วาย

“อยู่ด้วยกันเถอะนะ อย่างน้อยก็เพื่อลูกของเรา” แม้จะเป็นคำขอที่ฟังดูเห็นแก่ตัว แต่มันน่าตลกตรงที่คำพูดนั้นสามารถเหนี่ยวรั้งเขาไว้ได้...

ใครเล่าจะรู้ว่าภายใต้ความเย็นชา เลือดเย็น และโหดเหี้ยมของ 'บอสเหนือ' นั้นกลับซ่อนความลับบางอย่างที่ไม่มีใครล่วงรู้ นอกจากตัวบอสเหนือและเหล่า 'บอดี้การ์ดคนโปรด' เท่านั้น [PWP/HAREM]

ภาคนี้ย้อนกลับในปัจจุบันอีกครั้ง ตัวละครอยู่ครบทุกตัว ทั้งภาค1และ2 ทุกตัวละครจะชุลมุนวุ่นรัก กว่ารักจะลงตัว

สุดท้ายเราก็รักกันไม่ได้ ถึงแม้ถ่านไฟเก่าจะลุกโซนจนมอดไหม้ ถึงเป็นเช่นนั้นเราก็ยังรักนายไม่มีวันเปลื่ยนแปลง

เมื่อผมต้องเข้าไปดูแลไอ้คุณชายเจ้าอารมณ์แบบไม่ได้ตั้งตัว จนตกกระไดพลอยโจรได้เป็นแฟนปลอกม ๆ เสียอย่างนั้น แล้วผมจะอยู่รอดปลอดภัยจากไอ้คุณชายมันได้มั้ยเนี่ย???

“ผมชอบผู้จัดการนะครับ” อิศราพูดความรู้สึกของตัวเองออกมา เขาไม่ได้เมาจนไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร อิศรามีสติรับรู้ทุกอย่าง “คุณเมาจนพูดไม่รู้เรื่องแล้ว” “ไม่ครับ ผมรู้ว่ากำลังพูดอะไรอยู่” พูดจบก็ย้ายก้นสวย ๆ ขึ้นมานั่งบนตักของรชานนท์ มือบางคล้องรอบคออย่างเหมาะเจาะ “คุณอิศรา!” “เรียกว่าอิงค์” คนบนตักสั่ง “คุณไม่ควรทำแบบนี้ คุณมีวีรภัทรอยู่แล้วนะอย่าลืมสิ” รชานนท์เตือนสติ ทั้งอิศราและเขาเองด้วย การที่ถูกอิศราคลอเคลียอยู่บนตักแบบนี้เขาเองก็หวั่นไหวไม่น้อยเลย “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพี่วี”

ศิลาเป็นเเฟนกับคิวมา7ปี วันหนึ่งเขาเล่นพนันเเพ้ไม่มีเงินจ่ายบอดี้การด์ของพายุไม่ให้ออกจากร้าน ถ้าจะออกให้เอาของมาจำนำถึงจะออกได้ ศิลาโวยวาย พายุที่นั่งอยู่ในห้องส่วนตัว บอดี้การ์ดเข้ามารายงาน เขาจึงลุกขึ้นไปดูด้วยตัวเองก็เห็นศิลาเพื่อนร้ก พายุยิ้มมุมปาก มองศิลา ไม่คิดว่า มาเฟียอันดับต้นของ ของประเทศมหาเศรษฐี ถึงได้สภาพเป็นเเบบนี้ ยาจกชัดๆ ศิลา:พายุ พายุ:อืมกูเอง ไม่เจอกันนานเลยนะเพื่อนรัก มึงสบายดีไหมศิลา พายุ:ฉันต้องการคุยกับศิลาเป็นการส่วนตัว คีริน: เเต่... นายครับ พายุ:ไม่มีเเต่ ออกไป คีริน:ครับนาย พายุ:ฉันได้ข่าวว่านายเล่นพนันเเพ้เหรอ ศิลา:อืม กูเล่นพนันเเพ้ พายุ:อืม เห็นเเกที่กูกับมึงเป็นเพื่อนกัน กูมีข้อเสนอให้มึง ศิลา: ข้อเสนอ อะไร พายุ :กูได้ข่าวว่าเเฟนมึงสวยที่สุด เห็นเขาลือกัน กูอยากเห็นเเฟนมึงพามาให้กูดูหน่อยสิ มึงอย่าทำหน้าเเบบนั้นสิ เเค่ดูเฉยๆน่า อย่าคิดมากเลย

“ที่นี่ทำไร่อะไรเหรอ?” ผมเลยถามเปลี่ยนเรื่อง “ไร่กาแฟ” “โห! ดีจัง ผมชอบดื่มกาแฟ” “คุณเป็นเจ้าของไร่แท้ ๆ ทำไมถึงไม่รู้ว่าที่นี่ทำไร่กาแฟ” “ผมมันก็แค่เจ้าของในนามเท่านั้นแหละ ผมเคยทำไร่ที่ไหนกันเล่า แถมที่นี่ผมเองก็เพิ่งมาครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2 เอง” “…” “มาคราวนี้ผมก็แค่มาพักผ่อน เดี๋ยวก็กลับแล้ว” “น่าเสียใจแทนคุณย่านะ ที่ทายาทเพียงคนเดียวไม่เคยคิดจะมาเหลียวแลสิ่งที่ท่านรัก ท่านสร้างมากับมือเลย” ผมว่านายรามอะไรนี่ ชักเริ่มพูดไม่เข้าหูซะแล้ว ทำไมคนงานที่นี่ถึงพูดจาลามปามเจ้านายแบบนี้นะ คุณย่าคงจะใจดีมากไปแน่ ๆ คนงานในไร่ถึงได้พูดจาไม่น่าฟังแบบนี้ “แต่ที่ไร่ก็มีหลานคุณย่าอีกคนดูแลไม่ใช่เหรอ ก็น่าจะสืบทอดกิจการต่าง ๆ ของคุณย่าได้” “พูดจาเห็นแก่ตัวดี” นายรามพึมพำออกมาซึ่งผมฟังไม่ถนัด “นายว่าอะไรนะ”

เมื่อดาราตกอับถูกผู้จัดการส่วนตัวหลอกขายมาเป็นเมียเจ้าพ่อคาสิโน เขาจะเอาตัวรอดออกมาจากเกาะส่วนตัวของเจ้าพ่อ ที่มีการ์ดคุมเข้มไ้ด้ยังไง "ในเมื่อผมจะหาเงินมาคืนให้คุณ ทำไมคุณถึงจะไม่เอา” “ก็ผมไม่ได้อยากได้เงินคืน ถ้าผมอยากได้เงิน ผมจะซื้อคุณมาทำไม?” “แล้วคุณจะซื้อผมมาทำไมล่ะ?” รพีขึ้นเสียงอย่างไม่พอใจ ที่เขาไม่ยอมรับข้อเสนอ “...มาเป็นเมีย”

จะจีบน้องชายของอดีตเพื่อนสนิท ที่ตอนนี้กลายเป็นศัตรูกันไปแล้ว ‘แมคนั่ม’ เลยต้องหาวิธีเข้าหา ‘จอมทัพ’ ด้วยตัวเอง โดยที่ ’นักรบ’ พี่ชายของจอมทัพไม่รู้