Action Novels & Stories

Ang sakit ng pagkakasaksak niya sa'kin ha! "Gabi na po noon at nakarinig ako ng sigawan, boses ng isang lalaki at babae sa likod ng abandunadong gusali. Natakot ako kasi mukhang may nangyayaring hindi maganda at hindi naman ako nagkamali nang makita ko si Marcus na nirirape ang babae. Basta ang alam ko, may kailangan akong tulungan. Nakakita po ako ng tubo kaya iyon ang ginamit ko para hampasin si Marcus at mailigtas ang babae. Bago 'yun ay kinunan ko sila ng picture bilang ibedensya sa kung ano man ang p'wedeng mangyari pagkatapos. At sa takot ko nang lumusob ako, hindi ko na po nabilang kung ilang hampas iyon. Tumigil lang ako kasi nanginginig na po ang mga kamay ko sa takot. Isa pa, akala

galit na sabi nito. "Let me go!" hiyaw nya, at pilit binabawi ang braso rito. "No!" "Let me go Gavin!" "What's your drama eh?" "Drama?" tuya nya. "Then what's your game ah Gavin? Ano sa tingin mo ang ginagawa mo? you always start the fire! and then what?" inis na litanya nya. Habang pilit binabawi kay Gavin ang braso. Halos nga magdikit na ang kanilang mga basang katawan, at kung anong init nanaman ang nararamdaman sa simpleng pag bunggo lang ng mga katawan nila.

Parang gusto kong bumagsak sa sahig, iiyak ang lahat. Ngunit tumigil ako. Hindi pa ang tamang oras. Ngumiti siya, may halong init at pangungulila sa tingin. “Kung gano’n, mas lalong kailangan mo ng kausap na mapagkakatiwalaan.” Sa bawat araw, sinusubukan kong kumilos normal—sa silid-aralan ng mansion, sa opisina ng pamilya, sa bawat pagtitipon.

Pinaupo si Ash at iba pang extra ng direktor sa mga upuan. “Uh, direk?” Nagtaas ng kamay na parang nagre-recite. “Ano pong sasabihin ko?” Ngiting ngiting sabi ni Ash. “Ah, wala ka namang kailangang sabihin. Kakain ka lang ng ice cream hanggang matapos yun scene.” Ituturo ang crew, at iaabot ng crew ang ice cream kay Ash. “Pe-” “Okay, action!” Makikita sa eksena na nag-uusap ang dalawang bida. Si Ash ay literal na kumain lang ng ice cream sa buong shoot.

Parang pareho kaming uhaw, uhaw sa labi ng isa’t isa. Naramdaman ko na lang ang isa niyang kamay na minamasahe ang nakalantad kong hita habang ang isang kamay niya ay nakaalalay sa aking likuran. Pinutol niyang muli ang paghalik sa akin at tiningnan ako ng diretso sa aking mga mata. “Awatin mo na ako, pigilan kung anuman ang ginagawa ko ngayon. Dahil sinasabi ko sa iyo Stacy, after ng isang minuto ay hindi na kita papayagang magback-out sa anumang gagawin natin ngayon. One thousand one, one thousand two, one thousa-“

I guess I can’t just judge someone so easily. Since pamilyar na ako sa laro, madali na lang sundan ang ilan nilang ginagawa. Rodmarc is an attacker. Oscar is the healer. Roberto is a sniper. And Khaianne is a support. Si Rodmarc ang nagsasabi at nag-s-set ng atake dahil matigas ang character niya. Sa oras na mag-set siya doon naman kikilos ang iba pa.

Next stage is GETTING TO KNOW EACH OTHER. /////////////

Hindi na ito stealth. This is war. Combat Fast. Precise. Deadly. Yuhei’s POV Hindi ako umatras. Hindi ako nagtago. Sumunod ako sa labas. Elijah’s POV “YUHEI!” Sinundan ko siya. Hindi ko siya pababayaan. Yuhei’s POV May isang lalaki ang lumapit. Armed. Aiming. BANG. Elijah’s POV Binaril ko siya bago pa siya makalapit.

Sa dami ng taong di magkamayaw na tumatakbo sa labasan nito, napariwala sa paningin ni Alex ang lalaking target. Wari niya ay alam na nitong sinusundan siya. Sinadya niya ang pagpaputok ng baril sa isa mataong lugar upang makabuo ng mass panic bilang kanyang diversion upang makatakas. Palingon lingon namang hinanap ni Alex ang target sa kabila ng nagkagulong mga tao. Kailangan niyang makita ang target na ito dahil kung hindi ay hindi na magtatagumgay ang misyon. Inigitgit niya ang sarili, paloob, habang nagsitakbuhan palabas ang mga tao. Hindi niya muna inilabas ang kanyang baril upang di magkagulo ng husto. At sa isang banda sa may mga Ladies Wear sa hindi kalayuan, nakita niya dito ulit an

Anas sa akin ng timawa, tinaasan ko siya ng kilay ngunit ano pa ba ang aking magagawa? "Kung gayon tinatanggap ko ang iyong kabutihan." Wika ko sa kanya, napa tingin ako kay Andula na inutosan siya gamit ang aking mga mata. Hindi naman siya gumalaw sa kanyang kinatatayuan, mabuti naman at kaagad niyang nakuha ang ibig kong sabihin. Napa tingtin ako sa kalaban na nasa aking harapan, masasabi kong maraming naka bukas sa kanya na maaaring atakihin ko lamang na magiging kanyang kamatayan. Sinimulan na niyang igalaw ang kanyang mga katawan, nag simula siyang mag lakad kung kaya naman ay mabilis kong pinaikot ang kampialn gamit ng aking isang kong paaat kasabay ng pag patong nito sa harapan ng aki