Chapter: WAKASNadia's POV Naalimpungatan ako dahil sa sunod-sunod na doorbell. Kahit inaantok pa, pinilit kong bumangon at hindi na sinilip kung sino 'yong nagdo-doorbell. Sino naman kaya 'to? Madaling araw na eh. Hindi naman siguro magnanakaw? Ah, bahala na! Pagbukas ko ng p***o, bahagyang nanlaki ang mga mata ko nang makita ko si Bea na basang-basa ng ulan. Biglang nagising ang diwa ko at hinila siya papasok sa loob. Iginaya ko siya sa sala at kumuha agad ng towel saka maaligamgam na tubig. She was shaking. What the hell? Anong nangyari sa babaeng 'to? Nag-away na naman ba sila ni Rad? Umupo ako sa tabi niya pagkatapos ko siyang painumin ng tubig. "Anyari? Ba't napasugod ka rito ng ganitong oras? May nangyari na naman ba? Nag-away na naman ba kayo ni Rad? Tumakas ka sa inyo?" sunod-sunod kong tanong. Tulala lang siya at nanginginig pa rin. "Maligo ka muna saka tayo mag-usap," sabi ko, pero hindi siya gumalaw. Ang ending sinamahan ko siya sa banyo at pinaliguan. "Oh, maggatas ka." Alok ko.
Last Updated: 2026-07-12
Chapter: Kabanata 164Napatitig ako sa screen, biglang bumalik ang inis ko mula kaninang umaga. Sinadya kong pindutin ang decline button at ibinaliktad ang cellphone para hindi ko makita ang mga susunod pang tawag."Sino 'yon? Ayaw mong sagutin?" tanong ni Rojun, nakataas ang isang kilay."Wala. Wrong number," malamig kong sagot."Okay. So, tungkol doon sa dinner?" pagpapatuloy ni Rojun.Bago pa ako makasagot para tumanggi, biglang bumukas nang marahas ang pinto ng conference room. Isang malakas na kalabog ang umalingawngaw na naging dahilan para mapatayo kaming tatlo sa gulat.Bumungad sa pinto si Radleigh.He was wearing his full business suit, pero magulo ang kaniyang buhok at halatang galing sa takbo dahil bahagyang mabilis ang pagbaba at taas ng dibdib niya. His dark eyes were burning with pure rage habang nakatitig sa aming tatlo sa loob, partikular na kay Rojun na malapit ang distansya sa akin."R-Rad?" napasinghap si Nadz, awtomatikong napaatras at nagtago sa likod ko."What the fvck is going on he
Last Updated: 2026-07-11
Chapter: Kabanata 163Alas-dose y medya nang makarating kami ni Nadz sa building kung saan nandoon ang studio ni Rojun. High-end din ang lugar, katapat halos ng kumpanya ni Rad, na lalong nagpabigat sa pakiramdam ko habang nakatingin sa labas ng bintana ng kotse."Ganda ng studio, ha. Halatang yayamanin din si Rojun," bulong ni Nadz habang naglalakad kami papasok sa elevator."Natural, sikat na shoe designer 'yan sa Asia bago pa bumalik dito sa Pilipinas," sagot ko habang inaayos ang suot kong formal blazer at high-waisted pants.Pagdating namin sa main office, agad kaming sinalubong ng secretary ni Rojun at pinapasok sa loob ng confidential na conference room. Hindi pa dumarating si Rojun kaya naupo muna kami ni Nadz sa mahabang glass table."Kinakabahan ako, Bea. Parang gumagawa tayo ng krimèn," bulong na naman ni Nadz, panay ang lingon sa paligid."Para kang tanga, Nadz. Umayos ka nga, mukha tayong kahina-hinala sa ginagawa mo," saway ko sa kaniya, kahit ang totoo ay panay din ang panginginig ng kamay k
Last Updated: 2026-07-11
Chapter: Kabanata 162"What are you doing?" Napaangat ako ng tingin kay Nadz nang maupo ito sa tapat ko. "Sketching this early? Bakit ang aga mo naman yata? Kanina ka pa?" "Too many question, Nadz," sabi ko sa kanya. "Maaga talaga ako at oo, nags-sketch ako. Alam mo kung bakit?" "Hindi, pero parang alam ko na kung bakit napaaga ka rito," aniya. "Nag-away na naman kayo ni Rad?" Natigil ako sa pag-s-sketch at napahawak ng mahigpit sa digital pen ko. Huminga ako ng malalim. "Nadz, can you not mention his name? Ngayong araw lang." It was a request. Ayokong marinig ang pangalan ng lalaking 'yon. Ayokong masira ang araw ko. Baka marinig ko pa 'yon, pati si Nadz madamay. "Okay, okay, I won't na." Pagsuko niya habang nakataas ang kamay. "Pero kanino muna 'yang ini-isketch mo?" "Rojun's line, fairies shoes ang gusto. Tinanggap ko ang collab na nirequest niya," walang kabuhay-buhay kong sagot sa kanya. "Ang ganda, 'di ba?" Tumingin ako sa kanya. Inaasahan ko na ang reaction niyang ito. She's not okay with it
Last Updated: 2026-07-11
Chapter: Kabanata 161Ibinuka niya nang malawak ang mga hita ko at pumuwesto sa pagitan niyon. Nang tumingin ako sa ibaba, nakita kong wala na rin siyang suot. His huge and veiny length was already standing fully erect, galit na galit at basang-basa na sa sarili nitong pre-cûm."Tingnan mo... basang-basa ka agad, baby. Handang-handa para sa akin," bulong niya, hinahaplos ang namumula kong tinggîl gamit ang kaniyang hinlalaki na nagpagitla sa akin."K-Kasalanan mo... bilisan mo na, Radleigh, please..." pagmamakaawa ko, hindi ko na kaya ang sensasyong dumadaloy sa ibabang bahagi ng katawan ko."As you wish, my wifey."He guided his thick length to my entrance and with one swift, powerful thrust, he drove it deep inside me."Ahhhhhhh! Rad!" Napasigaw ako nang malakas, tumirik ang mga mata ko habang nararamdaman kung paano muling binalot at pinuno ng laki niya ang buong p4gkababae ko. Sobrang sikip dahil isang linggong walang pasok, kaya naman ramdam na ramdam ko ang bawat ugat ng kaniyang arî na bumabanat sa
Last Updated: 2026-07-06
Chapter: Kabanata 160Uminit ang mga pisngi ko sa sinabi niya. Inirapan ko siya para itago ang hiya ko, pero hindi ko rin naman mapigilang mapangiti.Alam na alam niya talaga kung paano niya ako kukunin."Sino ba namang hindi mag-iisip niyan? Isang linggo mo akong hindi nahawakan, tapos ganyan pa ang itsura mo ngayon, mukhang tigang na tigang," pabalang kong sagot, bagamat mahina kong ipinatong ang mga kamay ko sa dibdib niya.Tumawa si Radleigh nang malakas, 'yong malalim at baritono niyang tawa na sobrang nakakamiss pakinggan. He wrapped his arms tightly around my waist, pulling my body against his hard chest. Sobrang sarap sa pakiramdam ng init ng katawan niya pagkatapos ng pitong araw na pangungulila."Well, hindi ko naman ikakaila na gutom na gutom ako sa 'yo, baby. If I could eat you right now, I would," bulong niya, hinahalikan ang gilid ng leeg ko na nagpadala ng kakaibang init sa buong katawan ko. "But I also realized na nitong mga nakaraang araw, masyado akong naging busy sa opisina. Nakalimutan
Last Updated: 2026-07-06
Parausan Ni Ninong (SPG)
Sa edad na twenty-seven, namulat si Nica sa hirap ng buhay. Dahil sa pangangailangan para sa kanyang ina na nakaratay sa ospital, pinasok niya ang mundo ng online entertainment, ang pagpapa-sexy sa harap ng camera kapalit ng mga gifts. Ang hindi niya alam, ang masugid niyang viewer ay hindi lang nasa likod ng screen, kundi nasa likod din ng pader ng kanyang kwarto.
Kilala ang kanyang Ninong Alaric sa barangay nila bilang isang konsehal na lihim ding bilyonaryo. Lapitin ito ng babae pero mapili, kaya sa edad na thirty-five ay wala pa itong nagiging seryosong kasintahan dahil mas inuuna ang trabaho.
Nang mahuli ni Nica ang paninilip ng ninong, imbes na matakot ay naging mitsa ito ng isang mapusok na kasunduan. Habang abala si Nica sa pag-akit sa kanyang live viewers, lihim namang kinakain ng ninong niya ang namamasa at namumula niyang pvke habang siya ay umuungol sa harap ng camera.
Pagkatapos ng trabaho sa online, doon naman siya tuluyang kinakantót ng kanyang ninong.
Naging parausan siya ni Alaric hanggang sa isang araw, nabuntis siya nito. Panagutan kaya siya ng kanyang ninong?
Read
Chapter: KABANATA 23Narinig ko ang mahinang pagbuga niya ng hangin bago siya tuluyang umikot sa gilid ng aking mesa.“Hindi tungkol sa kagabi ang ipinunta ko rito,” seryoso niyang sagot habang mataman akong tinitingnan. “Tingnan mo muna ang sarili mo.”Napairap ako kahit umiikot na ang paningin ko. “Excuse me? Sabi ko naman sa 'yo, ang mga revisions ay nasa folder na. Kunin mo na 'yan at umalis ka na.”Hindi niya pinansin ang utos ko. Sa isang mabilis na galaw ay inilapag niya ang kaniyang palad sa noo ko. Kaagad akong napaatras, muntik nang mawalan ng balanse kung hindi ko lang nahawakan ang gilid ng mesa.“Alaric!” singhal ko sa kaniya habang sapo ang aking dibdib, pilit na pinapakalma ang sunod-sunod na ubo na muntik na namang kumawala sa lalamunan ko. “What the hell do you think you're doing?”Ngunit hindi siya natinag sa talas ng tingin ko. Sa halip, lalo lang nagsalubong ang kaniyang mga kilay habang nakatitig sa namumula kong mukha.“You have a fever. Inaapoy ka ng lagnat, Nica.”“Wow. Thank you,
Last Updated: 2026-06-07
Chapter: KABANATA 22I was so stressed last night. Hindi ako pinatulog ng mga sinabi ni Alaric. I tried and tried, pero parang sirang plakang paulit-ulit na bumabalik sa isipan ko ang huling niyang mga sinabi.Bukod doon, hindi ko rin makalimutan kung paano nagharap si Alaric at ng anak ko. Pakiramdam ko sa mga oras na 'yon kukunin niya sa akin si Nancy, pero... pero hindi 'yon ang nakita ko. It was the longing I saw in his eyes.Kung babalikan no'ng unang punta sa amin ni Alaric kasama si Ashi, ganun din ang nakita ko sa mga mata niya, pero mabilis din niya 'yon naikubli.At ngayon, napagtanto ko na baka talagang alam na niya na anak niya si Nancy no'ng una pa lang, pero hindi siya nagsalita. Maybe because he knew I was still mad at him.Sino ba naman ang matutuwa, 'di ba? Pagkatapos lahat ng pinagdaan ko, babalik siya? Pagkatapos niyang sabihin noon na ipa-ab0rt ang anak namin, ngayon, babalik siya? Para ano? Magpakatatay sa anak ko?Hindi ko siya kailangan. May kinikilala ng ama si Nancy at 'yon ay si
Last Updated: 2026-06-05
Chapter: KABANATA 21“Si Alaric,” bulong ko, mabilis na pinunasan ang aking mga luha sa pisngi at tumayo. “Nasa labas siya. Brea, bantayan mo si Nancy sa kwarto. Huwag mo siyang hahayaang lumabas kahit anong marinig mo rito sa sala. Pakiusap.”“Nica, you can't just meet him. You are vulnerable right—”“Gagawin ko ang dapat kong gawin para protektahan ang anak ko,” matigas kong putol sa kaniya bago ako naglakad patungo sa pinto.Binuksan ko ang pinto at lumabas ng bahay. Nakita kong bumaba si Alaric mula sa kanyang sasakyan. His corporate suit jacket was gone, he wore only his white shirt with the sleeves rolled up, yet his posture remained entirely commanding and full of confidence. Naglakad siya papasok sa aking bakuran na tila ba sa kaniya ang lugar na ito.“Anong ginagawa mo rito?” galit na salubong kong singhal nang makalapit siya sa akin sa tapat ng pinto. “Sabi ko sa ‘yo, lumayo ka sa buhay ko, Alaric! Huwag mo kaming guluhin! Nakuha mo na ang gusto mo, di ba? We're partners now! Ano pa ba ang gusto
Last Updated: 2026-06-04
Chapter: KABANATA 20“Nica, look at me,” malumanay pero may diin na utos ni Ashi nang makalabas kami ng elevator at maglakad patungo sa parking lot ng gusali.Huminto ako, pinipilit na huwag manginig ang aking mga tuhod habang nakatingala sa kaniya. Inabot niya ang aking kamay, his fingers were cold, but his grip was tight, a familiar anchor that, for the first time, seemed to weigh heavily on my chest instead of bringing me comfort.Alam kong nakakahalata na siya kaya siya sa akin nagtatanong ngayon.“Tell me, Nica, may problema ba? Hindi lang 'to tungkol sa mga disenyo ng bag at clothing line, hindi ba?” tanong niya, his eyes seemed to search my face, looking for any fracture in my expression. “Kagabi pa kita napapansin. Ngayong araw naman, parang kulang na lang ay lamunin ka ng buhay ni Alaric sa sarili mong opisina. Kung binabast0s ka niya o kung may ginagawa siyang hindi maganda, sabihin mo sa akin, love. Ako ang lalapit sa kaniya bilang boyfriend mo.”“Wala, Ashi. Walang anumang problema. Pagod lang
Last Updated: 2026-06-04
Chapter: KABANATA 19Marahas kong binawi ang pulsuhan ko mula sa pagkakahawak niya at hinarap siya nang may nanlilisik na mga mata.“Wala kang anak, Alaric,” mahina pero madiin kong sagot. “Ang tanging meron ka rito ay ang clothing line mo. Iyon lang. Huwag mong idamay ang anak ko sa mga laro mo.”“Anak natin siya, Nica! Hindi mo mababago ang katotohanang iyon kahit ilang taon mo pa akong talikuran!” Umalingawngaw sa loob ng conference room ang boses niya. “May bahagi ako sa anak natin. May karapatan ako.”“Karapatan?” Natawa ako nang mapait, iyong tawang puno ng hinanakit. “Nasaan ang karapatang sinasabi mo noong mga araw na mag-isa akong nagpapacheck-up dahil hindi ko alam kung paano ko bubuhayin ang dinadala ko? Nasaan ka noong halos mawalan ako ng trabaho dahil sa pagod at puyat sa pag-aalaga sa kaniya? You lost your right the moment you chose your pride and that woman over us!”Hindi ko na hinintay ang sagot niya. Mabilis ang bawat hakbang ko palabas ng conference room. Pumasok ako sa sarili kong opi
Last Updated: 2026-05-02
Chapter: KABANATA 18Nanlaban ako. Sa gulat, marahas kong itinulak ang dibdib ni Alaric nang buong lakas. Bahagya siyang napaatras. A playful smirk remained on his lips, as if he had done nothing wrong. Isang malutong na sampal ang lumapat sa kaliwang pisngi niya. Tumagilid ang mukha niya sa lakas niyon. Nabura ang ngisi niya at napalitan ng seryosong tingin, habang ako naman habol ang hininga, nand1diri at nanginginig ang katawan. “Wala kang karapatan! Wala kang karapatang gawin sa akin ‘to, Alaric!” bulyaw ko sa kanya. “Ang kapal ng mukha mo! Akala mo ba nakalimutan ko kung paano mo ako binalewala noon? Akala mo ba sa isang halik mo lang, titiklop na ako? You’re pathetic! You are nothing but a ghost of a mistake I wish I never made!” Nakita ko ang pagtalim ng mga mata niya at pag-igting ng panga nito. “Hindi kita kailangan, Alaric. Hinding-hindi kita kakailanganin. So please, leave me and my life alone!” Mabilis akong lumabas ng banyo, hindi na tiningnan kung sumunod ba siya. Dumiretso ako sa table
Last Updated: 2026-04-20
LOGIN
