J.Mades의 작품

Muling bumalik si Jake sa Isla De Gustavio, kung saan naroon ang dalaga. Ilang mga tauhan ni Gustavio ang nakabantay sa mansion. Bumungad sa kanya si Aling Tasing. Nakangiti ito habang nagdidilig ng mga halaman.“Dr. Angeles, Akala ko ay bukas ka pa makararating dito. Umalis si Señorito dahil mayroon siyang dapat tapusin sa kanyang kompanya.”“Kamusta si Kesha? Pinaiinom niyo po ba siya ng gamot?”“Huwag kang mag-aalala. Okay naman ang kalagayan niya.”Tumango na lang si Jake at pumasok ng mansion. Sa pagdating niya sa silid ni Kesha. Nakita niya itong nakadungaw sa bintana. Habang ito ay nakaupo sa isang wooden chair. Nabigla ito ng dumating si Jake.“I-ikaw po pala, Dr. Angeles,” sambit ni Kesha.“Hanggang kailan mo itatago ang pagbubuntis mo, Kesha? Kilala ko si Gustavio, kapag nalaman niya ang tungkol dito. Sobra siyang magagalit sa ‘yo. Aminin mo nga sa akin. Anak ba niya ang nasa sinapupunan mo?”“Anak man niya ito o hindi. Ang gusto ko ay makalaya sa mga kamay niya. Gustong kon

“Ayaw mo ba talagang malaman niya ang tungkol dito?” seryosong tanong ni Dr. Angeles sa dalaga.Bahagyang sumandal si Kesha sa headboard ng kama, habang nakatitig sa kanya ang doktor.“Hindi naman kasi ito sa kanya. So, bakit kailangan ko pang sabihin? Mas mapapahamak lang ang buhay ko kay Gustavio.”Humingang malalim si Jake. Batid niya na hindi ito dapat sundin. Lalo na’t alam niya kung paano magalit ang kanyang kaibigan. Agad na iniligpit ng doktor ang ilang mga ginamit niya kay Kesha. Ngunit, muli itong nagsalita bago siya umalis.“Always Remember, na kailangan mo ng pahinga. Maselan ang iyong pagbubuntis, kaya’t ingatan mong ma-stress ka sa lahat ng bagay,” nakangiting wika ni Jake.“Sige, po. Marami pong salamat sa inyo.”“Ngunit kailangan pa rin niya itong malaman. Ito ang ilang vitamins na dapat mong inumin. Kumain ka ng masustansyang pagkain.”“Nakikiusap ako sa ‘yo. Huwag na huwag mo itong ipaaalam sa kanya.”Sumang-ayon na lamang si Jake sa pakiusap sa kanya ni Kesha. Subali

Dalawang Linggo na ang lumipas, buhat nang dalhin siya ni Gustavio sa mansion. Bigla siyang nakaramdam ng pagkahilo. Napahawak siya sa walk-in closet na malapit lang sa kanyang kama. Ngunit, mas lalo pang lumala ang kanyang nararamdam, nang matinding pagduduwal ang hindi niya napigilan. Patakbo siyang nagtungo sa banyo. Hindi man niya maintindihan ang nangyayari sa kanyang sarili. Alam niyang hindi ito tama. Tanging kaba ng dibdib ang bumabalot sa kanya. Bahagya siyang napatingin sa salaming na sa kanyang harapan. Pinagpapawisan at may pamumutla ng kanyang mga labi. Agad niyang kinuha ang puting towel na nakalagay sa maliit na kabinet. Hanggang sa maingat niyang pinunasan ang kanyang basang mukha.“Ano ba itong nararamdaman ko? Sobrang sakit ng sikmura ko,” bulong ni Kesha sa sarili.Ilang minuto rin siya sa banyo, bago siya lumabas. Ngunit, sumalubong sa kanya ang lalaking ayaw na niyang makita pa.“Are you sick?” tanong ni Gustavio.Subalit, isang matalim na tingin lamang ang kanyang

Doble ang naging kaba ng dalaga. Nang makita niya ang paglapit ng binata. Isa-isa niyang isinara ang lahat ng bintana, pati na rin ang pinto ng balkonahe sa kanyang silid.“Kailan ba ako titigilan ng taong ‘yon? Nakakainis na!” sambit niya.Ngunit, narinig niya ang pagsigaw ni Gustavio. “Kesha! Buksan mo itong pinto.” Sunod-sunod na pagkatok ng binata. Napaismid ito na may nakakahalong ngiti.Kahit isang beses pa lamang ang nangyari sa kanila, para kay Gustavio ay hinahanp-hanap niya ang aroma ng katawan ng dalaga. Ang natural nitong amoy na nagpapagising sa kanyang katawang lupa. Sinadya niya talagang dalhin sa kanyang isla ang dalaga. Upang hindi ito makita ni Don Ramon. Ilang beses na rin siyang lihim na nag-uutos sa kanyang mga tauhan, para mabantay ang bawat kilos ng ama ni Kesha. Kaya ngayon pa lang ay inuunahan na niya, nasa harap ng pinto mula sa likod ng silid ng balkonahe si Gustavio. Pinagmamasdan ang kurtinang sumasangga sa glass sliding door nito.“Balang-araw pasasalamata

Pigil ang hiningang pinakawalan ng dalaga ang sagutang nangyari sa pagitan nila ni Gustavio. Ngunit, isang tanong ang bumabagabag sa kanyang isipan. Ano nga ba ang kasalanan ng kanyang pamilya sa lalaking kinakailangan niyang bayaran? Isa ba itong utang tungkol sa naluluging kompanya. Napapikit ang mga mata ni Kesha. Humarap siya sa salamin at tinitigan ang suot niyang puting bistida. May kurting simpleng bulaklak sa gilid at putting ribbon sa likuran ng kanyang damit. Umikot siya ng bahagya at napangiti.“Maganda rin naman pala siyang pumili ng damit,” wika ni Kesha.Hindi alam ni Kesha na kanina pa siyang pinagmamasdan ng matanda sa kanyang silid. Lumapit ito at iniabot ang pagkaing niluto nito.“Bagay na bagay sa ‘yo ang damit na ‘yan, hija.”“Salamat po, Aling Tasing. Nakita ko na lang po ito sa gilid ng sofa, kaya naman ay kinuha ko na. Kanino po ba ito? Ito ba ay bagong bili ng amo ninyong masungit?”“Naku, hija. Hindi ba nabanggit sa ‘yo ni Señorito, na galing pa iyan kay Miss E

Nakaupong pinagmamasdan ni Gustavio ang basag na bote. Bakas pa rin sa kanyang isipan ang mukha ni Kesha, nang makita niya ang pagluha nito sa kanyang harapan.“Señorito. Ano pong problema?” tanong sa kanya ni Aling Tasing.“Ikaw na ang bahalang maglinis nito. At sabihin mo r’yan kay Kesha na huwag siyang aalis sa silid niya. Nagkakaintindihan ba tayo?” Tumayo si Gustavio at kinuha ang susi nito sa ibabaw ng lamesa. Saka niya ini-off ang sasakyan sa labas ng mansion.“Saan ka pupunta, Señorito? Masyado ng delikado kung aalis ka pa.”“Gawin niyo na lang ang trabaho rito sa mansion.”Hindi na nakasagot pa ang mayordoma. Tanging kibit-balikat na lamang ang kanyang naging tugon sa binata.Kinabukasan ay agad namang tinawagan ni Gustavio ang kanyang sekretarya. At sa lalong madaling panahon, kailangan na niyang simulan ang nais niya sa pamilyang Matienzo.“Are you really sure, bro?” tanong ng matalik na kaibigan ni Gustavio. Nakaupo silang pareho sa wooden chair mula sa hardin ng mga Delga