Chapter: Kabanata 137"R-Ryu?" hindi makapaniwalang bulalas ko. "Anong ginagawa mo rito?" Napatingin ako sa basket ng mangga na nilapag niya sa sahig."Delivery," tipid niyang sagot. He ignored me. Sinilip niya kung may tao sa loob. "Ang lolo mo?""Sa a—""Hijo, nandyan ka na pala!" bungad ni Lola na nasa tabi ko na agad. "Naku, mukhang marami-marami ang maibebenta ko niyan. Pasok ka, hijo."Nilipat ni Ryu ang tingin sa akin. "Are you going to stand there? Ipapasok ko 'to."Nakaramdam ako ng hiya. Tumabi agad ako at halos hindi huminga ng pumasok siya. Naamoy ko iyong amoy niya at masasabi kong naligo na siya. He smells so fresh, habang ako... baka amoy isda, or should I say, amoy talagang isda.Huminto siya sandali sa tapat ko bago tuluyang pumasok. "You smell..." Pinasadahan niya ako ng tingin at hindi na itinuloy ang sasabihin saka ako nilampasan.What... was that? Sinasabi ba niyang mabaho ako?Ugh! Nakakahiya, Bea! Dapat naligo na ako kanina pa eh! Hindi ko naman kasi alam na pupunta siya rito para mag
Last Updated: 2026-05-19
Chapter: Kabanata 136Naramdaman kong nanigas si Ryu nang hawakan ko siya sa pulsuhan. Pinadaosdos ko ang kamay ko sa palad niya hanggang sa tuluyan kong mahawakan ang kamay niya at isinabit sa darili niya ang paper ba.Kumabog ng mabilis ang puso ko sa intereaction na 'yon, pero pinili ko pa ring bumitaw."I know you're tired and haven't eaten yet, please accept it," halos pabulong kong sabi sa kanya, tinutukoy iyong pagkain na in-offer ko sa kanya kanina. "M-Mag-iingat ka, Ryu." Na para bang isang kasalanan na banggitin ko ang pangalan.Nahagip ng mata kong tinanggal niya ang kanyang mask, pero naka-sideview lang siya. Hindi na ako nag-abalang pagtuunan ng pansin ang mukha niya at tumalikod na.Alam kong ayaw niyang ipakita ang mukha niya ninuman, pero hindi nakaligtas sa akin iyong peklat niya sa ilalim ng mata.Bago ako tuluyang umalis, tumayo ako sa pampang at kumaway habang siya, papaalis na. Nakita ko rin ang mga kasama niya na nakasunod sa kanya, na kumaway sa akin pabalik.Pagbalik ko sa palengke,
Last Updated: 2026-05-19
Chapter: Kabanata 135"You..." pabulong na sabi niya, ang boses niya ay mas lalong lumalim.I felt like I was hypnotized."B-Bakit hindi mo tanggalin ang mask mo?" basag ko sa katahimikan, bagama't nanginginig ang boses ko. "Masyadong mainit dito sa palengke. Hindi ka ba nasasakal? Tanggalin mo 'yan para makahinga ka nang maayos."Tinitigan niya ako nang ilang segundo, tila kinikilatis ang bawat parte ng mukha ko. Bahagyang gumalaw ang panga niya, ngunit bago ko pa mahulaan ang iniisip niya, bigla siyang umatras nang isang hakbang at iniwas ang kanyang tingin."No need," matigas at maikli niyang sagot habang inaayos ang kanyang bonnet, saka pinunasan ang pawis sa noo. "I'm used to this."Ipinagpatuloy niya ang pagtanggal ng tinik sa isda, pero napansin ko na mas mabilis na ang galaw niya ngayon, tila ba nagmamadali siyang matapos ang ginagawa niya. Hindi na siya nagsalita pa muli, at ako naman nanatiling nakatayo sa tabi niya, tahimik na nanonood.Matapos ang ilang minuto, malinis na ang tatlong malalaking
Last Updated: 2026-05-18
Chapter: Kabanata 134Bea's POVBinalot kami ng katahimikan habang naglalakad pabalik sa pwesto nina Lola. Mabilis niyang binitawan ang pulsuhan ko nang marealize niyang hawak-hawak niya ako, at kahit nakamaskara siya, ramdam ko ang biglang pagkailang sa pagitan naming dalawa.Normal lang siguro na mailang kasi ngayon lang kami nagkita? Pero bakit ganito ang nararamdaman ko? Bakit ang bilis ng tib0k ng puso ko?Mahina akong umiling. Dapat nagpacheck-up ako sa puso bago tumulak dito, pero ngayon lang naman nangyari 'to. Ano ba 'yan!"Dito ba?" malamig niyang tanong nang makarating kami sa lamesa kung saan nakakalat ang mga bangus at tuna."O-Oo, dito," sagot ko, pilit na pinapakalma ang sarili ko.May sira na yata ang puso ko. Kanina no'ng hawakan din niya ako, pakiramdam ko nakuryente ako.Sinuot ko ang apron ko habang si Ryu naman kumuha ng isang malaking bangus. Pumuwesto ako sa tabi niya, as in sobrang lapit. Masyadong maingay ang palengke, may sumisigaw ng presyo ng gulay at isda, may nagtatagistisan n
Last Updated: 2026-05-18
Chapter: Kabanata 133Bahagyang natigilan ang lalaki sa pangalang binanggit ni Bea. Kumunot ang noo nito, bakas ang kalituhan sa kanyang mga mata sa likod ng mask."I'm sorry, what did you call me?" tanong muli ng lalaki, sa parehong baritonong boses na limang taong gabi-gabing naririnig ni Bea sa kanyang mga panaginip. "My name is Ryu, Miss. Are you alright? You look like you've seen a ghost."Napahawak si Bea sa kanyang dibdib. Ang bilis ng tibok ng puso niya—iyong pamilyar na kaba, iyong sakit, at iyong pag-asa na pilit niyang ibinaon, lahat iyon bumalik sa isang iglap. Hindi siya pwedeng magkamali. Kahit nakamask ito, kahit balot ang ulo, ang boses na iyon... ang mga matang iyon..."Rad... is that really you?" nanghihinang tanong ni Bea, nagsisimula nang manlabo ang paningin dahil sa luhang nagbabadyang pumatak.Tumingin lang ang lalaki sa kaniya, bakas sa mga mata na hindi siya nito kilala. "I'm afraid you have the wrong person, Miss. Excuse me, I have work to finish."Tumalikod ang lalaki at binuhat
Last Updated: 2026-05-14
Chapter: Kabanata 132THIRD PERSON POVMaraming taon ang lumipas, ngunit bawat sulok ng mansyon ng mga Anaji ay tila nakaukit pa rin sa alaala ng isang lalaking hindi na muling natagpuan. Gayunpaman, sa gitna ng malawak na hardin kung saan dati may isang puting kabayong naglalakad kasama ang alaala ni Radleigh, isang bagong buhay ang nagbigay ng kulay sa bawat umaga."Mama! Look! I caught a butterfly!" sigaw ng isang maliit na bata, puno ng sigla ang boses nito habang tumatakbo patungo kay Bea.Si Rion. Limang taong gulang, may mga matang singkit at mapupungay, at panga na tila ipininta mula sa mukha ni Radleigh. Siya ang buhay na imahe ng lalaking nawala sa dagat, ang consolation prize na tinawag ni Chia noon, na ngayon ay siyang sentro ng mundo ng buong pamilya Anaji.Napangiti si Bea, isang ngiti na bagama't may bahid pa rin ng nakaraan na puno ng pag-asa. Lumuhod siya para pantayan ang anak at pinunasan ang pawis nito sa noo. "Ang galing naman ng baby ko. But you have to let it go, Rion. Butterflies b
Last Updated: 2026-05-11
Parausan Ni Ninong (SPG)
Sa edad na twenty-seven, namulat si Nica sa hirap ng buhay. Dahil sa pangangailangan para sa kanyang ina na nakaratay sa ospital, pinasok niya ang mundo ng online entertainment, ang pagpapa-sexy sa harap ng camera kapalit ng mga gifts. Ang hindi niya alam, ang masugid niyang viewer ay hindi lang nasa likod ng screen, kundi nasa likod din ng pader ng kanyang kwarto.
Kilala ang kanyang Ninong Alaric sa barangay nila bilang isang konsehal na lihim ding bilyonaryo. Lapitin ito ng babae pero mapili, kaya sa edad na thirty-five ay wala pa itong nagiging seryosong kasintahan dahil mas inuuna ang trabaho.
Nang mahuli ni Nica ang paninilip ng ninong, imbes na matakot ay naging mitsa ito ng isang mapusok na kasunduan. Habang abala si Nica sa pag-akit sa kanyang live viewers, lihim namang kinakain ng ninong niya ang namamasa at namumula niyang pvke habang siya ay umuungol sa harap ng camera.
Pagkatapos ng trabaho sa online, doon naman siya tuluyang kinakantót ng kanyang ninong.
Naging parausan siya ni Alaric hanggang sa isang araw, nabuntis siya nito. Panagutan kaya siya ng kanyang ninong?
Read
Chapter: KABANATA 19Marahas kong binawi ang pulsuhan ko mula sa pagkakahawak niya at hinarap siya nang may nanlilisik na mga mata.“Wala kang anak, Alaric,” mahina pero madiin kong sagot. “Ang tanging meron ka rito ay ang clothing line mo. Iyon lang. Huwag mong idamay ang anak ko sa mga laro mo.”“Anak natin siya, Nica! Hindi mo mababago ang katotohanang iyon kahit ilang taon mo pa akong talikuran!” Umalingawngaw sa loob ng conference room ang boses niya. “May bahagi ako sa anak natin. May karapatan ako.”“Karapatan?” Natawa ako nang mapait, iyong tawang puno ng hinanakit. “Nasaan ang karapatang sinasabi mo noong mga araw na mag-isa akong nagpapacheck-up dahil hindi ko alam kung paano ko bubuhayin ang dinadala ko? Nasaan ka noong halos mawalan ako ng trabaho dahil sa pagod at puyat sa pag-aalaga sa kaniya? You lost your right the moment you chose your pride and that woman over us!”Hindi ko na hinintay ang sagot niya. Mabilis ang bawat hakbang ko palabas ng conference room. Pumasok ako sa sarili kong opi
Last Updated: 2026-05-02
Chapter: KABANATA 18Nanlaban ako. Sa gulat, marahas kong itinulak ang dibdib ni Alaric nang buong lakas. Bahagya siyang napaatras. A playful smirk remained on his lips, as if he had done nothing wrong. Isang malutong na sampal ang lumapat sa kaliwang pisngi niya. Tumagilid ang mukha niya sa lakas niyon. Nabura ang ngisi niya at napalitan ng seryosong tingin, habang ako naman habol ang hininga, nand1diri at nanginginig ang katawan. “Wala kang karapatan! Wala kang karapatang gawin sa akin ‘to, Alaric!” bulyaw ko sa kanya. “Ang kapal ng mukha mo! Akala mo ba nakalimutan ko kung paano mo ako binalewala noon? Akala mo ba sa isang halik mo lang, titiklop na ako? You’re pathetic! You are nothing but a ghost of a mistake I wish I never made!” Nakita ko ang pagtalim ng mga mata niya at pag-igting ng panga nito. “Hindi kita kailangan, Alaric. Hinding-hindi kita kakailanganin. So please, leave me and my life alone!” Mabilis akong lumabas ng banyo, hindi na tiningnan kung sumunod ba siya. Dumiretso ako sa table
Last Updated: 2026-04-20
Chapter: KABANATA 17Pinaningkitan ko siya ng mata nang balingan ko siya ng tingin. “Hinahamon mo ba ako?” iritang tanong ko. Ngumisi lang ito, tila nag-e-enjoy. “If it sounds like that, then yes, Nica, hinahamon kita. Text him. Sabihin mong magkasama tayo.” Nanginig ang labi ko, hindi dahil sa takot kundi sa naghahalong galit at tensyon. Nagkibit-balikat ako at nagsimulang mag-type. “I’m with Alaric. Namili kami ng tela. Nasaan ka? Sunduin mo ako rito,” reply ko kay Ashi. Sinend ko sa kanya ang location bago ako nag-text ulit. “Date tayo sa labas.” Send. “Ah, so iiwan mo ako?” sarkastikong tanong ni Alaric at namulsa. “Oo, tapos na, ’di ba? Sinamahan na kita, ano pang gusto mo? Look, I have a boyfriend and a life outside work, at alam ko, meron ka rin. Maybe Ali is waiting for you. Iyon na lang sana ang atupagin mo.” Lumayo ako sa kanya nang matanaw ko ang pamilyar na sasakyan ni Ashi na papalapit. Nang tumigil ito sa tapat namin, agad akong pinagbuksan ni Ashi ng pinto mula sa loob. Walang lingon
Last Updated: 2026-04-11
Chapter: KABANATA 16“What do you want this time, Alaric?” naniningkit ang mga mata kong tanong sa kanya nang mabungaran ko siyang nakasandal sa kanyang kotse habang nilalaro ang susi nito. “Fabric selection? Really? What a lame excuse. I’m not in the clothing line. Bags ang focus ko, Alaric. Anong kinalaman ko sa tela para sa damit?”Ngisi-ngisi siyang lumapit sa akin. Bahagya akong napaatras, kasabay ng mabilis na pagkabog ng dibdib ko sa hindi maipaliwanag na dahilan.“Still, you got here even if you knew,” he countered, his voice smooth like velvet. “Hindi ba pwedeng gusto ko lang ng tulong mo? And besides, we’re partners, right? I want to hear your opinion on what fabrics you want for our collab. It should be a masterpiece, Nica.”I scoffed, trying to hide the fact that his presence was starting to overwhelm me. “Then what are you waiting for? Let’s go.”Hindi siya sumagot, sa halip ay mabilis siyang umikot patungo sa passenger side at pinagbuksan ako ng pinto. Nanatili siyang nakatayo roon, hinih
Last Updated: 2026-04-11
Chapter: KABANATA 15Nanigas ako sa kinatatayuan ko, hindi makapaniwala. All those years. All those nights I cried, thinking he was building a family with someone else while I was left struggling, drowning in hardship and longing. Lahat ng galit na itinanim ko, lahat ng rason kung bakit ko siya pilit na itinaboy… gumuho sa isang iglap.Hindi ko magawang i-proseso. Pabalik-balik sa isip ko ang sinabi niya, parang sirang plaka.“Leave, Alaric. Please,” mahina kong sabi, halos pabulong na lang dahil sa bigat ng rebelasyon niya.“Nica—”“Umalis ka na!” sigaw ko, kasabay ng pag-agos ng mga luhang kanina ko pa pinipigilan.Hindi na siya nakipagtalo. Tinitigan niya lang ako, may halong sakit at pagsisisi, bago dahan-dahang lumabas ng opisina. Pagkasara ng pinto, tuluyan akong napaupo sa sahig. The silence in the room felt as if it were screaming in my ears.Iyong katotohanang hindi niya pala tunay na anak si Ali, hindi nagpagaan ng pakiramdam ko, lalo lang nitong ginulo ang isip ko.Paano na si Ashi? Paano an
Last Updated: 2026-04-10
Chapter: KABANATA 14"Anong ginagawa mo rito?" tanong ko nang mahagip ng mata ko si Alaric na nakasandal sa frame ng pinto ng opisina ko. "Hindi ba't sinabi ko na sa tawag na busy ako? Hindi ka ba makaintindi? Alin doon ang mahirap unawain? Ang kulit mo rin, 'no?"Pumirma muna ako sa huling folder bago siya hinarap. Pero nang makita ko siyang nakangiti nang pilyo, mas lalong uminit ang ulo ko. Busy-ng busy na nga ako dahil sa mga demands niya sa collaboration namin, tapos nagawa pa niyang pumunta rito? The audacity!Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang sarili ko. Baka kasi makalimutan kong katrabaho ko ang lalakeng 'to at kung ano pa ang magawa ko."Ano bang pakay mo rito? Naliligaw ka ba?" masungit kong tanong.Sa halip na sumagot, pumasok siya at dahan-dahang isinara ang pinto. Bigla akong nakaramdam ng kaba. Bakit kailangang i-lock? Pinagpawisan ako bigla kahit malakas ang aircon. Pagod na nga ako sa trabaho, dadagdag pa siya sa iisipin ko."Ganoon ba karami ang demands ko para mapagod ka nang
Last Updated: 2026-04-09
LOGIN
