REDROSESの小説

NIEL POV Screeeecchh!!Biglang huminto ang kotse, ilang sentimetro na lang ang layo sa katawan ng walang-ingat na bus na iyon. Napakalakas ng pag-alog dahil sa biglaang pagpreno. Napahampas pasulong si Senyorita Clara dahil hindi niya naisuot nang maayos ang kanyang seatbelt. Bagaman mabuti na lang at hindi bumuka ang airbag. Gayunpaman, dahil sa matinding takot at pagkataranta nang makita ang bumper ng bus sa kanyang harapan, kusang naghanap si Senyorita Clara ng mahahawakan. At ang pinakamalapit na bagay na nahawakan niya ay ako."Mommyyyy!" sigaw niya habang ibinabato ang sarili sa direksyon ko.Mahigpit niyang niyakap ang kaliwang braso ko at ibinaon ang kanyang mukha sa aking balikat. Ngunit ang talagang nagpatigil sa aking paghinga ay hindi ang muntik nang pagbangga, kundi ang pakiramdam ng malalambot na unan na humampas sa aking braso. Ang malalaki at matitigas na dibdib ni Senyorita Clara, na bakat sa kanyang masikip na crop top ay mariing dumampi sa aking braso. Napakalambo

NIEL POV Nananatili sa aking kamay ang malambot at payat na mga daliri ni Senyorita Thalia nang ilang minuto. Habang inabot ko sa kanya ang baso ng maligamgam na tubig sa pintuan ng aking silid. Kumikinang sa madilim na liwanag ng pasilyo ang kanyang manipis at pink na sutla na pajama, na nagpapakita ng hubog ng kanyang matatag at kabataang katawan na hindi maitatago ng tela. Tumayo ng patingkayad si Senyorita Thalia at inilapit ang kanyang mukha sa aking tainga."Salamat, Niel. Hindi ko akalain na ang gwapo mo pala na humahawak sa akin, kahit ang kulit-kulit mo. Pero ngayon ko lang nakita ang tummy mo, ang ganda ng payat ng katawan mo na ganito," pabiro niyang bulong.Nag-loading ang utak ko bago pa man ako makasagot, ay mabilis ng tumakbo ang dalaga papunta sa kwarto niya habang humagikhik.Kinaumagahan, maaga akong nagising na medyo namumugto ang mga mata dahil sa kawalan ng tulog. Pagkatapos kong maligo at maisuot ang maayos kong naplantsa na uniporme ng driver, humarap ako kay D

NIEL POV Si Senyorita Thalia ang bunso sa magkakapatid na madalas sabihing pinaka-pamper o spoiled ay mahigpit na nakapulupot ang mga binti sa akin, tila nakabuhol na parang walang balak kumalas. Dahil doon, ang pinakasensitibong bahagi ng kanyang dibdib ay mariing dumikit sa ibabang bahagi ng aking tiyan. Sa tuwing humihikbi siya nang mahina dahil sa natitirang takot, nayayanig ang kanyang katawan na lumilikha ng maliit ngunit matinding pagkiskis sa maselag bahagi ng pagkalalaki ko."Niel, huwag kang bibitaw ayokong bumitaw ka! Natatakot ako sa dilim, ayokong bitawan sa'yo!" Hikbi ni Senyorita Thalia.Si junior ko, na nakapiit pa rin sa loob ng pantalon ko ay lalo nang nagwawala sa tindi ng reaksyon. Oo nga't hindi kasinglaki ng sa dalawa niyang nakatatandang kapatid ang kay Senyorita Thalia, pero sapat na sapat ang lambot at sukat nito para maramdaman ko ang buo at mahigpit na diin sa likod ko. Bigla na lang lumipad ang simple kong utak sa kung anu-anong malilikot na imahinasyon.

NIEL POVPakiramdam ko ay lalabas na ang puso ko sa lalamunan ko dahil sa gulat. Lintik! Paano ko ba nagawang matapakan ang sangang 'yon? Sumpa man, kapag nahuli ako, siguradong sisante ako nito. Nakakainis, anong gagawin ko? Sige na, utak, mag-isip ka huwag ka munang lumipat mula sa ulo ko pababa sa pagitan ng mga hita ko!Pero sa gitna ng pagpa-panic ko, biglang gumana ang maliit kong utak sa paraang parang himala. Aha! May naisip ako. Sa halip na magmamadaling tumakas na magbibigay lang ng hinala kina Senyorita Grace, nagpasya akong gawin ang pinakabobo at pinaka-walang kwentang bagay na maiisip ng isang normal na tao.Naghikab ako nang malakas, "Hoooaaahhhmm!" Tapos, nagkunwari akong kinakamot ang ulo ko kahit hindi naman ito makati. Para lang magmukhang natural na magulo ang buhok ko, na parang bagong gising lang. Habang kumikilos nang sobrang bagal, naglakad ako palapit sa kotse, na parang wala akong nakitang nangyayari sa loob ng mamahaling sedan na 'yon.Gayunpaman, sa gil

NIEL POV"Niel, simula ngayong gabi, gusto kong bantayan mo ang tatlo kong anak na babae." Bilin sa akin ni Donya Amanda nang ipatawag niya ako sa malaking sala ng mansyon.Bago pa man ako makasagot o makatango bilang paggalang at sagot sa sinabi ng Donya, isang mataray na boses mula sa hagdanan ang pumutol sa aming usapan.Siya si Senyorita Grace, ang panganay na anak ni Donya Amanda. Napakaganda nito ngunit mas matapang at mabagsik pa sa isang inang tigre na nagbabantay sa kanyang mga anak ang ugali. Suot ng dalaga ang isang work shirt na sadyang hindi nakasara ang dalawang butones sa itaas, kaya’t litaw ang kanyang makinis na leeg at kaakit-akit na collarbone."Mommy, nag-iisip ka ba talaga? Bakit mo dinala ang probinsyanong ito rito sa loob? Driver lang siya, marumi, maitim ang balat, at mabaho pa! Dapat nanatili na lang siyang sa labas. Sa halip, ginawa mo pa siyang katulong at pinapapasok dito!" panlalait ni Senyorita Grace sa akin.Napayuko na lang ako lalo habang mahigpit na h