Chapter 1

Nang unang tumapak si Isabel sa Lady Fatima Fertility Center, hindi niya akalaing ang buhay na binuo niya nang maingat ay biglang magkakapira-piraso at mabubuo muli sa paraang hindi niya na makikilala.

Binigyan siya ng receptionist ng isang malapad at propesyonal na ngiti habang pinupunan niya ang mga papel na magdidikta sa kanyang kinabukasan. Hindi siya dapat kabahan. Dapat ay simple lang ito, mabilis, maayos, at ligtas. Hindi siya pumunta rito para sa isang lalaki. Hindi siya narito para sa pag-ibig. Narito siya dahil sa isang desisyon: ang maging isang ina sa sarili niyang mga kamay.

Matapos ang maraming taon ng sakit ng loob, pagtatraydor, at ang paulit-ulit na pagsasabing "masyado siyang mapili" kaya hindi siya makapag-asawa, napagdesisyunan niyang hindi niya kailangan ng lalaki para bigyang-kahulugan ang kanyang buhay. Nag-ipon siya nang sapat, nagtrabaho nang husto, at sapat na ang pagmamahal niya sa sarili para sa wakas ay makuha ang tunay niyang hiling, isang anak.

Isang bahagi ng kanyang pagkatao.

Ang kanyang pamilya.

Ang kanyang kinabukasan.

Ngunit habang nakaupo siya sa malinis na lobby na iyon, nanginginig ang ballpen sa kanyang kamay. Hindi niya maalis ang tila nakabuhol na kaba sa kanyang dibdib. Hindi ito pag-aalinlangan sa pagiging ina, malinaw pa sa sikat ng araw ang kagustuhan niyang iyon. Ang nagpapayanig sa kanya ay ang bigat ng paghakbang patungo sa hindi niya alam na bukas.

"Miss Flores?"

Pinutol ng boses ng nurse ang kanyang malalim na iniisip. Malambot ang tono nito pero may awtoridad. "We're ready for you."

Huminga si Isabel nang malalim, inayos ang suot na cream blouse, at sumunod sa nurse sa hallway na puno ng mga poster tungkol sa "Hope," "Family," at "Miracles." Mga salitang gusto niyang paniwalaan pero hindi niya pa magawang asahan. Hindi muna sa ngayon.

Sinalubong siya ni Dr. Maxwell ng isang mainit na ngiti sa loob ng opisina nito. Mukhang mabait ang doktor, may mapuputing buhok at maamong mga mata na agad nagpagaan sa pakiramdam ni Isabel.

"Miss Flores, I understand you're here for a donor insemination procedure. Nasuri na namin ang file mo, and everything looks perfect for this cycle. Are you ready to begin?"

"Yes," sagot ni Isabel. Buo ang kanyang boses sa kabila ng kaba na parang bagyong bumubuo sa loob niya.

Tumango ang doktor at iniabot ang isang makintab na binder sa ibabaw ng mesa. "We've matched you with a donor based on your preferences... medical history, genetics, physical characteristics. You'll find him listed here as Donor 69."

Sinilip ni Isabel ang profile: matangkad, maitim ang buhok, hazel ang mga mata, at graduate ng Ivy League. Mahilig sa sports at malinis ang medical record ng pamilya. Mukha itong blueprint ng isang lalaking nasa kanya na ang lahat, pero isa lamang itong estranghero na walang mukha. Isang posibilidad na walang pangalan. At ayos lang iyon sa kanya. Hindi ito tungkol sa romance o pangarap na pamilyang may white-picket fence.

Tungkol ito sa paghawak niya sa sarili niyang buhay.

Naging mabilis lang ang mismong procedure. Malamig. Clinical. Sa loob ng isang sterile na silid na may puting dingding, may nurse na mahinang humuhuni habang inihahanda ang mga kagamitan. Ipinikit ni Isabel ang kanyang mga mata at huminga nang malalim. Paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili na sapat ang lakas niya para gawin ito. Sapat ang lakas niya para palakihin ang isang bata nang mag-isa.

Nang matapos ang lahat, lumabas siya ng klinika na may bitbit na pag-asa. Sa loob ng maraming taon, sa wakas ay hindi na parang parusa ang salitang sana.

**

Tatlong taon na ang nakalipas mula noon.

Ngayon, nakaupo si Isabel sa carpet ng kanyang maliit na apartment habang pinapanood ang kanyang dalawang taong gulang na anak. Seryosong-seryoso si Chase sa pagpapatong-patong ng makukulay na blocks, na tila ba isa itong maliit na engineer.

"Careful, Chase," bulong niya. Pinipigilan niyang tumawa habang nakikitang nagsasalubong ang kilay ng bata sa inis, pilit na binabalanse ang mabuway na pulang block sa ibabaw ng asul.

Tumingin sa kanya si Chase gamit ang mga abuhing mata nito, mga matang tila masyadong matalino para sa kanyang edad. Parang pinipiga ang puso ni Isabel tuwing tinitingnan ang anak. Perpekto ito. Ang kanyang himala. Ang dahilan ng lahat ng kanyang pagsisikap.

At kanya lang ang bata.

Sa kanya lang.

Binuo niya ang maliit na mundong ito para sa kanilang dalawa, malayo sa ingay, gulo, at mga ekspektasyon ng ibang tao. Iniwan niya ang dati niyang buhay sa magulong lungsod, ipinalit ang corporate ladder at mga late-night meeting sa mga bedtime story at yakap tuwing umaga. Simple lang ang bawat araw pero sapat, at mas lalong puno ang kanyang puso.

Ngunit ang kapayapaan ay hindi laging nagtatagal.

Nagsimula ang lahat sa isang sulat.

Puti ang sobre, nakasiksik sa kanyang mailbox sa pagitan ng mga bayarin at isang flyer para sa bake sale sa kanilang subdivision. Walang return address. Tanging ang pangalan niya lang ang nakasulat sa isang elegante at maingat na sulat-kamay.

Binuksan niya ito nang walang gaanong iniisip, akala ay kung anong advertisement lang, pero sa sandaling mailatag niya ang papel ay tila tumigil ang pagdaloy ng hangin sa kanyang baga.

Isabel Flores,

We regret to inform you of a clerical error that occurred during your insemination procedure at Lady Fatima Fertility Center on February 14th, three years ago. After an internal review, it has come to our attention that the donor sample used in your procedure did not match the one selected.

The biological father of your child is not Donor 69. His name is Luhence Travino.

Please contact our office immediately.

Nabitawan ni Isabel ang sulat at dahan-dahan itong nahulog sa sahig.

Luhence Travino.

Narinig na niya ang pangalang iyon. Sino ba ang hindi? Si Luhence Travino ay isang billionaire tech mogul. Ang uri ng lalaki na ang pangalan ay palaging nasa mga glossy magazines at pinag-uusapan sa loob ng mga boardroom. Malamig, matalino, at hindi maabot. Siya ang tipo ng tao na pinag-uusapan ng lahat pero walang nakakakilala nang tunay.

At ngayon... siya ang ama ng kanyang anak.

Matagal na natulala si Isabel. Nakatitig lang siya sa sulat na tila ba mababago ang nakasulat doon kung kukurap lang siya nang mabilis. Masayang naglalaro si Chase sa tabi niya, walang kamalay-malay sa bagyong dumarating.

Hindi ito maaari. Isang pagkakamali na naman ito.

Nagmamadali niyang kinuha ang kanyang phone at hinanap ang pangalan nito sa G****e. Bumulaga sa screen ang mukha ni Luhence, matatalas na panga, mapanuring steel-blue na mga mata, at buhok na perpekto ang pagkakaayos. Mukha siyang lalaki na hindi man lang nagugulo ang buhok sa buong buhay niya. Ang tipo ng lalaki na nakatira sa mga glass towers at itinuturing na kahinaan ang emosyon.

Naalala ni Isabel ang mga abuhing mata ni Chase.

Tila nahulog ang kanyang puso sa sahig.

Hindi nakatulog si Isabel nang gabing iyon. Nanatili siyang nakaupo sa hapag-kainan kahit mahimbing na ang tulog ni Chase. Nakatitig lang siya sa sulat habang ang liwanag mula sa kanyang laptop ay nagbibigay ng matatalas na anino sa kanyang kusina. Nakalatag sa internet ang imperyo ni Luhence Travino, mga kumpanyang bilyon-bilyon ang halaga, mga high-profile na pagpupulong, mamahaling sasakyan, at mga luxury penthouse. Ito ang simbolo ng kapangyarihan.

At wala itong kaalam-alam na mayroon siyang anak.

Dumating ang tawag kinabukasan.

"Miss Flores?" Isang boses ng babae, pormal at direkta. "This is Celia Domanador, Mr. Travino's assistant. I believe you've received correspondence from Lady Fatima."

"Yes," maingat na sagot ni Isabel habang bumabaliktad ang kanyang sikmura.

"Mr. Travino would like to meet with you. Today, if possible."

Nanikip ang lalamunan ni Isabel. "T-Today?"

"Yes, ma'am. I'll send a car to your address."

Gusto niyang tumanggi. Gusto niyang ibaba ang telepono at magpanggap na hindi ito nangyayari. Pero hindi na lang ito tungkol sa kanya. Karapatan ni Chase ang makakuha ng mga sagot, kahit na hindi pa handa si Isabel na harapin ang mga ito.

Dumating ang sasakyan na parang isang anino, makintab, itim, at napakamahal. Isinakay ni Isabel si Chase sa car seat, nanginginig ang kanyang mga daliri habang kinakabit ang seatbelt nito.

Nang makarating sila sa matatayog na gusaling yari sa salamin na may nakaukit na pangalan ni Luhence Travino, naramdaman ni Isabel na tila pumasok siya sa ibang mundo. Napakalawak ng lobby, gawa sa marmol at bakal, kung saan ang mga tao ay nakasuot ng mamahaling suit at naglalakad nang mabilis na tila doon na sila ipinanganak sa ganoong karangyaan.

"Miss Flores?" Isang babaeng naka-itim na dress ang lumapit sa kanya nang may magalang na ngiti. "Mr. Travino is expecting you. This way, please."

Binuhat ni Isabel si Chase sa kanyang balakang. Ang bilis ng tibok ng kanyang puso ay tila nararamdaman na niya sa kanyang mga tadyang.

At doon niya nakita ang lalaki.

Nakatayo si Luhence Travino sa likod ng isang malaking mesa na yari sa oak. Sa likod niya ay tanaw ang skyline ng buong lungsod na parang isang painting. Lumingon ito nang pumasok sila, at sa isang sandali, tila huminto ang mundo.

Mas matikas ito sa personal... matangkad, malapad ang balikat, at may awrang tila humihigop ng lahat ng hangin sa silid. Ang kanyang mga mata, na malamig at mapanuri, ay dumapo kay Isabel bago tuluyang tumigil sa pagtingin kay Chase.

May kung anong kislap na dumaan sa mga mata nito. Panandalian lang.

"Miss Flores," sabi nito. Malalim ang boses, swabe, at puno ng utos. "Sit down."

Umupo si Isabel, yakap-yakap si Chase habang hindi inaalis ni Luhence ang tingin sa bata.

"I suppose you know why you're here," wika ni Luhence.

"Yes," bulong ni Isabel.

Nagtagis ang panga ng lalaki. "Then let's not waste time." Sumandal ito nang bahagya, naniningkit ang mga mata. "That child... he's mine."

Parang isang malakas na suntok ang mga salitang iyon para kay Isabel. Bubuka pa lang sana ang kanyang bibig para sumagot, pero bago siya makapagsalita ay iniabot ni Chase ang kanyang maliit na kamay at hinila ang dulo ng manggas ng mamahaling suit ni Luhence.

Hindi nagbago ang ekspresyon ni Luhence. Pero ang kanyang kamay ay pumatong sa maliit na kamay ni Chase.

At sa unang pagkakataon, nakita ni Isabel ang isang lamat sa tila bakal nitong pagkatao.

"I'll be filing for custody," walang emosyong sabi ni Luhence.

Nanlamig ang dugo ni Isabel. "Excuse me?"

"You heard me. My son will not grow up a stranger to me. Dapat ay kasama niya ako."

Mas hinigpitan ni Isabel ang yakap kay Chase. "You can't just—"

"I can," pagputol nito sa malamig na tono. "And I will. Unless..."

Napatigil si Isabel. "Unless what?"

Sumandal si Luhence sa kanyang upuan, pinagmamasdan si Isabel na tila ba isa itong puzzle na balak niyang lutasin.

"Unless you agree to my terms."

"What terms?" tanong ni Isabel, nanginginig ang boses. "Sabihin mo dahil magkakamatayan muna tayo bago ko basta na lang ibigay ang anak ko sa'yo."

Isang dahan-dahan at planadong ngiti ang gumuhit sa mukha ni Luhence.

"Marry me."

Ang mga salitang iyon ay naiwang nakabitin sa hangin, tila isang talim na handang bumagsak anumang oras.