Novels by Aronet

บทที่ 13ไม่ใช่ฉันเจโรมมองข้อความนั้นก่อนปิดหน้าจอโทรศัพท์ลง ยกมือขึ้นนวดขมับเบา ๆ เขาเพิ่งสอบเสร็จและขอติดรถเพื่อนคนหนึ่งกลับมาที่คอนโด หลังจากที่เมื่อคืนถูกเพื่อนคะยั้นคะยอให้ออกไปเที่ยวด้วยกันให้ได้ เขาก็เลยต้องจำใจออกไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ปาร์ตี้กับเพื่อนในคณะก็ไม่ได้แย่สักเท่าไร พวกเขาส่วนใหญ่แล้วล้วนมาจากสังคมเดียวกันทำอะไรคล้ายกันเลยทำให้เข้ากันได้ไม่ยากอย่างที่คิด ที่ผ่านมาเป็นเขาที่ตีตัวออกหากเพื่อนมาโดยตลอด จนเพื่อนชอบแซวว่าเขา เฟรนด์ลี่แต่เข้าถึงยากจินโทนิคที่ถูกชงโดยเพื่อนคนหนึ่งในวงถูกผลักมาใส่มือของเขา เขายิ้มรับมันมาก่อนกระดกดื่มรวดเดียวเพื่อเป็นการให้เกียรติ วันนี้พวกเขาเลือกร้านที่ค่อนข้างห่างไกลจากตัวมหาวิทยาลัย เพราะมักมีสิ่งอำนวยความสะดวกและพวกแอลกอฮอล์ให้เลือกมากกว่า“โรมนี่ออกมากับพวกเราครั้งแรกเลยปะ” ประดับดาว สาวสวยของกลุ่มที่ได้รับการทาบทามให้เป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ของคณะถามขึ้นมา ในมือของเธอถือเครื่องดื่มสีแดงสด เธอเป็นเพื่อนคนแรก ๆ ที่เข้ามาทักเขา ยอมรับว่าในตอนแรกแอบหลงตัวเองและคิดว่าเธอจะเข้ามาจีบ“หาตัวจับยากสุด ๆ นี่เราแทบจะกราบเลยละ” อินเทลแฟนของประดับดาว

บทที่ 12คิดดีไม่ได้เลย“ไม่พกเสี่ยมาด้วยเหรอวะ” ไก่โต้งถามขึ้นมาเมื่อเดินมาถึง เขาใช้เท้าเขี่ยเก้าอี้ออกมาจากใต้โต๊ะ เก้าเดินเลยไปที่เคาน์เตอร์สั่งเบียร์มาเพิ่ม“เขามีสอบต่อ ใครจะว่างแบบพวกเราวะ” เต็นท์ตอบ“เออ ถอนยับเขาให้เรียนสี่ปีเราจะเรียนแปดเลยไหม”“เทอมหน้ากูเอาจริงละ”“หรือว่าเราควรไปหาพวกเนิร์ด ๆ มาเข้ากลุ่มวะ” โต้งพูดขำ ๆ พลางหยิบออร์เดิฟวร์ที่เต็นท์สั่งมารอเข้าปาก“ตอนแรกกูเล็งไอ้เก้า ใครจะรู้ว่าแม่งไม่รู้จริง ๆ วะ ทรงมันได้จัด”“นินทากูได้นะพวกชั่ว” เบียร์ห้าขวดถูกคีบใส่นิ้วของคนมาใหม่อย่างเก้าก่อนจะวางลงบนโต๊ะอย่างเบามือ“แค่กล่าวถึง” เต็นท์ตอบ เทเหล้าผสมกับโซดา“พูดถึงกูว่า” เก้ากวนกลับ“มึงมันโง่”“น้อยกว่าไอ้ดิน” เก้าพาดพิงถึงคนที่ไม่ได้มาก่อนขำออกมาบรรยากาศในโต๊ะเต็มไปด้วยความเรียบง่ายสบาย ๆ ด้วยบรรยากาศของร้านเองก็เป็นร้านกึ่งนั่งชิลคนที่มาส่วนมากก็มักมาฟังเพลงช่วงไหนมีบอลก็เป็นพวกคอฟุตบอลมาสุมหัวกัน แต่ช่วงนี้เพิ่งสอบเสร็จใหม่ ๆ คนเลยค่อนข้างเต็มร้านแต่ต่างคนก็ต่างคุยแค่กับคนในโต๊ะของตัวเองไม่ได้มีใครมาสนใจกัน“กูได้ยินมาว่าหลังสอบจะมีงานกีฬาของคณะ” เก้าเปรยขึ้นมา

บทที่ 11 อย่าทำอย่างนี้ไม่ว่ากับใคร “แต่ถ้ามึงบอกว่าเรื่องครอบครัวไม่ได้เอฟเฟกต์กับมึงขนาดนั้น…ทำไมมึงถึงต้องตีตัวออกหากจากสังคมวะ” เจโรมชะงักกับคำถามนั้น ปมในใจเริ่มสั่นคลอนอดีตที่ไม่น่าจดจำผุดโผล่ขึ้นมาในสมองอย่างห้ามไม่อยู่ เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นมาเต็มหน้า เนื้อตัวเย็นเฉียบอย่างห้ามไม่ได้ “โรม ๆ ไอ้โรม” แรงเขย่าอย่างแรงที่แขนทำให้เขาหลุดจากภวังค์ “นอนเหอะคืนนี้” “กูแม่งโคตรเข้าใจคนที่ตกหลุมรักมึงเลย แต่กูรักมึงไม่ได้” “…” “อย่างน้อยก็ในตอนนี้” “งั้นแสดงว่ากูมีโอกาส ให้โอกาสกูสิ” ท่าทางแน่วแน่ราวกับคำพูดนั้นถูกไตร่ตรองมาอย่างดี “พรุ่งนี้ตื่นมามึงอาจจะเปลี่ยนใจหรือไม่ก็ลืมเรื่องทั้งหมดไปแล้ว” “กูไม่ได้เมา” “แต่ตาแทบจะปิด” เจโรมมองอีกคนที่ในตอนนี้หลับตาลงไปเรียบร้อย เสียงลมหายใจเข้าออกดังขึ้นสม่ำเสมอ บ่งบอกได้ว่าเขาหลับไปเรียบร้อยแล้ว คนที่ยังคงตื่นอยู่เอื้อมมือขึ้นไปสางผมของอีกคนเบา ๆ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าอย่างห้ามไม่อยู่ … [Tent3ing : มีสอบ เมื่อคืนลืมบอกโทษที] ข้อความสั้น ๆ ถูกทิ้งเอาไว้ในแชต เจโรมมองมันก่อนจะปัดแอป-พลิเคชันทิ้งไป นอนเหม่อมองเพดานพักใหญ

บทที่ 10มองตาก็รู้ใจ มองหน้าได้ไหมถ้ารู้มือ“รอนานไหม”เต็นท์กำลังตบยุงเปาะแปะนับสิบตัวหันไปมองตามเสียง ลูกครึ่งหนุ่มถอดเสื้อสูทตัวนอกออกไปแล้วเหลือเพียงเสื้อเชิ้ตและเนกไทที่ถูกคลายออกไว้หลวม ๆ“นาน ยุงจะหามกูตายละ” พูดพลางเปิดประตูรถ ในหัวของเขาที่ไม่ยอมเข้าไปนั่งรอในรถนั้นก็เพราะคิดภาพตัวเองเป็นพระเอกหนังสักเรื่อง ยืนพิงรถหรูเท่ ๆ แต่ดูแล้วไม่น่าเท่สักเท่าไรตบยุงตายทั้งบางแล้ว…“หิวว่ะ” เต็นท์พูดขึ้นมา แอบหันมองหน้าคนที่กำลังจดจ้องอยู่กับมือถือด้วยหน้าตาเคร่งเครียด“แวะดิ” ตอบทั้งที่ยังไม่เงยหน้าขึ้นมามอง ท่าทางของอีกฝ่ายดูก็รู้ว่าไม่สบอารมณ์อย่างมาก“เหวี่ยงจัด โกรธใครมาลงที่กูซะงั้น”“แล้วมึงจะทำไมกู”“ท้าทายซะด้วย…กูพามึงไปหมกป่าดีไหม”“กล้าก็ลอง” เจโรมหันไปจ้องคนที่กำลังขับรถเต็นท์รู้ได้ถึงสายตาอาฆาตถึงหันมามอง “…”“เหี้ย ขับรถอะไรของมึงวะ” เจ้าของรถผวาคว้าที่จับบนเพดานรถเอาไว้ เมื่อรถทำท่าคล้ายจะพุ่งชนรถด้านหน้าแต่ก็หักหลบทันได้อย่างฉิวเฉียด“พูดจาดี ๆ หน่อยหนู ชีวิตอยู่บนมือพี่นะ” คนตั้งใจแกล้งหันมาเย้ย เขารู้ว่าเมื่อคู่มันออกจะอันตรายและเอาเปรียบผู้ร่วมใช้ถนนอยู่นิดหน่อย แ

บทที่ 9 ลืมไปก่อน“ตื่นแล้วจะกลับไปก่อนก็ได้นะ” เจ้าของห้องบอกกับคนที่นั่งหันหลังให้เขาอยู่ริมขอบเตียง พร้อมบ่วงควันสีขาวที่ลอยฟุ้งอยู่รอบบริเวณ“มึงไม่กลับเหรอ” อีกฝ่ายพูดทั้งที่ยังหันหลัง“ที่นี่ก็บ้านกูเหมือนกัน” เขาหนุนแขนมองแผ่นหลังของคนที่เมื่อคืนเคยแอบแนบชิดกันอยู่ครึ่งค่อนคืน“งั้นกินไรปะ ไปหาอะไรกินกัน” เต็นท์ปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ไม่รู้ว่าไอ้ฝรั่งมันจำเรื่องเมื่อคืนได้มากน้อยขนาดไหน ต้องยอมรับว่าขาดสติพอกัน“มึงมองกูเปลี่ยนไปนะ” เจโรมถามด้วยใบหน้าเรียบเฉยเหมือนเคย“ก็ต้องเปลี่ยนปะวะ ครั้งแรกเลยนะที่เอากับใครแล้วกูต้องทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น”“จะไม่มีครั้งที่สอง” เจโรมให้คำสัญญา บอกทั้งตัวเองและคนตรงหน้า“คนแบบมึงนี่มัน” เต็นท์พึมพำเบา ๆ“คนแบบกูมันทำไม”“มึงเป็นเกย์เหรอ” เต็นท์เลือกที่จะเปลี่ยนคำถามแทนที่จะตอบ จะให้เขาบอกได้ไงว่าแม่งโคตรจะเด็ด แถมยังยอมให้เขาทำตัวแปลก ๆ บนเตียงได้อีก“เปล่า เป็นไบ...มั้ง” เจโรมที่ยังไม่ได้นิยามตัวเองเพราะก็เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าเขาก็อาจจะชอบผู้ชายได้เหมือนกัน“แล้วแบบนี้กูเป็นแบบมึงหรือเปล่า”“ไม่หรอก just $ex เรื่องแบบนั้นมันขึ้นอยู่กับ

บทที่ 8ไม่เมาไม่กลับถึงอยากกลับก็กลับไม่ได้“มีเพื่อนใหม่แบบนี้ต้องละลายพฤติกรรมหน่อยดิวะ มึงดูไอ้โรมมันนั่งเกร็งจะตายห่าละ” เต็นท์พยักพเยิดหน้าไปทางคนที่เอาแต่นั่งยิ้มด้วยความสุภาพ นั่งมองไอ้สามหน่อเพื่อนของเขาคุยกันอย่างได้อรรถรส “มึงทำให้มันไม่พอใจระวังมันชักดาบ พวกมึงเป็นหนี้หัวโตแน่”“กูโอเค เต็มที่เลย” เจโรมพูดปฏิเสธพร้อมรอยยิ้มสุภาพ“ไม่ได้ดิมา ๆ กูชงให้ก่อนเลยเข้ม ๆ” ดินพลิกสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็ว รีบคว้าแก้วมาใส่น้ำแข็งพร้อมชงเหล้าให้เพื่อนใหม่อย่างคล่องแคล่ว “หมดแก้ว”“ชงแบบนี้ไม่ต้องใส่โซดามาก็ได้นะ” เจโรมพูดกลั้วหัวเราะก่อนจะยกแก้วเหล้าที่มีปริมาณของโซดาเพียงน้อยนิดขึ้นดื่ม เพิ่มความผ่อนคลายให้กับสถานการณ์“ทำไงให้เราสนิทกันดีวะ” เต็นท์นั่งลงตรงที่ว่างข้างเจ้านายของตัวเอง“พูดเรื่องใครสักคนขึ้นมาสิ” ไก่โต้งพูดออกมาขำ ๆ ก่อนเงยหน้าขึ้นมามองเจ้ามือของมื้อนี้ทำท่ากระมิดกระเมี้ยนน่าหมั่นไส้ “สั่งเพิ่มได้ปะ” พอเห็นว่าอีกฝ่ายพยักหน้ามันก็ทำท่ากระดี๊กระด๊าเกินจริง ใช้โทรศัพท์สแกนสั่งอาหารหัวจุ่มกับไอ้เก้าอยู่สองคน“ขี้นินทาว่ะ” ดินพูดพลางใช้ศอกถองเพื่อนเบา ๆ ไก่โต้งทำจิ๊จ๊ะแต่ไ