Chapter: WAKASNadia's POV Naalimpungatan ako dahil sa sunod-sunod na doorbell. Kahit inaantok pa, pinilit kong bumangon at hindi na sinilip kung sino 'yong nagdo-doorbell. Sino naman kaya 'to? Madaling araw na eh. Hindi naman siguro magnanakaw? Ah, bahala na! Pagbukas ko ng p***o, bahagyang nanlaki ang mga mata ko nang makita ko si Bea na basang-basa ng ulan. Biglang nagising ang diwa ko at hinila siya papasok sa loob. Iginaya ko siya sa sala at kumuha agad ng towel saka maaligamgam na tubig. She was shaking. What the hell? Anong nangyari sa babaeng 'to? Nag-away na naman ba sila ni Rad? Umupo ako sa tabi niya pagkatapos ko siyang painumin ng tubig. "Anyari? Ba't napasugod ka rito ng ganitong oras? May nangyari na naman ba? Nag-away na naman ba kayo ni Rad? Tumakas ka sa inyo?" sunod-sunod kong tanong. Tulala lang siya at nanginginig pa rin. "Maligo ka muna saka tayo mag-usap," sabi ko, pero hindi siya gumalaw. Ang ending sinamahan ko siya sa banyo at pinaliguan. "Oh, maggatas ka." Alok ko.
Last Updated: 2026-07-12
Chapter: Kabanata 164Napatitig ako sa screen, biglang bumalik ang inis ko mula kaninang umaga. Sinadya kong pindutin ang decline button at ibinaliktad ang cellphone para hindi ko makita ang mga susunod pang tawag."Sino 'yon? Ayaw mong sagutin?" tanong ni Rojun, nakataas ang isang kilay."Wala. Wrong number," malamig kong sagot."Okay. So, tungkol doon sa dinner?" pagpapatuloy ni Rojun.Bago pa ako makasagot para tumanggi, biglang bumukas nang marahas ang pinto ng conference room. Isang malakas na kalabog ang umalingawngaw na naging dahilan para mapatayo kaming tatlo sa gulat.Bumungad sa pinto si Radleigh.He was wearing his full business suit, pero magulo ang kaniyang buhok at halatang galing sa takbo dahil bahagyang mabilis ang pagbaba at taas ng dibdib niya. His dark eyes were burning with pure rage habang nakatitig sa aming tatlo sa loob, partikular na kay Rojun na malapit ang distansya sa akin."R-Rad?" napasinghap si Nadz, awtomatikong napaatras at nagtago sa likod ko."What the fvck is going on he
Last Updated: 2026-07-11
Chapter: Kabanata 163Alas-dose y medya nang makarating kami ni Nadz sa building kung saan nandoon ang studio ni Rojun. High-end din ang lugar, katapat halos ng kumpanya ni Rad, na lalong nagpabigat sa pakiramdam ko habang nakatingin sa labas ng bintana ng kotse."Ganda ng studio, ha. Halatang yayamanin din si Rojun," bulong ni Nadz habang naglalakad kami papasok sa elevator."Natural, sikat na shoe designer 'yan sa Asia bago pa bumalik dito sa Pilipinas," sagot ko habang inaayos ang suot kong formal blazer at high-waisted pants.Pagdating namin sa main office, agad kaming sinalubong ng secretary ni Rojun at pinapasok sa loob ng confidential na conference room. Hindi pa dumarating si Rojun kaya naupo muna kami ni Nadz sa mahabang glass table."Kinakabahan ako, Bea. Parang gumagawa tayo ng krimèn," bulong na naman ni Nadz, panay ang lingon sa paligid."Para kang tanga, Nadz. Umayos ka nga, mukha tayong kahina-hinala sa ginagawa mo," saway ko sa kaniya, kahit ang totoo ay panay din ang panginginig ng kamay k
Last Updated: 2026-07-11
Chapter: Kabanata 162"What are you doing?" Napaangat ako ng tingin kay Nadz nang maupo ito sa tapat ko. "Sketching this early? Bakit ang aga mo naman yata? Kanina ka pa?" "Too many question, Nadz," sabi ko sa kanya. "Maaga talaga ako at oo, nags-sketch ako. Alam mo kung bakit?" "Hindi, pero parang alam ko na kung bakit napaaga ka rito," aniya. "Nag-away na naman kayo ni Rad?" Natigil ako sa pag-s-sketch at napahawak ng mahigpit sa digital pen ko. Huminga ako ng malalim. "Nadz, can you not mention his name? Ngayong araw lang." It was a request. Ayokong marinig ang pangalan ng lalaking 'yon. Ayokong masira ang araw ko. Baka marinig ko pa 'yon, pati si Nadz madamay. "Okay, okay, I won't na." Pagsuko niya habang nakataas ang kamay. "Pero kanino muna 'yang ini-isketch mo?" "Rojun's line, fairies shoes ang gusto. Tinanggap ko ang collab na nirequest niya," walang kabuhay-buhay kong sagot sa kanya. "Ang ganda, 'di ba?" Tumingin ako sa kanya. Inaasahan ko na ang reaction niyang ito. She's not okay with it
Last Updated: 2026-07-11
Chapter: Kabanata 161Ibinuka niya nang malawak ang mga hita ko at pumuwesto sa pagitan niyon. Nang tumingin ako sa ibaba, nakita kong wala na rin siyang suot. His huge and veiny length was already standing fully erect, galit na galit at basang-basa na sa sarili nitong pre-cûm."Tingnan mo... basang-basa ka agad, baby. Handang-handa para sa akin," bulong niya, hinahaplos ang namumula kong tinggîl gamit ang kaniyang hinlalaki na nagpagitla sa akin."K-Kasalanan mo... bilisan mo na, Radleigh, please..." pagmamakaawa ko, hindi ko na kaya ang sensasyong dumadaloy sa ibabang bahagi ng katawan ko."As you wish, my wifey."He guided his thick length to my entrance and with one swift, powerful thrust, he drove it deep inside me."Ahhhhhhh! Rad!" Napasigaw ako nang malakas, tumirik ang mga mata ko habang nararamdaman kung paano muling binalot at pinuno ng laki niya ang buong p4gkababae ko. Sobrang sikip dahil isang linggong walang pasok, kaya naman ramdam na ramdam ko ang bawat ugat ng kaniyang arî na bumabanat sa
Last Updated: 2026-07-06
Chapter: Kabanata 160Uminit ang mga pisngi ko sa sinabi niya. Inirapan ko siya para itago ang hiya ko, pero hindi ko rin naman mapigilang mapangiti.Alam na alam niya talaga kung paano niya ako kukunin."Sino ba namang hindi mag-iisip niyan? Isang linggo mo akong hindi nahawakan, tapos ganyan pa ang itsura mo ngayon, mukhang tigang na tigang," pabalang kong sagot, bagamat mahina kong ipinatong ang mga kamay ko sa dibdib niya.Tumawa si Radleigh nang malakas, 'yong malalim at baritono niyang tawa na sobrang nakakamiss pakinggan. He wrapped his arms tightly around my waist, pulling my body against his hard chest. Sobrang sarap sa pakiramdam ng init ng katawan niya pagkatapos ng pitong araw na pangungulila."Well, hindi ko naman ikakaila na gutom na gutom ako sa 'yo, baby. If I could eat you right now, I would," bulong niya, hinahalikan ang gilid ng leeg ko na nagpadala ng kakaibang init sa buong katawan ko. "But I also realized na nitong mga nakaraang araw, masyado akong naging busy sa opisina. Nakalimutan
Last Updated: 2026-07-06
Paid Affair with My Bestfriend's Daddy
“Ssh, huwag kang maingay, titikman lang ni Daddy ang tahong mo.”
Tulog man o gising, walang sinasayang na oras si Razon para kainin ang namumula at namamasa-masang hiyas ni Lorraine bago ipasok ang naghuhumindig niyang kahabaan sa hiwá nitong laging handang lumunok para sa kanya.
Si Lorraine, isang 29-year-old flight attendant, ay hindi kailanman inakalang babayaran siya para akitin ang isang lalaki, lalo na ang ama ng sarili niyang best friend na si Vivian.
Pumayag si Lorraine sa plano kapalit ng perang pambayad sa dialysis ng kanyang mga magulang at siguradong trabaho. Ang misyon lang naman niya ay akitin si Razon para paghiwalayin ito at ang asawa nitong si Selene. Pero hindi naging madali ang lahat nang ma-involve din ang boyfriend niya, na siyang ibang lalaki ni Selene.
What started as a paid affair quickly turned into something more.
Araw-araw, walang pahinga si Lorraine. Natatagpuan na lang niya ang sarili na umuungôl sa sarap habang nakaupo sa mukha ni Razon dahil paborito nitong tikman ang kanyang pvke, at pagkatapos saka siya nito kakantut¡n habang nakatuwàd.
Razon, a 35-year-old captain pilot, retired army, multi-billionaire, and CEO of several airlines, seemed to have become completely obsessed with her.
Will their relationship remain nothing but pure lust? Paano kung isa sa kanila ang mahulog sa araw-araw na pag-angkin sa isa't-isa?
WARNING: Steamy romance, age gap, office relationship, and forbidden romance.
Read
Chapter: Chapter 48Tumango ako. Nang tumayo siya nang bahagya para mas madali kong maabot ang buhok niya, halos makalimutan ko kung paano huminga.Nasa harap ko siya. Napakalapit. Amoy na amoy ko ang sabon ko sa kanya, halo ng natural niyang amoy.Dahan-dahan kong pinunasan ang basang buhok niya. Tahimik lang siya habang ginagawa ko iyon.Paminsan-minsan ay bahagya siyang yumuyuko para hindi ako mahirapan. Hindi rin siya gumagalaw nang bigla, na para bang ayaw niyang masira ang ginagawa ko."You're gentle," bigla niyang sabi.Natigilan ako. "Po?""Your hands."Napahigpit ang hawak ko sa tuwalya. "Ah. Thank you, sir."He looked up at me. "Have you always been this gentle?"Hindi ako nakasagot. Dahil naalala ko ang mga panahong ako ang nag-aalaga sa kaniya. Ang mga panahong magkasama kami at hindi ko kailangang magpanggap na isa lang akong empleyado.Nang mapansin niyang natahimik ako, bahagya siyang tumingin sa akin."Lorie?" mahinang tawag niya."Sorry po."He sighed. "There you go again."Napangiti ako
Last Updated: 2026-10-18
Chapter: Chapter 47Nakatayo si Razon sa may pintuan ng banyo, nakasuot lang ng puting tuwalyang nakapulupot sa bewang niya. Basa pa ang itim niyang buhok, at may maliliit na patak ng tubig na dumadaloy mula sa kaniyang mga hibla pababa sa noo, leeg, at matipunong dibdib.May isa pang patak na dumulas sa gilid ng kaniyang katawan bago tuluyang nawala sa ilalim ng tuwalya.Napalunok ako.Oh, my God.Hindi ko alam kung saan ako unang titingin.Sa buhok niya?Sa mukha niya?O sa dibdib niyang halatang alagang-alaga kahit hindi naman siya nag-eehersisyo sa harap ko?Agad kong ibinalik ang tingin sa cellphone ko, pero huli na. Nakita na niya akong nakatitig."Lorie?"Napakurap ako nang ilang beses. "Y-Yes, sir?"He tilted his head. "Are you okay?""Yes!"Masyadong mabilis ang sagot ko. Nakakahiya, bwisit!Nahimigan ko ang tuwa sa boses niya. "Why are you staring at your phone like it offended you?" At tila nang-aasar pa siya.Napahawak ako sa cellphone ko. "Wala po. May binabasa lang ako.""What are you readi
Last Updated: 2026-10-18
Chapter: Chapter 46Nagbaba ako ng tingin. "H-Hindi po." I lied.Sino bang hindi maiilang? Sinong di matatakot though wala naman kami sa trabaho, pero feeling ko nasa trabaho pa rin."Then come here."Bahala na. Dahan-dahan akong lumapit, pero nanatili akong nakatayo sa harap niya."What is it, sir?"He looked up at me. "Why are you always so afraid of getting close to me?"Pakiramdam ko may kung anong humigpit sa dibdib ko. Dahil kung alam lang niya. Kung alam lang niyang ang pinakamahirap na bagay para sa akin ay ang lumayo sa kaniya kahit ang buong pagkatao ko ay gustong lumapit."You're my boss," sagot ko."That's not what I asked.""Then I don't know what you want me to say."He studied my face for a long moment before finally looking away."Fine." Tumayo siya.Akala ko ay aalis na siya, pero sa halip ay hinub4d niya ang suot niyang relo at inilapag iyon sa mesa.Takang-taka na talaga ako ngayon. Anong balak niyang gawin? Don't tell maghubub4d siya sa harap ko?Hays! Ang likot ng isip ko!"What are
Last Updated: 2026-10-18
Chapter: Chapter 45Muntik ko nang mabitawan ang hawak kong tinidor."Hindi po! I mean, as your assistant, kailangan ko pong siguraduhin na maayos kayo. Baka hindi kayo makapasok bukas kapag nagkasakit kayo."His smile widened. "Of course. As my assistant."Hindi ko na siya sinagot. Ayokong makita niya ang pamumula ng mukha ko.Mabuti na lang at kumulo na ang tubig kaya agad kong inilagay ang noodles. Nang maluto, inilagay ko iyon sa dalawang mangkok at nagprito ng itlog para sa kaniya.Pagkatapos, inilapag ko ang pagkain sa mesa. "Here, sir."Umupo siya at tiningnan ang pagkain. "Where's yours?""May sarili po ako.""Bring it here. Dito na tayong dalawa." He insisted."Sir, okay lang po ako sa kusina."He slowly raised his eyes toward me. "Lorie." Napahinto ako. "Sit."Napaupo ako sa harap niya. Hindi ko na talaga alam kung bakit lahat na lang ng sinasabi niya, kailangan kong sundin.Tahimik kaming kumain sa loob ng ilang minuto. Paminsan-minsan ay napapatingin ako sa kaniya. Kahit simpleng instant nood
Last Updated: 2026-10-18
Chapter: Chapter 44Napabuntong-hininga ako bago tuluyang buksan ang pinto.Ayos lang naman ako eh, pero sige, para mapanatag ang loob niya at masigurong safe ako, pagbibigyan ko siya ngayon. Ngayon lang kasi mapilit siya at para na rin hindi ako maguilty na tinakasan ko siya... for the second time."Fine, sir. Pero please, huwag po kayong mag-ingay. Baka may kapitbahay na makarinig," defensive kong sabi at ayokong ma-issue na may dinadala akong lalaki rito.Laganap na ngayon ang mga marites, minsan dinadagdagan pa ang kwento.Napansin kong umangat ang gilid ng labi niya. "Do I look like someone who goes around shouting in other people's apartments?"Natikom ko ang bibig at napakamot ng batok.He raised an eyebrow. "What? Silence means yes?"Umiling ako ng mabilis. "Hindi po, sir.""Good."Walang pag-aalinlangan siyang pumasok, at ako naman ay napaatras para bigyan siya ng daan. Napansin kong bahagya siyang yumuko nang makapasok sa maliit kong apartment. Hindi naman ganoon kaliit, pero hindi ito kasing l
Last Updated: 2026-10-18
Chapter: Chapter 43Tumayo ako at dahan-dahang lumapit sa pint0. Medyo kinakabahan ako kasi paano kung may sumunod pala sa akin? Tapos hindi si Razon?Erase! Umiling ako! Nag-o-overthink na naman ako!"Who is it?"Wala akong natanggap na sagot. Sa halip, mas malakas na katok ang narinig ko.Napakunot ang noo ko. "Sandali lang!"Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin bago lumapit sa pint0. Medyo magulo ang buhok ko, at halatang pagod na pagod ang mukha ko.Huminga ako nang malalim at binuksan ang pint0. At halos mapaatras ako sa gulat.Si Razon.Nakatayo siya sa harap ko, suot pa rin 'yong damit niya kanina. Bahagyang basa ang buhok niya, at halatang hindi maganda ang timpla ng mukha niya."Sir?"Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa bago ibinalik ang tingin sa mukha ko. "What the hell were you thinking?"Nanlaki ang mga mata ko. "P-Po?""You left without telling me!"Napaatras ako nang bahagya. "Sir, I—""I told you to rest! I told you I'd take you home when the rain stopped! And what did you do? You s
Last Updated: 2026-10-15
My Ruthless Billionaire Ninong (SPG)
Sa edad na twenty-seven, namulat si Nica sa hirap ng buhay. Dahil sa pangangailangan para sa kanyang ina na nakaratay sa ospital, pinasok niya ang mundo ng online entertainment, ang pagpapa-sexy sa harap ng camera kapalit ng mga gifts. Ang hindi niya alam, ang masugid niyang viewer ay hindi lang nasa likod ng screen, kundi nasa likod din ng pader ng kanyang kwarto.
Kilala ang kanyang Ninong Alaric sa barangay nila bilang isang konsehal na lihim ding bilyonaryo. Lapitin ito ng babae pero mapili, kaya sa edad na thirty-five ay wala pa itong nagiging seryosong kasintahan dahil mas inuuna ang trabaho.
Nang mahuli ni Nica ang paninilip ng ninong, imbes na matakot ay naging mitsa ito ng isang mapusok na kasunduan. Habang abala si Nica sa pag-akit sa kanyang live viewers, lihim namang kinakain ng ninong niya ang namamasa at namumula niyang pvke habang siya ay umuungol sa harap ng camera.
Pagkatapos ng trabaho sa online, doon naman siya tuluyang kinakantót ng kanyang ninong.
Naging parausan siya ni Alaric hanggang sa isang araw, nabuntis siya nito. Panagutan kaya siya ng kanyang ninong?
Read
Chapter: FOR NEW STORY:Hi, maraming salamat sa pagsubaybay at pagsuporta sa kwento nila Alaric, Nica at sa mga anak nila. See you sa next story, PAID AFFAIR WITH MY BESTFRIEND'S DADDY, thank you everyone! (๑♡⌓♡๑) SUPREMO
Last Updated: 2026-09-23
Chapter: KABANATA 182Natahimik kami. It was a total, deafening silence inside the room.Napatitig ako sa doktor, hindi maiproseso ng utak ko ang salitang 'yon. “P-Po?”Si Cameron na nasa tabi ko ay tuluyang nanigas. Naramdaman kong lumuwag ang pagkakahawak niya sa kamay ko. “Pregnant?”Tumango ang doktor. “Yes. Based on your blood work and the initial bed-side ultrasound we conducted, you are approximately six weeks pregnant. Yung pagsusuka at pagkahilo mo kanina ay sanhi ng morning sickness and sudden surge of pregnancy hormones, compounded by wedding stress.”Hindi ako makapagsalita. Dahan-dahan kong ibinaba ang tingin ko sa sarili kong tiyan na patag na patag pa rin.Then, I slowly looked up at Cameron.His expression was priceless. Tila nawalan siya ng boses. Nakatitig lang siya sa akin habang dahan-dahang namumula ang mga mata at nanunubig ang gilid niyon.“Baby…” nanginginig ang boses niyang usal, napipiyok pa.Napalunok ako, naramdaman din ang mabilis na pag-init ng mga mata ko. “Cameron… I'm… I'm
Last Updated: 2026-09-23
Chapter: KABANATA 181Hinawakan ko ang braso niya nang mahigpit. As we walked down the hallway toward the glass doors leading to the garden ceremony area, naririnig ko na ang mahinhing tugtog ng violin.Nang tuluyang bumukas ang malaking pinto, dahan-dahang lumabas ang liwanag ng araw. At sa dulo ng aisle, nakatayo ang lalaking nagpabago sa buong buhay ko.Ang magiging asawa ko, si Cameron.He was wearing a crisp, black tuxedo. The moment our eyes met across the aisle, a breath left his lips and a slow, beautiful smile spread across his face.Hindi iyon ang usual niyang pang-asar na ngiti. Not the arrogant one, not even the confident smile ng striktong Captain na kinatatakutan ko noon sa flight simulator room. It was simply Cameron, the man who waited for me for years, the man who stayed even when I looked at him like a total stranger, and the man who never stopped choosing me every single day.I felt my eyes sting with tears.“Don't cry yet, Nancy,” bulong ni Daddy sa tabi ko habang dahan-dahan kaming nag
Last Updated: 2026-09-23
Chapter: KABANATA 180“As you wish, my soon-to-be wife…”Napangiti ako ng malapad sa sinabi niya habang nakatingala ako sa kaniya. After everything we had been through, mula sa pagtatago abroad, sa aksidente sa eroplano, sa dalawang taon kong pagkaka-coma, at sa mga buwan ng amnesia kung saan naging estranghero siya sa akin, those words still felt so surreal.Soon-to-be wife. Ang sarap pakinggan mula sa bibig niya.I never thought there would come a time when Cameron and I would finally be able to say that out loud. Iyong tipong hindi kami nagtatago, hindi na takot na baka makarating kay Daddy, at walang pangamba na baka may sumubok na paghiwalayin kami.This time, there was no more running. No more hiding. No more painful years wasted apart.Lumipas ang mga sumunod na buwan na naging sobrang abala kami sa paghahanda para sa kasal. Dahil pareho kaming naging pagod sa napakaraming drama ng buhay noong mga nakaraang taon, gusto lang naming maging simple at intimate ang buong ceremony. Ayaw na namin ng napaka
Last Updated: 2026-09-23
Chapter: KABANATA 179 - SPG“I love you too, my Captain,” nakangiti kong sagot at ipinulupot ang mga binti ko sa balakang niya kahit wala pa ring suot na kahit ano. “Sobra.”Natawa siya nang mahina at hinalikan din ang dulo ng ilong ko. “Pero mas mahal kita, Nancy. Hmm, parang nasasanay ka na at medyo hindi napapagod. Kagagaling mo lang sa amnesia at matagal na coma, pero ang lakas mo pa ring mambitin at mang-akit.”Napasuntok ako nang mahina sa dibdib niya habang tumatawa. “Che! Kasalanan ko bang sobrang miss na miss ko 'yang katawan mo? Akala mo ba madali 'yung pakiramdam na nakikita kita araw-araw tapos wala akong maalala? Frustrated din kaya ako no'n!”Kinagat niya ang ibabang labi ko, at ngumiti. “Pero ngayon, naaalala mo na lahat. Wala ka nang tatakasan.”Bumuntong-hininga ako nang malalim, habang nakatitig sa mga mata niyang punong-puno ng pagmamahal. His eyes, which used to be so strict and cold whenever we were on training flights, now looked as soft as the sea, as if they were ready to welcome me anyti
Last Updated: 2026-09-23
Chapter: KABANATA 178 - SPGNancy's POV“I'm sorry kung pinaghintay kita ng matagal,” mahina kong sabi habang pinaglalaruan ang butones ng nakabukas niyang polo.Hinaplos niya ang buhok ko. “Hindi mo kailangan magsorry, baby. It was an accident. At handa naman ako maghintay kahit gaano pa katagal. Hindi pa rin magbabago ang pagmamahal ko sa'yo.”I smiled because I knew he mean it. Nandito kami ngayon sa sala, nagcu-cuddle at nanonood sa malaking TV.I was wearing tank top, no bra and panties kasi katatapos lang namin mags3x kanina sa kwarto at ngayon, nananabik na naman ako sa kanya.Napangisi ako nang ilusot niya ang kamay niya sa loob ng suot ko at tahimik na minasahe ang magkabila kong sus0.Mabilis kong tinanggal ang top ko at umupo. Iginaya ko ang pagkalalakî niya sa loob ko at inupuan 'yon dahilan bakit sumagad ito sa loob ko.“Fvck... so big, Cameron...” anas ko at nagsimulang magtaas-baba sa kanyang pagkalalakî. “Ah... ah... damn it nghh so good.”Napasuklay ako ng buhok ko habang mabagal na umiindayog s
Last Updated: 2026-09-23
LOGIN
