Optimist 소설 & 이야기

He said his voice was full of unfeigned. "Yeah I know but I need money." "You will fight to this crazy battle for a money? God, you're maybe good." I shrugged. "Show no mercy Keane!" I heard someone at the Crowed shouted. Natawa si keane and now I'm being serious his good at this because I know his trained, I am trained also but it's my first time to this UB. "I'll attack first." He had this pity on his voice, damn so confident. "Go on." I challenged and he smirk.

Ang ganitong tao ay bukas ang isipan, malawak ang pang-unawa, hindi masyadong nag-aalala, at hindi madaling ma-stuck sa problema. Sa madaling sabi, isa siyang optimist — tinatanggap ang lahat nang may gaan ng loob. Yumuko si Morgan at hinalikan nang marahan ang pisngi ng asawa, mahinang bumulong, “Wife, panaginipan mo sana ako, at sana masarap ang panaginip mo.” Mahimbing na natulog si Alex hanggang madaling-araw, walang panaginip — kaya hindi rin niya napanaginipan si Morgan.

Bagay na alam nating magiging pareho ang resulta. People should be optimistic. But optimism was bad sometimes dahil pinapaasa tayo nito sa mga bagay na alam naman nating hindi mangyayari. Or kung oo man ay kaunti lang ang tsansa. But I do believe him. I do believe that sooner my heart will heal and I can truly accept the fact and start to make a bet again in life.

he said flatly. “Huy! Optimism is not useless! Grabe ka talaga, uncle!” Umirap siya at umusli ang nguso dahil sa narinig. ”Alam mo, mas mabuti nang ikaw ang bigger person kasi mas may allowance ka sa sarili mo. Allowance for mistakes, new learnings, and for kindness and peace. Mas nagiging maayos kang tao, 'no.” Umangat ang kilay ng kaniyang kausap. “Are you saying that I’m not a nice person?”

Sumunod naman ako, ang bubbly na lasa ng champagne na nanginginig sa aking dila habang lumulunok ako. "Pero may trabaho din ako," pagtatalo ko pa, ngunit inikot lang ni Ann ang kanyang mga mata, na nag-udyok sa akin na tumawa. Hinangaan ko ang kanyang optimismo - isa ito sa maraming dahilan kung bakit ko pinahalagahan ang kanyang kumpanya. Palagi niyang nakikita ang maliwanag na bahagi ng mga bagay, kahit na nahihirapan ako.

𐔌 ﹒ ⋆ ꩜ ⋆ 𓂃 ₊ ⊹ ZOREN walks into his office the next morning—calm and confident as always. Sumimsim siya ng kapeng binili niya sa isang sikat na coffee shop. Hinubad niya rin ang itim na suit at saka sinabit ito sa sandalan ng swivel chair niya. He’s in a good mood. Maganda ang gising niya dahil maganda rin naman ang nangyari bago siya matulog. Kusang kumurba ang labi niya nang maalala ang nangyari kagabi.

Iniisip nitong ang pagmamalupit sa iba ay tagumpay. Na ang pagnanakaw ng bagay na hindi kanya ay panalo. Napakababaw. Napakakaawa. Sa huli ay iisang pangungusap lamang ang isinagot niya. “I hope you can always stay optimistic.” Saglit na natigilan si Alexa. Pagkatapos ay malamig itong ngumuso. “What are you pretending for? You'll be crying soon enough.” Umiiyak?

himutok nito. "There is nothing wrong with being a pessimist, pero hindi ibig sabihin no'n ay mananatili ka na lamang na ganun." Hinawakan ko ang braso niya at ngumiti nang malapad. "You have to be optimistic, Tim," dagdag ko.

she asked. Tumabi siya rito. "Magiging busy pero makakabangon pa rin naman. Hindi naman natin hawak ang lagay ng panahon. May mga panahon talaga na nasusubok tayo," nakangiting sagot nito. "I honestly admire your optimism. Parang 'di ka marunong magalit at mainis sa mga unfortunate things na ibinabato sa'yo ng mundo."

Kung bakit, hindi ako interesadong alamin iyon. "My family is so disappointed with your company. I mean, you're one of the best construction firm in the Philippines." Marami pa siyang sinabi tungkol sa disappointment niya sa kompanya. Well, hindi naman namin sila masisisi. Ang ginawa ni Dante ay isa nga talagang nakakabahala. Inilagay lang naman niya sa panganib ang buong firm.