กลิ่นอุ่น กรุ่นหัวใจ (Scent of a Tender Heart)

ณ โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง...

บรรยากาศที่ครึกครื้นไปด้วยเหล่านักเรียนมัธยมทุกชั้นปี รวมถึงผู้ปกครองอีกหลายท่าน

วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของภาคเรียนที่ 1 กิจกรรมต่างๆ ในวันนี้จึงยังไม่มีการเรียนการสอนตามปกติ แต่จะเป็นการเข้าพบปะกันระหว่างคุณครูประจำชั้นและผู้ปกครองของนักเรียนในแต่ละชั้นปี ซึ่งตอนนี้ต่างก็กระจายกันไปยังห้องเรียนของตนแล้ว

“สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับนักเรียนชั้น ม.4/2 และผู้ปกครองทุกท่าน คุณครูชื่อครูชัญญา หรือจะเรียกว่าครูลูกกวาดก็ได้นะคะ”

ครูสาววัย 30 ต้นๆ กล่าวต้อนรับด้วยน้ำเสียงสดใส ก่อนจะอธิบายถึงรายละเอียดการเรียนการสอนต่างๆ ของนักเรียนชั้นมัธยมปลาย รวมถึงกฎระเบียบอื่นๆ ของทางโรงเรียนเพิ่มเติมด้วย

“ผู้ปกครองท่านใดมีข้อสงสัยตรงไหนไหมเอ่ย ยกมือถามได้เลยนะคะ” ครูลูกกวาดยังคงยิ้มแย้ม หลังจากอธิบายทั้งหมดจบไป

“ผมรบกวนขอช่องทางการติดต่อ ของคุณครูคนสวยไว้หน่อยได้ไหม”

“...”

“ก็เผื่อว่า...ต้องการสอบถามเกี่ยวกับการเรียน และพฤติกรรมของนักเรียนไงล่ะครับ” ชายหนุ่มคนหนึ่ง ยกมือขึ้นก่อนจะถามคำถามนั้นออกไป

ชาลีหรือพี่ชายแท้ๆ ของคีตา ซึ่งคำถามที่เขาเอ่ยออกมาทำให้ห้องเงียบกริบไปพักหนึ่ง ก่อนจะเริ่มมีเสียงหัวเราะเบาๆ กับเสียงเห็นด้วยดังตามมาในตอนท้าย

“ถามอะไรของพี่เนี่ย จะบ้าตาย”

เด็กสาวผมเปียหน้าตาน่ารัก จิ้มลิ้ม กระซิบบอกพี่ชายด้วยท่าทีเขินอาย ก่อนจะตีไปที่แขนเขาเบาๆ อีกหนึ่งที

ตอนนี้เพื่อนๆ ในห้อง ต่างก็พร้อมใจกันหันมาให้ความสนใจกับทั้งคู่ จนเหมือนกับว่าสายตาทั้งหมดกำลังมารวมกันอยู่ตรงนี้แล้ว

“แจ่มว่ะพี่ สุดยอดไปเลย” เด็กชายที่นั่งอยู่ด้านข้าง พูดพลางยื่นมือข้ามหน้าคีตา ไปแปะมือกับชาลีอย่างเห็นด้วยเต็มที่ ทำเอาคนตรงกลางได้แต่กุมขมับ

เขาคนนั้นก็คือแมทธิว หนึ่งในเพื่อนสนิทของคีตา ความกวนยกให้เป็นที่หนึ่ง แต่ก็มีความน่ารักขี้เล่น ให้สาวๆ พอได้กรี๊ด

“ได้สิคะคุณผู้ปกครอง แต่ติดต่อได้เฉพาะเรื่องงานเท่านั้นนะ”

ครูลูกกวาดถึงกับหลุดหัวเราะออกมา ก่อนจะเขียนเบอร์โทรส่วนตัวไว้บนกระดานไวท์บอร์ด รวมถึงช่องทางการติดต่ออื่นๆ อีกด้วย

“ถ้างั้นต่อไปเรามาเลือกหัวหน้าห้อง รองหัวหน้าและเลขาฯ กันนะคะ มีใครจะเสนอชื่อเพื่อนบ้างไหม ยกมือขึ้นได้เลย”

หลังจากฝากช่องทางการติดต่อเสร็จ บรรยากาศในห้องก็เปลี่ยนไป เสียงพูดคุยเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อถึงเวลาต้องเลือกตัวแทนของห้อง

“คีตาครับครู” แมทธิวหนุ่มน้อยจอมกวนคนดีคนเดิม ยกมือขึ้นอย่างมั่นใจ พร้อมกับเสนอชื่อเพื่อนสนิทด้านข้างของเขา

“ไม่เอาไอ้แมทธิว” คีตารีบคัดค้านทันทีอย่างไม่เห็นด้วย

คนตัวเล็กหันขวับไปมองแรง ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อให้ได้ ก่อนจะคว้าแขนของไอ้เพื่อนบ้ามาหยิกอย่างแรง ให้สาสมกับความกวน...ประสาท

“เป็นๆ ไปเถอะ เดี๋ยวให้พินอินช่วยไง”

เขายังคงว่าต่อพลางยื่นหน้าไปทางพินอิน แต่ทว่าเธอกลับส่งสายตาอาฆาตผ่านแว่นกรอบสวยมาให้ จนแมทธิวหันหน้าหนีแทบไม่ทัน

พินอิน สาวหมวยสุดเนิร์ด เพื่อนสนิทอีกหนึ่งคนของคีตา เธอทั้งเรียนเก่งและค่อนข้างเนี๊ยบ และที่สำคัญ...บ้านรวยมาก

“ต้นไผ่ค่ะ กรี๊ดด!!”

แพรวหนึ่งในนักเรียนหญิงเสนอชื่อต้นไผ่ หนุ่มสุดหล่อ ที่มีเสน่ห์และเรียนดี แถมยังเป็นหลานผู้อำนวยการไปอีก ก่อนที่เขาเองจะเชิดอกขึ้นเล็กน้อยอย่างภาคภูมิใจ

“งั้นคีตาขอเสนอพินอินค่ะ” เธอว่าพร้อมกับยกมือขึ้นเสนอบ้าง ก่อนจะส่งสายตาปริบๆ ไปยังเพื่อนสาว ราวกับเป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือ

หลังจากนั้นพินอินก็ละสายตาจากแมทธิว มามองเพื่อนตัวเล็กแทน ก่อนจะฟาดสายตาใส่ด้วยความมันเขี้ยวที่ดูยังไงก็เอ็นดูมากกว่าจะโกรธ

นักเรียนทุกคนทำการยกมือเพื่อลงคะแนนเสียงกันจากตัวเลือกทั้ง 3 คน และคะแนนก็ออกมาอย่างเป็นเอกฉันท์ดังนี้

“ครูขอสรุปนะคะ ที่ 3 คือคีตาเป็นเลขานุการ และที่ 2 คือพินอินเป็นรองหัวหน้า ส่วนหัวหน้าห้องของเราก็คือ...ขอเสียงปรบมือให้กับต้นไผ่ค่ะ”

เมื่อสิ้นเสียงของคุณครู ก็ตามด้วยเสียงปรบมือและเสียงกรี๊ด ที่ส่วนใหญ่จะมาจากสาวๆ จนลืมเกรงใจผู้ปกครองที่ยังอยู่ในห้องกันไปเลย

“เอาล่ะค่ะ...วันนี้ขอจบเพียงเท่านี้ก่อน รบกวนเวลาทางท่านผู้ปกครองนานแล้ว พรุ่งนี้เจอกันนะคะเด็กๆ สวัสดีค่ะ” ครูลูกกวาดกล่าวทิ้งท้าย พร้อมกับยกมือขึ้นไหว้สวัสดีผู้ปกครองทุกท่านอย่างนอบน้อม

หลังจบการพูดคุย ก็พาเอาเสียงเจี๊ยวจ๊าวเมื่อครู่เงียบลงไปด้วย เพราะทุกคนต่างก็กำลังแยกย้ายกลับบ้าน

วัยมัธยมปลายเป็นวัยแรกเริ่มของการเจริญเติบโตเป็นหนุ่มเป็นสาว จึงเป็นช่วงวัยที่เหมือนยืนอยู่บนทางแยกของชีวิต และเป็นจุดเริ่มต้นของอะไรหลายๆ อย่าง

บางคนก็เริ่มตั้งคำถามกับตัวเองอย่างจริงจังแล้วว่า ชอบอะไร อยากเรียนอะไร หรืออยากจะทำงานอะไร ในวันข้างหน้า

ความฝันบางอย่างมักจะเริ่มมีรูปร่างชัดเจนมากขึ้น แต่ในขณะที่บางคนก็ยังคงสับสนอยู่ท่ามกลางทางเดินเหล่านั้น

เอาล่ะ!! ค่อยๆ เลือกไป นี่มันเพิ่งเริ่มต้นเอง!!

แต่ในระหว่างที่กำลังค้นหาคำตอบให้กับชีวิต ก็อาจจะมีความรู้สึกบางอย่างแทรกซึมเข้ามาโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกแปลกใหม่ที่อบอุ่นหัวใจอย่างน่าประหลาด และใช่...มันคือช่วงวัยที่ ความรักกำลังผลิบาน

ความรู้สึกของอัตราการเต้นของหัวใจที่เปลี่ยนไป เมื่อได้พบเข้ากับใครบางคน ฟังดูจั๊กจี้ดีเหมือนกันนะ

หนทางข้างหน้า เริ่มดูน่าสนุกแล้วสิ...