Chapter: Kabanata 242 Nang marinig ang sinabi ni Max, muling kumabog ang dibdib ni Aeris. Ito ang unang pagkakataon na naramdaman niyang ganoon siya kahalaga na inaalagaan siya nang tahimik at maingat. Tumingala siya sa lalaki, bahagyang bumuka ang kanyang labi na tila magsasalita pero muling isinara niya ito. Dahil nakaramdam siya ng pag-aalinlangan, si Max ang unang nagsalita, ang tono ay sadyang kaswal. "May buong hardin ng crabapple blossoms sa bahay. Kung gusto mo, pwede kitang dalhan araw-araw." Simula ng lumipat siya mula sa lumang tirahan, naiwan ang mga bulaklak sa pangangalaga ng kanyang lolo at lola. Noong naninirahan pa siya don, siya mismo ang nag-aalaga sa mga ito hindi siya nagtitiwala sa iba. Ngayon, ang mga bulaklak na iyon ay namumukadkad pa rin ng maganda, ngunit wala lang siya don. Bahagyang ngumiti si Aeris. "Kung ganun… bakit hindi mo na lang ako dalhin doon minsan?" Sa sandaling lumabas ang mga salitang iyon sa kanyang bibig, natigilan siya. Bakit niya iyon sinabi? Ang pumunta
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-09
Chapter: Kabanata 241Sa litrato, maliwanag at matamis ang ngiti ni Aeris, habang ang mga mata ni Max ay tahimik na nakatitig sa kanya. Pinagmasdan niya ito nang sandali, halatang kuntento, saka pinindot ang save. Napansin ito ni Aeris at bukas-loob na nagsalita, “Bakit hindi na lang tayo kumuha ng ilang kuha pa na magkasama?”Hindi na siya naghihintay at kinuha niya ang telepono nito at kumuha ng ilang litrato nilang dalawa. Pagkatapos ay ibinalik niya ito. “I-send mo sa akin.” Hindi na niya ginalugad ang gallery nito dahil nirerespeto pa rin niya ang boundaries nilang dalawa, lalo na kay Max. Tumango si Max at ipinasa ang lahat ng litrato. Kasama na roon ang mga kaka-shoot lang nila. Binuksan ni Aeris ang mga ito at pinanood sa full screen. Hindi niya maikakaila na nakakagulat na magaling pala itong kumuha ng litrato.Pagkatapos, biglang nanigas ang kanyang ekspresyon. Sa mga litrato, may isang luma. Ang kanyang university graduation. Hawak niya ang isang malaking bouquet ng crabapple blossoms, nakangi
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-01
Chapter: kabanata 240 Tila nabasa ni Max ang iniisip ni Aeris. Isang mabagal na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi. “Kung ganoon, magsimula tayo bilang magkaibigan.” Itinaas niya ang kanyang beer at bahagyang idinikit ito sa lata ni Aeris. “Para sa pagkakaibigan.” Iyon ang paraan niya para gumaan ang nararamdaman nito. Hindi naman sumagot si Aeris. Ngumiti lang ito at itinaas rin ang kanyang lata at uminom. Sa ilalim ng malawak na kalangitan, magkatabi silang naupo, inuubos ang isa't isang bote. Kalaunan ay hinubad ni Aeris ang kanyang sapatos at naglakad ng nakayapak sa buhangin. Medyo pasuray-suray na ang kanyang mga hakbang. Samantala tahimik naman na sumunod sa likod niya si Max, hindi ina-aalis ang tingin sa kanya. Tumalon-talon si Aeris sa dalampasigan, ang kanyang tawa ay dumadaloy sa hangin maliwanag, malaya, walang pigil. Nang marinig ang kanyang tawa, lalong lumalim ang ngiti sa mukha ni Max. Sa huli, napagod na siya. Nang hindi nag-iisip, ibinuka niya ang kanyang mga braso at humiga sa ma
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-01
Chapter: Kabanata 239Hindi mapigilan ni Max ang matawa matapos marinig ang mga sinabi ni Aeris. Ang pamilyang Jurial ay palaging naniniwala na hawak nila ang dalaga sa kanilang mga kamay. Sino ang mag-aakalang sa huli, si Aeris pala ang siyang nagpapatakbo ng lahat? Kung malalaman lang nila ang tunay na iniisip nito, siguradong nagngingitngit na sila sa galit.Tahimik na tumingin si Max sa kanya at isang bakas ng lambot, halos pagmamahal ang dumaan sa kanyang mga mata. Napansin naman iyon ni Aeris lalo sa titig kaya ibinaba nito ang kanyang tingin at uminom muli ng beer. Ang kanyang pananahimik ay tila isang pag-iwas. Hindi ito hinayaan ni Max. “Noong sinabi kong gusto kita,” panimula niya, ang boses ay nananatiling matatag, “Hindi iyon padalos-dalos, Aeris. Kung hindi mo ito matanggap, ayos lang pero huwag mo akong iwasan. Hindi ko kailanman binalak na bigyan ka ng pressure.” Sa wakas ay tinalakay na rin niya ng direkta ang kanyang pag-amin. Buong araw siyang naghintay ng sagot nito at ang katahimikan
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-01
Chapter: Kabanata 238Bago pa man makapagsalita si Aeris, na isuot na ni Max ang kanyang coat sa balikat nito. Yumuko ang lalaki at kalmado na pinindot ang bawat botones para kay Aeris. Napa-kurap-kurap na lang si Aeris, medyo tulala pa pero hinayaan na lang niya ito.Uminom ng beer si Max at bumaling sa kanya. “Anong nagtulak sa iyo para lumabas sa kalagitnaan ng gabi at patulan si Lucas?” Dahil hindi pa rin mawala ang kanyang kuryusidad.Napatawa ng mapakla si Aeris habang iniikot ang lata sa kanyang kamay. “Patuloy siyang nagpapakita sa harap ko, nakaharang sa daan ko. Anong masama kung turuan ko siya ng leksyon?” Matagal na niyang gustong patulan ang gagong iyon. Nitong mga nakaraang araw, masyado siyang naging abala sa pag-recruit at sa mga usapan ng kumpanya. Kung hindi lang nagpakita si Lucas ngayong gabi, baka hinayaan na lang niya ito. Pero bakit siya ang dapat magdusa sa mga kalokohan nito, habang ang lalaking ito na nagdadala ng gulo kay Mrs. Rowena at nakikipag-ugnayan kay Lorien, ay walang ba
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-01
Chapter: Kabanata 237Samantala si Max na ang nagmamaneho habang si Aeris naman ang nakaupo sa likuran at habang humaharurot sila sa dilim ng gabi ay hindi siya nagmamaneho ng mabilis, yong sakto lang. Siniko naman ni Aeris ang kanyang balikat, halatang hindi nasiyahan. “Max, bakit ang bagal mo magmaneho? Pigaan mo ang silinyador, paliparin mo ito!” Dahil kung hindi lang sa sitwasyong hirap kumilos, matagal na niya itong kinaladkad pababa at siya na ang nagmamaneho. Dahil sa kanyang pagpumilit ay sa wakas bumilis na rin ang pagpapatakbo ni Max. Parang palasong humarurot ang motorsiklo.Samantala nagulat naman si Aeris kaya nasubsob siya nang malakas sa likod nito. Instintibong pumulupot ang kanyang mga kamay sa baywang ng lalaki, humahawak ng mahigpit.“Aray…” halos maiyak siya dahil tumama ang ilong niya. Buti na lang at natural ang ilong niya, isip-isip niya dahil kung hindi, baka naging sakuna pa iyon. Habang nararamdaman pa ang hapdi, idinikit niya ang kanyang mukha sa likod nito at bahagyang ikinusk
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-01
The Shadow Love of Mr. Zillionaire
Para kay Mheilin, ang buhay ay parang isang salamin na nabasag—mahirap ng ayusin. Sa pagtatangkang ilayo ang kanyang kinikilalang kapatid na si Percival sa kapahamakan, sumama siya sa kanyang tunay na mga magulang sa Pilipinas.
Ngunit ang inaasam niyang tahimik na buhay ay nauwi sa isang malaking drama. Ang kanyang kapatid na si Monica, na anak ng dating yaya, ay labis na pinapaboran ng kanyang ina, na tila nagsisisi pa na dinala siya sa kanilang tahanan. At ang pinakamasakit, ang kanyang fiancé na si Carlos Fuentevilla, ay labis na umiibig kay Monica at gustong ipagpaliban ang kanilang kasal dahil lamang sa pagbabalik ng kapatid niya mula sa ibang bansa. Sa desperasyon na makatakas sa kanyang pamilya, ipinost niya ang mainit na balita. Ang kanyang fiancé na si Carlos, ay may relasyon sa kanyang kapatid na si Monica. Sa kasamaang palad, nagamit niya ang black card na bigay ng kanyang kapatid at alam niyang anumang oras ay magpapakita ito sa kanyang harapan.
Malapit na bang mabunyag ang kanyang madilim na sikreto? Lihim siyang may nararamdaman para kay Percival ngunit pilit niya itong kinukubli dahil sa takot na ito'y kakaiba.
อ่าน
Chapter: Chapter 180Pwede ba siyang sumagot ng hindi? Masyadong malapit ang kuya niya kaya nararamdaman niya ang init ng hininga nito sa kanyang balat. Napalunok siya nang malalim, hirap na hirap humanap ng sagot. "Ako, um..."Sa gitna ng pagkakaipit ni Mheilin ay agad na umalingawngaw ng pag-vibrate ang telepono ni Percival. Binitawan siya nito, umatras at tiningnan ang tumatawag. Ginamit ni Mheilin ang pagkakataon para makalayo ng mabilis—ang bilis ng tibok ng puso niya, nakakatakot ang sandaling iyon.Sinagot ni Percival ang tawag. "Hello.""Kumusta na ang darling ko?" A refined, middle-aged woman’s voice drifted through the line. It was Lottie, Percival’s mother—a woman who had always cherished Mheilin and refused to let her suffer a moment of injustice. Back when Perina had tried to drag Mheilin into brutal training, Lottie had been the one to stand firmly in her way.Pinanood ni Percival si Mheilin na kasalukuyan ng naglalakad nang mabilis sa unahan, ang kanyang liksi ay kasing-gaan at kasing-lini
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-26
Chapter: Chapter 179Marahan na hinawakan ni Percival si Mheilin at mahigpit na hinila ito patungo sa kanyang mga bisig, habang mapagmahal na ginugulo ang malambot nitong buhok. "Hindi masama, may konsensya ka pa rin pala."Napapikit at napakurap si Mheilin at ang mga labi ni Mheilin ay marahang gumalaw. Ang mainit na dulo ng daliri ng lalaki ay dumaan sa balat ng kanyang leeg, bahagyang humahaplos sa mga hickeys na nakatago sa ilalim ng kanyang scarf. "Ang mga insekto na iyon ay talagang kakaiba, hindi ba? Ilang beses ka rin nilang kinagat."Nablangko agad ang isip ni Mheilin, pakiramdam niya ay may nag-aapoy sa kanyang loob, na nagiging sanhi ng pag-kulo ng kanyang dugo. Namula nang husto ang kanyang mukha, at instinctual niyang hinawakan ang pulso ni Percival para pigilan ito. "Naglakas-loob ka pang sabihin iyan.""Hmm? Hindi ba ako pwedeng magsalita tungkol doon?"Lalong namula ang kanyang mukha, ramdam na ramdam ang init mula sa kanyang balat. Ang mahahabang daliri ng lalaki ay inangat ang kanyang
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-26
Chapter: Chapter 178Sa nakikita na nakamamatay na sobrang galit ni Percival, kahit si Mheilin ay nakaramdam na parang tumalon ang kanyang puso sa kanyang dibdib. Isang biglaan at malabo na imahe ng madugong eksena ang pumasok sa kanyang isip, isang ilusyon na napakalinaw kaya naramdaman niyang parang may mamamatay na mismo doon sa semento.Malamig na parang yelo ang boses ni Percival. "Ang pag-bully sa kanya, masaya ba iyon para sa iyo?"Nagngingitngit ang mga ngipin ni Carlos, ang kanyang mukha ay nakangiwi sa sobrang sakit. "Kung matapang ka talaga, pakawalan mo ako!"Lalong idiniin ni Percival ang kanyang bigat. "Kahit gumapang ka palayo sa ilalim ng mga paa ko, hindi mo magawa. Ano pa kaya ang gagawin mo kung pakakawalan kita?"Nanahimik si Carlos, ang kanyang dibdib ay mabilis na tumaas-baba sa pagod. Si Daniel, na nakatayo sa malapit ay nakaramdam ng parehong nakaparalisang kawalan ng magagawa.Bumilis ang paghinga ni Carlos dahil sa purong galit. Tinitigan niya si Mheilin. "Mheilin, ilayo mo ang l
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-26
Chapter: Chapter 177Tinatamad na si Mheilin na sayangin pa ang hininga niya para sa lalaking ito kaya tinalikuran na niya ito para umalis. Subalit, hinawakan ulit siya ni Carlos. Kumikirot pa rin ang ulo nito mula sa naunang suntok ni Mheilin hindi ito nagpipigil at pakiramdam niya ay nag-crack na ang kanyang bungo.Tinitigan siya nang masama ni Mheilin habang itinaas ang kilay. "Uulitin mo pa?"Habang nagtama ang kanilang mga paningin, napansin ni Carlos ang bahagyang pamumula ng labi ni Mheilin at ang malinaw na dark marks na lumilitaw mula sa gilid ng kanyang scarf. Nablangko agad ang isip niya, nanlaki ang kanyang mga mata habang unti-unting naghihiwalay ang kanyang katinuan. Inabot niya at hinablot ang scarf mula sa leeg nito, na naglantad sa ilang malinaw na hickeys. Sa sandaling iyon, pakiramdam ni Carlos ay hindi siya makahinga. "Y-you... ikaw at ang mga lalaking iyon?"Hindi niya matapos ang pangungusap. Isa siyang matandang lalaki, alam niya ng eksakto kung ano ang mga marka na iyon. Walang nak
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-26
Chapter: Chapter 176Naunawaan agad ni Aldric ang ibig sabihin at humakbang siya palapit, pinuputol ang usapan. "Mr. Yuzon, bumalik na po muna kayo. Ipapaalam namin sa inyo kung may iba pang kaganapan.""Pero Mr. De—""Alam na ni sir ang iyong posisyon," putol ni Aldric, matigas ang tono.Sinulyapan ni Dante si Percival sa huling pagkakataon, pilit na hinahanap ang anumang pahiwatig ng balak nito. Gayunman, ang lalaki ay nanatiling misteryoso gaya ng isang malalim at madilim na lawa, wala man lang siyang mabasa sa ekspresyon nito.Habang inilalabas siya ni Aldric, hindi napigilan ni Dante na magtanong, "Mr. Aldric, may mga maling akala pa ba si Mr. De Laurentis?""Ang amo ko ay hindi isang taong makitid ang mag isip."Hindi ba? Mukhang makitid naman ang isip nito, lalo na pagdating sa anumang may kinalaman kay Mheilin. Nakikipagtalo lang naman si Marie kay Mheilin, pero pasabog ang naging reaksyon ni Percival. Kung ito ang bersyon niya ng hindi makitid ang isip, kinikilabutan si Dante na isipin kung ano p
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-26
Chapter: Chapter 175Sa ilalim ng lilim ng kawayanan at kubo, nanatiling tahimik ang paligid. Nang dalhin ni Aldric si Dante sa loob, si Percival lamang ang naroon.Magalang na humakbang palapit si Dante. "Mr. De Laurentis."Ibinaba ni Percival ang kanyang tasa ng kape, idinilat ang mga mata, at ipinukol ng isang napaka lamig na tingin si Dante. Sa likuran niya, nang makita ni Miguel ang nagyeyelo at matalim na titig na iyon, agad siyang umiwas ng tingin. Napakabigat ng aura ng lalaking ito kaya walang sinuman ang naglakas-loob na tumingin rito ng higit sa isang segundo. So, ito pala ang kuya na nagpalaki kay Mheilin? isip ni Miguel. Dahil sa isang lalaking tulad nito ang nagpoprotekta rito, malinaw na tapos na talaga ang mga Cordova at si Carlos na nanakit sa babae. Tunay ngang mga hangal dahil ginising nila ang natutulog na dragon. Ang kamangmangan ay hindi kaligayahan, ito ay sentensya ng kamatayan.Tinitigan nang masama ni Percival si Dante. "Gusto mong pagbayarin si Mheilin sa nawala mong gamit?"P
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-26
เข้าสู่ระบบ
