Romances de Hydee

Chapter 7: The Warrior’s MemorySobrang sakit ng buong katawan ko na para akong binugbog sa kalye. Nagmulat ako ng mga mata habang tinadtad ng pangyayari kagabi. My shoulders felt heavy, my arms ached, and even breathing reminded me how intense the System Test was.“Mic…” Paos kong ani, halos ayaw pa bumuka ng bibig ko.[Good morning, Host. System diagnostics complete.]I rolled over, sinubukang bumangon. Pero sa bawat kilos ko, sumasakit ang lahat ng kalamnan ko.“Feels like I got hit by a truck.”[Correction: You were subjected to 9.42 minutes of high-intensity simulation. Equivalent to approximately 120 physical impacts.]“Wow, thanks for the reminder.” [Would you like to display your current status window?]“Yeah. Let’s see kung sulit ang sakit na ‘to.”A soft beep echoed in the air, and then a holographic panel appeared above my bed, glowing in faint blue light.[ SYSTEM STATUS: HOST: AINE XAVIRAE MONTESSERRI ]────────────────────────────Level: 3Title: The Reborn General (Pas

Chapter 6: The System TestThe night was too quiet. Too perfect.Pagkatapos ng dinner, nagpaalam agad ako. Hindi dahil busog kundi dahil ayokong magtagal pa sa harap ng mga mata nilang parang laging may sinusukat. I headed straight to my room, the silk robe brushing against my legs as I walked through the silent hallway.Pagkapasok ko, automatic na nagbukas ang ilaw. The room looked peaceful pero sa loob loob ko, may kakaibang kaba. Hindi ko alam kung dahil sa sinabi ni ama kanina… or something else.“Mic?” Mahinang tawag ko. “Status check.”[System online. Monitoring vitals. Emotional reading: tense. Reason: unresolved cognitive pressure.]“I’m overthinking again.”[Affirmative.]Napangiti ako ng mahina. “At least consistent sa overthinking nga lang.”Naglakad ako papunta sa balcony para magpahangin, this thoughts give me dread, at least that brother of mine checks on me. If they didn't like the rule why are they sticking to it like a bug? Life should be simple not like this. Hulaan

Chapter 5: Dinner of MasksThe sound of heels against marble echoed through the hall like a slow metronome. Every click felt heavier than it should, parang bawat hakbang ay paalala na kailangan kong kumilos nang maingat, this house doesn't have freedom. Tonight was the family dinner. My first official one as Xave Montesserri.Sa totoo lang, hindi ako sanay sa ganitong set up, a family dinner? In Bleaen’s world, dinners were chaos, asaran, inuman, walang pakitang-tao halos nga sumayaw sa ibabaw ng lamesa ang iba maparating lang na sobrang saya nila. Pero dito, everything shimmered. The long table was lined with golden cutlery, crystal glasses, and plates na parang bawal madumihan. Even if my eyes sparkled on the sight of it the ambiance is a different story and I don't like it one bit. “Miss Xave, the family is waiting.” Ani ng isa sa mga maids habang bahagyang yumuyuko. I nodded. “Alright. Lead the way.”Pagpasok ko sa dining hall, agad kong naramdaman ang tensyon, hindi naman away o

Chapter 4: One of the Family RulesPagmulat ko kinabukasan, una kong narinig ay ang mahinang tik-tok ng orasan sa uluhan ng dingding. Tahimik pa rin ang paligid pero hindi na nakakapanibago. Parang unti unti ko ng nararamdaman na bahagi ako ng lugar na to, na kahit alam ko sa loob loob ko, isa lang akong kaluluwang napadpad sa ibang katawan at mundo. [Good morning, Host. Vitals: Stable. Emotional State: Calm and Alert.] “Good.” Pagkatapos kong mag ayos, dumiretso ako sa pinto, at hindi ako nagkamali, nandon si Zev sa gilid nakatayo na parang statwa. Black suit, emotionless face. Kahit wala siyang sabihin halatang di basta basta ang presensiya niya na ikinangiti ko. “Morning.” Bati ko sa kanya habang sinasara ang pinto. “Morning.” Nakakagulat na binalik niya ang bati ko, I expect nothing. “Lady Xellery requested your presence in the pavilion garden.” “Mother?” Napalingon ako sa kanya habang naglalakad palabas ng garden. “This early?” “She's been there since dawn.” Tugon niya.

Chapter 3: The Family's ShadowNaramdaman ko ang simoy ng hangin na dumadaan sa bintana kaya dahan dahan akong nagmulat ng mata. Tahimik na paligid ang sumalubong sa akin, masyadong tahimik para sa isang mansion na pagmamay ari ng kilalang pamilya. Nilingon ko ang paligid. Maayos ang bawat sulok, parang walang nangyaring kakaiba kahapon pero alam kong hindi iyon panaginip. I know the trial is real. Mic is real, that.... I am not Bleaen anymore and I am now Aine Xavirae Montesserri, bunso ng isang pamilyang may pangalan sa mundong hindi ko pa lubos na kilala. [Good morning, Host. Your vitals are stable.]Napatingala ako sa holographic screen na biglang lumitaw sa harap ko. "Mic, why is it so quite?"[The mansion is soundproofed. Security protocols are active. However, the family members are currently gathered in the main hall.]"Gathered?" Nagtaas ako ng kilay. "May meeting?"[Affirmative. You are expected to attend. Estimated delay: 5 minutes. ]"Oh great, hindi man lang nagsabi."M

Chapter 2: AI Mic's TrialAng naaalala ko lang kanina........ nakatulog ako sa lalim ng iniisip pero pakiramdam ko ngayon nakalutang ako sa kawalan. Wala akong marinig kundi ang mabagal kong paghinga kaya dahil don hindi ko napigilang magmulat ng mata. Nakalutang ako sa ere, hindi naman masyadong mataas, nagliliwanag din ang buo kong katawan na parang hologram. Nasa loob ako ng napakalawak na kwarto at maihahalintulad ito sa lawak ng football field. Transparent iyon at makikita ang di mabilang na spiraling galaxies sa labas. Hindi naman ako magugulatin pero iba talaga ang stableness ng emosyon ko mula ng magising ako sa katawan ni Xave. Kanina ko pa natanggap, no one is gonna fluctuate my mood, I guess. “Mic?” I expect the system, siya lang naman ang may kaya ng ganito. Katahimikan ang sumagot sa tanong ko pero ilang segundo lang nang may kumislap na hologram sa harap ko. Isang holographic screen. [System booting... ][AI Mic online. ][Warning: Host has entered a space dimension