Novelas de Mir

3rd Person’s POV“Someone is behind all this and that someone is here.” “Grabe! Sino kaya yan?! Napaka sama naman! Dapat dyan binabalatan ng buhay, inaalisan ng mga kuko, binubudburan ng asukal tapos pinapa kagat sa mga langgam!” Napalunok si Sandra dahil sa mga sinabi ni Kim.“Sino ka ba? Why are you here?!" Ulit njya sa kanina pa niyang itinatanong.“Ako?” Itinuro ni Kim ang sarili, “Wala, live streamer. Oh guys pakinggan niyo ha? Ikinukwento nila yung tungkol sa pumatay sa anak nila makinig kayo.”Aalma pa sana si Sandra pero wala siyang nagawa nang buksan ni Kim ang Camera at makipag usap ito sa live stream. Kailangan niyang alagaad ang pangalan niya kaya hindi niya kayang magsungit in public lalong lalo na sa harap ng camera. Si Rowan ang sunod na nagkwento, “My wife and I had an argument that time. She went to a bar to cool things off, but someone saw her there and decided to set her up in a trap. Someone tried to r*pe Samarah.”“Grabe! Napaka sama ng ugali!”“Naoaka dem*nyo!”

3rd Person’s POV“Kumalma ka Sandra, it’s only for show. He doesn’t love that b*tch! They’re just showing everyone.” Paulit ulit na ibinubulong iyon ni Sandra sa sarili niya.“I love you too, of course we made this possible because of your support. Sa lahat ng mga sumuporta sa Luscious Layers especially to our seed investors who are with us since day one. At para magpasalamat sa inyo, we actually prepared gifts for you. Each will be handed to your tables.”“Grabe ang galing na ni Ate parang hindi na siya ang nagsasalita.” Komento ni Thea.“Of course, marami nang na improve si Sam over the years. I’m so proud of my manugang,” naiiyak pang sabi ni Amelia.“Ma hindi ikaw ang Nanay ha? Feeling masyado.” Nagtawanan sila dahil sa banat ni Chelsea. Nahampas pa siya ni Amelia.“And for our second announcement,” muling kinuha ni Rowan ang atensyon ng lahat. Lumapit pa siya kay Sam at saka ito inakbayan. Napangiti naman si Sandra dahil alam niyang ito na yon. Ito na ang pagkakataong malalaman

3rd Person’s POV Napalitan ng isang mabilis ngunit misteryosong tugtog ang kaninang malumanay na areglo ng mga violin at piano. Lumabas ang anino ng isang babae mula sa center stage. Hanggang sa unti unting umaakyat ang spotlight mula sa paa niya paakyat sa kanyang kabuuan. “Wow, now that is Mrs Fontano.” “Silent class and elegance, her presence alone is something else.” Suot niya ang isang mermaid style evening gown. Mukha iyong bulaklak na naka baligtad. Hapit na hapit sa ka s*xyhan niya ang pang itaas na bahagi habang flare out style naman ito pababa. Bodice styled with gold sequin apliques ang itaas nito. Dahilan para magkaroon ng contrast sa itim na kulay ng evening gown. Sa unti unting pagtaas ng ilaw sa kabuuan niya ay lalo pang namutawi sa buong venue ang bulong bulungan nang makita na nila ang itsura niya. Ang dating mahaba niyang buhok ngayon ay hanggang balikat na lang ang haba nito. Kabaligtaran ni Sandra na makapal ang makeup, isang light natural makeup ang suot ni

3rd Person’s POV “You want me to announce it here?” Hindi malaman ni Rowan ang isasagot sa kanya. Tumango siya at saka inangkla ang mga kamay niya sa batok ni Rowan, “Oo, tutal we’re already settled naman na. We can announce it today, tutal marami namang press dito at saka kanina pa nga lang people are already assuming that I am Mrs Fontano hindi ba? So why wait longer right? At saka… I have a surprise for you.” Lumilipad ang utak ni Rowan dahil sa dami ng sinasabi niya. Pero nakuha niya rin ang atensyon ng lalake dahil sa huli niyang sinabi. “What surprise?” “I had someone sneak into the control room. Kapag inannounce mo ang engagement natin today, they will play Sam’s maltreatment with you and Ferlyn.” Naikuyom ni Rowan ang mga kamay niya pero isang ngiti ang sumilay sa mga labi niya, “What maltreatment are you talking about?” “Yung mga pagsusungit niya sa inyo. Kapag sinusungitan ka niya and si Ferlyn lalo na kapag hindi niya pinagbibigyan ang mga kagustuhan nung bata. I reco

3rd Person’s POV Parami ng parami ang mga tao sa loob ng venue. May grupo ng mga violinist at pianist na tumutugtog sa gilid ng stage, giving the guests a very relaxing ambiance. “Honorable guests, the event will commence in exactly five minutes. We kindly ask that you begin making your way to your seats." Nakuha ni Treb ang atensyon ng lahat. Hindi maiwasan ng mga kadalagahan na mabighani sa gandang lalake niya. Siya na siguro ang epitome ng pagiging tall, dark, and handsome. Halatang halata din sa katawan nito ang araw araw niyang pag-eehersisyo at pagkahilig sa martial arts. Kahit na balot ng suit ang katawan niya ay kitang kita pa rin ang maganda niyang physique. Nagsipwesto na sa kani kaniyang upuan ang mga bisita. Nandoon din ang pamilya nila Rowan at Samarah. Lahat sila ay naguguluhan, nakatingin sa pinaka harap na lamesa kung saan nandoon si Sandra, Rowan at Ferlyn. “What’s going on? Why are they with that b*tch?!” Inis na inis si Chelsea habang nagbubulungan sila ni The

3rd Person’s POV “A-are you sure baby?” Napatakip pa si Sandra sa bibig niya. “Yes Tita, can I po?” Yumakap si Ferlyn sa braso niya at nag puppy eyes. “Of course, of course I’ll be your Mommy!” Napaka laki ng ngiti niya habang nakatingin kay Rowan. Alam nilang pareho na iisa lang ang ibig sabihin nito. HIhiwalayan niya na si Samarah at pakakasalan niya si Sandra. “Yehey! Mommy Sandra, I love you!” Yumakap sa kanya ang bata at saka siya hinalikan sa pisngi. Nakatingin lang sa labas ng bintana si Rowan, tila malalim ang iniisip. Gaya nga ng sinabi ni Ferlyn, pagbaba nila ng limousine ay marami nang nakaabang na press sa kanila. May red carpet silang lalakaran papasok sa venue kaya naman isa isa ang ginawa nilang paglabas. Una si Rowan na nakasuot ng black suit na tinernohan ng gold color neck tie. Simple, pero napaka elegante ng dating niya. Lalo pa ngayong medyo nagka edad na at nag mature na ang itsura niya. Aging looks so good in him, he keeps getting hotter and hotter as t

This chapter is dedicated to Annaliza Aga, thank you po for your support ’s POV “Ako naman kasi ha? Teka makinig muna kayo. Ganito kasi ‘yan, hanggat kaya kong ibigay sa anak ko lahat ng gusto at pangangailangan nila ibibigay ko! Kung kailangan na pati mga braso at binti ko ibigay ko ibibigay ko talaga. Gano’n ko kamahal ang mga anak ko,” paliwanag ni Tita Mayet na dinuduro-duro pa sina Mama. Pulang-pula na ang mga mukha nila at halatang mga wala na sa sarili. Nasa kusina ako at nagluluto ng sisig para ipang pulutan nila. “Ako ate, ganito. Dati ganyan din ako mag-isip eh. Kasi syempre sobrang hirap ng buhay natin nila Mama dati, kakain tayo isang beses sa dalawang araw. Kaya sabi ko hindi ko hahayaang maghirap ang mga anak ko.” “Tama!” sabat ni Tita Mayet, “‘Yan mismo ang dahilan ko kaya hindi ko talaga kayang tiisin ang mga anak ko!” “Teka patapusin mo si Fatima, ang ingay mo eh!” saway ni Tita Lizeth. Nakapamewang ako habang hawak ang sandok at nanonood sa kanila

Claire’s POV “Babe, I cooked champorado. Sinamahan ko na rin ng fried pusit. Gusto mo ‘to ‘di ba?” Umupo siya sa tabi ko. Bumangon ako at sumandal sa headboard ng kama, “Saan ka galing?” tanong ko. Pagbangon ko kanina wala na naman siya. Ugaling-ugali niya talagang iwan ako. Nag-iwas siya ng tingin, halatang nag-iisip, “Kay Emily ba?” Mabagal siyang tumango. Hihiga at tatalikod na sana ulit ako nang hawakan niya ako sa braso at pigilan ako. “I resigned.” Napalingon ako sa kanya, “Ayokong makita kang nagkakaganyan. Hindi na ako magtatrabaho sa kanya and I assure you hinding-hindi na magkukrus ang landas namin.” Hindi ako kumibo pero hinayan ko siyang subuan ako ng champorado. Masarap ‘yon lalo at sinamahan pa ng pritong pusit maliliit. Patapos na akong kumain nung may nareceive akong text kay Kuya Von. [From: Kuya Von Clara, pwede mo ba samahan dito si Mama bukas? Wala kasi kaming lahat may mga importanteng lakad. Ayaw namin siya maiwang mag-isa baka lalo siyang malungko

“Kaya mas mabuting wala ka na lang sa buhay ko, Clark. Tutal kaya ko naman ng wala ka.” My mind went blank. How could she say that? I have my reasons too, I didn't stay there because I wanted to. I'm saving up for her, for us. I want to give her the life she deserves. I hate seeing her worry especially about money. I'm just trying to be a good partner pero bakit parang naging kasalanan ko pa? “Claire, this is not the solution. I'm sorry. I know marami akong pagkukulang. But please hayaan mong makabawi ako.” “Maraming beses na kitang binigyan ng pagkakataong makabawi,” pagmamatigas niya pero hindi rin ako nagpatinag. Hinawakan ko ng mahigpit ang kamay niya, “I promise, this time I won't mess up.” Hinila niya pabalik ang kamay niya saka ako tinalikuran. Bakit ganito ang mga nangyayari? Bakit nasisira lahat? I thought I'm doing good but I kept messing everything up. Masakit pa rin sa akin ang pagkawala ni Papa. Dalawang Tatay ko ang nawala sa akin. Gustong-gusto kong umuwi

Clark's POV Pumunta ako sa kusina at nag-init ng tubig habang hinihintay ko siya. Kinuha ko rin ang pang hot compress niya para magamit niya mamaya. I ran to her when I heard the door open. “Are you okay?” I asked her again. Nakatapis lang siya ng twalya habang tumutulo pa ang tubig sa buhok niya. She nodded, I went to her and carried her to the bedroom, “Magbihis ka muna and wait for me okay?” Nag-init ako ng tubig para sa hot compress niya and then I made three mugs of hot chocolate for us. Una akong pumunta kay Elly, pinunasan ko ang luha ko at inayos ang sarili bago pumasok sa kwarto ng anak namin. “Hello baby? Are you reading again?” Sinara ko ang pinto sa likod ko at saka siya nilapitan sa study table niya. “Yes po Papa. Wow! Hot choco and butter cookies?” Inihapag ko ang hawak kong tray sa harap niya. “Yes baby, mag mirienda ka muna okay?” Hinaplos ko ang buhok niya saka siya hinalikan sa noo, “Aalagaan ko muna si Mama, hindi maganda ang pakiramdam niya. If you ne

Claire’s POV “Naku magwawala na naman si Clara kapag nakita niya ‘yan eh.” “Bakit ba kasi nandito ‘yan? Yung Nanay niya hindi man lang talaga dumalaw dito.” “Eh paano dadalaw ‘di ba inagawan niya ng mga customers si Clara?” “Totoo ba?” “Oo kaya nga nagsara yung ibang business ni Clara eh.” Ngayon ang libing ni Papa. Busy kami sa pagrerepack ng kanin, menudo, adobo, at pritong manok sa mga styro habang nakikinig sa mga chismosang nakiki tulong dito. Hindi naman sila nagkakamali. Talagang gusto ko nang ibaon sa lupa ang babaeng ‘yan. “Babe, pupuntahan ko lang si Emily ha? Babalik din ako kaagad.” Tumango na lang ako kaya tumayo na siya at nilapag ang basong ginagamit niya pantakal sa mainit na kanin. “Bakit ba pabalik balik dito yang babaeng ‘yan Clara? Invited ba ‘yan?” bulong ni Tita Mayet. “Hindi po.” “Gusto mo palayasin ko na teh? Jombagin ko paalis ‘yan.” Biro ni Berto na hindi ko pinansin. Panay ang okray ng mga Tita at Pinsan ko kay Emily habang ako naman

Claire’s POV Maghapon ko siyang iniiwasan. Kasama niya si Mama sa harap ng kabaong, panay ang iyak niya kanina habang hinihimas ni Mama ang likod niya. Gusto kong maawa pero hindi ko magawa. Gusto kong lapitan siya pero para bang wala na akong pakialam. “Kinausap mo na ba siya?” tanong ni Kuya habang naghahapag kami ng mga butong pakwan. “Ayoko.” “Bakit?” “Ayoko siyang kausap. At ayaw din kitang kausap kaya pwede ba lubayan mo ‘ko?” Inirapan ko siya saka tinalikuran. “Clara!” “Naku ayan na naman siya.” “Hayaan mo muna ang kapatid mo ijo, dalawang araw nang may sapi ‘yan hindi na talaga nirespeto ang lamay ng Papa niya.” “Ganyan talaga ‘yan eh bastos ralaga yan si Clara.” “Hoy mga chismosa!” Boses ni Tita Mayet ‘yon. Patuloy ako sa pagseserve ng buto ng pakwan at hindi sila nililingon, “Namatay na nga ang bayaw namin tapos pagchichismisan niyo pa ang anak niya. Wala na talaga kayong pinalampas?!” Sunod na sumingit si Tita Lizeth, “Akala niyo ba hindi namin napapans