Regret Novelas e Histórias

“Done. Kung wala ka nang kailangan, puwede bang mauna ka munang umuwi? Marami pa pala akong tatapusin. I forgot.” “Oh, sure!” Gumaan ang mabigat na pakiramdam sa dibdib ko sandali ngunit agad itong napalitan ng matinding paghihinayang. Kung tiningnan at binuksan niya sana ito. Malalaman niyang hindi ito property transfer kun ‘di isang divorce agreement.

"Tungkol ito sa tiwala. Tatlong taon kitang pinagsilbihan, tatlong taon kitang nakita araw-araw, pero pakiramdam ko hindi mo ako nakilala. Hindi mo nakita 'yung halaga ko hangga't hindi ako nawawala." "I know," sagot niya nang mabilis. "And that's my biggest regret. Hindi ko nakita ang halaga mo dahil masyado akong nakatutok sa pagpapalaki ng negosyo. But now that you're gone... I realized that I built an empire but I lost the only person who actually cared about me." Hindi ako sumagot. Hindi ko alam kung anong sasabihin sa ganoong klaseng pahayag.

"Because I regret everything" "Regret?" "Yes, for being a fool and for letting you go, for letting someone take you away, away from me. I wanna beg, no. I'm willing to beg just to have you but what can I do, I'm not that badly desperate to ruin your happiness with someone better. I want you back, and I always wanted you from the beginning but I don't want to be some kind of villain in your story. I regretted my decisions, actions, letting you go, hurting you"

sagot ko, pilit nakangiti. Sandali siyang tumigil, tiningnan ang paligid, at huminga nang malalim. “Naive. Always naive. Sofia… she never hesitated. She knew exactly what to do, what to say. And you? You stumble and fumble and expect me to appreciate it?”

Ngunit ang ngaing kapalit nga nito ay pagsasawalang bahala at sakit. Nanatili nga na mabigat ang pakiramdam ni Dr. Gerome dahil sa kanyang mga nalaman na iyon. At sa huli nga ay bahagya na lamang nga siyang napatawa sa kawalan at tinakpan ng dalawang palad niya ang kanyang mukha.

Napatigil sa paghila nang aking buhok si Conri kaya napatigil din ako sa pagkurot sa kaniya. "Mahal huwag mo akong isumbong kay ama. Pipigilan niya ang ating matamis na pagmamahalan at ilalayo niya ako sa iyo. Hindi kaya yon ng puso ko! Ikamamatay ko mahal!" Ayoko na! Nakakabaliw kasama si Conri. Feeling ko mababaliw na rin ako kapag tumagal pa kapag magkasama kami. "Nababaliw na ako! Ama may nakapasok na baliw dito! Ang pangit pangit niya pa!"

Sa ngayon, unti unti na niya itong nakikilala. Pakiramdam niya ay maswerte siya dahil nakilala niya ito. Maaaring hindi ganoon kaganda ang naging una nilang pagtatagpo, masasabi naman niya, na napakabait ng Diyos, dahil responsableng tao si Ludwig. Nakita niya, kung paano mamuo ang lungkot sa mga mata ni Ram. Maaaring very traumatic ang naging kabataan nito, at nagkaroon ito ng takot para sa mga rejections.

"Kung ako ang nasa situation mo... I'll do everything in the name of love. Ikaw na nga ang pinili ni Val noon at hindi ako tapos mag iinarte ka pa. Sayang naman yung pagpa paubaya-" Natawa ako ng bahagya ng mahinto ito sa kalagitnaan ng sinasabi niya. Kasi naman ang dilim na ng tingin sa kanya ng katabi. Ngayon lang niya ata napag tanto na wrong move ng mga sinabi niya. "Ah ganun.. May regret ka ba? Gusto mong bumalik sa Val mo? Ikaw na lang kaya ang lumaban hindi si Ice? Parang mas affected ka pa." Tumayo si Rain ng padabog.

Agad itong ngumisi sa akin. "kahit kailan hindi ko pagsisisihan lahat ng nagawa ko. Nakatakdang maging akin si Luther pero bigla kang bumalik sa buhay nya at inagaw mo siya sa akin! Ilang taon akong nagtiis at nghintay na matutunan nya din akong mahalin pero..nauwi lang sa wala ang lahat! Hanggang sa huli ikaw pa rin ang pinili nya kaya dapat lang na mamatay siya! Hindi ako papayag na magiging masaya kayo habang buhay kaya pagdusahan mo ang pagkawala nya! Kung hindi ka sana bumalik baka masaya kaming nagsasama ngayun! Bwesit ka!" mahabang wika nito at sa sobrang galit ay halos lumabas na ang litid sa kanyang leeg.

He let out a heavy sigh in disappointment. “Huli na ang lahat. I shouldn't have done that,” pagsisisi niya. Nakakatawa, 'di ba? Kung ano pa ang mali, ito pa ang nakakatuksong gawin. Parang kanina lang, siguradong-sigurado siya sa ginawa. Pero paano niya masisisi ang sarili kung ang puso na niya ang nagdidikta? “I see. You're regretting it now. I really thought...” he stopped and dropped a heavy sigh again, “nevermind.”