Novels by applecutedarlyn

Akala ko noon, ang katahimikan ay dapat nagdadala ng kapayapaan. Pero sa penthouse ni Luhence Travino, ang katahimikan ay tila may matatalas na ngipin. Binabantayan nito ang bawat galaw ko sa bawat sulok, kumakapit sa bawat makintab na gamit, at dumadagan sa dibdib ko na parang pabigat na hindi ko maalis-alis.Napakaganda ng lugar. Marangya, elegante, at bawat detalye ay pinag-isipan nang husto. Napakalayo nito sa maliit at magulong apartment na ibinahagi ko sa anak kong si Chase. Dito, walang mga laruang nakakalat sa sahig, walang amoy ng lavender na detergent na kumakapit sa mga muwebles, at walang init ng isang tunay na tahanan.Pati ang pangalan niya ay parang delikadong bigkasin, tila isang ipinagbabawal na sumpa na hindi ko dapat binitiwan.Tumayo ako sa harap ng dambuhalang floor-to-ceiling windows na nakaharap sa kumukutitap na lungsod. Mahigpit kong niyakap ang sarili ko. Malabo ang mga ilaw sa labas dahil sa hamog ng hininga ko sa salamin, pero ang isip ko ay nasa kanya, sa

Pumunta si Isabel sa lugar na iyon para sa kanyang kapayapaan, para makasiguro na ang tahimik at maingat niyang binuong buhay kasama ang kanyang anak ay ligtas at hindi magigiba. Ngunit sa halip na katiyakan, tila pinaikot ng tadhana ang roleta at dinala siya sa nakalilitong gulong ito.Inalis niya ang tingin sa sulat at lumingon kay Chase. Mahimbing itong natutulog sa crib sa sulok, walang kamalay-malay na ang kanyang buong pagkatao ay kinuwestiyon na ng mundo.Iniabot ni Isabel ang kanyang kamay at hinaplos ang malalambot na kulot na buhok ng bata habang nanunuyo ang kanyang mga mata sa nagbabadyang luha. Walang anuman sa bata ang parang isang pagkakamali. Perpekto ito. Pero ayon sa rekord ng ospital, ang sample na ginamit sa kanyang IVF treatment ay hindi nanggaling sa anonymous donor na pinili niya.Kinagat niya nang mariin ang nanginginig niyang labi habang nakatingin sa aninong bumabalot sa may pintuan. Hindi na niya kailangang lumingon para maramdaman ang bigat ng presensya nit

Nang unang tumapak si Isabel sa Lady Fatima Fertility Center, hindi niya akalaing ang buhay na binuo niya nang maingat ay biglang magkakapira-piraso at mabubuo muli sa paraang hindi niya na makikilala.Binigyan siya ng receptionist ng isang malapad at propesyonal na ngiti habang pinupunan niya ang mga papel na magdidikta sa kanyang kinabukasan. Hindi siya dapat kabahan. Dapat ay simple lang ito, mabilis, maayos, at ligtas. Hindi siya pumunta rito para sa isang lalaki. Hindi siya narito para sa pag-ibig. Narito siya dahil sa isang desisyon: ang maging isang ina sa sarili niyang mga kamay.Matapos ang maraming taon ng sakit ng loob, pagtatraydor, at ang paulit-ulit na pagsasabing "masyado siyang mapili" kaya hindi siya makapag-asawa, napagdesisyunan niyang hindi niya kailangan ng lalaki para bigyang-kahulugan ang kanyang buhay. Nag-ipon siya nang sapat, nagtrabaho nang husto, at sapat na ang pagmamahal niya sa sarili para sa wakas ay makuha ang tunay niyang hiling, isang anak.Isang bah