100 Novel(s) Related To Shatter Me Book

Dahil alam ko kung anong ikakauwi ko… At kailangan kong maghanda… Mentally! ~ KL •Book One• RMT:SMH

I was really serious with her yet she broke me. After her, I became a jerk and playboy and played with women’s feelings. I had no plan of taking them seriously because I got my heart broken, I was toyed and played by fool by two of the women I learned to love, care and cherish about. But Shane came. She proved to me that not all women will come my life to break me and hurt me.

Because I didn’t. Not for sure. But I had a feeling. A terrible— Shattering— Impossible feeling. And as my eyes slowly shifted toward the hallway… Toward the one person I hadn’t questioned— Everything inside me broke. Because the person watching me… wasn’t just inside the house— it was someone I had already trusted. Thank you for reading. Leave a review or a rating — your thoughts fuel the next chapter. And if you want, every coin or gift you send helps me bring it to you faster!”

Ibig bang sabihin ay kasama nito si Jullie? Mahina siyang napamura sa naisip. Mukhang kailangan niyang matyagan ang mga kilos nito pagdating kay Jullie. Malakas ang pakiramdam niyang may gusto ito kay Jullie CHAPTER FOURTEEN ~PAIN~ part three

Pati ba naman doon sa university nila ay siniraan siya ng walang kwentang ex niya? "That’s the reason you have to go to my party, girl. Para makita ng mga tao na di ka affected, na hindi ka nagsa-sour-graping diyan. Pinagkakalat ni Curt that you’re devastated sa break-up niyo." "Okay! I’ll go!" Sigaw niya. Ginagalit siya ni Curt kahit pa wala ito sa harap niya. That’s how she really hates the guy. Napakakapal ng mukha nito!

"Hindi talaga ako maka paniwala na mas paganda pala yung ma palabas mo lahat ng hinanakit mo. Kagaya ngayon sa nangyari samin ni Samuel kung hindi pa niya nalalaman lahat hindi ko mapalaya sarili ko. Oo nasaktan ako kasi pinagbuhatan niya ako ng kamay pero malaki ang pasasalamat ko kung hindi don hindi ko ma realize lahat ng pagkakamali ko. Nakokonsensya ako kasi kahit gaano pa ako kalupit kay Aaliyah minahal niya parin ako tinuri niya akong pangalawang ina babawi ako sa kanilang dalawa ni Samuel. AALIYAH POV Maaga akong gumising ngayon kasi magluto pa ako ng pang umagahan namin. Maaga din kasi ako pupunta sa school kasi may meeting kami five days to go na lang graduation na namin. I'm very excited na sa ilang years ko na pag-aaral simula elementary hannggang college magtatapos na din ako. Pwede na ako tumira sa sarili kung bahay pero siguro enjoy ko muna sarili ko. Maliligo muna ako bago ako magluto.

Para akong pinapatay paunti unti sa sakit, para akong masisiraan ng bait. Nang makarating ako sa bahay ay halos wala man lang ako kagana gana, lutang na lutang ang pag iisip ko na halos hindi ko na alam kung paano ako nakauwi ng maayos at nakarating sa aking kwarto. Napaupo na lang ako sa aking kama. I feel so numb.

Gusto nyang marinig ang pag-uusapan ng mga ito. "Kuya kailan ka ba mag f-file ng annulment? Inis na inis na akong makita dito si Jhea. Gustong gusto ko na siya palayasin." Halata sa boses ni Shayne ang pagka inis. "Kapag pinalayas natin siya wala na akong utusan," malungkot na sabi ni Shaina. Gusto nya sanang matuwa sa sinabi nitong magiging malungkot siya pag pinalayas. Pero pagiging utusan lang din naman pala kong bakit ayaw siyang palayasin.

Muli siyang sumigok at nagpahid ng luha bago muling nagpatuloy. Habang matamang nakikinig si Nicanor. "Kitang-kita ko kung paano nila pinatay ang mga kasama kong babae. Siguro mapalad ako dahil nakakita pa ako ng pagkakataon na makatakas. Kaya wala akong ginawa kun'di tumakbo para lang matakasan ko sila. Pero sa huli hindi pa rin ako naging ganu'n kaswerte upang matakasan sila. Hindi ko na namalayan na bangin na pala ang tinatahak ko noon. Kaya naabutan pa rin nila ako at hindi nakaligtas sa bala ng baril nila. Wala na rin akong pagpipilian tuloy tuloy akong nahulog sa bangin. Pero hindi pa rin ako nawalan ng pag-asa. Dahil sa tubig ang binagsakan ko, ang akala ko makakaligtas ako kaya sinikap kong lumangoy ng lumangoy. Pero totoong pa lang may hangganan ang lahat. Kahit ginawa ko naman ang lahat. Dahil ang buong akala ko magaling na akong lumangoy pero hindi pala. Tama kayo lagi kong inilalagay ang buhay ko sa panganib. Kahit alam ko na hindi ko na pala kaya! Tapos hindi ko na alam ang mga sumunod na nangyari. Nawalan na ako ng alaala at ng bumalik ang alaala ko. Marami nang nangyari na hindi ko alam at marami na ring taon ang nakalipas. Alam kong hindi ko na mababago pa ang mga nangyari na. Isang bagay lang naman ang pumasok sa isip ko pagkatapos ng lahat ng nangyari at iyon ang ginagawa ko ngayon. Ang hanapin si Amara at ang Mamang kaya't tinakasan ko muna ang lahat maging ang mga taong tumulong at kumupkop sa akin."

Pagkatapos ay tahimik niyang isinara ang zipper ng huling maleta. Isa-isa niyang tinitingnan ang bawat sulok ng silid, ang kwartong minsan niyang pinangarap na pupunuin ng tawanan, pagmamahalan, at masasayang alaala. Sa halip, naging saksi ito sa mga gabing mag-isa siyang umiiyak, sa mga hapunang lumalamig habang naghihintay, at sa mga umagang gigising siyang mag-isa kahit may asawa siya. Humugot siya ng malalim na buntong-hininga.

May nalalaman ba siya kay Justin na hindi ko alam? Lumipas ang isang linggo ay itinuloy ko pa rin ang buhay ko. Gaya nga ng sinabi ni Zane ay binigyan ko muna siya ng time at space para makapag-isip. Hindi ko na muna siya kinontact at kinausap kahit sobrang miss na miss ko na siya. Sana ay magkabati na kami. Kasalukuyang nandito ulit ako sa bookstore at naghahanap ng bagong librong babasahin nang may nagsalita mula sa likuran ko.

NEW Chapter 25-Brett BRETT couldn’t take the pain, so he left and went to a most visited bar in Makati. Hindi niya kinaya ang nalaman, tila sasabog ang utak niya sa kakaisip, at pakiramdam ni Brett sa pangalawang pagkakataon ay naloko na naman siya ng isang babae, and that woman is Anna. Parang sasabog ang utak niya sa kakaisip sa lahat ng nangyayari ngayon sa buhay niya, kaya pinagkasya na lamang niya ang sarili sa paglalasing. Kahit doon man lang ay mabawasan ang mga iniisip niya.

Parang isang stand novel ang librong 'yon dahil nakasulat do'n ang mga bagay na nangyari sa female lead na inspired sa totoo niyang buhay. She writes the book when she’s not okay, when she feels like she’s given up. Some of the scenes she wrote in that book were what happened to her mother, Helenah Miller ten years ago. Namatay si Helenah noong 9 years old pa lamang si Hayacinth. The cause of its death was internal bleeding, mas naging complicated pa ang survival rate ni Helenah noong oras na 'yon dahil na rin sa dinadala nitong bata sa tiyan niya na pang-tatlong buwan pa lamang.

Dire-diretso akong lumabas sa kwarto niya, ni hindi na lumingon. Fuck! Something is horribly wrong with me. I must have been drugged last night. Thraia's obsession twisted into a nightmare—she didn't just take me, she shattered me. She kidnapped me and tore me apart piece by piece. The torture she inflicted wasn't just pain—it was a relentless, brutal mutilation of my body and mind. Every lash, every burn, every brutal hit was designed to break me completely.

Ganoon din siya sa tapat ko. "To know you more, to understand you more, my love." I gasped. Did I hear it right? He is reading a book for me? "It Didn't Start With You talks about how inherited family trauma shapes who you are and breaking free from it. I have really loved this book since then. It helps me a lot, and I'm reading it again, not for me but to understand the woman who's really special for me," he explained, making my heart melt with his words. How come a man was willing to read a book just to understand me?

he said firmly. Nangilid naman ang luha ni Shannon. Everything she had work hard for has been shattered. Papalabas siya ng library ng mahagip ng kanyang mata ang pagsilay ng pilyang ngiti sa mga labi ni Venice. She can feel it in her guts na may kinalaman ito.

I can’t seeing his blank eyes. Sumugod siya ulit at saka mabilis na nagpunta sa likuran ko. Hinawakan niya ‘yong kamay ko pero agad ko siyang siniko. Balak ko pa sanang sumugod pero bigla na lang may tumama sa likuran ko. And just like that? Everything went black. Fuck! Not again! Chloe’s POV

"How come you are easily swayed now? Where is the fifteen-year-old Trace that was keen and sharp?" "Still inside me." "Loving someone contributed some change in our life, I admit. But I wanna remind you that we are not any ordinary lovers, Trace. We are self-made devils." "Yeah, my demon is still inside me. Chloe did change me because I started to see colors and experienced happiness. But fuck, Lev… What I am having right now is emptiness. I was broken when we started to team-up. I was healed by Chloe. But this time… this time, I am shattered."

“Rhea…” But the man beside her steps between us. Like a wall. A shield. A threat. His eyes lock onto mine. “Back. Off.” His voice is grounded. Solid. Painfully human. I hate it. The Field rises inside me— surging like electricity through my nerves. I lift my shaking hand— And the streetlights explode. Rhea’s POV BOOM. Glass rained everywhere—shards glittering like falling stars. My ears rang, my heart racing so hard I felt dizzy.

I barely had time to look up before it hit the side of my forehead. Pain exploded white behind my eyes. I stumbled backward and hit the opposite shelf, one hand flying to my head. “Shit,” I hissed. The book landed open on the floor. Heavy. Hardbound. Old. I looked down. The title made my stomach drop. Criminal Procedure and Appeals. Of course. Of course he had to be dramatic about it. My fingers came away with a thin smear of blood. Not much. Enough to scare me. Enough to remind me that Ruin wasn’t just leaving notes anymore.