Chapter: บทเรียนที่ 18 ใครจะโกรธคนน่ารักลง (2/2)“ห้องคีตานี่น่ารักดีนะ เตียงก็น่านอนด้วย อืม...นุ่มใช้ได้”เขาว่าก่อนจะลุกขึ้น แล้วถือวิสาสะนั่งลงบนเตียงนอนของหญิงสาว“นี่พี่ดิน!! ลุกขึ้นมาเลยนะ นั่นมันเตียงคีตานะคะ”ที่จริงเธอก็ไม่ได้หวงหรอก เพียงแต่ผ้าปูที่นอนมันไม่ได้เปลี่ยนมาเป็นอาทิตย์แล้วต่างหาก วันนี้ก็ตั้งใจว่าจะเปลี่ยนเสียที แต่สุดท้ายก็ดันมามัวเพ้อเจ้อจนลืมไปนั่นแหละ“นอนสบายด้วยนะเนี่ย ผ้าห่มก็อุ่นดี”คนตัวโตนึกอยากแกล้งน้องขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเจ้าของห้องทำท่าทางหวงของ เขายกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะล้มตัวลงนอนทันที แถมยังดึงผ้าห่มสีชมพูหวานแหววมาคลุมทั้งตัวอีกด้วย“ลุกขึ้นมาเลยนะคะ ไปง่วงมาจากไหน นี่เพิ่งบ่ายโมงเองนะ” หญิงสาวว่าพร้อมกับดึงมือคนขี้แกล้ง ให้ลุกขึ้นมาจากพื้นที่ส่วนตัวของเธอปลอกหมอนเน่าๆ นั่น จะมีกลิ่นน้ำลายติดอยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้ น่าอายชะมัด“ไม่ล่ะ!! พี่ง่วง อย่าเพิ่งกวนได้ไหม” เขาว่าอย่างเอาแต่ใจพร้อมกับหลับตาพริ้มลงในทันทีแต่ทว่าคนจอมดื้อก็ยังคงยื้อยุดฉุดกระชากอยู่อย่างนั้นด้วยเรี่ยวแรงอันน้อยนิด“ไม่ได้นะคะ บอกให้ลุกขึ้
Last Updated: 2026-05-03
Chapter: บทเรียนที่ 18 ใครจะโกรธคนน่ารักลง (1/2)หลายวันผ่านไป คีตาทำตัวแปลกๆ ขึ้นทุกที ด้วยการไม่ยอมไปเจอหน้าแผ่นดิน แถมยังไม่ยอมกลับบ้านด้วยกันมาเป็นอาทิตย์ เธออ้างว่าอยากให้เขาได้เต็มที่กับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยมากกว่าแผ่นดินทั้งโทรไป ทั้งส่งข้อความ แต่ปลายทางกลับเงียบใส่ตลอด เธอไม่ค่อยอ่าน ไม่ค่อยตอบ ทำเอาคนข้างบ้านใจหายแวบ เขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าเผลอทำอะไรผิดไปอีกหรือเปล่าแต่ไม่ว่าจะยังไง เขาคงปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว และตอนนี้เขายืนอยู่หน้าบ้านของเธอแล้วเรียบร้อย“สวัสดีครับแม่นิน คีตาอยู่ไหม” แผ่นดินเอ่ยพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้สวัสดีอย่างนอบน้อมแบบเช่นเคย“อยู่ข้างบนจ้ะ ห้องซ้ายมือเลยลูก”แม่นินเอ่ยตอบด้วยท่าทีที่ดูเหมือนกำลังรีบ วันนี้เธอต้องไปงานแต่งงานลูกสาวของเพื่อน แล้วก็เกือบจะสายเข้าไปทุกทีแล้ว“โธ่แม่!! น้องเราเป็นผู้หญิงนะ จะให้ผู้ชายขึ้นไปบนห้องได้ยังไง” ชาลีพูดอย่างหัวเสียก็อย่างว่าแหละพี่ชายคนนี้ เค้าหวงน้องสาวแบบสุดๆ ไปเลย“นี่ชาลีพูดอะไรเนี่ย แผ่นดินเค้าไม่ใช่คนอย่างนั้นซะหน่อย” แม่นินหันมาดุพี่ชายตัวดีเล็กน้อย จนเจ้าตัวแสดงสีหน้าไม่พอใจ“
Last Updated: 2026-05-02
Chapter: บทเรียนที่ 17 เมื่อความลับถูกเปิดเผย (2/2)กริ๊ง~กริ๊ง~เสียงสายเข้าของคีตาดังขึ้น ในขณะที่เธอกำลังทำงานพิเศษอยู่ และสายนั้นสำคัญเหลือเกิน ทำให้เจ้าตัวต้องรีบไปหาที่รับโทรศัพท์ก่อนสายตาคมเหลือบมองไปยังเป้าหมายก็คือห้องน้ำหญิง เวลาแบบนี้คงไม่มีใครมาเข้าหรอกนะ เพราะนักเรียนส่วนมากก็เข้าห้องเรียนกันไปหมดแล้ว“สวัสดีค่ะพี่ดิน” เธอกระแอมเล็กน้อย ก่อนจะกรอกเสียงน่ารักลงไป[ทำอะไรอยู่]“ทำงานพิเศษอยู่ค่ะ” คนตัวเล็กตอบกลับ โดยที่กำลังจัดผมหน้าม้าที่กระจกไปด้วย[อู้งานอยู่ใช่ไหม]“เปล่านะคะ ไม่ได้อู้ซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงสูง แหม!! เอะอะก็ว่าอู้สินะ[พี่กลับเย็นนี้แหละ ไว้เจอกันนะ][แล้ว...ยังอยากติวด้วยกันอยู่ไหม]“เอาที่พี่ดินสะดวกเลยค่ะ ถึงเราจะไม่ได้ติวกันแล้ว แต่คีตาก็จะไม่บอกใครหรอกนะคะ”[เรื่องนั้นน่ะเหรอ]“ใช่ค่ะ เรื่องที่พี่ดินคือ D-Lunaris นั่นแหละ”หญิงสาวพูดมันออกมาอย่างปกติ เพราะคิดว่าตรงนั้นคงไม่มีใครอยู่ก็มันเป็นความลับระหว่างเขาและเธอนี่นะ...[บอกไปก็ไม่เป็นไรหรอก ถึงยังไง
Last Updated: 2026-04-29
Chapter: บทเรียนที่ 17 เมื่อความลับถูกเปิดเผย (1/2)เช้าวันแรกของการปิดเทอม แผ่นดินมาหาคีตาแต่เช้า หวังที่จะได้เจอกัน เลยใช้ข้ออ้างเรื่องการติวหนังสือในการขอพบลูกสาวของแม่นิน“แม่นินครับ คีตาอยู่ไหม” ชายหนุ่มเอ่ยถามก่อนยกมือขึ้นไหว้สวัสดีอย่างนอบน้อม“อ้าวแผ่นดิน!! คีตาไม่อยู่นะลูก” ผู้เป็นแม่เอ่ยในขณะที่ในมือยังคงง่วนอยู่กับการจัดข้าวของในบ้าน“ไปไหนเหรอครับ ผมคิดว่าจะมาติวด้วยกันซะอีก” เขาว่าอย่างสงสัย หรือพอปิดเทอมแล้ว ก็คิดจะหนีไปแอบอู้อีกนะ“เห็นว่าไปทำงานพิเศษกับหนูพินอิน แล้วน้องไม่ได้บอกแผ่นดินเหรอ”แม่นินถึงกับละจากการเก็บกวาดข้าวของ มาเพื่อพูดคุยด้วยอย่างจริงจัง ก็ลูกสาวตัวแสบของเธอน่ะสิ นัดผู้ชายแล้วจะมาผิดนัด มันใช้ได้ที่ไหนกัน“อ๋อ...ปะ...เปล่าครับ แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมถามน้องเอง” เขาว่าทั้งที่ยังคงงุนงงอยู่เล็กน้อยนี่จะทำอะไร ก็ไม่คิดจะบอกกล่าวกันเลยสินะ หรือว่าจะไม่อยากเจอหน้ากันแล้ว เขาครุ่นคิดอย่างสับสนในใจ ก่อนจะเดินออกมาจากบ้านหลังนั้นแผ่นดินยังคงเก็บงำความสงสัยเอาไว้
Last Updated: 2026-04-28
Chapter: บทเรียนที่ 16 เราเป็นอะไรไปเนี่ย (2/2)และแล้ววันสุดท้ายของภาคเรียนที่ 1 ก็มาถึง เวลาหลังจากนี้ พี่ๆ ม.6 ส่วนใหญ่ก็มักจะไม่ค่อยมีคาบเรียนกันมากนัก เพราะอยู่ในช่วงเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยบางคนเดินสายสอบไปตามสนามต่างๆ ในขณะที่บางคนก็สอบติดไปแล้ว ทำให้บรรยากาศในโรงเรียนเริ่มเงียบลงไปเล็กน้อยแต่ภายใต้ความเงียบนั้น ก็ยังแฝงไปด้วยความคาดหวัง และก้าวแรกของการเติบโตที่เริ่มชัดเจนขึ้นทุกที“รอกลับบ้านพร้อมพี่ดินสินะ” เพื่อนสาวถามไถ่ ในขณะที่ทั้งสองกำลังเตรียมตัวกลับบ้าน“อื้ม!! ไว้เจอกันตอนเปิดเทอมนะ”พินอินพยักหน้าพร้อมกับยิ้มกว้างให้ ก่อนจะเดินข้ามถนนไปขึ้นรถยนต์คันหรู ที่มาจอดรอรับแล้วอยู่หน้าโรงเรียนคีตาเดินไปหาพวกแผ่นดิน ที่มักจะนั่งประจำอยู่บริเวณด้านหน้าห้องสมุดขาเรียวก้าวไปอย่างอารมณ์ดี เพราะช่วงนี้ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียนหรือเรื่องหัวใจ ทุกอย่างก็ดูแฮปปี้ไปหมดสำหรับเธอ“พี่แผ่นดินคะ...คือชมพู่ทำมาให้ค่ะ หวังว่าพี่จะชอบ”เด็กสาวในลุคผมเปียใส่แว่นกรอบหนา เอ่ยด้วยน้ำเสียงประหม่าเล็กน้อย พร้อมก
Last Updated: 2026-04-25
Chapter: บทเรียนที่ 16 เราเป็นอะไรไปเนี่ย (1/2)คีตาไม่เคยเห็นมุมนี้ของแผ่นดินมาก่อน ตอนเขาเล่นเกมและคุยกับเพื่อนในเกมนั้น มันช่างแตกต่างกับลุคเนิร์ดๆ ที่เธอเจอมาตลอดมีทั้งโหมดจริงจัง หัวร้อน พูดจาหยาบกันเล็กๆ น้อยๆ ในหมู่เพื่อนบ้าง แต่นั่นกลับเป็นสิ่งแปลกใหม่ ที่ในใจเธอไม่ได้คิดจะถือสาอะไรอยู่แล้ว กลับชอบเสียอีกที่เขาได้เป็นตัวของตัวเอง45 นาทีผ่านไป...เกมการแข่งขันจบลง ช่างเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานพอสมควร แต่ก็ทำให้คนตัวเล็กในวันนี้ตื่นตาตื่นใจ เพราะปกติแล้วเธอไม่ค่อยสนใจเรื่องพวกนี้เท่าไรนัก วันนี้จึงถือเป็นการเปิดโลกให้เธอได้พบกับอะไรใหม่ๆ และได้รู้จักเขาในมุมนี้มากขึ้นอีกด้วย“พี่ดินเก่งจังนะคะ” คีตาเอ่ยทั้งที่ยังคงตื่นเต้นกับการแข่งขันแมตช์เมื่อครู่อยู่“ไม่หรอก เล่นบ่อยน่ะเลยชำนาญ” เขาว่าแบบเขินอายเล็กน้อย คนอะไรถ่อมตัวจริงๆ เลยนะ“หนังสือก็ต้องอ่าน เกมก็ต้องเล่น แถมวันเสาร์ก็ยังต้องมาติวให้คีตาอีก เหนื่อยบ้างไหมคะเนี่ย”ก็แน่นอนแหละ เห็นเขากิจกรรมแน่นขนาดนี้ เธอคงแอบเกรงใจเขาขึ้นมาบ้างแล้วสินะ“ไม่เหนื
Last Updated: 2026-04-24
LOGIN
