เจ้าชู้ Novels & Stories

“ แต่มันก็หลายปีมาแล้วนะ พี่ยังรักนิราอีกเหรอ โกหกหรือเปล่า พี่เจ้าชู้จะตาย เบื่อง่ายไม่ใช่เหรอ ” “ ก็ที่เจ้าชู้เพราะต้องการใครสักคนที่จริงใจไง แล้วที่เบื่อง่ายเพราะคนคนนั้นไม่ได้ถูกใจแล้วรู้สึกอยากครอบครองหนิ ฉันเลยต้องเปลี่ยนไปเรื่อยจนกว่าจะเจอคนที่ใช่ไง ” “ พูดให้ตัวเองดู ดีสุด ๆ ”

คนพูดยิ้มแหย “มันธรรมดาพี่ ผู้ชายเจ้าชู้ทุกคนแหละ แต่เขาก็ไม่ผิดนะ เพราะเขายังไม่มีแฟน จะไปกับใครก็ได้ปะ” พอสิ้นคำพูดของใบตอง ภาพของศิราที่โอบกอดกับสาวชุดแดงหน้าห้องน้ำ โผล่เข้ามาในหัวของบัวบูชาทันที

"ก็ตาคนเจ้าชู้" "งั้นเฌอต้องมาคอยคุมใกล้ๆ เลยนะ" "ใครบอกเฌอไม่สนหรอก ถ้าพี่กลับไปเจ้าชู้อีกวันไหน เฌอก็มีแฟนใหม่ก็แค่นั้น"

และชายที่นอนอยู่ตรงนี้คือ ‘พีท’ พระรองเจ้าชู้เงียบที่ในนิยายไม่มีวันรักผู้หญิงอย่างมินนี่ ต่อให้ต้องแต่งงานกันเพราะเรื่องบ้า ๆ บอ ๆ เขาก็จะทอดทิ้งเธอในตอนจบเหมือนที่นิยายเคยบอกไว้ “เราทะลุเข้ามาในนิยายจริง ๆ เหรอ...” เธอเอ่ยกับตัวเองด้วยเสียงสั่น ๆ

เขาเอาตัวยืนขวางองค์หญิงไว้แล้วรีบหยิบอาภรณ์ขึ้นมาสวม “หน็อยแน่ เจ้าชายชู้ชั่วยกคำมาอ้างปิดบังความเลวของตน ชู้ก็คือชู้ ข้าจะกุดหัวเจ้า !” องค์ชายอดามียกกำปั้นวิ่งเข้าไป หมายจะชกชายชู้ให้หายแค้น แต่อีกฝ่ายตัวสูงใหญ่ แล้วยังทำท่าพร้อมสู้ราวกับปีศาจเขาจึงชะงัก เ มื่อมองให้ชัดเต็มตา เขาจึงเห็นว่าแท้จริงแล้วชายชู้ผู้นั้น คือ แม่ทัพยมราช เทพเจ้าแห่งสงครามของแคว้นศากยะบุรี

สายตาเธอมองตามชายหนุ่มแล้วก็พอจะเข้าใจ ตัวพี่เลิกเจ้าชู้ตั้งแต่เมียทิ้งไป สวนคนน้องก็ยังคงออกล่าเหยื่อไม่ยอมหยุดที่ใครสักที สองพี่น้องนี่เจ้าชู้เหมือนกัน แต่แค่คนพี่เลิกแล้วเท่านั้นเอง. เวลาผ่านไปล่วงเลยไปเป็นชั่วโมง เมืองรามก็กลับมาพร้อมกับดวงตาคมกริบที่แดงก่ำด้วยฤทธิ์น้ำ เมา เป็นจังหวะที่ธาดาขอตัวเดินออกไปห้องน้ำ เจ้าเอยมองออกไปดูวิวในยามค่ำคืนของเมืองท่องเที่ยวแสงสีเสียงตระการตาเนื่องจากงานเลี้ยงคืนนี้จัดตรงกับเทศกาลสำคัญของเมืองพัทยาพอดีทำให้ราตรีนี้คึกคักมากเป็นพิเศษ

"อย่าบอกนะคะว่าคุณเปลี่ยนใจ" นางแบบสาวเอียงคอสบตากับคนตัวโตนิ่ง คำว่าเจ้าชู้จากปากของมาเฟียคนนั้นไม่ได้ทำให้เธอหวั่นไหวหรือรู้สึกอะไรเลยแม้แต่น้อย เอาจริงๆ เถอะ ต่อให้คำว่าเจ้าชู้มันจะมีอยู่จริง ตอนนี้และวินาทีนี้กล้วยหอมก็ยังอยากเสี่ยง ยอมรับว่าคุณหมอสุดหล่อคนนี้เ ข้ามาวนเวียนในหัวใจของเธอจนยากเกินกว่าจะปฏิเสธได้แล้วจริงๆ

“ทำไม” เธอไหวไหล่ “เจ้าชู้ รักสนุก ไม่ชอบคนแบบนี้” “ไม่เจ้าชู้” เขาค้านหัวชนฝา ด่าอะไรเขาก็ได้ แต่อย่าใส่ร้ายว่าเป็นคนเจ้าชู้ประตูดิน สารินไม่เข้าข่ายคำนั้นเลยสักนิด “สาบาน ไม่เจ้าชู้ ไม่เคยชอบหรือจีบใครไปทั่ว”

“มีสิที่ผู้ชายเจ้าชู้และคบผู้หญิงไปทั่วเพราะยังเขายังไม่เจอคนที่ใช่หรือคนที่ถูกใจยังไงล่ะ” “พูดเป็นนิยายไปได้ความเจ้าชู้น่ะต่อให้เจอคนที่ใช่คนที่ถูกใจยังไงผู้ชายก็ไม่หยุดเจ้าชู้หรอก” ปราญติญาเข้าใจข้อนี้ดีเพราะเธอไม่ใช่สาวไร้เดียงสาที่ไม่เคยมีแฟนมาก่อน

“ไม่ได้หึงค่ะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันนี่คะ ฉันแค่ไม่ชอบใจผู้ชายเจ้าชู้ รังเกียจค่ะ” “ผมไม่ได้เจ้าชู้นะ คำว่าเจ้าชู้มันใช้กับคนที่รักใครทีละหลายๆคน หรือหลายใจ แต่ผมยังไม่เคยรักใครซักคน จะเรียกว่าเจ้าชู้ได้ไงครับ” “เรื่องของคุณเลยค่ะ”