina. "Nakakahiya nga." "My turn." He slightly moved. "Motivation mo in life?" "Perhaps to experience true happiness, one must accept the broken self." I can remember that line clearly. And the activity went on. ***