Elo Arm의 작품

Vico’s POV Naguguluhan man ako sa nangyayari ay sinunod ko nalang ang plano ni Annie, kung natiwala siya sa akin na ako ang una niyang niligtas ay ganun din ang nararapat na gawin ko ang pagtiwalaan siya. Mabilis akong nagtungo sa silid kung saan naroroon si Louie. “Vico!!!” sigaw niya nang Makita niya akong bumungad sa pintuan nang silid na kinalalagyan niya. Napansin kong hanggang pusod na niya ang tubig sa loob, ilang saglit lang at mapupuno na iyon kung hindi ko bibilisan ang kilos ko. “Pre! Ayos ka lang, I’m here to save you, wag ka na mag-alala, makakaligtas tayong lahat dito.” “Paano? Binuhos ko na ang lakas ko pero hindi ko mabasag ang aquarium na ito.” “Don’t worry, gagawin ko lahat nang makakaya ko.” Muli kong inalala kung paano ako niligtas ni Annie, ibinaba ko ang tablet at sinabi sa kanya na imonitor niya ang kung ano nang nangyari sa mga kaibigan namin nagtaka man siya kung para saan yun ngunit agad naman niyang naintindihan nang makita niya pati ang silid niya

“Vico! Nagawa ko, Nabuksan ko!” tawag ko sa pangalan niya, walang paglagyan ang saya ko nang mga oras na iyon. “Oh my God, Thank you!” dinig kong sabi ni Vico. Hindi na ako nag-aksaya pa nang oras at agad ko namang binuksan ang takip nang aquarium at tinulungan makalabas si Vico. “Kailangan natin magtulungan, para mapabilis ang pagliligtas natin sa kanila, dalhin mo ito para alam mo kung saan sila pupuntahan.” paliwanag ko sa kanya habang inabot ko ang portable tablet. Pinag-aralan muna naming dalawa kung sino ang susunod naming pupuntahan, napagdesisyunan naming maghiwalay para mas mapabilis ang oras at magawa naming na mailigtas silang lahat. Matapos iyon ay lumabas na kami sa loob ng silid na iyon, si Louie ang unang pupuntahan ni Vico at ako naman ay papunta sa silid kung saan nandon si Yosef. Pagkalapit ko sa pintuan ng silid na pinaglalagakan ni Yosef ay buong pwersa ko itong binuksan, at sa ginawa ko ay nakuha ko agad ang atensiyon niya. “Annie!!!” tulad nang reak

“What happened? Annie! Hey! Andyan ka pa ba?!” “Isang kataksilan, isang pagkakamaling kailanma’y hindi malalilimutan” “What? Anong sinasabi mo? Okay ka lang ba?” “May sulat siyang iniwan dito, baka sa pamamagitan nito malaman natin ang ang sagot para ma-unlocked natin ang susi.” Makailang beses kung inulit-ulit basahin at intindihin ang sulat, pero hindi ako makakuha ng kahit kaunting code na konektado dito, at isa pa kung tungkol ito sa kataksilang nangyari sa pagitan nang magulang namin, masyado pa akong bata noon para matandaan ang lahat. Sinubukan ko lahat lahat nang numero na konektado sa pamilya ko pero di umubra. Ilang saglit pa ay bigla akong may naalala. Sa pagkakaalam ko nung araw na umalis si Mommy sa bahay, yun din ang araw na namatay sa aksidente ang mga magulang ni Leigh. …one year ago “Ahm guys tara! Let’s hang out naman later, may bagong bukas na Bar sa may labas nang building namin?” akit samin ni Abby “I’m In!!” sagot ni Zhelle Nagtaas lang nama

Annie’s POV Bago ko pihitin ang seradura ng pinto ay makailang ulit kong tinanong ang aking sarili kung tama ba ang desisyon at plano na gagawin ko. Nang makita ko ang natitirang oras sa relo ko ay pinagsawalang bahala ko na lamang kung ano man ang gumugulo sa isip ko, hindi dapat ako mag-aksaya ng oras, kailangan kong doblehin ang kilos ko, lalo na at hindi ko kakayanin mag-isa na mailigtas silang lahat. Bahala na, yun na lang ang tanging nasabi ko nang buksan ko ang pinto ng kwarto. Pagkabukas ko nito ay bumungad agad sa akin ang ang isang taong nagpupumilit makalabas sa loob ng aquarium, sinusubukan nitong basagin ang malapad na salaming nakapalibot dito sa pamamagitan nang pagbangga nito nang kanyang katawan sa tila rehas na pinakukulungan nito, hindi pa man ganun kadami ang tubig sa loob ay kita sa kilos niya ang kagustuhang makaalis doon. Agad naman niyang napansin ang presensya ko. Nang magtama ang kanyang mata sa mga mata ko ay nakita ko na sumilay doon ang pag-asang may

"Pakawalan mo ko dito!!! Ano ba!!!" sigaw ko sa kanya, ngunit hindi niya parin ako pinansin. Nakatutok siyang maigi sa monitor ng laptop niya. "Hey! Take a look at them! Parang sabik na sabik na silang malaman kung sinong unang ililigtas mo." Ngayon ay nakaharap naman siya sa akin. "Ang malaking katanungan, sino nga ba sa kanila ang mas mahalaga para kay Annie??!!" Kitang-kita ko sa mga mukha niya ang excitement sa pagkakasabi niya nun. "Sisiguraduhin ko maililigtas ko sila lahat, gagawin ko lahat para mabuhay kami at makawala dito, makawala sa kabaliwan mo!" "Ssshhh, stop talking nonsense! Hahaha Paano mo nga naman magagawa yun kung nandito ka at walang magawa para mailigtas ang sarili!" Pinupuno na talaga ako nang babaeng ito. Hindi ko pa rin alam kong bakit gustong gusto niya ako pahirapan, kung bakit naging kasalanan ko ang kasalanan ng nanay ko sa pamilya niya, kung kasalanan ngang matatawag iyon. "Sige na nga, wag

"Say hello to your f*ck*ng friends!!!" Pagkasabi niya nun ay iniharap niya sa akin ang screen ng hawak niyang portable laptop. Kung hindi ako nagkakamali ay kuha iyon sa sa iba't-ibang CCTV cameras, napansin kong pamilyar ang mga lugar na iyon, at ng bigla kong napagtanto..., napanganga ako sa nakita ko, silang ngang lahat ang nasa video, at nabigla ako sa sitwasyon nilang lahat, bumuhos na lahat ng emosyon sa akin, tuloy-tuloy na pag-agos ng mga luha ko. "Hayop ka Leigh! Anong balak mong gawin sa kanila??" Halos wala nang lumabas na boses sa bibig ko dahil sa halo-halo na ang emosyong nararamdaman ko. Ang sitwasyon nila ang lubhang nakabahala sa akin, sa obserbasyon ko sa video na pinakita niya sa akin nasa magkakaibang silid sila at tama ako na pamilyar ako sa lugar dahil nadito parin sila sa abandonadong bahay nina Zhelle na kinaroroonan din namin ni Leigh, pero ang kaibahan namin ng sitwasyon ay kung ako nakatali parin sa kinauupuan