Chapter: Kabanata 124Walang umimik sa aming apat matapos banggitin ni Frost ang pangalan ni Xavier.Nanatiling tahimik ang loob ng clinic ni Dyson. Ramdam ko ang bigat ng tingin nila sa akin, may halong awa, pag-aalala, at pagkalito. Pero hindi ko kailangan ng awa ngayon. Ang kailangan ko ay makatapos ng designs at lugar kung saan pwedeng magsimula muli ang buhay ko."Yes, with Xavier," basag ko sa katahimikan. "And actually, I have a favor to ask. Since kayong tatlo lang naman ang nakakaalam na narito ako at kailangan ko ng mapagkakatiwalaang makakatulong... can you help me and Nadz? Kakabili ko lang ng maliit na studio building. It’s a bit run-down, but it has potential. Kami lang dalawa ni Nadz ang nag-aayos, at medyo mabagal ang usad."Nagkatinginan sina Frost at Dyson. Si Nadz naman, hinawakan ang kamay ko. I felt like she was encouraging me."Building? You mean itong katabi ng clinic?" gulat na tanong ni Dyson. At bago pa siya makahirit ng sermon tungkol sa pagpapahinga ko, tumayo na si Frost."Game
Last Updated: 2026-04-18
Chapter: Kabanata 123Naiwan sa ere ang kamay ko nang akmang kakaway ako, ngunit tumalikod na sa amin si Rad na para bang wala itong nakita. I felt like he just saw a ghost.Nakuyom ko ang kamao at napakagat-labi. Naramdaman ko ang pagkalabit sa akin ni Nadz, na para bang sinasabi na pigilan ko, pero nanatili lang akong nakapako sa kinatatayuan ko.I could feel my heartbeat racing. Sa sobrang bilis, hindi na ako makahinga ng maayos. Ang sikip. Sobrang sikip."Hindi mo man lang ba ako kukumustahin? O kahit 'yong baby man lang natin?" tanong ko, pero hindi ako sigurado kung narinig niya sa sobrang hina ng boses ko.Hindi ko na dapat sinabi 'yon, kasi in the first ako naman 'yong nagtulak sa kanya na umalis, pero... hindi ko napigilan. Hindi ko maamin sa sarili ko na namiss ko rin siya. Iyong alaga niya, iyong luto niya, lahat.Nakita kong napahinto si Rad. Hindi niya yata inaasahan na kakausapin ko siya matapos no'ng nangyari sa probinsya."Teh, narinig ka yata," si Nadz na mas kabado pa yata kesa sa akin. "G
Last Updated: 2026-04-17
Chapter: Kabanata 122The moment I saw the number and the message, I blocked it. Masyado na akong maraming iniisip para dumagdag pa 'yon. Pinatay ko ang phone ko pagkatapos kong magtext kay Nadz na ayos lang ako. Sunod-sunod pa 'yong text niya at mag-uusap na lang kami kako pagdating ko sa apartment.Habang seryosong nagmamaneho si Xavier, tumingin ako sa kanya. "Pasensya ka na, Xavier, at nadamay ka pa sa gulo ng buhay ko," hinigi ko ng paumanhin sa kanya.Sa totoo lang, nahihiya na ako sa kanya. Iyong tahimik niyang buhay, biglang gumulo dahil sa akin.Sumulyap siya sa akin na may ngiti sa labi. "Ayos lang, Bea. I'm all ears and I'm willing to help you, lalo na ngayon na nagdadalang tao ka, mahirap, kaya tutulong ako hanggang sa makakaya ko. I'm glad nabawi mo 'yong ninakaw sa'yo, pero hindi ka ba nagtataka, Bea?"Alam ko ang iniisip niya, pero hindi ko matanggap. "Alam ko, Xavier," sabi ko at huminga ng malalim.Nahagip ng mata kong tumingin siya sa akin, at puno 'yon ng lungkot. "Hindi mo man lang ba
Last Updated: 2026-04-16
Chapter: Kabanata 121"Xavier," usal ko habang nanlalabo ang mga mata dahil sa luha.Tinungo ko ang kinaroroonan niya at mabilis siyang hinila nang makita kong nasa loob na ng elevator sina Rad at Chia, pababa na sa lobby. Huli na para magtago sa gilid, kailangan ko nang makalabas bago pa bumukas ang pinto ng elevator na 'yon."What are you doing—" hindi ko na siya pinatapos magsalita at hinatak ko siya palabas ng entrance.Rinig na rinig ko ang singhapan at samu’t saring bulungan ng mga tao sa lobby na tila nakakita ng multo."Si Miss Afaro 'yon, 'di ba? Anong ginagawa niya rito? Buntis siya? Sinong ama? Si Radleigh?"Bawat sinasabi nila parang mga palaso na tumatama sa akin, pero hindi ako lumingon. At ang mas matindi, sa pagmamadali namin, halos magkabunggo kami ng Chairman, ang lolo ni Rad.Nanigas ang buong katawan ko. Pakiramdam ko nag-slow motion ang lahat nang magtama ang mata namin, malamig at mapanghusgang tingin ng lolo ni Rad. Walang salitang lumabas sa amin, isang mabilis na pagtatagpo bago na
Last Updated: 2026-04-16
Chapter: Kabanata 120Pareho kaming tahimik ni Nadz sa loob ng sasakyan, hirap i-proseso lahat. Siya kay Kell, kung sino 'yong babaeng buntis na lumabas sa gate, ako naman kay Chia at Rad na magkasama, na buong akala ko hinahanap ako.Hindi ko na alam kung anong iisipin. Gulong-gulo na ako sa nangyayari. Ang bigat na sa dibdib. Gusto kong puntahan si Rad para klaruhin sa kanya lahat, pero masisira ang plano ko. I still hate his family for ruining my dream. Hanggang ngayon hindi ko matanggap.Hindi ko magawang paniwalaan ngayon 'yong sinabi ni Nadz na hinahalughog ni Rad ang buong bansa para hanapin ako. Eh ano 'yong nakita ko kanina? Kakambal niya?Hindi ako galit kay Nadz dahil alam kong 'yon ang nakita niya no'ng malaman nila na wala ako, pero iyong kanina, 'yon 'yong hindi ko magawang paniwalaan.Naramdaman ko ang paghawak ni Nadz sa kamay ko, at kagaya sa akin, nanlalamig 'yon at nanginginig.Nagkatinginan kami at parehong napaiyak na lang bago nagyakapan ng mahigpit."Hindi ko na alam ang gagawin ko,
Last Updated: 2026-04-15
Chapter: Kabanata 119"Dito ba nakatira si Miss Bea Afaro?" Nagkatinginan kami ni Nadz. "New occupant?" dagdag pa ng boses sa labas.Tumayo ako at mabilis na pinagbuksan ang nasa labas. Medyo nakahinga ako nang maluwag dahil akala ko kung sino na. Isang delivery man lang pala na may dalang maliit na box, marahil ay ‘yong mga karagdagang accessories na inorder ni Xavier para sa huling pares ng sapatos."Ako nga po," nakangiting tugon ko. "Ano po pala 'yon?""Pakipirmahan po ito." Binigay niya sa akin ang clipboard at tinuro kung saan ko 'yon pipirmahan. "Okay na po?" tanong ko pagkatapos pirmahan ang logbook."Opo, salamat po," sagot niya bago tumalikod at umalis.Sinara ko ang pinto at bumaling kay Nadz na abala pa rin sa pag-aayos ng mga tela sa lamesa. Parang nabunutan kami pareho ng tinik. Sa sobrang paranoid ko, pati simpleng katok ay nagpapatalon na sa puso ko.Inilapag ko ang box sa gilid at hinaplos ang tiyan ko. Bigla akong nakaramdam ng gutom. "Kain tayo?" aya ko kay Nadz.Tumingin siya sa akin a
Last Updated: 2026-04-14
Parausan Ni Ninong (SPG)
Sa edad na twenty-seven, namulat si Nica sa hirap ng buhay. Dahil sa pangangailangan para sa kanyang ina na nakaratay sa ospital, pinasok niya ang mundo ng online entertainment, ang pagpapa-sexy sa harap ng camera kapalit ng mga gifts. Ang hindi niya alam, ang masugid niyang viewer ay hindi lang nasa likod ng screen, kundi nasa likod din ng pader ng kanyang kwarto.
Kilala ang kanyang Ninong Alaric sa barangay nila bilang isang konsehal na lihim ding bilyonaryo. Lapitin ito ng babae pero mapili, kaya sa edad na thirty-five ay wala pa itong nagiging seryosong kasintahan dahil mas inuuna ang trabaho.
Nang mahuli ni Nica ang paninilip ng ninong, imbes na matakot ay naging mitsa ito ng isang mapusok na kasunduan. Habang abala si Nica sa pag-akit sa kanyang live viewers, lihim namang kinakain ng ninong niya ang namamasa at namumula niyang pvke habang siya ay umuungol sa harap ng camera.
Pagkatapos ng trabaho sa online, doon naman siya tuluyang kinakantót ng kanyang ninong.
Naging parausan siya ni Alaric hanggang sa isang araw, nabuntis siya nito. Panagutan kaya siya ng kanyang ninong?
Read
Chapter: KABANATA 17Pinaningkitan ko siya ng mata nang balingan ko siya ng tingin. “Hinahamon mo ba ako?” iritang tanong ko. Ngumisi lang ito, tila nag-e-enjoy. “If it sounds like that, then yes, Nica, hinahamon kita. Text him. Sabihin mong magkasama tayo.” Nanginig ang labi ko, hindi dahil sa takot kundi sa naghahalong galit at tensyon. Nagkibit-balikat ako at nagsimulang mag-type. “I’m with Alaric. Namili kami ng tela. Nasaan ka? Sunduin mo ako rito,” reply ko kay Ashi. Sinend ko sa kanya ang location bago ako nag-text ulit. “Date tayo sa labas.” Send. “Ah, so iiwan mo ako?” sarkastikong tanong ni Alaric at namulsa. “Oo, tapos na, ’di ba? Sinamahan na kita, ano pang gusto mo? Look, I have a boyfriend and a life outside work, at alam ko, meron ka rin. Maybe Ali is waiting for you. Iyon na lang sana ang atupagin mo.” Lumayo ako sa kanya nang matanaw ko ang pamilyar na sasakyan ni Ashi na papalapit. Nang tumigil ito sa tapat namin, agad akong pinagbuksan ni Ashi ng pinto mula sa loob. Walang lingon
Last Updated: 2026-04-11
Chapter: KABANATA 16“What do you want this time, Alaric?” naniningkit ang mga mata kong tanong sa kanya nang mabungaran ko siyang nakasandal sa kanyang kotse habang nilalaro ang susi nito. “Fabric selection? Really? What a lame excuse. I’m not in the clothing line. Bags ang focus ko, Alaric. Anong kinalaman ko sa tela para sa damit?”Ngisi-ngisi siyang lumapit sa akin. Bahagya akong napaatras, kasabay ng mabilis na pagkabog ng dibdib ko sa hindi maipaliwanag na dahilan.“Still, you got here even if you knew,” he countered, his voice smooth like velvet. “Hindi ba pwedeng gusto ko lang ng tulong mo? And besides, we’re partners, right? I want to hear your opinion on what fabrics you want for our collab. It should be a masterpiece, Nica.”I scoffed, trying to hide the fact that his presence was starting to overwhelm me. “Then what are you waiting for? Let’s go.”Hindi siya sumagot, sa halip ay mabilis siyang umikot patungo sa passenger side at pinagbuksan ako ng pinto. Nanatili siyang nakatayo roon, hinih
Last Updated: 2026-04-11
Chapter: KABANATA 15Nanigas ako sa kinatatayuan ko, hindi makapaniwala. All those years. All those nights I cried, thinking he was building a family with someone else while I was left struggling, drowning in hardship and longing. Lahat ng galit na itinanim ko, lahat ng rason kung bakit ko siya pilit na itinaboy… gumuho sa isang iglap.Hindi ko magawang i-proseso. Pabalik-balik sa isip ko ang sinabi niya, parang sirang plaka.“Leave, Alaric. Please,” mahina kong sabi, halos pabulong na lang dahil sa bigat ng rebelasyon niya.“Nica—”“Umalis ka na!” sigaw ko, kasabay ng pag-agos ng mga luhang kanina ko pa pinipigilan.Hindi na siya nakipagtalo. Tinitigan niya lang ako, may halong sakit at pagsisisi, bago dahan-dahang lumabas ng opisina. Pagkasara ng pinto, tuluyan akong napaupo sa sahig. The silence in the room felt as if it were screaming in my ears.Iyong katotohanang hindi niya pala tunay na anak si Ali, hindi nagpagaan ng pakiramdam ko, lalo lang nitong ginulo ang isip ko.Paano na si Ashi? Paano an
Last Updated: 2026-04-10
Chapter: KABANATA 14"Anong ginagawa mo rito?" tanong ko nang mahagip ng mata ko si Alaric na nakasandal sa frame ng pinto ng opisina ko. "Hindi ba't sinabi ko na sa tawag na busy ako? Hindi ka ba makaintindi? Alin doon ang mahirap unawain? Ang kulit mo rin, 'no?"Pumirma muna ako sa huling folder bago siya hinarap. Pero nang makita ko siyang nakangiti nang pilyo, mas lalong uminit ang ulo ko. Busy-ng busy na nga ako dahil sa mga demands niya sa collaboration namin, tapos nagawa pa niyang pumunta rito? The audacity!Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang sarili ko. Baka kasi makalimutan kong katrabaho ko ang lalakeng 'to at kung ano pa ang magawa ko."Ano bang pakay mo rito? Naliligaw ka ba?" masungit kong tanong.Sa halip na sumagot, pumasok siya at dahan-dahang isinara ang pinto. Bigla akong nakaramdam ng kaba. Bakit kailangang i-lock? Pinagpawisan ako bigla kahit malakas ang aircon. Pagod na nga ako sa trabaho, dadagdag pa siya sa iisipin ko."Ganoon ba karami ang demands ko para mapagod ka nang
Last Updated: 2026-04-09
Chapter: KABANATA 13Ipinatong ko ang mga sketches sa mesa nang may diin. I tried to keep my explanation steady as I talked about the textures, color palettes, and the fusion of leather and fabric. Ngunit mahirap mag-focus dahil pakiramdam ko, bawat galaw ko, nararamdaman ko ang mapanuring titig ni Alaric. Hindi siya sa papel nakatingin, kundi sa akin nakatingin.Kung pwede ko lang siya sawayin, kaso... nasa kalagitnaan kami ng trabaho.“The transition from the strap to the bodice of the dress should be seamless,” paliwanag ko, itinuturo ang isang bahagi ng disenyo. “I want the bag to look like an extension of the clothing, hindi lang basta sabit.”“I agree,” baritono niyang sagot, dahan-dahang lumapit para tingnan ang sketch. “But the silhouette is too conservative. Just like you, I guess? Like now? Tingin mo?”Bago pa ako makasagot at makabawi sa sinabi niya, biglang bumukas ang pinto ng opisina ko nang walang katok.Magagalit na sana ako nang, “Love? I’ve been calling you—oh.”Nanigas ako sa kinata
Last Updated: 2026-04-07
Chapter: KABANATA 12Marahas akong umiling habang nanggigilid ang mga luha ko. “No, not anymore, Alaric. Do you still remember what you told me that day? To abort it and choose a life with Lily?”Natigilan siya. Lumuwag ang pagkakahawak niya sa balikat ko, at doon ko kinuha ang pagkakataon para itulak siya palayo. “You chose your path then. Hinayaan kitang maging malaya, kaya hayaan mo rin kami. Wala ka nang karapatan sa amin simula no’ng piliin mo si Lily. Huwag mo kaming guluhin dahil lang sa nakokonsensya ka.”Hindi ko na hinintay ang sagot niya. Patakbo kong nilisan ang opisina niya, hindi pinapansin ang mga empleyadong nagtatakang nakatingin sa akin. Pagsakay ko sa elevator, doon na bumuhos ang lahat. Every sob feels like poison leaving my system.Hindi ko kayang umuwi nang ganito ang hitsura. Hindi ko kayang harapin si Ashi at Nancy na mugto ang mga mata.Natagpuan ko na lang ang sarili ko sa loob ng isang 7/11, malayo sa marangyang gusali ni Alaric. Kumuha ako ng isang gallon ng chocolate ice c
Last Updated: 2026-03-26
LOGIN
