A Night Owned by the CEO
Isang gabi lang ang naging kapalit ng lahat para kay Luna Solace.
Bilang isang masipag na empleyada, ginagawa niya ang lahat para sa kanyang inang may sakit—kahit pa ubusin niya ang sarili sa overtime at pagod.
Ngunit sa isang gabing hindi niya inaasahan, pinagtagpo siya ng pagkakataon at kahinaan sa loob ng opisina ng CEO na si Rafael Blackwell.
Pagod din si Rafael—sa pamilyang pilit siyang pinapakasal, sa responsibilidad na hindi niya matakasan. At sa gitna ng alak at lungkot, may nangyari sa kanilang dalawa na hindi na mababawi.
Kinabukasan, inalok niya si Luna ng pera kapalit ng katahimikan.
At tinanggap iyon ni Luna—hindi dahil gusto niya, kundi dahil kailangan niya para sa kanyang ina.
Akala niya, matatapos doon ang lahat. Ngunit para kay Rafael, ang isang gabi ay hindi sapat. Dahil habang pilit siyang iniiwasan ni Luna, mas lalo naman niya itong gustong mapasakanya.
At sa mundong kontrolado ng kapangyarihan at obligasyon—paano kung ang pinakamalaking pagkakamali nila ang siya ring maging pinakamapanganib nilang pagnanasa?
Read
Chapter: Chapter 21Tahimik ang loob ng sasakyan habang umaandar sila papunta sa kumpanya, pero kabaliktaran naman ang nangyayari sa isip ni Rafael. Nakatuon ang mga mata niya sa daan, pero paminsan-minsan ay hindi niya mapigilang mapatingin sa gilid—kay Luna.O mas eksakto—sa suot nito.Yung palda.Masyadong maikli.Masyadong hapit.Napahigpit ang hawak niya sa manibela habang muling bumalik ang tingin niya sa daan, pero ilang segundo lang, napapasilip na naman siya.“Fck…” bulong niya sa sarili, halos hindi marinig.Hindi niya maintindihan kung bakit siya ganito ka-apektado. Hindi naman ito unang beses na nakakita siya ng babae na naka-fitted na damit. Sa dami ng nakasalamuha niya, mas maseselan pa doon.Pero iba ito.Iba si Luna.“Why the hell am I reacting like this…” bulong niya, bahagyang napapailing.Sa tabi niya, napapansin na ni Luna ang mga sulyap niya. Hindi siya nagsasalita agad, pero ramdam niya ang paulit-ulit na tingin nito sa kanya—o sa suot niya.“Sir…” maingat niyang tawag, bahagyang na
Last Updated: 2026-04-23
Chapter: Chapter 20Tahimik ang biyahe nila palabas ng subdivision ni Rafael, ngunit hindi iyon yung klase ng katahimikan na awkward—mas parang may mga bagay na hindi sinasabi, pero ramdam sa pagitan nila. Maaga pa, kaya halos wala pang sasakyan sa kalsada. Malamig pa ang hangin, at ang liwanag ng araw ay dahan-dahan pa lang sumisilip sa gilid ng mga gusali.Hawak ni Rafael ang manibela, diretso ang tingin sa daan, pero paminsan-minsan ay napapasilip siya kay Luna na tahimik lang sa passenger seat. Nakatingin ito sa labas ng bintana, tila nag-iisip.“Ihahatid muna kita sa inyo,” basag ni Rafael sa katahimikan, kalmado ang tono pero parang hindi iyon tanong—desisyon na agad.Napalingon si Luna sa kanya. “Sir—okay lang po, kaya ko naman po—”“I said I’ll drop you off,” putol niya, bahagyang tumingin sa kanya. “Don’t argue.”Napabuntong-hininga si Luna, pero bahagya rin siyang napangiti. “Opo.”Mabilis lang ang naging biyahe. Ilang minuto lang, narating na nila ang mas makipot na daan papasok sa lugar ni Lu
Last Updated: 2026-04-12
Chapter: Chapter 19Nagising si Rafael nang dahan-dahan, parang may kakaibang bigat na nakapatong sa kanya. Una, kumunot ang noo niya habang sinusubukang bumalik sa ulirat, pero nang tuluyan niyang iminulat ang mga mata, doon niya napagtanto kung ano ang nararamdaman niya.Nakatulog si Luna sa ibabaw ng dibdib niya.Bahagyang napasinghap siya, napamura nang mahina, “Fck…” sabay pikit ulit sandali, parang sinusubukang iproseso ang sitwasyon. Ramdam niya ang init ng katawan ni Luna na nakadikit sa kanya, ang marahang pag-angat-baba ng dibdib nito habang mahimbing na natutulog. Dahan-dahan siyang huminga, pero lalo lang bumilis ang tibok ng puso niya.“Calm down… relax,” bulong niya sa sarili, pilit kinokontrol ang reaksyon niya.Hindi niya maiwasang mapatitig sa mukha ni Luna. Malapit. Sobrang lapit. Kita niya ang mahabang pilikmata nito, ang makinis na balat, ang bahagyang mapupulang labi na parang hindi niya dapat tinitigan nang ganito katagal. Parang ayaw niyang kumurap—parang may mawawala kapag ginawa
Last Updated: 2026-04-06
Chapter: Chapter 18Hindi na napansin ni Luna kung kailan tuluyang bumigat ang talukap ng mga mata niya. Kanina, pilit pa niyang pinipigilan ang sarili na antukin—iniisip na dapat gising siya, na dapat umalis na siya sa tabi ni Rafael at maghintay na lang sa sofa. Pero habang lumilipas ang mga minuto, habang nararamdaman niya ang steady na paghinga nito at ang init ng katawan na tila nagbibigay ng kakaibang kapanatagan, unti-unting nanghina ang katawan niya. Ang mga daliri niyang kanina ay bahagyang nakahawak pa sa kumot, tuluyan nang lumuwag. Hanggang sa hindi na niya napigilan. Dahan-dahan siyang sumandal sa dibdib ni Rafael, halos hindi niya namamalayan, at doon tuluyang pumikit. Tahimik ang buong kwarto, maliban sa magkahalong paghinga nilang dalawa. Pero hindi tulog si Rafael. Dilat ang mga mata niya, nakatitig sa kisame habang ramdam na ramdam ang bigat ni Luna sa ibabaw niya. Hindi siya gumagalaw—kahit bahagya—parang natatakot siyang masira ang sandaling iyon kapag gumalaw siya. Mas mal
Last Updated: 2026-04-05
Chapter: Chapter 17Maingat na bumalik si Luna sa loob ng kwarto, dala ang isang maliit na palanggana ng maligamgam na tubig at isang malinis na towel. Dahan-dahan niyang isinara ang pinto gamit ang paa, pilit na hindi lumikha ng ingay. Tahimik ang paligid—tanging mahinang paghinga lang ni Rafael ang maririnig. Lumapit siya sa kama, at sandaling napahinto. Hindi niya maiwasang mapatitig. Sa ilalim ng mahinang ilaw ng kwarto, mas lalong lumitaw ang detalye ng mukha ni Rafael—ang mapupulang labi, ang matangos na ilong, at ang makinis na balat na tila hindi tinatablan ng pagod. Kahit magulo ang buhok at bahagyang gusot ang suot, hindi pa rin mawawala ang dating nito. “Grabe ka talaga…” mahina niyang bulong, halos hindi niya namamalayan na nasasabi niya iyon. Umupo siya sa gilid ng kama at dahan-dahang inilapag ang palanggana. Maingat niyang binuksan ang ilang butones ng polo nito para hindi masyadong mahigpit sa katawan. Saglit siyang napahinto, parang nag-aalangan, bago niya tuluyang ipinagpatuloy. “
Last Updated: 2026-04-04
Chapter: Chapter 16Nakatayo si Luna sa tapat ng malaking gate, hawak ang cellphone habang paulit-ulit niyang binabasa ang address na sinend ni Rafael. Kahit malinaw ang nakasulat, hindi pa rin siya makapaniwala sa nakikita niya. Ang gate pa lang—mataas, bakal, at elegante ang disenyo—parang katumbas na ng buong boarding house na tinitirhan niya. Napabuntong-hininga siya at napailing nang bahagya. “Grabe…” bulong niya sa sarili, halos hindi makapaniwala. “Ganito pala talaga yung mundo niya.” Humakbang siya palapit at bahagyang kumatok sa gate, pero agad din siyang napahinto nang mapansin ang maliit na camera at intercom sa gilid. Bago pa siya makapagsalita, bumukas ang maliit na pinto sa gilid at lumabas ang isang guard. Tinitigan siya nito mula ulo hanggang paa. “O?” matigas na tanong nito. “Anong kailangan mo?” Bahagyang napatigil si Luna sa tono nito pero pilit niyang pinanatili ang kalmado. “Ah… nandito po ako para kay Sir Rafael,” maayos niyang sabi. “Pinapunta niya po ako.” Kumunot a
Last Updated: 2026-04-03
LOGIN
