Chapter: Chapter 120Ang simoy ng hangin dito sa Sta. Ana ay nananatiling pamilyar—malamig, may bango ng dagat, at puno ng mga alaalang naging saksi sa aking pagtatago kay Locke.Matapos ang magandang kasal nina Ashley at Bryan, at ang sorpresang singsing na ibinigay sa akin ni Locke, nagpasya kaming bumalik muna rito sa Sta. Ana.Mag-iisang buwan na kami rito. Madalas na ngang tumawag sa amin si Mama Kelly. Pinapauwi na kami nito sa mansyon dahil miss na raw niya ang apo niya, pero ang tanging sagot lang ni Locke ay dito na kami titira.Hindi ko alam kung totoo ang sagot niya kay Mama Kelly, pero kung ako ang tatanungin niya ay mas gusto ko ngang tumira rito sa Sta. Ana. Dahil payapa, malayo sa gulo, at tila ang lugar na ito ay nagsasabi ng bagong simula. Dito, kung saan malaya kaming magsimula muli.Magkahawak-kamay kaming naglakad ni Locke patungo sa altar ng maliit at tahimik na simbahan ng Sta. Ana. Sa aming gitna ay si Theo na patingin-tingin sa mga magagandang imahe sa paligid.Tumingin ako sa krus
Terakhir Diperbarui: 2026-05-22
Chapter: Chapter 119Mabilis na nagdaan ang mga araw. At sa mga araw na iyon ay wala akong ginawa kundi magpagaling para makapunta sa kasal nina Bryan at Ashley. Hindi naman ako nabigo dahil sa loob ng isang linggo, maayos na ang kalagayan ko, maging ang sugat ko sa tiyan ay humihilom na rin. Sa tingin ko, dahil din sa tulong ni Locke kaya mabilis akong gumaling.“Yahay! Uuwi na tayo!” masayang wika ni Theo habang nagtatalon sa kama ko.Kaming tatlo nina Locke at Theo ang nasa silid ko. Abala kami ni Locke sa pag-aayos ng gamit ko, samantalang si Theo ay abala sa paglalaro sa ibabaw ng kama ko. Ngayon ang labas ko sa hospital at hindi na kami sinundo nina Ashley at Bryan dahil abala na ang mga ito sa paghahanda ng kanilang kasal. Samantala, ang mga mokong—mga kaibigan ni Locke—ay abala rin silang lahat ngayon.Ayos lang naman sa akin na walang sumunod sa amin dahil kayang-kaya naman kaming ingatan ni Locke. Ang lakas-lakas kaya ni Locke.Mahina akong napahigikhik dahil sa naisip ko na naging dahilan kun
Terakhir Diperbarui: 2026-05-22
Chapter: Chapter 118Lumipas ang mga linggo at unt-unting ibinalik ng tadhana ang lakas sa aking katawan. Ang mahabang panahong iginugol ko sa higaan ng ospital ay napalitan ng mga dahan-dahang hakbang, kung saan ang bawat pag-usad ko ay laging may nakaalalay na kamay—ang mga kamay ni Locke na kailanman ay hindi bumitaw.“Dahan-dahan, Darling,” pabulong at puno ng pag-iingat na wika ni Locke habang nakabaon ang kaniyang bisig sa aking baywang, sinasalo ang bigat ko habang naglalakad kami sa hardin ng ospital.Ngumiti ako at sumandal sa kaniyang dibdib, nilalanghap ang pamilyar niyang amoy na matagal kong ipinagkait sa aking sarili. “Malakas na ako, Locke. Kaya ko na.”“No. Hinayaan kitang mawala noon, Talitha. Ngayong gising ka na, hinding-hindi ko na hahayaang mahirapan ka kahit sa isang hakbang,” mariin ngunit may lambing niyang sagot bago ko naramdaman ang isang halik sa tuktok ng aking ulo.Sa di-kalayuan, nakita namin si Theo na tumatakbo patungo sa amin, may hawak na maliit na guhit para sa akin. Sa
Terakhir Diperbarui: 2026-05-22
Chapter: Chapter 117Ang diretsong tunog ng monitor ay tila isang matalim na palaso na sumasaksak sa aking pandinig. Kasabay niyon, naramdaman ko ang marahas na paghila ng isang madilim at malamig na kamay mula sa ilalim ng aking kinatitirikan.Hindi… hindi ako pwedeng bumalik sa dilim!“Darling! No, fûck, no! Talitha, stay with me!” ang boses ni Locke ay hindi na lang basag—ito ay tuluyan nang naging isang ungal ng leon na nasugatan at nawawalan ng pag-asa. Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang buong pagkatao sa bawat salitang kaniyang binitawan.Nararamdaman ko ang kaniyang mga palad na yumakap sa aking mukha, ang kaniyang mainit at basang mga luha na mabilis na pumapatak sa aking mga pisngi.“Doc! Pasok, bilis! Bumababa ang vitals niya!” sigaw ni Bryan mula sa kung saan.Sa isang saglit, ang tahimik na silid ay napuno ng mabibilis na yabag ng mga paa, kalubog ng mga gulong ng kung anong makina, at ang mga boses ng mga nars.“Prepare the defibrillator! Charge to two hundred! Clear!”Isang matinding tady
Terakhir Diperbarui: 2026-05-22
Chapter: Chapter 116Muling bumalik ang aking diwa sa gitna ng malamig at tahimik na silid. Hindi ko pa rin maimulat ang aking mga mata, at tila nakakulong pa rin ako sa mundong ako lang ang tao, ngunit malinaw kong naririnig ang tunog ng heart monitor at ang mahinang ugong ng aircon sa aking paligid. Ang bawat mekanikal na tunog ay tila nagpapaalala sa akin na may manipis na linyang nagdurugtong sa akin sa lupa. At sa pagkakataong ito, hindi ang hikbi ni Locke ang narinig ko. May ibang tao sa loob ng silid, at ang kanilang mga boses ay mababa, seryoso, at puno ng panganib. “Kumusta ang lagay sa labas, Lucian?” mababa at pabulong na tanong ni Locke, ngunit lamig ang nananalaytay sa kaniyang tinig. “Malinis na, Locke,” sagot ni Lucian. “Ang mga tauhan nina Sofia at Lucy na natira sa gusali ay tuluyan nang naubos nina Carter at Bryan. Walang nakaligtas kahit isa. Siniguro rin namin na walang kahit anong bakas na maiiwan na pwedeng iugnay sa pamilya ng bawat isa sa atin.” Naubos? Wala kahit isa? Bi
Terakhir Diperbarui: 2026-05-22
Chapter: Chapter 115Puti. Isang malawak at walang katapusang kaputian ang nakapaligid sa akin.Wala akong maramdamang sakit. Ang matinding hapdi sa aking tiyan kanina at ang lasa ng dugo sa aking bibig ay biglang napalitan ng isang kakaibang pakiramdam—magaan, payapa, ngunit nakalulunod sa lungkot. Subalit sa kabila ng kapayapaang ito, may kung anong mabigat na emosyon ang humihila sa akin pabalik. Isang hindi matapos-tapos na ugnayan na pilit kumakapit sa aking nag-aagaw-buhay na hininga.Gusto kong maglakad pasulong sa kawalan, pero tila may mga pamilyar na boses na unti-unting umaabot sa kaisipan ko.“Clear! Oxygen, i-charge sa dalawangdaan! Isang beses pa, bilis!”“Doc, bumababa ang vital signs niya! Mabilis siyang nawawalan ng dugo!”Mabibilis na yabag ng mga paa. Tunog ng mga nag-uumpugang bakal. At ang nakatutulig na tunog ng isang makina na patuloy sa pagtubog ng diretso. Isang mahaba at nakatatakot na tunog.Bbeeeeep…Sino iyon? Nasaan ako? Kasunod niyon, isang hikbi ang narinig ko. Isang napak
Terakhir Diperbarui: 2026-05-21
Chapter: Chapter 58Napaatras ako nang bahagya, hindi makapaniwala sa narinig ko mula sa lalaking nasa harap ko. Marry him? Nababaliw na ba siya? “Kasal?!” nanginginig ang boses na pag-uulit ko. Halos mapasinghap si Kaito sa tabi ko habang ang mga kaibigan naman ni Carter ay tahimik lang na nakasandal sa kani-kanilang upuan, walang bakas ng gulat sa kanilang mga mukha na tila ba alam na nila ang planong ito ng kanilang kaibigan. “Sinasamantala mo ba ang sitwasyon ko ngayon, Carter? May balak ka bang talagang sirain ang karera ko, para ngayon ay alukin mo ako ng kasal para maging tagapagligtas ko?!” “I told you, hindi ako ang nag-leak ng balitang ’yan, Adelina,” malamig at walang kaabog-abog na sagot ni Carter habang dahan-dahang umaayos ng tayo. “At kung iniisip mong sinasamantala ko ito, isipin mo ang mas mabilis na solusyon. Kung magpapakasal ka sa akin, ang isyung ‘prostitution’ at ‘surrogate contract’ na pinagkakaguluhan sa labas ay mawawalan ng bisa. Ang magiging dating sa publiko, ang lumang
Terakhir Diperbarui: 2026-07-16
Chapter: Chapter 57“Five years ago, the contract of the rising model and the billionaire tycoon…” Nanghihinang binasa ni Kaito ang headline habang nakatitig sa screen ng kanyang tablet. Halos marinig ko ang sarili kong tibok ng puso sa sobrang bilis nito. “Si Adelina Sanchez na mabilis na sumikat sa larangan ng modeling ay nagkaroon ng kontrata kay Carter Vergara. Ang kontratang mayroon sila nang nakalipas na limang taon ay bilang surrogate mother sa magiging tagapagmana ni Carter. Ngunit hindi iyon dadaan sa siyensiya na madalas na alam natin, dahil ang nasa kasunduan nila ay ibibigay ni Adelina ang katawan niya kay Carter upang makabuo sila ng tagapagmana,” pagpapatuloy ni Kaito sa pagbabasa. Paano nalaman ng media ang tungkol sa nakaraan namin ni Carter? Limang taon na ang nakalipas, at pilit ko itong tinatakasan pero bakit tila pilit na bumubuntot sa akin ang nakaraan ko? “Hindi ito maaari,” nanginginig kong bulong habang unti-unting nawawalan ng kulay ang aking mukha. “Kaito, sino ang magla
Terakhir Diperbarui: 2026-07-14
Chapter: Chapter 56Kahit na nakainom ako, hindi pa rin ako nakatulog nang maayos kagabi dahil sa halo-halong mga isiping pilit na sumasayaw sa aking utak. Kaya naman pagpasok ko sa studio para sa isang casual meeting tungkol sa natitira ko pang mga proyekto, mabilis na napatingin sa akin ang lahat na naroon. Marahil dahil ito sa kapansin-pansing itim na bilog sa ilalim ng mga mata ko. “Natulog ka ba, Adelina?” pag-aalalang bungad sa akin ni Kaito. Umupo ako sa tabi niya, at mabilis naman akong iniabutan ng mainit na kape ni Aliza. “Hello! Adelina, nandito ako,” pagpukaw pa rin sa akin ni Kaito nang mapansing natutulala ako. Humarap ako sa kanya at sumimangot nang todo. “Hindi ako nakatulog sa dami ng iniisip ko, Kaito.” “Ay! Paniguradong hindi ka lalong makakatulog sa mga susunod na araw dahil dito sa ibabalita ko ngayon sa iyo.” Mas lalong kumunot ang kanina pa nakakunot kong noo. Humarap ako sa iba pang naroon na nakaupo sa paligid ng conference table—sina Ivan at ang kanyang manager. Dahi
Terakhir Diperbarui: 2026-07-14
Chapter: Chapter 55“Nawala lang ako, may ligawan na nagaganap?!” eksaheradang sambit ni Kaito habang nanlalaki ang mga mata. Naibalik naman ako sa aking wisyo nang makita ko ang reaksyon ni Kaito. Mabilis kong muling itinulak si Carter, pero katulad kanina, hindi man lang siya natinag sa kanyang kinauupuan. “Hindi niya ako nililigawan, Kaito! Tinataboy ko nga siya.” Humalakhak si Carter sa tabi ko na para bang tuwang-tuwa talaga siya sa reaksyon ko. Halatang gustong-gusto nitong makulong ako sa mga bisig niya. “Umusog ka roon, Carter. Naiinitan ako sa iyo!” nanginginig sa gigil kong sabi. Pero agad ko ring pinagsisihan ang sinabi ko. Dahil marumi ang utak ni Carter, iba ang naging kahulugan nito sa sinabi ko. “Naiinitan ka? May VIP room naman sila dito. I can book it for your—” Tinakpan ko ang bibig nito bago pa siya matapos magsalita. “Tama na! Hindi ka na nakakatuwa!” Nagsiupo ang mga kaibigan ni Carter at hindi kami pinansin ng mga ito. Si Kaito naman ay tumabi sa akin, at gamit ang
Terakhir Diperbarui: 2026-07-14
Chapter: Chapter 54Maingay, mausok, at punong-puno ng kumikislap na mga ilaw ang marangyang VIP lounge ng bar na pinuntahan namin ni Kaito. Sinasabayan ng malalakas na bass ng musika ang bawat tibok ng puso ko habang dahan-dahan kong inilalagay ang baso ng cocktail sa mesa. Ang bar na pinuntahan namin ni Kaito ay medyo eksklusibo kahit hindi naman talaga ako kilala masyado sa Pilipinas. Oo at laman ako ng halos lahat ng magazine at billboard, pero alam kong marami pa akong kakaining bigas kung gusto ko talagang makilala sa bansa. “O, ano? Nawala na ba sa isip mo ang ’ibang luhod’ na sinasabi ni Carter sa iyo?” pabirong sigaw ni Kaito sa tenga ko upang marinig ko siya sa kabila ng lakas ng tugtog. Inirapan ko siya at muling uminom nang diretsahan. “Kaito, kapag hindi ka tumigil, isasaksak ko itong basong ito sa bibig mo.” Humalakhak lang ang loko at sumenyas sa bartender para sa isa pang round ng inumin. Napailing na lang ako at pinalipas ang oras sa pamamagitan ng pagtingin sa paligid. Kaming d
Terakhir Diperbarui: 2026-07-07
Chapter: Chapter 53Isang mariing sulyap na puno ng poot ang huling ipinukol ko kay Carter bago ko siya tinalikuran nang tuluyan. Rinig ko pa ang mahinang tawa niya sa aking likuran—isang tunog na nagpapataas ng balahibo ko sa inis at nag-iiwan ng malalim na kaba sa aking dibdib. Pinilit ko namang panatilihing tuwid ang aking likod at matatag ang bawat hakbang na tila ba isa talaga akong tanyag na modelo hanggang sa tuluyan ko siyang iniwan sa pasilyong iyon.“Adelina!”Nakahinga ako nang maluwag nang makita ko si Kaito na naglalakad patungo sa akin, bakas ang pag-aalala sa kanyang mukha. Lumingon siya sa pasilyong pinanggalingan ko bago muling tumingin sa akin. “Anong nangyari? Ayos ka lang ba? Anong sinabi ng lalaking iyon?”“Ayos lang ako, Kaito,” pagsisinungaling ko habang pilit na pinapakalma ang nag-uunahang tibok ng puso ko. Ipinasok ko ang aking nanginginig na mga kamay sa bulsa ng aking damit. “Sabi niya… wala siyang alam sa pagkansela ng photoshoot ko.”Kumunot ang noo ni Kaito, halatang hindi
Terakhir Diperbarui: 2026-07-07
I Reborn as Alpha Luna
In her first life, Saera was a kind-hearted woman who inherited a massive fortune from her grandfather—a gift that quickly turned into a nightmare. Driven by greed, the people she wanted to treat her as family pushed her into a cold, dark void just to steal her money. As she fell toward the jagged rocks, she didn’t beg for her life. Instead, she made a terrifying promise: "I will come back as a witch to punish you all."
However, fate had an even bigger plan for her.
Saera wakes up reborn as the Alpha Luna—the most powerful queen in the world of werewolves. Now, she possesses the fierce strength of a wolf leader and the ancient magic of a witch. She is more dangerous than anyone could have imagined.
Her chance for revenge comes sooner than she thought. She discovers that the people who killed her have also been reborn... as wolves. They are now the enemies of her new husband, Kilian, and are plotting to steal his throne. They think they are just fighting for power, but they have no idea who she really is. They have walked straight into her trap, and this time, Saera has the claws and the magic to make them pay for everything they did.
Baca
Chapter: Chapter 8I sat up straight, refusing to let the soft cushions of the sofa make me look weak. Kilian leaned back, his eyes dark with a mixture of curiosity and challenge. He watched me closely, his gaze tracking my every move. "I agree," I replied, crossing my legs and looking him straight in the eye. "Let’s set our rules. Rule number one: You will not interfere with my business. If I have enemies to hunt or people I need to see, you won't ask questions and you won't stop me." Kilian let out a dry, short laugh. "You’re demanding a great deal of freedom for someone about to become a Luna. But fine. As long as your ‘business’ doesn't bring shame to the name of the Blood Moon Pack, I won't interfere. But in return, here is my second rule: Never lie to me. If I ask a direct question, you must answer truthfully." I felt a bead of sweat on my neck; he was trying to trap me. "I won't lie about the safety of the pack," I compromised, choosing my words carefully. "But my personal secrets remain my
Terakhir Diperbarui: 2026-02-13
Chapter: Chapter 7The crimson silk of the gown felt like a second skin—a blood-red warning to anyone who dared to cross me. Silas finished pinning my hair, though I could still see the worry in her eyes regarding my plan to meet the Hollow-Moon Pack. She had already warned me that meeting them was an insult to my role as Luna, but my mind was made up. "Are you sure about this, Saera? This isn't just an insult to you once you become their Luna. It’s a slap in the face to your Alpha and his entire pack," Silas whispered, our eyes meeting in the mirror. "Kilian definitely won't let this go easily.""I’m really sure, Silas," I replied, my voice as cold as ice. Silas only sighed at my answer. I left the room and hurried to find Kilian’s room, with an anxious Silas following close behind. "Where is the Alpha’s room?" I asked a maid in the hallway. She pointed to a door made of ancient wood. I headed there immediately. A guard was standing watch; he let me pass, but he blocked Silas. "Only the Luna
Terakhir Diperbarui: 2026-02-11
Chapter: Chapter 6As Kilian walked away, the heavy silence around us turned into a rush of movement. The warriors—still shocked as they stared at their frozen weapons while others glared at me with glowing gold eyes—quickly stepped aside to let us pass. I didn't wait for an invitation. I started walking toward the massive stone doors of the mansion, head held high, while Silas remained watchful by my side.Inside, the mansion felt even more intimidating than it looked on the outside. The walls were covered in dark tapestries and ancient weapons, and the air felt heavy with the history of the Blood Moon Pack. "Our time here won't be easy, Saera," Silas whispered as we climbed the grand staircase. "Kilian is an Alpha who rules with an iron fist. The fact that you challenged him in front of his pack was a big mistake. He will target you even more now. If you're unlucky, he might even be cruel to you." "I will fight back," I answered, my voice echoing slightly in the wide hallway. "I didn't come here
Terakhir Diperbarui: 2026-02-10
Chapter: Chapter 5When we reached Mother’s room, there was a large violet circle, and inside it was darkness.“Go ahead and enter my portal,” Mother commanded.We walked toward the portal. I felt my nervousness, but I didn't let it show. Because I wasn't nervous out of fear; I was nervous because I was excited. I was excited about the new life that had been given to me.“Take care, Saera,” Mother whispered lovingly. I looked away from the portal and turned to the mother who had welcomed me into my new life. I could see her sadness, but she forced a smile for me.I approached her. Without hesitation, I gave her a tight hug.“Thank you, Mother. I will visit you when I have the chance,” I said as I pulled away from our embrace. “Take Silas with you, Saera”.“Of course, Mother”.“Go now, before the portal I made closes”. I nodded to my mother before standing beside Silas once more.As we stepped into the portal. In an instant, the wind changed. The scent of pine and rain from Mother’s room was gone,
Terakhir Diperbarui: 2026-02-08
Chapter: Chapter 4The last thing I remembered was the whistling wind and the feeling of my body shattering against the cold, dark void. I had welcomed the end with a promise of blood and shadows. But death didn't feel like the silence I expected. Instead of the cold floor of my prison or the sharp rocks of the cliff, I felt something soft beneath me. My lungs, which had been gasping for a final breath, suddenly filled with air that smelled of pine, rain, and something... primal. As I opened my eyes, an unfamiliar place appeared before me. The ceiling above was high, crafted from dark, polished wood and stone. The room was vast, filled with elegant, rustic furniture that radiated power and ancient wealth—far different from the mansion where I was treated like a maid. I tried to sit up, bracing for the sharp pain of my fall, but my body felt stronger than ever. My senses were sharp—too sharp. I could hear the heartbeat of someone standing outside the door. I could smell the faint scent of forest e
Terakhir Diperbarui: 2026-02-08
Chapter: Chapter 3No matter how much I struggled to break free from Dash’s grip, I couldn't do it. His hands felt like iron clamped around my arm. "What is wrong with you? Let me go!" I said firmly. I tried to make my voice sound steady despite my fear.Dash didn't say a word. He just dragged me back into the mansion I was so desperately trying to escape, leaving his car in the middle of the road. When we reached the gate, I saw the two guards looking restless. Fear was evident in their eyes. "Sir, what’s happening?" Joaquin asked immediately.Juan looked at us intently. He looked back and forth between Dash and me before staring at my brother's hand, which was gripping my arm tightly. I saw pity on Juan’s face when he met my eyes. I knew the guards were kind to me, but they were afraid. They were terrified of Auntie Melissa. Aside from Auntie Melissa's family, the guards also knew how cruel my step-family was to me. Whenever I tried to leave while being mistreated by them, they would order the
Terakhir Diperbarui: 2026-02-07
Masuk
