Novels by แมวสีเขรอะ

เงาของสองร่างที่กำลังโอบกอดกัน สะท้อนลงบนผืนทะเลสาบตรงหน้า และมันสวยงามยิ่งขึ้นไปอีกจากความระยิบระยับของแสงอาทิตย์ในยามเย็น ที่กำลังจะลาลับขอบฟ้าไป หลังจากที่ปรินซ์และกระต่ายแต่งงานกัน พวกเขาก็ได้รับตั๋วบินไปฮันนีมูน ที่สามารถเลือกได้เลยว่าจะไปที่ไหนจะจากใครน่ะเหรอ? ก็ต้องจากท่านรองประธานบริษัทสุดหล่อน่ะสิ แถมยังให้สามารถลาพักผ่อนกันได้ยาวๆ ไปอีกด้วย“สวยจังนะคะ”“ใช่ สวยมาก”“วิวข้างหน้าเหรอคะ?”“ใช่ที่ไหน ก็ต้องภรรยาคนสวยของพี่สิครับ”มือหนาค่อยๆ คลายอ้อมกอดออก ก่อนจะหมุนร่างเล็กของคนรักให้หันหน้ามาหากันเธอเบ้ปากให้ พร้อมด้วยรอยยิ้มกวนๆ จนเขาทนไม่ไหว ต้องก้มลงมาแกล้งเธอกลับบ้าง ด้วยการหอมแก้มซ้ายขวารัวๆ“เฮ้!! พี่ปรินซ์”เสียงหัวเราะคิกคักของคู่สามีภรรยาต้องชะงักไป เมื่อถูกแทรกเข้ามาด้วยเสียงเล็กจากใครคนหนึ่งภาพเด็กน้อยผมแดงที่คุ้นเคย ตอนนี้กลับกลายเป็นเด็กสาววัยรุ่นเต็มวัย แต่

แสงไฟระยิบระยับราวกับดวงดาวบนพื้นในยามค่ำคืน ที่กำลังปรากฏอยู่เบื้องล่าง เมื่อมองจากหน้ากระจกชั้น 36 ของคอนโดฯ หรู ร่างสูงโอบกอดคนตัวเล็กจากด้านหลัง พลางชมวิวมหานครยามค่ำคืนไปด้วยกัน พร้อมกับบรรยากาศเย็นยะเยือกจากแอร์คอนดิชันเนอร์อุณหภูมิ 18 องศา ที่ไม่รู้ว่าเขาจะเปิดต่ำขนาดนั้นไปทำไม “สวยจังนะคะ” “ใช่ครับสวยมาก” เขาเอ่ยกระซิบข้างหูอย่างแผ่วเบา“กระต่ายเหรอคะ?”“พี่หมายถึงวิวข้างล่างน่ะ” ชายหนุ่มหัวเราะชอบใจที่ได้แกล้งเธอ แต่คนตัวเล็กนี่สิ ถึงกับตวัดหางตามาหากันเลยทีเดียว“ล้อเล่นน่ะ ก็ต้องเป็นแฟนพี่สิครับ สวยที่สุดในโลกเลย” คำพูดเยินยอนั่นทำให้เธอยิ้มกว้าง ก่อนเขาจะฝังปลายจมูกลงที่กลุ่มผมนุ่มอย่างแผ่วเบา“ขอบคุณนะครับ ที่เข้ามาในชีวิตพี่”“พี่ปรินซ์ต่าง

Happy New Year!! “กระเช้าผลไม้ รังนก ดอกไม้ โอเคครบ!!” ร่างบางของหญิงสาวในชุดเดรสสีขาว เธอกำลังยืนตรวจสอบความเรียบร้อยของของขวัญ ที่จะนำไปสวัสดีปีใหม่ที่บ้านครอบครัวแฟน และนี่เป็นครั้งแรกเลย ที่กระต่ายจะได้พบกับคุณพ่อของปรินซ์ อุ๊ย!! มือหนาสวมเข้ากอดที่เอวเล็กจากด้านหลัง จนคนถูกกอดสะดุ้งเล็กน้อยเพราะความตกใจ พลางตีมือที่แขนเขาเบาๆ หนึ่งทีเป็นการทำโทษไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วที่กอดกัน แต่เธอก็ยังไม่ชินมันสักที ยังคงเขินอายทุกครั้งอยู่ร่ำไป“ตกใจหมดเลยนะคะ” คนถูกดุไม่มีท่าทีสลด แถมยังขโมยหอมแก้มฟ่อดใหญ่ไปอีกหนึ่งที“เตรียมของเยอะแยะเลยนะครับ” ร่างสูงคลายกอดออก ก่อนจะเข้ามาช่วยสอดส่องดูความ

ที่นอนนุ่มยวบลงเล็กน้อย เมื่อมือหนากำลังวางร่างเล็กลงอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะยื่นใบหน้าไปจุมพิตเบาๆ ที่แก้มใสแววตาหวานจ้องมองที่เขาอย่างไม่ลดละ ในระหว่างที่คนถูกมองกำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าส่วนบนออก เขาส่งสายตาหวานละมุนกลับมาให้เช่นกัน ราวกับกำลังหว่านล้อมให้คนตรงนั้นหลงใหลไปเรื่อยๆแผ่นอกกว้างกับกล้ามหน้าท้องบางๆ ทำให้ใจของคนที่นอนมองอยู่สั่นไหวจนเผลอกลืนน้ำลายซ้ำๆ ก่อนที่เขาจะโน้มกายลงมาคร่อมทาบร่างบางเอาไว้ปรินซ์รั้งมือเล็กมาจูบเบาๆ อย่างทะนุถนอมด้วยความหวงแหน ก่อนจะเลื่อนใบหน้าหล่อเหลาไปแนบริมฝีปากอบอุ่นที่คนรักต่อรสจูบเร่าร้อนดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ทั้งปลายลิ้นที่กำลังตั้งใจทำงานเป็นอย่างดี มือหนาก็เช่นกัน ข้างหนึ่งยกขึ้นประคองใบหน้าเล็กที่พอดีมือเอาไว้ ในขณะที่อีกข้างก็ใช้เคล้นคลึงเนื้อนุ่มหยุ่นไปด้วยความรู้สึกวาบหวามแผ่ซ่านไปทั่วร่างอีกครั้ง จนหญิงสาวต้องร้องครางเสียงเบาในลำคอประท้วง เพราะเริ่มรู้สึกหายใจไม่ออก เขาจึงผละจูบจากเธอ ก่อนจะเคลื่อนร่างกำยำลงมา และซุกไซ้ไปตามซอกคอขาวแทนมือทั้งสองจากที่เคยมีหน้าที่ของมัน ก็เปลี่ยนมาเป็นลูบไล้

ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่นั้นอยู่ครู่หนึ่ง ไม่มีบทสนทนาใดต่อ มีแค่เพียงเสียงหัวใจที่เต้นดังไปด้วยจังหวะเดียวกันปรินซ์ใช้มือหนาเชยคางหญิงสาวตรงหน้าขึ้นอย่างแผ่วเบา ราวกับกลัวว่าเธอจะบุบสลายพลางสบตาลึกซึ้ง แล้วเลื่อนนิ้วโป้งลงมาลูบวนเบาๆ ที่ริมฝีปากอวบอิ่มนั้นมุมปากได้รูปของเขายกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อเข้าไปใกล้ เพื่อมอบจุมพิตหวานให้เธอ หญิงสาวหลับตาพริ้ม เมื่อริมฝีปากแผ่วเบาสัมผัสกัน เธอรับรู้ได้ถึงความรู้สึกอบอุ่นที่กำลังเพิ่มอุณหภูมิขึ้นจากฝ่ามือของเขาเพียงครู่เดียวก็ผละออกจากกัน เขายกยิ้มละมุนส่งให้ แต่เป็นทางเธอเองที่กลับมีแววตาแปลกไปร่างบางเปลี่ยนท่าทางเป็นขึ้นไปนั่งคร่อมบนร่างสูงแทน ทำเขาตกใจจนเกร็งตัวไปบ้าง ก็เมื่อกี้ยังเมาอยู่เลยไม่ใช่หรืออย่างไรกัน?หญิงสาวที่อ่อนหวานเมื่อครู่ กำลังกลับกลายเป็นอีกมุมที่เขาไม่เคยเจอ มันแปลกใหม่แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ดีเธอยกตัวชันเข่าขึ้นที่โซฟา ให้ร่างของคนตรงหน้าอยู่ใต้อาณัติ โดยมีมือหนาของเขาโอบหลังเธอเอาไว้ไม่ให้หงายไป ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปประกบจูบเขา ทั้งที่เธอตั้งใจจะให้ม

คนตัวเล็กที่กำลังถูกความเมาครอบงำ จนใบหน้าร้อนและขึ้นสีแดงชัดตรงบริเวณแก้ม เธอพร่ำเพ้อต่างๆ นานาออกมามากมายแต่จับใจความไม่ได้ เพราะไม่ใช่ภาษาที่โนอาห์เข้าใจ“นี่คุณครับตื่นก่อน วันนี้ผมคงไปกับคุณไม่ได้หรอกนะ”บาร์เทนเดอร์หนุ่มได้แต่โน้มตัวลงไปเรียกคนนั่งตรงกันข้ามที่กำลังไร้สติ พลางเขย่าแขนเธอไปด้วยเบาๆ เขาไม่ได้คิดว่าเธอจะเมาง่ายขนาดนี้ จึงเสิร์ฟให้ไม่หยุดหย่อนในตอนแรกทันใดนั้นก็ปรากฏร่างสูงของชายหนุ่ม ที่คาดว่าจะเป็นชาวเอเชียเหมือนกันกับเธอ กำลังเดินตรงเข้ามาพร้อมกับประคองไหล่เล็กของหญิงสาวไว้อย่างทะนุถนอม“คงไม่รบกวนหรอกครับ ผมจะพาเธอกลับเอง”“คุณ...เจ้าชายสินะครับ” โนอาห์ว่าพลางหรี่ตาลงมองเล็กๆ“คุณรู้จัก...อ๋อ!! เธอคงเล่าให้ฟังสินะครับ”“คออ่อนน่าดูเลยนะคุณผู้หญิงคนนี้” โนอาห์ว่าพร้อมกับปรายตาไปยังกองแก้วที่วางอยู่ใกล้ๆ แต่นั่นมันก็เกือบ 10 แก้วเลยนะ ไม่เมาก็ไม่รู้จะว่าอย่างไรแล้วละปรินซ์ได้ยิ้มแห้ง พร้อมกับจัดการค่าเสียหายทั้งหมดให้เสร็จสรรพ ก่อนจะพาร่างบางแบกข

ทั้งวันที่โรงเรียน ผมเอาแต่คิดถึงคำที่พี่ธารน้ำบอกไว้เมื่อคืนก่อน มันก็ตลกดีเหมือนกัน เพราะที่ผ่านมาผมไม่เคยเก็บเรื่องพวกนี้มาคิดจริงจังเลยนอกจากเรื่องเรียน กีฬา และเกม ที่ผมให้ความสำคัญไว้ในอันดับต้นๆ ก็มีเรื่องของเธอนี่แหละ ที่จู่ๆ ก็เข้ามามีอิทธิพลกับชีวิตผมเสียอย่างนั้นช่วงเย็นหลังเลิกเรียน ผมเดินเตร็ดเตร่ไปเรื่อยเปื่อย พลางครุ่นคิดถึงเรื่องที่กวนใจมาหลายวัน มันทำให้รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้น ทุกครั้งที่เผลอนึกถึง ผมกลับยิ้มออกมาเสมอหรือว่าถึงเวลา...ที่ผมจะต้องทำอะไรสักอย่างแล้วสินะ“เฮ้ย!! ไอ้ดินรอด้วย กลับบ้านไม่รอกูเลยนะ”ผมสะดุ้งเล็กน้อยหลังถูกเรียก และคนที่ทำให้ผมหลุดจากภวังค์ความคิดก็คือ ไอ้เจ้าขุนเพื่อนรักของผมนั่นเอง“ปกติกูต้องรอมึงด้วยเหรอ” ผมเอ่ยกวนๆ ใส่มัน ทั้งที่ยังคงเดินไปเรื่อยๆ“วันนี้มึงดูลอยๆ นะ มีอะไรบอกกูได้”ผมไม่แน่ใจว่าเมื่อกี้อาการมันชัดขนาดนั้นเลยหรือยังไง แต่หากมีความผิดปกติเกิดขึ้น เพื่อนผมคนนี้ก็มักจะสังเกตเห็นได้ก่อนเสมอ“ไ

สวัสดีครับ ผมแผ่นดินเอง...คงรู้กันดีอยู่แล้วว่าครอบครัวของผมและคีตาสนิทกัน เราเป็นเพื่อนบ้านที่ดีต่อกันมานาน เพราะคุณพ่อของเราทั้งสองคนเป็นเพื่อนสนิทกันมาก่อน ส่วนเรื่องการจับคู่อะไรนั่น แม่ๆ ของเราต่างหากที่เป็นตัวตั้งตัวตีช่วงแรกพยายามจะจับคู่ให้พี่ธารน้ำกับพี่ชาลี แต่ไม่สำเร็จ เพราะสองคนนั้นค่อนข้างเป็นตัวของตัวเองกันมาก สุดท้ายเรื่องนี้เลยต้องตกมาเป็นความหนักใจของผมแทนสินะที่จริงส่วนตัวผมรู้สึกเฉยๆ เพราะแรกเริ่มผมไม่ได้สนใจอะไรเธอเลย ถ้าจะถามว่าเธอน่ารักไหมน่ะเหรอ แน่นอนเธอน่ารักมาก แถมดูๆ ไปก็นิสัยดี ทำขนมก็อร่อย และที่สำคัญเธอน่าแกล้งสุดๆ ...แต่พอเวลาผ่านไป เธอกลับเข้ามาอยู่ในสายตาของผมเสมอ โดยที่ผมเองก็ไม่ทันรู้ตัวเลยเหมือนกันจนตอนนี้คีตาเข้าสู่ช่วงมัธยมปลายแล้ว ผมยังไม่เคยเห็นเธอสนใจเรื่องรักๆ ใคร่ๆ อะไรนั่นเลย หมายถึงผมไม่เคยเห็นเธอมีแฟนน่ะ ทั้งที่หน้าตาก็ออกจะน่ารักดึงดูดเสียขนาดนั้นแต่แล้ววันนี้ก็มาถึง ไม่รู้ว่ามีอะไรดลใจให้เธอไปสนใจไอ้เจ้าขุนเพื่อนรักของผมเข้า เธอดูคลั่งมันมากจนผมหงุดหงิด แล้วมิหนำซ้ำยังมารู้ความลับของผมอีกด้วยยัยตัวแสบใช้เรื่องนั้นเป็นข้อต่อรองให้

นาทีที่ลืมตาขึ้นมา เรารีบหลุบมองสิ่งที่อยู่บนมือทันที แต่ทว่านั่นกลับทำให้เรากรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียง“กรี๊ดด ไอ้พี่ดินบ้า!!” ก็จะไม่ให้ร้องกรี๊ดได้ยังไงล่ะ บนมือเรามีไส้เดือนดินตัวเล็กนอนแอ้งแม้งอยู่น่ะสิเรารีบสะบัดมือทันทีด้วยความขยะแขยง ทั้งที่จริงๆ มันไม่ได้มีพิษมีภัยอะไรเลย ส่วนเขาน่ะเหรอ ก็ยืนหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว ก่อนจะหนีเข้าบ้านไปเวลาล่วงเลยผ่านไป พวกเราโตขึ้นกว่าเดิมจนเข้าสู่ช่วงมัธยม เราและพี่แผ่นดินเรียนอยู่โรงเรียนเดียวกัน เจอกันที่โรงเรียนก็ออกจะบ่อย แต่เราทั้งคู่แทบจะไม่ค่อยคุยกันเลย มีก็แค่เวลาแม่นินอยู่ด้วย หรือเวลาเอากับข้าวไปให้บ้านเขานั่นแหละแต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ต่อให้ได้พูดกัน เขาก็แทบไม่เคยพูดดีกับเราเลย บางทีก็ชอบแกล้ง และบางทีก็หลบตา อย่างกับไม่อยากจะมองหน้ากันอย่างไรอย่างนั้นในวันหยุดที่อากาศดี เรานั่งทำการบ้านอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนหน้าบ้าน อีกไม่นานเราก็จะขึ้น ม.ปลายแล้ว แต่ทำไมการบ้านของชั้น ม.3 มันยากนักก็ไม่รู้ เรานั่งทำไปพลางบ่นพึมพำไปด้วยอย่างปวดหัว“มีอะไรให้ช่วยไหม” เสียงเรียบของพี่ชายข

มีคนเคยบอกว่า "ไม่ชอบอย่างไร ระวังจะได้อย่างนั้น"...เราไม่เชื่อมันหรอกนะ ยิ่งเด็กผู้ชายข้างบ้านน่ะเหรอ ยิ่งไม่มีวัน คนอะไรปากร้าย!!เมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้ว..บ้านปูนสองชั้นที่ตั้งอยู่ท้ายซอยด้านในสุด ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่แต่แฝงไปด้วยความอบอุ่น และเป็นสิ่งที่คุณพ่อของคีตาซื้อไว้ให้ครอบครัว ก่อนที่ท่านจะจากโลกนี้ไปสวัสดีเราชื่อคีตา..เมื่อหลายปีก่อนครอบครัวของเราได้ย้ายมาอยู่ที่นี่แม่นินบอกว่า คุณพ่อท่านซื้อบ้านหลังนี้จากเพื่อนสนิทที่ชื่อว่าลุงภพ โดยหวังไว้ว่าวันข้างหน้า เราจะได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา แต่ท่านก็ดันมาจากไปเสียก่อน“สวัสดีค่ะพี่นิน ขาดเหลืออะไรบอกนภาได้เลยนะคะ”หญิงวัยกลางคนอายุไล่เลี่ยกับแม่นินคนนี้ มีชื่อว่าน้านภา เธอเป็นภรรยาของลุงภพน้านภาดูเป็นคนใจดี อ่อนโยน และพูดเพราะ เราสัมผัสได้ตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน เพราะทันทีที่ก้าวเข้ามา น้านภาก็มาต้อนรับพวกเราอย่า

หญิงสาวจัดการกับจานชามต่างๆ พร้อมกับความสะอาดครัวไปด้วยในตัว แม้ว่าพื้นที่นั้นจะดูเหมือนไม่ค่อยถูกใช้งานก็เถอะ แต่ทำให้ดูสะอาดไว้ก่อนก็น่าจะดีขณะที่กำลังทำความสะอาดอย่างอารมณ์ดี มือหนาก็เข้ามาสวมกอดเธอหลวมๆ จากด้านหลัง ไม่เพียงเท่านั้น เขายังซุกใบหน้าไว้ที่ซอกคอ พร้อมกับบ่นอะไรบางอย่างแต่จับใจความไม่ได้“ทำอะไรคะเนี่ย อ่านหนังสือเสร็จแล้วเหรอ”เธอว่าโดยที่ยังคงถูพื้นไปด้วย พยายามจะไม่โฟกัสกับการกระทำของเขา ที่มันชอบทำให้เธอวูบวาบอยู่เรื่อย“พี่อยากอยู่กับคีตามากกว่า รายงานไว้ค่อยทำก็ได้”น้ำเสียงทุ้มต่ำงุมงำชวนขนลุก พาเอาใจคนตัวเล็กเกือบจะเตลิดไปไกลแต่ก็อย่างว่า เรียนก็เหนื่อยแล้ว คงอยากจะอ้อนกันเป็นธรรมดานั่นแหละ เธอมองแบบนั้นคีตาครุ่นคิดก่อนจะตกลงกับตัวเองในใจว่า ไหนๆ มาหาแฟนแล้ว ก็ควรต้องใช้เวลาอยู่ด้วยกันบ้างถึงจะถูกต้อง“ก็ได้ค่ะ งั้นเราดูซีรีส์กันไหม”เขาพยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างออกมา อย่างน้อยการดูซีรีส์ด้วยกันก็ยังดีกว่าให้เธอทำความสะอาดไปเรื่อยๆ จนทั่วทั้งห้อง

ก๊อกๆๆ~มือเล็กกำลังยกขึ้นเคาะประตูบานใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ครู่หนึ่งที่เธอเงียบไป ก่อนจะเคาะเรียกคนที่อยู่ด้านในอีกครั้ง จนสุดท้ายเจ้าของห้องจอมขี้เซาก็ออกมาเปิดให้หลังจากที่แผ่นดินได้เข้ามาเรียนที่มหาวิทยาลัย ช่วงวันจันทร์ถึงศุกร์ เขาก็จะพักอยู่ที่คอนโดฯ ใกล้ๆ ส่วนเสาร์-อาทิตย์ถึงจะกลับไปที่บ้านที่จริงระยะทางระหว่างคอนโดฯ กับบ้านก็ไม่ได้ไกลกันนัก แต่ด้วยความที่การเรียนในเทอมแรกค่อนข้างหนัก เขาจึงจำเป็นต้องพักที่ใกล้มหาวิทยาลัยไว้ก่อน เพื่อสะดวกต่อการเดินทางไปเรียน“สวัสดีค่ะคุณแฟน ตื่นสายจังนะคะ”หญิงสาวเอียงคอเอ่ยทักคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงน่ารัก ในขณะที่เจ้าของห้องยังมัวขี้ตาอยู่เลย“นี่สายแล้วเหรอ เพิ่งแปดโมงครึ่งเองนะ”เขาว่าก่อนจะยื่นมือไปรับข้าวของจากคนตัวเล็กที่หอบหิ้วมาจากบ้าน ส่วนใหญ่ก็เป็นอาหารที่แม่ๆ เตรียมมาให้นั่นแหละ“ก็ปกติพี่ดินตื่นเช้าจะตายไปนี่คะ” เธอเอ่ยพร้อมกับก้าวเข้ามาในห้องอย่างดูคุ้นเคย“ว่าแต่ช่วงนี้เรียนหนักเหรอ เหนื่อยไหมคะคนดี”&