Ang Maalindog na Maid ni Señorito Lorenzo

“Carmella!” hinarap ko ang pamilyar na boses na tumawag sa akin. Kasalukuyan akong nagkaka problema ngayon dahil lahat ng ina-applyan kong trabaho ay hindi ako matanggap tanggap! 

I am a college graduate, may experience rin ako sa pag ta-trabaho pero wala ni isang tumatanggap sa akin sa trabaho! Naiintindihan ko naman kung bakit hindi sila basta bastang tumatanggap ng mga trabahador dahil limitado lang ang oportunidad dito sa probinsya. 

“Norine?!” bulalas ko nang makita ko ang matalik kong kaibigan na nasa harapan ko na ngayon. Nag maynila ito pagka-graduate naming dalawa, sasama dapat ako sakanya pero pinigilan ako ni mama dahil ayaw niyang nawawalay sa aming magkakapatid. 

“Kamusta kana? Mukha kang stress!” napangiwi naman ako sa sinabi niya. Sa lahat ng pwedeng punahin, ang mukha ko pa talaga ang napuna. 

“Naghahanap ako ng trabaho, lumalala na kasi ang sakit ni mama,” nakagat ko ang labi ko pagkatapos. 

Napansin ko ang kaibahan ng mga damit namin ni Norine ngayon, nakasuot siya ng mga bagong damit, habang ako ay puro mga kupas na damit ang suot suot ko. 

Hinawakan niya ang dalawang kamay ko kaya lumipat doon ang paningin ko. “Sakto! May trabaho akong alam, kaso sa maynila iyon,” 

Hindi na ako nag dalawang isip. Agad agad akong lumapit sa kanya, na halos yugyugin ko na ang katawan niya. 

“Ipasok mo ako! Kailangan ko na talaga ng trabaho! Ako lang ang maaasahan ng pamilya ko, Norine,” halos magmakaawa na ako sa kaibigan ko para lang isama niya ako sa maynila. 

Desperadang desperada na ako! 

“Sigurado ka ba? Papayagan ka ba ni tita?” nag kamot siya ng ulo habang nakatitig sa akin. Halos mapapikit ako sa sinabi niya. “Kailangan pa naman stay-in doon, Carmella,” 

Walang pagdadalawang isip akong tumango sakanya. “Kakausapin ko si mama! Sige na, para sa kanya naman ang gagawin ko!” 

Naging mahirap ang pagpapaalam ko kay mama, pero sa huli ay pinayagan niya rin naman ako dahil mas makakabuti kung sa maynila nga ako makakahanap ng trabaho.

Sobrang mahal ng magiging gamutan niya, nag-aaral pa ang mga kapatid ko dahil ayokong tumigil sila sa pag-aaral. Kaya naman ngayon ay abot ang tahip ng dibdib ko habang papasok kami sa isang malaking mansyon. 

Halos lumapag na sa sahig ang panga ko dahil sa laki ng mansyon, paano ko lilinisan ang buong mansyon na ‘to sa araw araw?! 

“Magpakabait ka, Carmella. Nasa kabilang mansyon lang ako,” bilin ni Norine sa akin. Kinagat ko ang pang ibabang labi ko at bahagyang tumango. 

Ayon sakanya ay naghahanap ng kasambahay ang may-ari ng mansyon, pero may ibang requirements pa na rito mismo malalaman kung papasa ba ako. Kahit kabado ay dahan dahan akong humakbang papasok sa loob. 

Sinundo ako ng isang matandang kasambahay, mariin ang titig nito sa akin kaya napilitan akong ngumiti pero hindi naman niya sinuklian ang ngiti ko. 

“Halika rito, hija,” ang malamig niyang boses ay kusang nanuot sa buong katawan ko. Dahan dahan akong tumango at sumama sa kanya. 

Ang ganda ng bahay! Sobrang makaluma, andaming antiques grabe, habang abala ako sa pag hanga sa disenyo ng bahay ay isang mas malamig na tinig ang humaplos sa tenga ko. 

“Carmella Flores,” tawag nito sa akin. Kusang tumuwid ang buong katawan ko. 

I wanna avoid any conflicts while I am in the midst of applying for my job, gumapang ang paningin ko sa lalaking tumawag sa akin. 

Kusa akong napa singhap nang makita ko ang magiging boss ko. A-ang gwapo! Sobrang tangkad niya, matipuno ang kanyang katawan, makapal ang salubong nitong kilay. 

“P-po? Sir?” nanginig ang boses ko. 

“Hija, tawagin mo siyang senyorito..” bulong sa akin ng matanda. Mabilis akong tumango. 

“I saw your resume, I like it. You look convenient, you’re from the province?” halos manlamig ako sa bawat salita niya. 

“Y-yes po senyorito, from Abra po,” kahit na kinakabahan ako ay pinipilit ko pa rin ang sarili ko na sumagot ng tuwid. 

“Are you sure about your application for this job, Carmella?” he said those words like a threat to my life. 

Napakislot ako sa kinatatayuan ko. Mukha bang joke ang pag a-apply ko rito? Halos maiyak na ako habang iniiwas ko ang tingin ko sa magiging amo ko. 

“I am very sure po, may problema mo pa ba?” tanong ko sakanya gamit ang maliit kong boses. 

He clicked his tongue. “No, I am just making sure that you’re serious about this job..” 

Halos paningkitan niya ako nang mata. 

“Seryoso po ako, kailangan po ng pamilya ko ng pera kaya po ako nandito ngayon,” pabulong kong sagot. 

Ayoko naman sanang mag kwento pero baka sabihin niya nagbibiro lang ako. 

“I see, you’re desperate for money,” 

His words sound offensive but I could not agree more. Totoo namang pera ang pinunta ko rito, hindi ko itatanggi iyon. 

He shifted on his weight, I felt his intense stare at me. “Very well, I have a question,” 

Mas lalo kong tinuwid ang katawan ko, hinihintay ko ang sasabihin niya. Walang kung anong maririnig na ingay mula sa aming tatlo na nandito. 

“Are you a virgin?” 

Halos panawan ako ng ulirat dahil sa naging tanong niya. Seryoso ba siya? 

“S-senyorito?” hindi makapaniwalang sagot ko. 

His lips formed into a thin line, parang nawawalan na agad siya ng pasensya dahil hindi ko sinagot ang tanong niya. 

“Sagutin mo ang kanyang katanungan hija,” 

“O-opo! Virgin po ako!” 

I saw his subtle smirk, he look… satisfied? Iyon ba ang requirement para maging maid nila rito? Hindi naman siguro titignan ang bataan ko hindi ba? 

“Any boyfriend waiting on the province?” 

“Wala po sir,” I am more comfortable answering his question. Para namang nakahinga nang maluwag ang kasambahay na nasa gilid ko. 

His lips curled. “Your job here is not just to maintain the household, Carmella. You will also satisfy my physical needs,” 

Kusang nanigas ang katawan ko dahil sa narinig ko, parang ilang segundo akong nabingi sa narinig ko. 

“P-po?” hilaw ang ngiting naigawad ko sa senyorito. 

“Tell me if you won’t accept this job, you may go,” he dismissed me. 

I recovered from my shock instantly when I saw him turning his back at me. 

“W-wait senyorito! I accept the job!” halos isigaw ko na ‘yon. Kusang tumigil ang pag hakbang niya at lumingon sa akin. Nahigit ko ang hininga ko. 

Sana hindi ko pagsisihan ang naging desisyon ko! Para sa’yo ito mama! 

“Be ready then..” Lorenzo licked his lower lip and smirked, “My sweet virgin maid..” 

Pikit mata akong tumango at pinilit na ngumiti kahit na halos manghina na ako sa kaalamang isusuko ko ang bataan ko sa amo kong kasing lamig ng antartica!