Novels by Lyee

Luther Villareal Pov.Inihinto ko muna ang sasakyan ko sa tapat ng boutique ni Eunice, dahil parang ayaw ko pa kasi siyang gisingin at alisin ang bawat pagtitig ko sa kanya, dahil ang ganda niya kasing pagmasdan habang mahimbing siyang natutulog at naririnig ko pa nga ang mahina niyang mga hilik na para bang musika ito sa tenga ko. Ngunit hindi ko naman namalayan na habang pinakikingan ko ang hilik niya'y napapalapit na pala ang mukha ko sa mukha ni Eunice, Kaya naman nang biglang siyang magising ay sabay na nanlaki ang mga mata naming dalawa, dahil konti nalang kasi ay magkakalapit nang mga labi naming dalawa.‘’Kanina pa pala tayo dumating bakit hindi mo naman ako ginising?’’Eunice asked. Pero ngumiti lang ako sa kanya habang naghahanap ng kung anong ira-rason ko. Dahil nakakahiya rin naman kasing sabihin sa kanya na sinadya ko talaga siyang wag gisingin, dahil gusto ko pa siyang tignan habang natutulog at makinig sa magandang hilik niya na para bang musika ito sa pandinig ko. ‘’Me

Eunice Sanchez Pov.‘’Goodmorning loves.’’ Bati sa akin ni Ezra, Maaga niya kasi akong ginising at pinagluto ng breakfast dahil ihahatid niya kasi ako ngayon sa boutique, na pagmamay-ari ko rito sa Vietnam. Nagpaalam din siya sa akin na makikipagkita siya ngayon sa manager niya, dahil tapos na kasi ang pelikula na ginawa nila rito sa Vietnam, kaya naman ay sasabihin niya sa manager niya na magbabakasyon muna kami ng pilipinas.''Good morning din loves. Hindi ka man lang ba kumain?''Tanong ko, dahil ang plato ko lang kasi ang nakita kung may laman ng pagkain, tapos iyong kanya naman ay coffee lang at iyong binigay niya naman sa akin ay isang baso ng fresh milk, kaya naman mariin akong napa titig sa baso ko dahil hindi naman kasi ako umiinom ng fresh milk sa umaga dahil coffee lang kasi ang iniinom ko sa umaga, simula nong sinabihan niya ako na iyong lahat ng fresh milk na binili niya ay hindi pala iyon para sa akin. Ang tanong para kanino naman kaya iyon?''Hindi na, doon nalang ako ka

"Sige, dahil baka nakaka-istorbo na ako sa inyo, sabihin mo na lang sa kanya na tumawag ako." I said and then calmed myself, pinilit na kumalma ang boses ko, dahil konti na lang talaga ay ma-iiyak na ako at para bang sasabog ang puso ko, ngayong alam ko na magkasama si Ezra at ang babaeng kausap ko ngayon. But my question is--- how could he lie to me at mag-pretend na parang wala siyang nililihim sa akin.“Okay, I’ll tell him.” Maikling sagot ng babae.**** Kinakabahan naman ako nang lumabas ng banyo ng makita kong hawak ni Viveka ang cellphone ko. “Viveka, why are you holding my cell phone?’’ I ask her, na para bang sasabog na talaga ang puso ko dahil sa sobrang kaba na nararamdaman ko ngayon. Dahil baka biglang tumawag si Eunice at siya ang makasagot, ano na lang ang idadahilan ko kapag nangyari iyon.Tila nagulat naman si Viveka dahil sa tanong ko, at kaagad na binigay niya sa akin ang cellphone ko. ''Sorry, I just looked at something on your cell phone, are you leaving now?”“Oo

Eunice Sanchez pov. I park my car in the garage, bago ako pumasok sa loob ng condo at saka marahan ko na pinihit ang door knob, pagkatapos ko itong gamitan ng susi. And there I saw Ezra, na sobrang nag-aalala ang mukha habang nakapatong ang dalawang kamay sa lamesa, at sa harap nito ay may isang bote ng saigon beer at ang iba ay nakabukas na’t wala nang laman na nakita kong naka lapag na sa may sahig sa ilalim ng lamesa. ‘’Is he guilty dahil sa palagi niyang pag-iwan sa akin? Or kaya siya naglalasing ngayon ay dahil nadatnan niyang wala ako rito sa bahay ngayon?’’ ‘’Saan ka galing Eunice, ha? Kung hindi pa kita tinawagan ay hindi ka pa talaga uuwi?’’Ezra ask in despair at napa hilamos ng kanyang mga kamay sa kanyang mukha na namumula na ngayon dahil sa ininom niyang alak. ‘’Naiinip kasi ako kaya lumabas ako para bumili ng coffee, rito lang naman sa malapit sa atin at sandaling tumambay sa may park, I hope you understand Ezra–’’I said at saka nilagay ang sling bag ko sa co

''What did you remember?'' Viveka asks Ezra, in curiosity. ''Nothing.''Umiling-iling na sambit naman ni Ezra. Bago ito muling nagsalita kay Viveka''Did you like all the milks that I bought for you?''Malapad naman na ngumiti si Viveka kay Ezra at nagpa salamat ‘’Yes. Thank you for filling up my fridge, I don't know why I just got used to drinking fresh milk as soon as I wake up in the morning and before I sleep, maybe it's because of our baby in my tummy.‘’Great—Just don’t forget to tell Zael, to call me right away if you needed more fresh milk so I can buy you quickly.’’‘’Okay, I won't forget to tell Zael.’’‘’Are you going home today to see Eunice? maybe she might be worried about you now.’’‘’Yes, because she might be looking for me now. So Zael will take care of you for now.’’Ezra said.‘’Okay.’’Maikling tugon naman ni Viveka, bago nito ininom ang milk chocolate na binili ni Ezra, para sa kanya.‘’Zael, ikaw na muna ang bahala sa kapatid mo na si Viveka, kaninang umaga pa kasi

Luther Villareal pov.‘’Aalis na ako anak. Makinig ka sa lola at lolo mo at sa yaya mo okay? Sila na muna ang bahala sayo habang nasa Vietnam ako para suyuin ang mommy mo.’’Sabi ko saka ngumiti habang marahan na ginulo ang buhok ng anak ko.‘’Okay po dad, ingat ka po doon. ‘’“I will anak, but please don't tell your aunt Monica, na pupuntahan ko ang mommy mo.”Hinging pabor ko sa anak ko. Kahit alam ko naman na hindi na turuan ko siya na magsinungaling siya dahil mali iyon. Pero kinakailangan lang talaga niya ng magsinungaling sa ngayon dahil lagot ako kapag nalaman ni Monica na sa Vietnam ang punta ko at hindi sa isang business meeting.Mabilis naman kaming napalingon nang anak ko ng marinig naming nagsalita si Monica sa likod namin habang nakataas ang ang isang kilay at may hawak na kape sa kaliwang kamay. ''Aalis ka nang hindi man lang sinabi sa akin kung saan ka pupunta?''Mataray na sambit ni Monica at pasimpleng ininom ang kape na hawak niya.Tumango at pilit naman akong ngumiti s

Hiking Activities…“Eyes on me please!” sambit ng prof namin. Mabilis naman kaming nagpunta sa gitna ng mga kaklase ko para makinig sa sasabihin niya. “I want all of you to prepare your backpacks, flashlights, snacks, tumblers, and first-aid kits, because in 30 minutes, ang hiking activities ninyo ay magsisimula na.”“Copy that, Prof!” Pagsang-ayon at sabay-sabay naman naming sinigaw iyon.Tinanguan at nginitian naman kami ni Prof. “Okay, see you here in 30 minutes.”“Don’t forget your partner dahil sila ang makakasama ninyo hanggang sa matapos ang hiking activities ninyo.” Kaagad naman akong napalingon nang marinig ko ang boses ni Clarke mula sa likuran ko. “You heard that?” “Syempre naman, hindi naman kasi--ako bingi para hindi ko marinig ang anunsyo ng prof natin.” I said and rolled my eyes at Clarke.Mariin naman akong tinignan ni Clarke pagkatapos kong sabihin iyon. Ngunit inalis niya rin kaagad ang mariin niyang pagtitig nang tinaasan ko siya ng kilay. “May nagsabi ba sa’yo na

KINABUKASAN….‘’Everest, wake up!’’Mahinang bulong ni Ambria sa tenga ko. Pero iyong pag hampas niya sa braso ko ay sobrang lakas na naging dahilan para magising ako.Inis ko naman siyang tinignan at na upo sa loob nang tent namin, habang inaayos ko ang paborito kung unan at kumot at pagkatapos ay ipinatong ko iyon sa taas ng bag ko. Hinubad ko rin iyong jacket ko at Mahinang hinampas ko iyon kay Ambria, naikina-bigla naman ng bruha ‘’Hindi naman masakit di ba? mas masakit pa nga iyong paghampas mo sa akin kanina eh.’’Tanong ko at saka pinagtawanan ko talaga siya para inisin siya. Ang sakit kaya ng pagkakahampas niya sa braso ko dama ko pa nga hanggang ngayon eh.‘’Takte! kailangan ba talaga na gumanti ha? mabuti nga ginising kita eh. Dahil kung hindi ay si Clarke na talaga ang kakaladkad sayo palabas ng tent mo. Halos hindi ko na nga maguhit ang mukha nang ex mong iyon sa papel dahil sa sobrang Inis niya sayo. Dahil kanina pa kasi siya nakatayo dyan sa labas at naghihintay sayo.’’Nak

I was busy staring at Everest, ngunit nakaramdam ako ng galit nang makita kung may ibinulong si Kelvin sa kanyang tenga. At ang mas lalong kinainis ko ay nang makita kong tila ba nasisiyahan pa siya sa pagbulong nito sa kanyang tenga. Akmang tatayo na sana ako para puntahan si Everest, ngunit bigla naman akong pinigilan ni Jax at tinanong,"Bro, saan ka pupunta?"Jax asked. ‘’Relax Jax, I'm not going anywhere!’’Sabi ko sabay taas din ng kilay ko sa kanya. Si Lance naman ay seryoso lang na nakatingin sa akin na para bang may gusto siyang sabihin sa akin, pero hindi niya nga napigilan ang bibig niya kaya tinanong niya na rin ako."Why is your fist clenched? Are you going to get into a fistfight?" Lance asked with concern. “Kanino naman ako makikipagsuntukan? Hindi pa nga masyadong magaling itong mga paa ko.”I asked Lance irritably, and then I sat back down beside Samantha. But my full attention was still on Everest and Kelvin. Lance just laughed a little and scratched his head

Nang maka alis na si Prof ay dahan-dahan naman akong napa atras ng unti-unting lumapit sa akin si Clarke at saka mahina itong bumulong sa tenga ko. “Call me deaf next time or insult me, and I will kill you! And your suitor!’’Mahina ngunit makahulugan niya na bulong sa tenga ko, as if naman na matatakot niya ako. “Pwes! Kung tinatakot mo ako ay hindi ako natatakot sa iyo, pero–wala kang karapatang idamay pati ang manliligaw ko dahil lang sa galit ka sa akin, Clarke!”Sabi ko saka mabilis na iniwan siya. Wala naman talaga akong manliligaw. Nagsinungaling lang ako para tumahimik na si Clarke, at para maiwasan ko rin na mapahiya ako sa harap ni Prof at sa mga kaibigan namin. Konting-konti nalang kasi ay mahuhulog na sa mga mata ko ang mga traydor kong luha dahil sa sinabi ni Clarke na sobrang tagos sa puso ko. Ngunit hindi pa nga ako nakakalayo ay pwersahan niya naman akong hinila palapit sa kanya. Kaya galit kaming nagkatinginan sa isat-isa “Ano ba! Let go of me Clarke!”Bulayaw ko

“Tse!”Mahinang bulong ni Charles, na narinig ko naman. Bubulong nanga lang sa sarili narinig ko pa. “Hays! Clarke, kahit galit ka at gusto mo akong patayin ay mahal parin kita at hindi ako mapapagod na ipagtanggol ka.” “Hindi ako nagbibiro Everest, kaya wag mong gawing joke ang sinasabi ko sayo!”Mariing nasambit ni Clarke. At sa tono pa lang ng boses niya’y talagang pinagbabantaan niya ako. Kaya tumahimik na lamang ako at ibinaling ang paningin ko sa labas ng bintana nang sasakyan. “Hays! Hanggang kailang ka ba ganyan sa akin Clarke? Kailan mo ba talaga ako pakikinggan? Hanggang kailan mo ba paniniwalaan ang lahat nang mga kasinungalingan sayo ni Don Roman? Mahal kita Clarke—pero Paano kung mapagod na akong mahalin ka?” “And now you're so quiet? Takot ka ba sa sinabi ko, pero bakit hindi ka na takot nang pinatay mo si Sam?"Sambit niya saka galit ako tinignan. Ako naman ay inirapan na lamang siya at tinuon ang atensyon ko sa cellphone ko. “If you would just let me ex

Everest Hilton pov. Nakapila na kaming lahat ngayon nina Ynna, Ambria at Kelvin sa sasakyan naming van dala narin namin ang mga importante na gamit na kakailanganin namin for our hiking activities today at ang hinihintay na lang namin ay ang professor namin na dumating may kinuha pa kasi ito sandali sa classroom namin. And there I see Clarke together with his friends and Samantha na magka holding hands na para bang ipinamumukha niya sa akin na ang bilis ko lang palitan at naka move-on na siya. Kung sa bagay sino ba naman ako para hindi niya palitan? At kahit mahal niya man ako ay hindi niya rin naman ako kayang tanggapin ulit dahil sa nangyari between me and Samantha. Pero kung pakikinggan niya lang sana ang side ko para maliwanagan sana siya– Pero hindi eh– Dahil sa isip kasi ni Clarke ay ako ang dahilan kung bakit nawala ang babaeng pinakamamahal niya. Kaya ano pa ang say-say para malaman niya ang totoo kung ayaw niya naman akong pakinggan. Siguro panahon na para alis