Chapter: Chapter 32“Magandang umaga nay Lita,” binati ko ang matandang nasa sala ngayon, nag lilinis siya ng mga muwebles. “Magandang umaga rin hija, nag agahan kana ba?” “Opo, kakatapos ko lang po, tulungan ko na po kayo!” Akmang tutulong ako nang pigilan niya ako. “Kaya ko na hija,” napanguso ako sa sinabi niya. Wala akong magawa kaya umalis nalang ako. Tapos nang mag agahan ang senyorito kaya naman wala na akong ginagawa. Naningkit ang mata ko nang may makita akong naka tayo sa may gate, kausap ng guard, nang magka titigan kami ay kumaway ito bigla sa akin. “Maxi?” Agad akong lumapit sa kanya at napa ngiti nga ako nang makitang si Maxi nga. “Anong ginagawa mo rito?” naka taas ang kilay na tanong ko sa kanya. Natatawa niyang kinurot ang pisngi ko kaya hinampas ko ang kamay niya. “Pwede ka bang mag day off? Gusto kang makilala nila mommy,” “H-hindi ko alam eh, susubukan kong mag tanong kay nanay Lita,” “Sure, I will wait here,” naka ngising sagot niya sa akin. Tumango ako at pumasok ako uli
Last Updated: 2026-07-09
Chapter: Chapter 31“Lorenzo! Why don’t you date Carmella after you send me to the airport,” Agad akong napangiwi sa sinabi ng senyorita. Kasalukuyan akong naka dungaw sa binatana nitong van na sinasakyan namin, pagka tapos naming mag usap ng senyorita ay parang na weirduhan ako bigla sa kanya. “Stop it, Lauren. It’s not funny,” “I am not joking, Lorenzo. You know Raven,” Natigilan ako nang banggitin nila ang pangalan ni Raven. Ang huling pag uusap namin ay noong umamin siya sa akin. Not that I expect him to reach out to me again after what he did. “I don’t care about that fuck, Lauren,” humagalpak ng tawa ang senyorita. “Oh come on brother, the last thing that I wanna hear from you is naagawa ka,” Naagawan? Anong pinag uusapan nila? Dapat pala ay dinala ko ang earphones ko para nag mumusic nalang ako ngayon. “What a very odd thing to say, sister,” “Not much, you know him. He is very likeable, not like you who is very arrogant and rude,” “Shut up, I don’t need your opinion,” Ngumuso ako sa sa
Last Updated: 2026-07-09
Chapter: Chapter 30“How’s my brother as your boss, Carmella?” Bahagya akong napatingin sa senyorita Lauren nang bigla siyang mag salita. “Ayos naman po senyorita,”“What do you mean sa ayos lang? Hindi ba siya masungit? You know, that’s him on his daily basis,” Kinagat ko ang ibabang labi ko para hindi makapag salita. Baka biglang dumating ang senyorito rito sa sala at marinig pa niya ang sasabihin ko. Ngumisi siya nang makita niya ang reaksyon ko. Kinumpas niya ang kamay niya sa ere. “Don’t worry about him, I am just asking you a harmless question, Carmella. It’s been years, we lived away from each other so I don’t really know my brother that much,” “Minsan po ay nag susungit siya,” Tumaas ang kilay niya sa sinabi ko. “Sometimes lang? That’s absurd!” Bahagya akong natawa sa sinabi ng senyorita. Base sa reaksyon niya ay halatang kilalang kilala niya ang kapatid niya. “Anyway, you’re really pretty for a house maid, tell me, Carmella. What made you choose this kind of work? I mean, it’s fine bein
Last Updated: 2026-07-09
Chapter: Chapter 29Maaga palang ay sobrang abala na naming lahat sa pag aayos ng mansiyon, uuwi ngayon ang ate ng senyorito, kasalukuyan kaming nag luluto ni nanay Lita habang ang ibang kasambahay naman ay inaayos ang kwart niya. “Mabait po ba ang senyorita, nay?” Kinakabahan ako baka hindi pala ito mabait, at magalit kasi pinakielaman ko ang hardin. Hindi ko pa rin makalimutan ang nalaman ko kay Sylvia. “Mabait ang senyorita, palangiti, hindi katulad ng senyorito na parang pinagsakluban ng langit at lupa,” Bahagya akong natawa sa sinabi ni nanay Lita sa akin. “Nasaan na po ba ang senyorito, nay?” “Nasa airport na siya, maaga ang dating ng senyorita, baka rito na sila makakapag umagahan kaya mabuti nalang ay tapos na ang pag luluto nating dalawa,” Agad akong ngumiti sa sinabi niya sa akin. Hindi ko maramdaman ang bigat ng trabaho ko rito dahil palaging naka antabay si manang lalo na sa pagluluto, dahil minsan ay talagang ang sungit ng senyorito. Huminga ako nang malalim nang pumarada ang van na
Last Updated: 2026-07-08
Chapter: Chapter 28Kasalukuyan kong nililinisan ang dining room, nakita ko na nalanta na ang mga bulaklak na nasa gitna ng lamesa. Bakit kaya sila nag lalagay ng bulaklak sa lamesa? Siguro para sa dekorasyon. Nag kibit balikat na lamang ako at tinanggal ko ang mga nalantang bulaklak. “Papalitan mo ba ang mga bulaklak hija?” “Nanay Lita!” gulat na sambit ko nang makita ko siyang nasa gilid ko. Tinitignan ang mga nalantang mga bulaklak. “Nag kakape ka ba hija? Parang napaka magugulatin mo naman,” natatawang sagot niya sa akin. Humalkhak ako. Buti naman marunong na mag smile si nanay Lita, ang masungit an senyorito kaya? “Opo sana, pwede po ba? Namulaklak na po kasi ‘yung nasa garden,” “Oo naman hija, hinihintay ko lang na makita mo na lanta na ang mga bulaklak dito, alam kong inaalagaan mo ang hardin,” Ngumiti ako. Ang hardin ang palagi kong tinatambayan kaya naman naaalagaan ko ito. “Siya nga pala, mag tatanghalian na, hatiran mo nalang ng pagkain ang senyorito sa office niya,” Agad akong tuman
Last Updated: 2026-07-08
Chapter: Chapter 27“Ang lalim ng iniisip mo,” Bahagya kong tinawanan si Maxi nang marinig ko ang boses niya. Nasa parehong plaza ako, kung saan ko nakilala si Maxi. Humingi ako nang day off kay manang dahil kailangan kong huminga kahit papaano. “What’s the problem, Carmella? You can tell me, I am your friend,” Tinitigan ko si Maxi, alam kong mapag kakatiwalaan siya, sa ilang linggo naming pag kakaibigan ay inamin niya sa akin ang pinaka tinatago niyang sikreto. “As you can see, may pinsan ang senyorito, nag punta siya sa mansiyon ilang araw na ang nakakaraan, nag confess siya sa akin Maxi,” Kumunot ang noo ni Maxi sa sinabi ko. “He likes you?” I nodded. “That’s what he said,” pinag masdan ko ang mga isda na nasa pond na kinauupuan namin. “But I refused to believe it, Maxi,” “Why? Because he’s rich and you’re just a maid, come on Carmella,” “Of course not! I know my worth, Maxi. We may not be rich but I am a degree holder, I am still a catch, be it with education and face, you know that,” “Righ
Last Updated: 2026-07-08
Chapter: Chapter 6Kapwa kami nakaupo ni Aurelia sa sofa rito sa sala, umagang umaga ay ginising kami ng mga kasambahay dahil pinatawag daw kami ni Atreus. Hindi namin alam kung bakit nalaman ni Atreus na wala kami sa bahay kagabi, nang makauwi kami galing sa peryahan ay dumiretso na kami agad ni Aurelia sa mga kwarto namin. Akala ko ay nakalimutan na ni Atreus ang pag labas namin kagabi, hindi pa pala. “Ang aga manermon kuya,” singit ni Alessio na kakarating lang sa sala. Kinindatan ako nito nang mag tama ang paningin namin kaya agad ko siyang inirapan. “What did I tell you about going out, Aurelia?” matigas ang boses na tanong ni Atreus. Nalipat ang paningin ko kay Atreus, malamig ang titig nito kay Aurelia ngayon. Kagat kagat ni Aurelia ang ibabang labi niya, takot siyang sumagot. Ang alam ko ay ngayon dapat ang pagtatapos ng pagiging grounded niya, mukhang mapapahaba pa yata dahil sa nangyari. “Why did you let her go to that place?” hindi ko pinansin ang lalaking tumabi sa akin. “I just wanna
Last Updated: 2026-07-09
Chapter: Chapter 5Kakatapos ko lang maligo at naka suot na ako ng pajamas ko para matutulog nalang ako mamayang antukin ako. Buong araw ko atang iniwasan na mag krus ang landas namin ng mag kapatid na Salvatoire, hindi ko pa kayang harapin si Atreus dahil sa ginawa niya, habang si Alessio ay sigurado akong walang habas ang pang iinis niya sa akin. Kakaupo ko palang sa kama ko nang may biglang kumatok sa pintuan ng kwarto ko, agad akong tumayo para buksan ito. “Pinapatawag ka ni Aurelia,” bungad sa akin ng isang kasambahay. Tumango ako at bahagyang ngumiti. Lumabas na ako ng kwarto ko at agad kong pinuntahan ang kwarto ni Aurelia, nang buksan ko ang pintuan ay bumungad siya sa akin nang may ngisi sa labi. “Bakit?” tanong ko agad sa kanya. Sa ngisi palang niya ay alam ko na agad na may gusto siyang gawin. “May perya! Gusto mo labas tayo?” naka ngiting tanong niya sa akin. Tinignan ko ang suot ko, naka pajama na ako, siya rin ay naka pajama na. “Pwede ka na bang lumabas?” Natutop niya ang labi niy
Last Updated: 2026-07-06
Chapter: Chapter 4Maaga akong bumangon dahil alam kong ngayon ang araw ng pamamalengke ni Esperanza, gusto kong sumama sa kanya para maiwasan ko ang magkapatid na Salvatoire sa mansyon na ‘to. Hinding hindi ko pa nakalimutan ang ginawa sa akin ni Atreus, he stole my first kiss! Pagkatapos kong mag linis ng katawan ko ay agad din naman akong nag bihis dahil madali akong dapuan ng sakit, napangiwi ako nang wala akong makitang pwedeng pambahay sa mga damit ko. Buti ay may nahila akong simpleng t-shirt at shorts, ayokong mag pants, hindi ako komportable sa ganon. Pagka tapos kong mag bihis ay agad na akong bumaba, naabutan ko si Esperanza na hinihintay ako sa sala. Agad akong ngumisi sa kanya nang magtama ang paningin naming dalawa. “Sasama ka raw sa pamamalengke?” tanong niya sa akin nang makalapit ako. Ngumisi ako. “Yes, can I?” Tinitigan ako nito nang matagal bago tumango, ngumuso ako. Baka pati siya ay sabihin na hindi ako mukhang katulong? Though they don’t really treat me as a maid here? Sa gu
Last Updated: 2026-07-06
Chapter: Chapter 3Kasalukuyan akong nagdidilig ng mga halaman sa hardin dahil inutusan ako ni Esperanza na gawin ito. What’s with the people here? Mga walang galang kung tawagin kahit matanda. “Come on, Sydelle,” agad kong inirapan ang makulit na lalaki. Kanina pa si Alessio rito sa gilid ko, kinukulit akong sumama sa kanya sa party daw ng kaibigan niya. Wala siyang kasama kaya ako ang gusto niyang isama, hibang na ba siya? Si Aurelia ang babantayan ko rito, hindi siya. “Ilang beses ko bang uulitin ang sarili ko, Alessio?” naiiritang tanong ko sa kanya. Ngumisi lang ito sa akin, na parang natutuwa pa siya na naiinis ako sa mga pinag gagawa niya sa buhay. “Oh come on, Sydelle, madali lang tayo ron,” hinawakan pa niya ang kamay ko kaya agad ko itong hinampas. Pangahas. Nakatayo ito malapit sa akin kanina pero ngayon sobrang lapit na niya sa akin, naiinis ako sa presensya niya, siguro noong nag apply ako rito sa mansyon nila ay thankful pa ako dahil tinanggap niya ako bilang maid nila, pero ngayon h
Last Updated: 2026-07-06
Chapter: Chapter 2“Why are you here?” Hindi ako makapaniwalang tumingin kay Atreus nang tanungin niya ako. Napadaan lang naman ako sa kwarto niya na naka bukas ang pintuan kaya nagawi ang tingin ko sa kanya. “Napadaan lang ako,” pinigilan kong mapangiwi habang mariin ang titig niya sa akin. Akala ba niya hinahanap ko siya? Ayoko nga siyang makita kasi sobrang sama ng ugali niya! Hindi ako sanay na hindi ako gusto ng isang lalaki, men are made to worship me, to kneel on me. “Really? You’re staring at me,” Halos irapan ko na siya sa mga pinagsasabi niya. Seriously? Nag lakad na siya palapit sa akin, umatras ako dahil ayokong nalalapit lapit ako sa kanya. Kumunot naman ang noo niya nang makita niya ang pag atras ko kaya huminga ako nang malalim at tinigilan na ang pag atras ko. “Napatingin lang ako senyorito,” iyon ang totoo. Agad siyang ngumiwi. “Stop calling me that!” “Then what should I call you, your highness?” “Stop being sarcastic, Elodie,” Tinapunan ko siya nang matalim na tingin nang b
Last Updated: 2026-07-06
Chapter: Chapter 1“Hija, anong ginagawa mo rito?” the sudden voice of the woman shocked me to the core. “Why are you standing there like a statue, ma’am?” She looked at me like I am a weird creature, sinong hindi ma w-weirduhan? May dala akong malaking maleta, para rin akong nakipag banggaan sa maraming tao dahil sa suot ko. “Anong ginagawa mo rito sa Casa Salvatoire, hija?” I pouted my lips and smiled a bit. “Uhm, I saw you are looking for a maid?” I pointed to the one on their gate. She took a deep breath. “Sigurado ka bang mag a-apply ka bilang kasambahay?” Tinignan pa ako nito mula ulo hanggang paa. “Yes po! I am sure, is there a problem po?” “Wala naman, halika. Kailangan kang makausap ng nakakatandang Salvatoire kung nais mong pumasok bilang kasambahay,” Hirap na hirap akong dalhin ang maleta ko, mukha namang walang pakielam sa akin ang matanda kahit na nahihirapan ako sa pag hila nito. The mansion looks like a mix of spanish and italian structure, it didn’t impressed me much because I
Last Updated: 2026-07-06
LOGIN
