Novels by REDROSES

Niel Pov Ang taong humaharang ngayon sa daan ay hindi na ang bastos na si Ronald kanina, kundi isang lalaking mas elegante at maayos ang porma—suot ang isang varsity jacket na may gintong emblem sa dibdib, tatak ng isang kilalang organisasyon sa campus. Gayunpaman, may kakaiba at nakakaduda sa kanyang mga kilos. Agad niyang ibinuka ang kanyang mga braso para harangan ang daanan ni Senyorita Clara, na parang isang taong speed bump na nagmamakaawang masagasaan.Ipinatay ko ang makinang kakastart ko pa lang. Bahagya kong ibinaba ang bintana para pakinggan ang usapan nila."Hoy, Clara, bakit nagmamadali ka?" tanong ng lalaki. "Narinig kong nasa talyer daw ang kotse mo. Sumabay ka na lang sa akin pauwi mamaya—pwede nating pag-usapan ang mga plano sa proyekto ng student association sa apartment ko habang nandoon tayo."Pilit niyang pinapalambot ang kanyang boses, ngunit ang tainga ko—na sanay na sa matatamis na pananalita ng mga babaero sa bus terminal—ay agad na nakaramdam ng malisya at p

Niel Pov Ang kaliwa niyang kamay—na kanina pa nakikipaglaro sa seatbelt sa kanyang dibdib—ay dahan-dahang bumaba. Mapanganib itong huminto ilang pulgada mula sa patag kong tiyan. Sigurado akong ramdam na ramdam niya ang pagtigas ng aking kalamnan habang pilit kong pinipigil ang aking paghinga.Sa ibaba, tila nagprotesta na si "junior." Nagsimula itong kumalabit nang mabilis at malakas; ang suot kong maong ay tila lalong sumikip, na nagdudulot ng isang masarap subalit nakangingilong kirot—isang pagsubok sa kaluluwa ng isang inosenteng tulad ko."Senyorita Clara, pakiusap—berde na ang ilaw! Galit na galit na ang nasa likod natin!"BEEP! BEEEEEP!Napatalon sa gulat si Senyorita Clara. Agad siyang bumalik sa kanyang upuan habang nagpapakawala ng isang mahipit at maarteng tawa."Hahaha! Nakakatawa 'yang mukha mo kapag natataranta—pula na parang bulok na kamatis!" panunukso niya. "Pala-lambot ka rin pala, Niel. Akala ko pa naman kasing-tigas ng muscles mo 'yang loob mo!"Lintik na 'yan! Ti

Niel PovIniabot ni Senyorita Clara ang kanyang payat na kamay; matapang na hinawakan ng kanyang hintuturo ang matigas na kalamnan sa aking braso."Ang tigas naman, Niel—totoo ba 'yan o resulta ng injection? O may espesyal kang workout para lumaki nang ganyan?"Dahan-dahang dumaloy ang kanyang mga daliri mula sa aking balikat pababa sa aking bicep, bago ito bahagyang pinisil. Ang haplos na iyon ay parang kuryenteng gumapang sa buong katawan ko."Totoo 'yan, Senyorita, promise! Ito 'yung tinatawag nilang 'muscle ng trabahador'!""Talaga? Tingnan ko nga ang iba pa," biro niya habang gumagalaw ang kamay patungo sa aking dibdib, na tila puntirya ang matitigas kong abs.Bigla, isang maliit na kamay ang marahas na humawak sa pulso ni Senyorita Clara.PAK!"Layuan mo si Niel!" Sumulpot si Senyorita Thalia mula kung saan at tumayo sa pagitan namin ni Senyorita Clara habang nakakunot ang noo sa galit.Nakasuot siya ng cute na pajama na may disenyong oso, pero ang tingin niya sa kanyang nakatat

Niel "Ganito 'yan, Niel—pahiran mo nang pabilog ang galaw; huwag lang basta pataas-pababa," bulong niya mismo sa tabi ng tainga ko.Pero ang halos nagpapabaliw sa akin ay hindi ang mismong utos, kundi ang pakiramdam sa aking likod. Nakadikit nang mahigpit ang harapan ni Senyorita Thalia sa malapad kong likod. Sa suot niyang manipis na babydoll, malinaw kong nararamdaman ang tekstura ng kanyang dalawang malambot at matambok na dibdib na nakadiin sa mga kalamnan ng aking likod; ang paghaplos ng mga dulo nito ay nagdulot ng nakakakiliting kilabot sa aking balat. Lalong naging kapansin-pansin ang mga dulong iyon—medyo matulis ang pakiramdam—at tumigas ang mga ito. Sa tuwing ginagabayan niya ang kamay ko para igalaw nang pabilog ang espongha, tila bumaon ang mga iyon kahit pa may manipis na tela ng uniporme sa pagitan namin."Mmm... Niel, ang tigas ng katawan mo—sarap yakapin, lalo na't napakalamig ng gabi ngayon... mmphh!""Senyorita Thalia... Diyos ko po, pakibitawan niyo ako, please!"

NielNapapikit ako nang mariin nang biglang bumukas ang pinto. Nagulat kami ni Senyorita Thalia at kusang naghiwalay, parang mga magnanakaw na nahuli mismo sa akto ng mga pulis. Nakatayo sa tuktok ng paikot na hagdanang patungo sa ikalawang palapag si Senyorita Grace. Bihis na siya para sa trabaho, suot ang isang hapit na itim na blazer at pencil skirt na humuhubog sa kanyang balakang. May hawak siyang tasa ng kape, at ang kanyang mukha ay nakakunot sa ekspresyong pinaghalong pandidiri at galit."Ano ang ginagawa ninyong dalawa, na halos magdikit na ang katawan sa sofa? Ha?!" matalim na tanong ni Senyorita Grace; ang kanyang boses ay tila nakabibingi sa talim.Agad akong tumayo nang tuwid, mahigpit na yakap ang cushion ng sofa sa aking tiyan upang itago ang aking kahihiyan. "S-Senyorita. Grace! H-hindi po iyan ang iniisip ninyo! Ako lang po ay...""Ano lang? Hinahawakan-hawakan na naman ang nakababata kong kapatid?!"Mabilis na bumaba ng hagdan si Senyorita Grace; ang tunog ng kanyang

"Senyorita, nandito tayo sa sala, tapos alas-nuwebe na ng umaga. Paano kung dumaan si Senyorita Grace o si Aling Maring?" bungad ko habang kinakabahan sa bawat galaw ni Senyorita Thalia, pilit na iniiwas ang aking mga mata sa basang katawan niya."Dito ka umupo, Niel!" utos niya sabay tapik sa tabi niya sa napakamahal na sofa."Wag na, Senyorita. Tatayo na lang ako. Baka makasalanan pa kung ang isang utusan ay uupo sa ganitong kamahal na sopa, baka tubuan pa ng pigsa ang puwetan ko. Isa pa, pinagpapawisan pa ako galing sa pag-drive kay Senyorita Clara kanina," tanggi ko habang pilit na umatras palayo.Ang totoo, hindi lang dahil sa hiya o sa pawis kaya ako nag-aalinlangan. Ang totoong dahilan ay ang nasa loob ng aking pantalon. Si junior—ang alagang nagising nang wala sa oras—ay gising na gising at matigas na nagmamatigas, parang hinahamon ang sarili kong katinuan. Parang timang na nagtatatalon ang puso ko sa bawat paghinga niya.Ngumiti si Senyorita, isang pilyang ngiti mula sa isang