Chapter: CIIIClaire's POV “Naku! Hindi ka na pakakasalan non! Nakuha niya na gusto niya eh HAHAHA–aray!” Binato ko siya ng kutsara, “Umuwi ka na nga! Kaya naiinis as ‘yo si Mama insensitive piece of sh*t ka eh!” Nanlaki ang mga mata niya at napatayo. “Anong sabi mo?!” Kinakabahan ako sa tono ng pananalita niya a pero ayaw kong magpatalo. “Ang sabi ko umuwi ka na!” Sumeryoso siya at tinitigan ako ng masama pero ginantihan ko rin iyon ng masamang tingin, “‘Wag ko marinig-rinig na murahin mo ako ulit, may kalalagyan ka.” Dinuro niya pa ako bago umalis. Pagsara ng pinto ay kaagad akong tumakbo sa sala para kunin ang cellphone ko, sigurado akong isusumbong niya ako kina Mama kaya agad na akong nag text kay Kuya Von. Pagdating ng gabi ay hindi ko maiwasang mapaisip sa sinabi niya. Sinilip ko ang mukha ng natutulog na si Clark. Seven years old na ang anak namin pero hindi ko man lang siya matawag na asawa. Hindi ko man lang masabing kasal kami at hanggang ngayon, wala pa rin akong singing.
Last Updated: 2026-02-23
Chapter: CIIClaire's POV “Ano? Paano nangyari ‘yon eh bago pumasok yung bagyo okay naman sales natin ah?” Pangatlong store na ito at sa lahat ng inikutan ko, pare-pareho sila ng concern. Lahat ng sinusupplyan naming tindahan, nagsi-urong. “Ayun nga po Ma'am eh hindi ko rin po alam. Kapag tinatanong sila ang sagot naman po merong mas magandang offer sa kanila.” Napakamot ako ng ulo, pagsusupply sa mga tindahan ang tumataguyod sa mga grocery stores namin. Kung mawawala sila, malamang sa malamang hindi ko kakayanin magpasahod sa mga tao ko. “Sino raw ang nagbibigay ng offer sa kanila?” Lumingon-lingon siya bago magsalita. “Ma'am, pinagbantaan na po ako ng tauhan ng taong ito na ‘wag sabihin sa inyo kaya sana wala pong makakalabas na sa akin ‘to nanggaling ah?” Tumango ako. Iyon din ang sinabi sa akin ng iba kaya hindi ko sila masisisi kung bakit ayaw nilang magsalita, “Si Madam Edwina po, balita ko mas pinapalaki pa nila ang mga business nila kaya nageexpand yung mga stores nila ngayon. Mala
Last Updated: 2026-02-23
Chapter: CIClaire's POV "Tama na... ughh!" “Bakit?” Hindi ako nating at lalo ko pang binilisan. “Babe, sobrang sarap. Hindi ko kaya… ugghh!” Mas masarap nga pala talaga sa lalake kapag hindi sila tinigilan pagkatapos labas*n. “Pwede ba naman na hindi mo kaya?” Nginisihan ko siya at mabilis na nagtaas baba. Sobrang init na sa pakiramdam at aaminin kong hindi ko na rin matiis ang sarap pero paborito ko talaga kapag ganitong wala siyang magawa kung hindi ang umung*l at sundin ang gusto ko. “Ugghhh katas mo na ang nagpapadulas sa ‘tin.” “Sh*t, Claire.” “‘Yan, moan my name Clark.” “Uuugghh, Claire please stop!” Pero hindi ko siya sinunod. Umalis lang ako sa ibabaw niya nang muli niya akong buhusan ng katas niya. Pareho kaming pagod at nagtatago sa makapal na kumot pagkatapos non. Nakahiga siya sa braso ko habang ang mukha niya ay nakalubog sa dibdib ko. KINABUKASAN. “Clara!” “Claire!” “Clarang mabaho!” Kunot-noo ko silang sinalubong, “Aba? Ang aga niyo naman?” “May kasam
Last Updated: 2026-02-23
Chapter: CClaire's POV “Wala pa ring hinto yung ula, dalawang araw na.” “Hindi pa rin lumalabas yung bagyo.” Nakaupo kami sa balkonahe habang nagkakape. Pareho kaming nakasuot ng jacket dahil sobrang lamig talaga ngayon. “Paubos na yung bigas at mga gulay natin, lalabas muna siguro ako para mamili. Ubusin ko lang ‘tong kape.” “No, ako na ang mamimili.” Nilingon ko siya, “Eh baka manligaw ka. Ang lakas pa ng ulan oh.” “Kaya ko.” Mabilis niyang hinigop ang kape niyang mainit pa. “Sigurado ka?” Tumango lang siya at wala na rin akong nagawa. Gumawa na lang ako ng listahan ng mga bagay na kailangan niyang bilhin. LISTAHAN: 1 tray ng itlog 1 sakong bigas 2kg laman ng baboy 2kg chicken breast 2 ampalaya 1kg kamote 1 upo ¼ munggo 1 kg kamatis 1kg talong “Ito lang? Toiletries meron pa tayo?” “Oo, pang-isang buwan ang binibili ko.” “Oh sige aalis na ako. Babalik ako kaagad.” Humalik ako sa pisngi niya, “Ingat ka, I love you!” “I love you too!” Malaki na an
Last Updated: 2026-02-22
Chapter: XCVIVClaire's POV “Ang bango ah?” Nagising ako dahil sa masarap na amoy ng sinangag. Kaagad akong bumangon at nagpunta sa kusina, “Ma? Oh! Clark?” “Godd morning, Mahal.” Kinusot-kusot ko pa ang mga mata ko. Nananaginip ba ako? “Ang aga mo namang nagluto?” Tumingala ako sa orasan, “Six thirty pa lang ah?” Inilapag niya sa harap ko ang bagong lutong sinangag. Sobrang bango! “Nagising kasi ako agad ang lakas ng ulan, kaya nagluto na ako.” Sumilip ako sa labas, “Oo nga ‘no? Buksan natin TV baka mag suspend sila ng klase.” Tumayo ako at pumunta sa sala, nilakasan ko ang volume ng TV para marinig namin hanggang sa kusina. “Come sit here, baby.” Pagbalik ko ay nandoon na rin si Elly na inalalayan ng Papa niya umupo. “Good morning baby!” Hahalik saka ako sa pisngi nito pero kaagad siyang umiwas at nagkamot ng ulo, “Ay! May topak! Hahaha!” “‘Di pa ata naaalimpungatan hahaha!” “Look oh, luto si Daddy.” Ipinakita ko sa kanya ang sinangag, tocino, daing, itlog, at pritong saging na
Last Updated: 2026-02-22
Chapter: XCVIIIClaire’s POV “Eh basta sa akin na lang ‘yon!” Kaagad humarap si Elly sa teacher nila at nagpagawa, “Teacher nauna po ako. Kawawa po yung Papa kong pogi oh walang siyang Family Day shirt.” Itinuro niya ang Papa niya at para namang nagkorteng star ang mata ng teacher niya nang makita ito. “A-ay o-oo nga, kawawa naman Papa mo.” At ang damuhong ‘to naman, talagang kinawayan at tinanguan pa yung teacher! “Hoy! Mamaya ka sa ‘kin,” bulong ko sa kanya saka siya siniko. “Oo mamaya na kapag may Family Day Fun Day shirt na ako.” Natawa na lang ako dahil binasa niya pa talaga ang nasa T-shirt ko. Sa huli ay si Elly ang nanalo. Niladlad niya pa ang T-shirt sa harap nung batang lalake saka dumila sabay irap. “Grabe ang maldita hahaha!” “Oo nga, nakuha lahat ng topak ng Nanay. Lahat naisalin, walang natapon.” Siniko ko ulit siya, “Aww!” “Akin dapat ‘yan eh!” Nagsimula nang ngumawa ang batang lalake kaya pati magulang niya ay lumapit na. “Hindi mo naman magagamit ‘to eh, para ‘t
Last Updated: 2026-02-22
Chapter: 11: A MERE DISGRACE “Anong ginagawa mo ron? Hindi pa ba sapat ang perang nakukuha mo sa anak ko?” Alam niya ba ang tungkol sa kasunduan namin? “You are a Fontano. Don't tell me you don't have enough money! Kahit saang basurahan ka pa nanggaling, sigurado akong hindi ka pababayaan ni Rowan!” Gusto kong magalit sa sarili ko. Kung bakit ba kasi hindi ako nanood kaagad ng How to train your Dragon eh. Nagwawala na tuloy itong isa. Panay ang kuda niya hanggang sa makarating kami sa bahay. Sasabihin niyang sumagot ako pero tuwing sasagot naman ako, inunahan niya ako ng sermon. Grabe, paano nakaya ni Rowan ‘to? “Oh! Samarah, I've been looking for you.” Malapad na ngiti ang isinalubong sa amin ni Lola pero kaagad na naglaho iyon nang mapansin niya ang sitwasyon, “Anong nangyari sa inyong dalawa? Bakit ganyan ang itsura niyo.” “A-ano po…” “Let's talk later, Ma
Last Updated: 2026-02-22
Chapter: 10: THE BILLIONAIRE'S POSSESSIONSamarah's POV “Thank you sa paghatid ha? Thank you din sa pa ice cream.” “Wala ‘yon, pagkain lang naman katapat mo lagi– aray! Nambabatok kaagad eh!” “Oh! Tapon mo!” Inabot ko sa kanya ang pinagbalatan ng kinain ko saka lumabas, “Thank you!” “Abusado!” Napangiti na lang ako. Kahit gaano talaga ako kabadtrip o kapagod, kapag nakakausap ko yung best friend ko parang narereset lahat. Kahit papano nakakabawi at may lakas na naman ako para suungin ang mala teleseryeng buhay ko sa loob ng mansyon ng mga Fontano. Hawak ko ang heels sa kanang kamay at ang bag naman sa kabila. Paniguradong sesermonan ako ng Mama niya kapag nakita ako nito kaya ssusubukan kong sumalisi sa pintuan sa kusina. Lumiko ako sa kanan at dahan-dahan ang paglalakad. Napakalaki naman kasi nitong bahay kaya ang taga
Last Updated: 2026-02-20
Chapter: 9: MISUNDERSTANDING“Hoy! Buksan mo ‘to!” Bigla niyang sinara ang pintuan at Ikinulong ako ron. Paulit-ulit kong kinakalampag ‘yon, “Hoy! Peppa pig buksan mo ‘to!” Tumakbo ako papunta sa gilid ng rooftop para sana humingi ng tulong sa mga taong nasa baba pero kaagad akong nalula. Ngayon lang nag-sink in sa utak ko na dalawampung palapag nga pala itong building at nasa tuktok ako! Matagal ko ring sinubukang kalampagin ang pintuan at magsisigaw don pero mukhang wala talagang nagpupunta rito. “Napaka demony*ng baboy,” bulong ko sa sarili saka umupo sa gilid. Ineenjoy ko na lang ang malakas na hangin dito. Inililipad pa nito ang nakalugay kong buhok. Pakiramdam ako model ako ng shampoo, hehe! Hindi ko mapigilang mapangisi. Sigurado akong hahanapin ako ni Rowan at kapag nangyari ‘yon isusumbong ko siya. Tignan lang natin kung may trabaho ka pa bukas, huh! Prente akong nakaupo roon nang
Last Updated: 2026-02-18
Chapter: 8: ROOFTOP Samarah's POV “Everyone, meet Samarah Castillo Fontano. My wife.” Hindi pa rin masanay ang pandinig ko sa bagong apelyidong nakakabit sa pangalan ko. Nagpalakpakan ang mga tao at panay ang bati. “Congrats, Sir!” “Best wishes po!” “More babies to come!” “G*go. Aaah!” Walang awa na naman niya akong siniko! Malapit na magka pasa ang braso ko sa kasisiko niya! Inirapan ko siya. Nasa office niya kami ngayon at ipinakilala niya ako sa mga empleyado niya. Akala ko nga may pa welcome. Pero nganga! Pagpasok namin ay tinawag niya lang ang atensyon ng mga tao na halatang nagulat din sa pagdating niya, saka ako ipinakilala. At eto kami ngayon, sobrang awkward! “Angel, can you help tour her to the office please?” Isang matabang b
Last Updated: 2026-02-16
Chapter: 7: GENTLEMANSamarah's POV “Bastos ka talaga!” Inirapan ko siya. “Patuyuin mo muna ang yang moisturizer.” Isinara niya ang mga ginamit niyang skin care saka nag-cross arms habang nakatingin sa akin sa salamin, “Bakit nga kayo na-bankrupt?” Mukhang hindi ako tatantanan ng baklang dragon, “Nalulong sa sugal si Papa at nambabae.” “Talaga?” Grabe hindi man lang siya nabigla, “Bakit parang okay naman kayo nung nag-uusap sa call?” “Paano ba dapat? Chismoso ka.” Tatayo na sana ako nang hawakan niya ako sa balikat at iupo ulit. “Teka, it’s not done yet.” Nakatingala ako sa kanya habang minamasahe niya ang mukha ko. Napakalapit ng mapupula niyang labi. Ano ba Sam?! Kailan ka pa naging manyak?! Pumikit
Last Updated: 2026-02-14
Chapter: 6: Their PastSamarah's POV “Paano ko naman naging kasalanan yung pagiging lampa mo?” Inirapan ko siya at hinila ang kumot pero hinila niya ito pabalik. “Natamaan mo ako ng bola sa ulo kaya ako natumba. Hindi mo kasi ilugar yung pagiging tomboy mo!” Nakaupo kami ngayon sa sahig, sa tapat ng fire place ng kwarto namin at nag-aagawan sa kumot. Ang lamig pala rito kapag gabi! “Maraming beses na akong natamaan ng bola sa ulo ‘no, hindi naman ako natumba at nahimatay. Lampa ka lang talaga!” Itinaas niya ang kamay niya at akmang bubwelta nang unahan ko siya, “At! Hindi ‘yon sapat na reason para ipagkalat mong natae ako sa palda nung Elementary tayo ‘no!” “Pfffft! Hahahaha! Oo nga pala, natae ka nga pala nung grade two. So disgusting!” Maarte niyang sinabi ang huli at ngumiwi pa. “Elementary pa ‘yon!” Hinampas ko siya ng unan na kaagad naman niyang sinalag habang tawa pa rin ng tawa, “siguro crush mo ‘ko kaya high schoo na tayo hindi ka pa rin nakakamove-on don!” “What?!” Ako naman ang hinamp
Last Updated: 2026-02-12
LOGIN
