Si Ashley, nagising na lang isang araw na mahal na niya ang kanyang brother in-law. Asawa ng kanyang kapatid, hindi lang basta kapatid, kung hindi sarili niyang kakambal. Guilty and at the same time ay nasasaktan sa tuwing sweet ang mag-asawa ngunit wala siyang magawa dahil wala siyang karapatan. Alam niyang hindi niya pag-aari ang kanyang bayaw kaya naman nakukuntento na lang siya sa nakaw na sandaling pinagsasaluhan nila. Hanggang saan aabot ang kataksilan nila? Ano ang gagawin niya kung malaman niya na hindi pala totoo ang lahat ng pinaniniwalaan niya?
View MoreAshley
“Hmm… ang bango bango mo sweetheart.” ang sabi ni Marco habang sige ang pagsimsim niya sa aking leeg habang sarap na sarap naman ako. Feel na feel ko ang ginagawa niya habang gumagapang ang kanyang mga kamay sa aking katawan lalo na sa aking mga dibdib. Ang mga maliliit na koronang nasa tuktok ay marahan din niyang nilalaro na nagbibigay ng ibayong ligaya sa akin lalo na kung medyo ipi-flick niya iyon. “I miss you so much sweetheart, sana huwag ka ng aalis ng ganon katagal.” Ang sabi pa niya sabay tingin sa akin.
Sinalubong ko naman ang kanyang mga mata at tsaka nakangiting sinabi “I just buy some groceries Marco,” lagi na lang siyang ganyan. Kapag nasa bahay ito ay hindi ako pwedeng umalis. Ang gusto niya ay lagi niya akong nakikita at ganun din naman ako.
“Kahit na, let the maids do it instead.” Ang sagot niyang akala mo ay bata sa pagmamaktol. Nasa office niya kami. Isa iyong spare room sa bahay at ginawa niyang office dahil dati ay madalas siyang mag-uwi ng trabaho. Isa pa ay walang kahit sino sa mga kasambahay namin ang pumapasok dito kaya naman malaya naming nagagawa ang aming gusto na hindi nag aalala na baka may makakita sa amin.
“Sit on my lap, sweetheart.” ang malambing niyang sabi na sinunod ko naman. Gustong gusto ko rin kasi ang nakakandong sa kanya. Umupo ako ng paharap sa kanya kaya naman nakabukaka ako at lapat na lapat ang aking pagkababae sa kanyang matigas ng pagkalalaki. Ramdam na ramdam ko ang pagkasabik niya sa akin, pero alam ko rin na mahaba ang timpi niya.
“Ang tigas mo na Marco…” Hindi ko napigilang sabihin while I swivel my hips. Ayun lalo pang nag create ng fiction at mas naramdaman kong lalong nanigas ang kanyang “daks”.
“Ohh..” Ang ungol niya, “Dahil sayo yan sweetheart. Hindi ko alam kung papaano mo nagawang maakit ako ng ganito. Ano bang pinakain mo sa akin?” Sabi pa niya bago niya ako sinibasib ng halik na akin din namang tinugon.
Kahit ako ay hindi makapaniwala na mararamdaman ko sa kanya ang sobrang pagmamahal. Ayaw ko sana, pero hindi ko na napigilan ang sarili ko. “I love you so much, sweetheart.” sabi niya matapos ang mainit naming halikan.
“I love you too, Marco.” Ang tugon kong punong puno ng sinseridad. I want him to feel how much I care for him dahil ramdam ko rin iyon mula sa kanya. Ako na ang humalik sa kanya ulit at nag init na rin kami ng husto. Kasabay ng pag gapang ng kanyang mga kamay ay ganun din naman ang sa akin. Marahan kong hinimas ang matipuno nyang katawan at hindi ko maiwasan ang maging proud dahil alam kong sa akin iyon.
Nahubaran na namin ang isa’t isa kaya dapat ay pareho na kaming nilalamig dala ng aircon, pero pakiramdam namin ay lalo pa kaming nag-init. Ang tigas tigas na ng kanyang pagkalalaki habang basang basa naman ako tapos ay sige pa rin ang ginagawa niyang paglalaro ng kanyang mga daliri sa pagitan ng aking mga hita. Hanggang sa inupo niya ako sa sofa habang bukang buka ang aking mga hita na gustong gusto ni Marco dahil kitang kita niya raw kung gaano kaganda ang aking hiyas.
“You’re so wet for me, sweetheart.” ang sabi niya bago idinayb ang kanyang mukha sa aking kaselanan. “Ang sarap…” I murmur na naging dahilan upang lalo pa niyang pag-igihan ang ginagawa. Hanggang sa hibang na hibang na ako, “Marco, I’m going to cum.” ang sabi ko pa kaya naman itinalikod na niya ako sa kanya ng padapa at nakatuon ang aking mga siko sa malambot na sandalan ng sofa.
Bahagya niyang itinaas ang aking balakang bago tuluyang ipinasok ang kanyang matigas na matigas ng sandata. “Ohh…” ang sabay naming ungol, “Ang sarappp talaga…” Naglabas masok siya sa akin na sa una ay mabagal lamang hanggang sa bumilis ng bumilis at kapwa namin isinigaw ang pangalan ng isa’t isa ng tuluyan na naming mai-release ang init ng aming katawan.
“Marco, I really feel bad about this. Pero bakit hindi ko kayang iwan ka?” ang sabi ko ng humupa na ang init ng aming katawan habang nakahiga sa malaking sofa. Dati ay puro single seater lang ang mga couch na nandito, pero simula ng magkaroon na kami ng relasyon at may mangyari sa amin dito sa unang pagkakataon ay pinalitan niya agad iyon ng comfortable sofa.
“Me too, sweetheart.” Ang tugon niya at ramdam ko rin ang lungkot niya. Hindi ko naman siya masisi dahil naiintindihan ko ang nararamdaman niya kagaya ng pag intindi niya sa akin.
Hindi nga ito ang unang beses na may nangyari sa amin at sigurado akong hindi rin ito ang magiging huli. Matagal na kaming nagpapasasa sa isa't isa. Tinitikman ang sarap na hindi dapat. Ang putaheng may lason na magdadala sa amin sa impyerno. Ano ba ang dapat kong gawin?
Si Marco Montecillo, sino nga ba siya? Siya ang nagmamay ari ng pinakamalaking real estate company sa bansa. Gwapo, matipuno, mayaman at sobrang mabait at mapagmahal. Pero hindi iyon ang dahilan kung bakit nahuhumaling ako sa kanya ng husto.
Hindi ang mga bagay na iyon ang magiging dahilan ng pagiging marupok ko at ilugmok ang sarili sa kasalanan. Iyon ay dahil sa damdamin kong hindi mapigilan at hindi nakakakilala ng tama at mali. Ilang beses kong pinigilan ang mahulog sa kanya pero ganun din karaming beses akong nabigo. May oras pa na umiiyak ako sa aking pagtulog dahil minsan ay hindi na kinakaya ng kunsensya ko ang mga ginagawa ko.
Ilang beses ko ng tinangkang iwan siya pero hindi ako nagtagumpay. Sa huli ay bumalik pa rin ako dahil hindi ko kayang hindi man lang siya makita. At sa bawat pagbalik ko ay kita ko ang relief sa mukha niya. Alam kong nag aalala siya sa bawat paglabas ko, na baka hindi na ako bumalik dahil ilang beses ko na ring sinabi sa kanya na itigil na namin ang kahibangan naming ito pero kagaya ko ay hindi din niya magawa.
Dumating na rin sa point na nag iyakan na kami dahil alam naming pareho na hindi tama ang aming relasyon. Pareho naming nasasaktan ang taong dapat ay importante sa buhay namin. Ang aking kakambal at kanyang asawa.
Yes. I'm a mistress. And My Brother in-law is My Lover.
AshlynKinabukasan, mabigat ang aking katawan. Para bang bawat kalamnan ko ay humihingi ng pahinga. Masama ang aking pakiramdam at tinatamad akong bumangon, ngunit ramdam ko rin ang init ng sikat ng araw na sumisilip sa siwang ng kurtina.“Rise and shine, Sweet…” malambing na wika ni Marco. Nang imulat ko ang aking mga mata, ang unang bumungad sa akin ay ang kanyang nakangiting mukha, tila ba siya ang pinakamagandang tanawin sa umaga. Kaya kahit gaano kasama ang aking pakiramdam, hindi ko napigilan ang mapangiti. Hinawakan niya ang aking pisngi at dahan-dahang inilapit ang kanyang labi sa akin. Tinanggap ko ang halik na iyon, malambot, mainit, at puno ng pag-aalaga.“Hmmm…” bahagyang ungol ko nang palalimin pa niya ang halik, para bang hinahayaang lamunin kami ng init ng umaga. Ihahanda ko na sana ang sarili ko para sa isang mainit at masayang simula, ngunit bigla kong naramdaman ang pag-ikot ng aking sikmura.Mabilis kong tinulak si Marco at halos hindi na ako nakapagpaliwanag nang da
AshlynNaunang naligo si Marco at habang nasa bathroom siya ay nasa kwarto naman ako ng mga bata at binabasahan sila ng bedtime story. Nang pumasok ang asawa ko upang siya naman ang humarap sa mga bata ay ako naman din ang naglinis ng aking katawan.Kalalabas ko lang ng walk-in closet para ilagay sa marumihan ang robe at tuwalya na ginamit ko ng pumasok si Marco. Ang liwanag mula sa lampshade sa tabi ng kama ay nagbibigay ng malambot na glow sa paligid, tila inaanyayahan kaming magpahinga, pero iba ang nasa isip ko nang mga oras na iyon.Marco locked the door quietly, his eyes never leaving mine. May kung anong lalim sa tingin niya, parang sinasabi na ngayon, wala nang ibang mundo kundi kaming dalawa lang. Lumapit siya nang dahan-dahan at ng nasa harap na niya ako ay hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko, tsaka hinalikan ako nang marahan, isang halik na puno ng lambing, ngunit may halong pagnanasa na unti-unting tumitindi.“Ang ganda mo,” bulong niya habang dinadampian ng halik ang
Three years later…AshlynTatlong taon na ang lumipas, pero para bang kahapon lang nangyari ang lahat. Sa bawat paggising ko tuwing umaga, minsan ay sumisilip pa rin ang alaala ng huling araw na nakita ko si Ashley.Dama ko pa rin ang kirot. Hindi ko man gustuhin, nakaukit na sa puso’t isipan ko ang araw na iyon. Subalit natutunan ko na ring tanggapin na may mga sugat na hindi agaran na maghihilom, pero maaari pa ring mamuhay kahit dala-dala ang peklat.Kailangan kong magpatuloy. Kailangan kong maging ina at asawa sa pamilyang umaasa sa akin. Unti-unti kong itinayo muli ang sarili ko, pinilit maging normal ang lahat kahit na may mga gabing tahimik akong umiiyak. Alam kong ang mga kasalanan at sama ng loob ni Ashley, siya na ang bahalang humarap at magpaliwanag sa Panginoon.Hindi rin nagkulang si Marco. Sa bawat araw na tila gusto kong bumigay, siya ang naging lakas ko. Ramdam ko ang kanyang pang-unawa, ang tahimik niyang suporta na hindi kailanman nanghusga sa akin.Ngayon, narito kam
AshlynNailibing na si Ashley.Tahimik ang paligid habang isa-isa nang nagsiuwian ang mga taong nakiramay. Naiwan ako sa tapat ng kanyang puntod, hawak pa rin ang maliit na puting sobre na ibinigay sa akin ng nurse ng dalhin sa morgue ang kakambal ko. Ang liham na iniwan ng kapatid ko bago niya kitlin ang sarili niyang buhay.Masakit. Masakit dahil kahit sa huli, hindi niya pa rin nagawang humingi ng tawad.Hindi para sa akin, kundi para sa sarili niya. O para man lang sa Diyos. Sana bago siya nalagutan ng hininga, naisip niyang lumapit sa Kanya. Pero wala. Ang iniwan niya sa akin ay ang parehong damdaming gusto kong burahin sa pagitan naming dalawa: galit, inggit, at poot.Pagkatapos naming dalhin ang kanyang bangkay sa morgue, saka lumapit sa akin ang nurse. May pagkailang siyang inabot ang liham, waring nag-aalangan kung ibibigay ba talaga iyon o itatago na lang habang buhay.Pagkarating namin sa bahay, agad kong naramdaman ang biglang paghigpit ng dibdib ko. Tahimik ang paligid, pe
AshlynTahimik kaming nakaupo ni Marco sa gilid ng kama, mga kamay namin ay magkahawak, ngunit parehong may bigat sa dibdib. Ang buong bahay ay tila tahimik na sumasalamin sa alon ng mga emosyong hindi namin masambit agad. Ang ilaw sa lampshade ay may malamlam na liwanag, sapat lang para makita ko ang pag-aalala sa mga mata ng asawa ko.“Hindi pa rin ako makapaniwala sa sinabi niya,” bulong ko habang pinipilit kong pigilan ang pag-angat ng luha sa aking mga mata. “Sa halip na matuwa ako na ligtas siya, na buhay pa rin siya... bakit parang mas lalo pa akong nasasaktan?”Hinagod ni Marco ang likod ng kamay ko, tila sinusubukang palakasin ang loob ko, pero ramdam ko rin ang tensyon sa kaniyang bisig."Sinabi niya ‘yon habang alam niyang ikaw ang tunay kong asawa," mahinahon ngunit mariing sabi niya. "Walang pasintabi, walang pagkilala sa tama at mali. Wala siyang pinagsisisihan."Tumango ako, bagamat mas lalong sumikip ang dibdib ko. "Akala ko, pagkatapos ng lahat ng ginawa niya… matatauh
AshlynTahimik ang paligid habang nakaupo ako sa tabi ng kama ni Ashley. Okay na ako at dalawang araw na rin ang lumipas mula ng dalhin dito si Ashley at operahan. Ang sabi ng doktor ay okay na ang kanyang kalagayan maliban sa kanyang likod dahil sa tinamong saksak nang harangin si Ismael.Si Marco ay nasa labas lang ng silid. Gusto kong makausap ng sarilinan si Ashley kaya hiniling ko na hintayin na lamang niya muna ako.Tinitigan ko ang kakambal ko. Kahit nakahiga siya, pilit pa rin niyang pinananatili ang tikas ng kanyang pagkatao. Ngunit hindi ko maikakaila ang sakit at pagod sa mga mata niya, pero ang pinaka-matindi ay ang sa kanyang likod. Lahat ‘yon ay dulot ng pagtatanggol niya kay Marco. Ito ang unang beses na magkakausap kami. “Salamat,” mahina kong sambit habang hawak ang kanyang kamay. “Kung hindi mo hinarangan si Ismael, baka… baka wala na si Marco ngayon.”"Hindi ko hahayaang may mangyaring masama kay Marco. Mahal na mahal ko siya..." tugon niya na hindi inaalis ang ting
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Comments