Futa X Male

Three years ago, my girlfriend suffered severe post-traumatic stress after saving my life. She later had a speech impairment that kept her from speaking normally. To cure her, I take on three jobs a day and survive on only bread and water just to come up with the money for her therapy and speech recovery treatment. I happen to be working part-time as a cocktail party waiter one evening when I see my girlfriend, who supposedly has a speech impairment, standing in a fancy dress and being fawned over by the crowd around her. Everyone is calling her "Ms. Holden" and "the heiress of the Holden family". But how can an orphan like her possibly be an heiress?

To defuse the bomb strapped to the hostage, I had no choice—I cut off all her clothes. My clueless new wife, Dana Poole, blasted it online. She cried as she faced me. "Why not at least leave her underwear on? You were saving her, I get it—but did you have to take everything? Doesn't a girl's dignity matter? With cameras everywhere, how is she supposed to live after this? You couldn't even cover her up?" The backlash exploded. The unit benched me to calm things down. So I stopped caring. I followed procedure, no improvising, no extra effort. Then one day, at the busiest mall in the city, Dana's mom got strapped into a brand-new linked bomb. This time, the whole unit panicked.

"Please, I'm begging you… Give it to me… I feel so itchy down there… It's so itchy that I'm dying… Sir, please…" In the dimly-lit stairwell, I can only stare at the flushed cheeks of the beautiful woman who lives next door. That's when I feel my heart beating loudly. I approach her, hoping to lend her a helping hand. But I'm feeling a little hesitant at the same time. The next thing I know, she spreads her legs right in front of me all of a sudden. As I stare at her wet entrance, I can no longer hold myself back…

[พิชญ์ x มัดหวาย] "เขา"เป็นพี่ชายที่อบอุ่นและแสนดีของน้องสาวตัวเอง แต่กับเธอแล้วมันไม่ใช่แบบนั้นเลยแม้แต่น้อย "มัดหวาย"ต้องตกเป็นที่ระบายอารมณ์ของพี่ชายเพื่อนสนิทอย่างเลี่ยงไม่ได้ "ฮึก! ถ้าพี่เกลียดหวายแล้วพี่มานอนกับหวายทำไม" "ผู้ชายน่ะ สามารถเอาคนที่ตัวเองไม่รักได้นะ..." "...เผื่อเธอจะไม่รู้เรื่องนี้" "เลว หวายเกลียดพี่" "ฉันก็ไม่ได้พิศวาสเธอเหมือนกัน และก็จำเอาไว้ด้วยว่าฉันจะไม่มีความรู้สึกอื่นให้กับคนแบบเธอ นอกจากเป็นแค่ที่ระบายอารมณ์เท่านั้น" สำหรับ "ล่ามรัก" จะประกอบไปด้วยเรื่องราวของ 2 คู่ ได้แก่ 1.Chained Love ล่ามรัก [ภาคิน x ลูกพีช] 2.Chained Love ล่ามรัก 2 [พิชญ์ x มัดหวาย] โดยตัวละครจะมีความเกี่ยวข้องกันคือ 'พิชญ์' และ 'ลูกพีช' เป็นพี่น้องกันค่ะ

“จำเอาไว้ ฉันไม่เคยเอาใครซ้ำ และไม่คิดจะสานต่อกับใคร” เธอถูกวางยาและร้องขอให้เขาช่วย ส่วนเขาก็แค่อยากหาที่ระบาย แต่หลังจากได้ลิ้มลองก็ดันติดใจ จึงยื่นข้อเสนอให้เธอมาเป็นเด็กเลี้ยง “หนูต้องเป็นเด็กเลี้ยงของคุณนานเท่าไหร่ แล้วถ้าวันไหนคุณเบื่อ คุณก็จะเขี่ยหนูทิ้งใช่ไหมคะ” “ฉันยังไม่ได้คิดเรื่องนั้น แต่มีสิ่งเดียวที่เธอควรรู้เอาไว้ ว่ามาแต่ตัวได้ แต่อย่าเอาใจลงมาผูกติดกับความสัมพันธ์นี้” แต่ทว่าความใกล้ชิดกลับทำให้หัวใจสั่นไหว เธอโสด และคิดว่าเขาไม่มีคนรัก เลยลองเสี่ยงทั้งที่รู้ว่ามันไม่ควร สุดท้ายก็พบกับความผิดหวัง และเขาก็ไม่ยินยอมที่จะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) ลูกชาย 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู) ลูกสาว

เมื่อจับได้ว่าแฟนนอกกายนอกใจ อย่าคิดว่าจะได้เห็น “มายู” ลูกสาวของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลในแถบภาคเหนือ นอนร้องไห้คร่ำครวญเพราะเสียดายผู้ชายเลว ๆ คนหนึ่งที่ตัดออกไปจากชีวิต เธอตอบรับคำชวนของเพื่อน พากันไปเที่ยวสถานบันเทิงแห่งหนึ่ง และได้พบกับ “โปรด” หนุ่มหล่อเจ้าของบาร์โฮสต์ ที่สวมรอยเป็นหนุ่มโฮสต์ตัวท็อปปรากฏตัวอยู่บนเวที ด้วยความอยากเอาชนะผู้หญิงที่เป็นมือที่สาม ซึ่งทำให้ความรักของเธอจบลง มายูจึงยกมือขึ้นประมูลดริงค์ และเป็นฝ่ายชนะไปในที่สุด เธอได้รับคำเชิญจากโปรดให้ขึ้นไปนั่งดื่มด้วยกันที่ห้องวีวีไอพี และเกิดความสัมพันธ์อันเร่าร้อนกันที่นั่น ทว่าพอตื่นขึ้นมาเขากลับพบเพียงห้องที่ว่างเปล่า ไร้คนนอนอยู่ข้างกาย ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของความสุขอันวาบหวาม และเงินหนึ่งพันบาทไว้ให้ดูต่างหน้า ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) น้องชายฝาแฝดของมายู 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู)

เขาขีดเส้นกั้น ให้สถานะเธอเป็นแค่ ‘น้องสาว’ ทว่าเธอกลับคิดกับเขา มากกว่าคำว่า ‘พี่ชาย’ เมื่อลูกสาวเพื่อนสนิทของผู้เป็นแม่ใฝ่ฝันอยากเข้าเรียนมหาวิทยาลัยคณะเดียวกัน ทำให้ “พัตเตอร์” หนุ่มหล่อสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ปี 2 ต้องมารับบทพี่ชายจำเป็น แต่ทว่า “ไอติม” นักเรียนชั้นมัธยมปลาย สาวสวยใบหน้าจิ้มลิ้ม กลับหมายมั่นว่าจะจีบพี่ชายคนนี้เป็นแฟนให้ได้ คนที่ไม่เคยสนใจเรื่องความรัก แต่กลับมียัยเตี้ยมาคอยวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ จะยังคิดกับเธอแค่น้องสาวแน่หรือ ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู) พี่สาวฝาแฝดของพัตเตอร์

All along, I've been following a social media account that's dedicated to a couple sharing about their romance. It doesn't have a lot of followers, but the posts are all very heartwarming. The owner of the account records all the little details about his relationship with his girlfriend. They get into arguments over a plate of pasta before breaking into laughter and calling each other an overgrown child. They climb up the hill to hold each other under the sky full of stars, wishing they could make time pause at that very moment. Even though the owner of the account never reveals his face, I am always moved by the words he writes. The day before my wedding, the owner uploads a new post. "This marks the end of our ten-year relationship. From now on, she'll be his wife, and I'll only be his friend. There won't be any more updates to this account. I wish nothing but the best for my best friend and the woman he loves the most." The picture uploaded with this caption is one of my fiancee and me, taken from behind.

During the school holidays, I took my daughter to a park. I had barely entered the park entrance with my daughter when a supercar crossed the solid line and rear-ended us. The man who jumped out came storming toward me, furious. "Do you even know how to drive? Do you know how much this car costs? You can't afford it even if you went bankrupt!" I was about to argue back since he was clearly the one breaking traffic rules. But I froze. That car looked painfully familiar. Wasn't that the supercar my mother gave me the first year I took over the Milton Group? Even the license plate was identical. My wife, Hazel Bishop, had told me the engine was broken and that she'd sent it to the dealership for repairs. I met the man's arrogant stare. "Is this car really yours?" He paused, then grinned smugly. "My wife bought it for me. It's limited-edition. Someone like you wouldn't understand. Go call your family and sell your house. You owe me 200 thousand dollars." Sneering, he added, "Don't try anything clever. My wife's the GM of Milton Group. She has serious connections. She'll be here any minute." I let out a cold laugh. So Hazel canceled on our daughter today, not because of a business meeting, but because she was out spending the holiday with her lover and his kid instead.

In the first year after marrying Victoria Kingsley, I choose to celebrate the holidays with her in her childhood home. At dinner, my mother-in-law suddenly claims that she's lost her gold bracelet. That's when Victoria's childhood friend, Jonathan Zane, points at me. "You must be the one who stole the bracelet! After all, you've been a serial pickpocket since you were young!" Everyone turns to stare at me, their gazes unkind. I thought Jonathan must have mistaken me for another person, so I tell everyone that I never stole the bracelet. But Jonathan continues confidently, "You were punished for stealing from others in high school all the time! Not to mention, I saw you at the police station last month! There's no way I'd have gotten the wrong guy!" Then, Jonathan lays down the details including the time, location, as well as the clothes I was wearing that day. All I feel is mixed feelings at the moment. The thing is, I was at the police station because I needed to obtain some evidence. After all, I'd already joined the judiciary a long time ago. Last month, I was even promoted to the presiding district court judge.